Διαλέγει κανείς …

27 Μαρτίου, 2014

Στην πολιτική (τουλάχιστον στη χώρα μας, αλλά προφανώς και αλλού), παίρνει κανείς ένα γεγονός (το να κατασκευάζεις γεγονότα, αυτό δεν λέγεται πολιτική, αλλά αγυρτεία) και το σχολιάζει κατά πως τον βολεύει !

Αυτή είναι η αλήθεια …

Και, φυσικά, αφορά τα αστικά κόμματα, τους πολιτικούς εκείνους που υπηρετούν τα συμφέροντα αφεντικών της πλουτοκρατίας.

Έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ συμπεριφέρεται κι ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας – άσχετα αν σ΄αυτήν του την προσπάθεια «έβαλε» άλλους να βγάλουν το … φίδι από την τρύπα, που κάποιοι έσπευσαν να τους βαφτίσουν … δημιουργούς !

Πήρε ένα γεγονός, το τηλεπτικό ξύλο του Κασιδιάρη στην Κανέλλη, το χρησιμοποιεί για την προσωπική του προβολή – προφανώς γιατί το εν λόγω βάρβαρο θέαμα, δυστυχώς, πουλάει στον Έλληνα -, μάλιστα δε με έναν τρόπο που δεν συνάδει ούτε καν με την ανθρώπινη διάσταση που θα έπρεπε να αντιμετωπίζει κανείς την φασιστική βαρβαρότητα !

Ο κ. Τσίπρας, απλώς, ΓΕΛΑΕΙ ειρωνικά !

Βλέποντας αυτό το … «έργο», των … «δημιουργών», η κ. Κανέλλη έχασε την ψυχραιμία της (πολύ θα ήθελα να ξέρω τι θα κάναν όλοι αυτοί που λένε τα παχιά λόγια αν συνέβαινε σ΄αυτούς ένα τέτοιο πράγμα) και χαραχτήρισε ως «τσογλάν μπόϊ» τον κ. Τσίπρα !

Είναι γνωστό φυσικά ότι το ΚΚΕ δεν χρησιμοποιεί χαραχτηρισμούς, προσωπικές επιθέσεις, αλλά …

Πέρα από το γεγονός ότι (κυρίως τα «πρώτα» στελέχη και οι δημοσιογραφίσκοι του ΣΥΡΙΖΑ) κάποιοι «παίζουν» με το … τσογλάνι, αφήνοντας κατά μέρος την ουσία του ντοκιμαντέρ, ας δούμε με λίγα λόγια τον χαραχτηρισμό της Κανέλλη.

Τσογλάνι, το λοιπόν …

Η λέξη «τσογλάνι» , είναι τούρκικη λέξη, γράφεται ως iç oğlanı, η απόδοση στα ελληνικά σημαίνει : Άτομο νεαρής ηλικίας και κακής διαγωγής (πολύ παλιά, σήμαινε και «παιδί του κεφετζή») !

Που, το λοιπόν, όόόόλοι αυτοί οι … ξύπνιοι, βλέπουν κάτι κακό, κάτι αισχρό, κάτι … δεν ξέρω τι, στον χαραχτηρισμό της Κανέλλη ;;;

Ε ;;;

Δεν είναι ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι ;;;


Χάθηκε η σημασία των λέξεων

13 Δεκεμβρίου, 2008

Τελικά, μάλλον οι λέξεις αρχίζουν να χάνουν το νόημά τους !

Κάποτε εκφράσεις του είδους «απύθμενο θράσος» ή «η προκλητικότητα έπιασε το μάξιμουμ», θα ήταν αρκετές για να αποδώσει κανείς την πραγματικότητα !

Σήμερα, όμως, δεν αποδίδουν ούτε στο ελάχιστο την πολιτική αμετροέπεια που διακατέχει κάποιους.

Αλήθεια, πως θα μπορούσε κανείς να χαραχτηρίσει έναν πολιτικό οργανισμό που :

1. Πριν κάποια χρόνια προσπάθησε με νύχια και με δόντια να διαλύσει ένα άλλο συνεργαζόμενο και μάλιστα με τον πιο χυδαίο τρόπο !

2. Πριν κάποια χρόνια, με γελοίες δικαιολογίες υπερψήφισε την Συνθήκη του Μάαστριχτ, τον προάγγελο αυτών που συμβαίνουν σήμερα !

3. Υποστήριξε στην ΕΕ την αναγνώριση των ΚΕΣ, ενάντια στην λειτουργία των δημόσιων πανεπιστημίων !

4. Υποστήριξε το επαίσχυντο αμερικανόπνευστο Σχέδιο Ανάν, χωρίς να βρει έστω μια λέξη συγνώμης σήμερα που η Κύπρος κηδεύει τον αρχιτέκτονα του ΟΧΙ !

5. Μπάζει στη ζωή μας το 65ωρο με την υπερψήφιση της Έκθεσης Σέρκας !

κλπ. κλπ. κλπ.

Και που σήμερα, παριστάνοντας τους … ανήξερους, τολμούν να εγκαλούν αυτούς που με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια παλεύουν για ένα καλύτερο κόσμο, για το μέλλον που μας αξίζει.

Εγώ, πραγματικά, δεν βρίσκω λόγια να τους χαραχτηρίσω …

Εσείς ;;;