Άμα έχεις τέτοιους φίλους …

10 Ιουλίου, 2018

Τελικά μάλλον ξεμπλέκει το … κουβάρι της … «»αριστεράς»»!

Έτσι, ένας φίλος από παλιά, ο γάλλος Μελανσόν, βγήκε και μίλησε τόσο μα τόσο απαξιωτικά για τον ημέτερο … «»αριστερό»» μίστερ Αλέξη Τσίπρα, που ούτε κι … εγώ ακόμα δεν έχω πράξει!

Μέχρι προδότη τον είπε!!!

Και βέβαια ισχύει το «την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς»!

Αχ μίστερ Αλέξη, να το ξέρεις, στο τέλος θα μείνεις τόσο μόνος, που μέχρι τα … βουνά θα πάρεις!

 


Οφείλεις …

4 Μαΐου, 2016

Οφείλεις Φίλε μου, να αρνηθείς να είσαι δούλος

Οφείλεις Φίλε μου, να ΜΗΝ υποθηκεύεις το μέλλον και τις ελπίδες σου σε ψευτοσωτήρες

Οφείλεις Φίλε μου, να νιώθεις και να είσαι αξιοπρεπής

Οφείλεις Φίλε μου, να είσαι Άνθρωπος

Οφείλεις Φίλε μου, να αγωνίζεσαι για έναν δίκαι κόσμο

Το οφείλεις στον εαυτό σου !
Το οφείλεις στα παιδιά σου !
Το οφείλεις στην επόμενη γενιά !

Κατάλαβες, Φίλε μου ;

 

 


Στήριξη Ομπάμα

29 Ιανουαρίου, 2015

Έτσι τιτλοφορείται η σημερινή «Αυγή», αυτό λένε σε όλα τα κανάλια !

Σε τηλεφωνική επικοινωνία του κ. Ομπάμα και του κ. Τσίπρα, διαφάνηκε ή και επικυρώθηκε η στήριξη της νέας «αριστερής» κυβέρνησης από τις ΕΠΑ !

Λες και δεν το ξέραμε … θα πει κάποιος, αλλά άλλο αυτό, κι άλλο να το βλέπεις και με τη … βούλα !

υ.γ. 1: Μην πει κάποιος ότι θα θέλαμε τις ΕΠΑ εχθρό μας, και όχι φίλο μας, μόνο να πούμε ότι οι … παλιοί λέγανε το γνωστό: «φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες» !

υ.γ. 2: Επίσης ο λαός μας, λέει και το σοφό: «Πες μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι» !

υ.γ. 3: Η … τελευταία … παροιμία για σήμερα, θα είναι η: «Η καλή μέρα από το πρωί, φαίνεται» – καθώς ας μου επιτραπεί να υπενθυμίσω ότι μόλις έγινε κυβέρνηση ο Σημίτης, είπε εκείνο το αλήστου μνήμης «Φχαριστούμε τους αμερικάνους» !

Σημείωση: Το … «φχαριστώ» μπορεί κανείς να το πει με πολλούς τρόπους …
Αυτό, δεν κάνει και η «Αυγή», σήμερα με το πρωτοσέλιδό της ;
Ρωτάω …


Ουφ, τα ΄πα και … ξαλάφρωσα κι … αμαρτίαν ουκ έχω !

25 Μαΐου, 2013

Έεεεϊ !

Έϊ, Σύντροφε, Φίλε, Αριστερέ, Δημοκράτη, Πατριώτη !

Σ΄ εσένα μιλάω !

Σε ΣΕΝΑ που …

(σε λίγες μέρες, θα έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος, από την Ιστορική άμα και Αποφράδα Εκείνη Μέρα)

… αποφάσισες, ελαφρά τη καρδία :

– Να εγκαταλείψεις το Κ Κ Ε

– Να φύγεις από τις γραμμές του Ταξικού Κινήματος

– Να “τιμωρήσεις” το μοναδικό Κόμμα που παλεύει για σένα

– Να “δοκιμάσεις” κάτι άλλο

– Να ξεγράψεις για ένα πείσμα φίλους και συναγωνιστές σου

– Να … βρεις την ευκαιρία να μαλώσεις με δικούς σου ανθρώπους

Έϊ, Σύντροφε, Φίλε, Αριστερέ, Δημοκράτη, Πατριώτη

Σ΄ εσένα μιλάω …

Πες μου σε παρακαλώ – με το χέρι στην καρδιά :

– Είσαι ευχαριστημένος σήμερα με την τότε επιλογή σου ;

– Δεν αισθάνεσαι μια τεράστια ευθύνη για ό,τι συμβαίνει σε βάρος μας ;

– Δεν καταλαβαίνεις ότι φταις κι εσύ ;

– Ότι φταίει η επιλογή σου ;

– Δεν βλέπεις ότι η ψήφος σου έχει χρησιμοποιηθεί από την αστική τάξη και τα όργανά της για να διαλύσουν τη χώρα και τον λαό μας ;

– Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι απλά με την ψήφο σου, έστειλες ένα τμήμα της Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ) στην κυβέρνηση των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, ένα άλλο τμήμα της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) στην αντιπολίτευση μεν, αλλά ως συνοδοιπόρο του Ομπάμα και των κάθε λογείς αμφιβόλου πολιτικής ηθικής πολιτικάντηδων σαν τον Όλιβερ ή την Κλάϊν, ενώ ένα τμήμα της ακροδεξιάς (Χ.Α.), να δέρνει γυναίκες κομμουνίστριες (Κανέλλη), ή απλά να την “κάνουν” από τη Βουλή μπρος σε διάφορους Δραγασάκηδες ;

– Χαίρεσαι με τα παραπάνω ;

– Ικανοποιείσαι ;

– Δεν νιώθεις την ανάγκη να “το πάρεις αλλιώς” ;

Για όποιον από σας, μετάνιωσε, κατάλαβε το λάθος του, εδώ είμαστε !

Ο Ταξικός Αγώνας, ο Ταξικός Δρόμος σε περιμένει !

Όποιος από σας επιμένει ακόμα στην εγκληματική επιλογή του Ιούνη του 2012, να ξέρει ότι νιώθω μια βαθιά απέχθεια, αποστροφή και αηδία !

Εσύ που βολεύτηκες προσωρινά, που δεν σε νοιάζει για τους γύρω σου που υποφέρουν, εσύ που μας γυρνάς κοροϊδευτικά την πλάτη, που μας το “παίζεις εξουσία”, δεν βλέπεις ότι τα Όνειρα έγιναν Εφιάλτες ;
Ότι οι Ελπίδες, μια απέραντη Απογοήτευση ;

Εσύ το λοιπόν, που εξακολουθείς να κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις τι γίνεται γύρω σου, μην ξεχνάς ένα πράγμα: Την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς !

Ουφ …


Ο καπιταλιστής Dominique Strauss-Kahn

16 Μαΐου, 2011

Ο … πολύς Στρος Καν (αυτός ντε, που είπε ότι οι Έλληνες είναι βουτηγμένοι στα σκατά) συνελήφθει, έπειτα από σχετική καταγγελία, για απόπειρα βιασμού καμαριέρας ξενοδοχείου που έμενε !

 Ποια συμπεράσματα μπορούν να βγουν από αυτά που μέρες τώρα ακούμε για αυτήν την βάρβαρη, αισχρή, επαίσχυντη ενέργεια ;

1. Ότι την εποχή μας, η σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος, διαμορφώνει επίσης σάπιους ανθρώπους. Αυτήν την επίθεση του καπιταλιστή Στρος Καν, ενάντια στο άλλο μισό του ουρανού, μαθεύτηκε. Πόσες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, άραγε, δεν τις έφαγε το σκοτάδι ;

2. Κατά τη γνώμη μου, ο βιασμός, είναι το χειρότερο, το πιο απεχθές έγκλημα. Και αυτός που το διαπράτει, ο χειρότερος εγκληματίας από κάθε άποψη. Κι όμως, οι … ημέτεροι πολιτικοί των αστικών κομμάτων, έναν από αυτούς τους εγκληματίες, τον μπάσαν στο σπίτι μας !

3. Και, καθόμαστε και ακούμε, από το γνωστά δημοσιογραφικά παπαγαλάκια (π.χ. του μέγκα), να προσπαθούν να … εξωραίσουν αυτήν την βαρβαρότητα, με επιχειρήματα του τύπου «αυτό θα έχει επιπτώσεις στη χώρα μας» !!!
Δεν ντρέπεστε μωρέ ;;;
Δεν έχετε ντιπ καταντίπ τσίπα ;;;
Αν έχετε «πρόβλημα», δεν στέλντε στον Στρος Καν τις γυναίκες και τις κόρες σας ;
Μην τυχόν και χάσουμε τη … «βοήθεια» – όπως αρέζεστε να λέτε τα αισχρά δάνεια που δίνουν στην πλουτοκρατία της χώρας μας ;

4. Αυτός ο «τύπος», ο βιαστής κατά την καταγγελία (για μένα είτε απόπειρα είναι, είτε μη, το ίδιο είναι), είναι φίλος και μάλιστα κολλητός του πρωθυπουργού «μας» Γιώργου Παπανδρέου.
Κι αν λάβουμε υπόψη μας τη γνωστή λαϊκή παροιμία:
– Πες μου τον φίλο σου να σου πω, ποιος είσαι !
Έ, δεν θα βγάλουμε και τα καλύτερα συμπεράσματα, για το ποιοι μας κυβερνάνε !

Μήπως, στην τελική, επιτέλους, να αρχίσουμε να ξυπνάμε ;


Η συντροφικότητα !

10 Ιανουαρίου, 2010

Το παρακάτω μου το διηγήθηκε σήμερα ένας φίλος μου (που δεν είναι κομμουνιστής, ούτε καν … σοσιαλιστής), που του έκανε μεγάλη εντύπωση και έτσι αποφάσισα να το κάνω ποστ.

Προχθές, αυτός ο φίλος, πήγε στο σπίτι ενός συγγενή του Γιάννη, που γιόρταζε.
Μεγάλη παρέα, καλό φαγητό και κόκκινο κρασί, γρήγορα το κέφι μεγάλωσε.
Στην παρέα ήταν και ένας κομμουνιστής, δεν θυμόταν το όνομά του ο φίλος μου, και σε κάποια στιγμή ο εορταζόμενος θέλοντας να κάνει και λίγη πλάκα, του απευθύνει το λόγο και του λέει:
– Εσύ, που λες ότι είσαι και κομμουνιστής, μας λες τι θα πει συντροφικότητα, να μάθουμε και μεις ;

Σηκώνεται το λοιπόν ο σύντροφος, σκέφτεται λίγο και τους λέει:
– Θα σας πω ένα γεγονός που μου συνέβει πριν πολλά χρόνια, ήμουν δεν ήμουν στα δώδεκα και οι γονείς μου με είχαν στείλει σε μια κατασκήνωση.
Ένα βράδυ, που κάναμε μια βόλτα με τον Αρχηγό στο διπλανό δασάκι, ακούω κάτι ήχους σαν πνιχτά κλάματα !
Πάω λίγο πιο πέρα, ανάμεσα σε κάτι θάμνους, βλέπω ένα σκυλάκι που κλαψούριζε γιατί είχε σπάσει το μπροστινό δεξί του ποδαράκι.
Ζήτησα την άδεια του Αρχηγού να το πάρω στη σκηνή μου – μέναμε δύο στη σκηνή, αλλά το προηγούμενο βράδυ ήρθε η  μητέρα του άλλου παιδιού και τον πήρε για λίγες μέρες – να το περιποιηθώ.
Ο Αρχηγός χαμογέλασε, κάτι μουρμούρισε, αλλά στο τέλος μου έδωσε την άδεια.
Το πήρα, που λέτε, το σκυλάκι στη σκηνή μου και έχοντας υπόψη κάποιο σχετικό ντοκιμαντέρ που είχα δει, έβαλα στα πλάγια του ποδαριού του δυο ξυλάκια και τα έδεσε σφιχτά με γάζες.
Για αρκετές μέρες κοιμόταν δίπλα μου, χωρίς να πηγαίνει πουθενά.
Μετά, σιγά – σιγά, άρχισε να περπατάει δίπλα μου, σε κοντινές αποστάσεις, ώσπου αρχίσαμε να κάνουμε και μεγαλύτερες βόλτες.
Την παραμονή που θα έφευγα από τη κατασκήνωση, δεν είχα ύπνο και έτσι πήρα μαζί μου το σκυλάκι και βγήκα βόλτα στο δασάκι που τον είχα βρει.
Ξαφνικά, πετάγεται μέσα από τους θάμνους … αργότερα από την περιγραφή που έκανα στον Αρχηγό … έμαθα … μια αλεπού με μάτια που έβγαζαν φωτιές – έτσι μου φάνηκαν εμένα !
Πάγωσα, στεκόμουν εκεί και έτρεμα !
Δεν ήξερα τι να κάνω !
Νόμισα ότι ήρθε το τέλος μου !
Χωρίς καλά καλά να το καταλάβω, το σκυλάκι φεύγει από τα χέρια μου και επιτίθεται γρυλίζοντας στην αλεπού !
Γίναν ένα κουβάρι, απομακρύνθηκαν μέσα στους θάμνους και μόνο τα γρυλίσματά τους άκουγα.
Ήθελα να τρέξω πίσω στην κατασκήνωση, αλλά λες και τα πόδια μου είχαν … καρφωθεί στο έδαφος.
Πέρασαν λίγα λεπτά, εμένα μου φάνηκαν ώρες, και … ακούω ησυχία !
Και … να ΄σου το σκυλάκι, έρχεται σιγά – σιγά, καταματωμένο και κουλουριάζεται στα πόδια μου, γλύφοντάς τα!
Το πήρα αγκαλιά, στο μεταξύ είχαν ξυπνήσει και τα άλλα παιδιά της κατασκήνωσης και είχαν πλησιάσει και όλοι μαζί γυρίσαμε πίσω, ενώ εγώ διηγούμαν τι είχε συμβεί.
Αυτά φίλοι μου, αυτά Γιάννη, δηλαδή και την περιποίηση που έκανα εγώ στο ποδαράκι του σκύλου, αλλά ειδικά την αυτοθυσία που έδειξε ο σκύλος για να με σώσει από τα δόντια της αλεπούς, εγώ τα λέω συντροφικότητα.

Έπεσε σιωπή στην παρέα, σύντομα άλλαξαν θέμα συζήτησης, όμως ο φίλος μου και ο ίδιος, αλλά όπως κατάλαβε και όλοι οι άλλοι, προβληματίστηκαν και ας μην το έδειξαν.


Είπα κι εγώ … !

20 Σεπτεμβρίου, 2008

Φαίνεται λοιπόν καθαρά, από την πραπάνω φωτογραφία, ο λόγος που τα … «αντικειμενικά» μας ΜΜΕ, αγνόησαν την έναρξη του Φεστιβάλ του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.
Είναι προφανής ο λόγος !
Το δυναμικό παρών χιλιάδων εργαζομένων και νεολαίων, που κατέκλυσαν το χώρο του Φεστιβάλ, μετέτρεψε την εκδήλωση σε διαδήλωση.
Και αυτό μετρήθηκε. Από φίλους, μα και … εχθρούς ! Προπάντων από αυτούς !

Ας είναι. Συνεχίζουμε …