Απάντηση

2 Μαρτίου, 2017

Στην αθλιότητα, κυρίως όταν αυτή «πατάει» σε τραγικά γεγονότα, δεν χρειάζονται πολλά λόγια – τα πολλά λόγια δεν είναι μόνο απλώς φτώχεια, αλλά και τελείως περιττά.

Μια μόνο φράση, από τούτο το μπλογκ.

«Σε κάθε περίπτωση, η ταξική πάλη, από την πλευρά των κομμουνιστών, δεν διεξάγεται πάνω σε μνήματα παιδιών, ή πάνω στον άφατο πόνο γονιών που έχασαν τα παιδιά τους, αυτή είναι μια «πολυτέλεια» που από την γέννηση του κομμουνιστικού κινήματος την έχουμε παραχωρήσει στην «ευχέρεια» των διαφόρων τομαριών του απροκάλυπτου ή συγκεκαλυμμένου αντικομμουνισμού».


Ενάντια στις ΕΠΑ και το ΝΑΤΟ

17 Νοεμβρίου, 2016

Ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου ήταν ορόσημο της λαϊκής πάλης, είχε μήνυμα πολιτικό, ανατρεπτικό, αντιιμπεριαλιστικό ενάντια στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ  και εξέφραζε τη σύνδεση του φοιτητικού κινήματος με το εργατικό κίνημα.

Ήταν το κορυφαίο γεγονός της αντιδικτατορικής πάλης του λαού και της νεολαίας.

Ήταν κορυφαίο γεγονός, που σηματοδοτεί την λαϊκή πάλη ενάντια σε κάθε … «πλανητάρχη», κόντρα στα ξένα και κυρίως τα ντόπια παπαγαλάκια, τους ντόποιους αμερικανοτσολιάδες, τους λακέδες, τους ριψάσπιδες, τους ψευτοαριστερούς, τους κάθε λογείς φασίστες.

Τρεις είναι οι σταθνοί του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους.

Η Επανάσταση του 1821, η Εποποιία της Εθνικής Αντίστασης και το Πολυτεχνείο της 17 του Νοέμβρη του 1973.

Και στις τρεις περιπτώσεις, είχαμε κυρίως την όξυντης της Ταξικής Πάλης, της Λαϊκής Πάλης, για δικαιώματα, ελευθερίες, ψωμί, παιδεία, ανθρώπινη ζωή!

 


Ξάνθη: Φεστιβάλ ΑΕΙ της ΚΝΕ το Σάββατο 18/6

14 Ιουνίου, 2016

Δελτίο τύπου

Το Σάββατο 18 Ιουνίου, 19:30 στα ΠΡΟΚΑΤ θα πραγματοποιηθεί το Φεστιβάλ ΑΕΙ της ΚΝΕ στην Ξάνθη, ανοίγοντας την αυλαία των καλοκαιρινών εκδηλώσεων του 42ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή.

Το σύνθημα του Φεστιβάλ είναι «Αγώνας, Γνώση, Τόλμη, Αντοχή!

Να προχωράς κι εσύ καθώς προβαίνει μπρος η Ιστορία! (Ναζίμ Χικμέτ)».

Οι εκδηλώσεις θα περιλαμβάνουν:

– Ομιλία-Συζήτηση «1946-2016. ΔΣΕ, η κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα, διδάγματα για το σήμερα» με τη Σούλα Βλησίδου, μέλος του Γ.Π. Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης του ΚΚΕ.
– Προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ «Η ζωή στους βράχους» της Αλίντας Δημητρίου.
– Μουσικο-αφηγηματικό αφιέρωμα στο λαϊκό και αντάρτικο τραγούδι την περίοδο του εμφυλίου.
– Συναυλία με φοιτητικά συγκροτήματα.

Στο χώρο θα υπάρχει επίσης έκθεση για το ΔΣΕ, ενώ θα λειτουργήσουν και περίπτερα για «τη θέση του ΚΚΕ για την Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση» αλλά και «ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά».

Θα ακολουθήσει cocktail party.

 


Ανάσταση και θαύματα !

19 Απριλίου, 2014

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, ο λαός της πατρίδας μας, όλοι οι λαοί του κόσμου, δεν προσδοκούν «ανάσταση νεκρών», αλλά πραγματική «ανάσταση ζώντων», μέσα από μια γνήσια εργατική λαϊκή Ανάσταση – Επανάσταση.

Γι’ αυτήν την αναγέννηση του λαού μας, με πρωτοπόρα την εργατική τάξη, δουλεύουμε από σήμερα, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να ανατρέψουμε αρνητικούς, δυσμενείς συσχετισμούς, προωθώντας τη Λαϊκή Συμμαχία με ένα πολύ ισχυρό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Ούτε στον καπιταλισμό, ούτε στο σοσιαλισμό γίνονται θαύματα !

Τα πάντα γύρω μας είναι δημιουργήματα της ανθρώπινης εργασίας, χειρωνακτικής και πνευματικής.

Τα όσα θαυμάζουμε, μελετώντας την ιστορία, τα όσα δημιουργούμε σήμερα με κόπο, τα όσα επιδιώκουμε να έρθουν αύριο, έχουν τη σφραγίδα σκληρών ταξικών αγώνων, θυσίας και ηρωικής ανιδιοτελούς προσφοράς, καθημερινής, ακούραστης προσφοράς και δουλειάς, από τους ίδιους τους δημιουργούς της ιστορίας, που δεν είναι άλλοι από τους λαούς.
(Δημ. Κουτσούμπας)

Αμήν !


Όποιος έχει τη μύγα, μιγιάζεται !

5 Δεκεμβρίου, 2013

Παρεξηγήθηκε ο Θανάσης Καρτερός της «Αυγής» από την αναφορά του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σε «απολειφάδια του οπορτουνισμού και του ρεφορμισμού, της προδοσίας στην αστική τάξη και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα», απέναντι στα οποία, όπως είπε ο Δ. Κουτσούμπας, «το Κόμμα τότε (σ.σ. το 1968 και το 1991), ύψωσε το ανάστημά του, η πλειοψηφία των μελών και στελεχών του απάντησαν παστρικά, παλικαρίσια, «σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει»».

Ο …θιγόμενος Θ. Καρτερός ανέλαβε να νουθετήσει το ΚΚΕ και να αποκαταστήσει τη χαμένη τιμή όσων πρωτοστάτησαν για τη διάλυση του ΚΚΕ από θέσεις όπως αυτή που είχε ο Καρτερός και εγκατέλειψαν αυτόν τον δρόμο, φτύνοντας στα χνάρια που βάδιζαν, για να ακολουθήσουν το δρόμο της «ταξικής ειρήνης» και του «ανθρώπινου καπιταλισμού», συνειδητά και όχι γιατί δεν άντεξαν το δύσκολο δρόμο της ταξικής πάλης.

Εκτός κι αν κάτι άλλο έχει στο μυαλό του ο Καρτερός και διστάζει να το πει δημοσίως ή, όπως λέει ο λαός μας, «όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται»…

Ο λαός μας λέει «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».

Ο τίτλος του κομμουνιστή αλλά και του αγωνιστή δεν είναι εισιτήριο διαρκείας.

Επιβεβαιώνεται καθημερινά με την πάλη, τη δράση και τη στάση ζωής σε όποιες συνθήκες κι αν βρίσκονται.

Και είναι κριτήριο διαχρονικό αυτό που διακρίνει το ΚΚΕ, ότι δήλωση μετανοίας δεν έκανε ούτε κάνει.

Πάει πολύ το θράσος αυτού που εγκατέλειψε αυτό το κριτήριο, αυτά τα ιδανικά και τις αξίες.

Πάει πολύ να κουνούν το δάχτυλο στο ΚΚΕ και τους κομμουνιστές αυτοί που επέλεξαν συνειδητά να εγκαταλείψουν την πάλη υπέρ των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων για να υπηρετήσουν την «υγιή επιχειρηματικότητα» και την ανάπτυξη υπέρ της πλουτοκρατίας.

Πάει πολύ να μιλούν οι υμνητές του καπιταλισμού και της ΕΕ, όσοι έχουν επανειλημμένα μηδενίσει κάθε επίτευγμα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στον 20ο αιώνα, κάθε μικρή και μεγάλη μάχη των κομμουνιστών που δοκίμασαν και δοκιμάζουν το μαστίγιο της αστικής τάξης, κάθε νεκρό και σακατεμένο που δε λύγισε, δε λυγίζει και σηκώνει ακόμα ψηλά τη σημαία με το σφυροδρέπανο, πιστός στα ίδια ιδανικά.

Γιατί τα όνειρα δεν πήραν ακόμα εκδίκηση.

Και η σημαία δεν υποστέλλεται από τους κομμουνιστές, σε πείσμα όσων προσπαθούν ακόμα να την ξεσκίσουν ή να την μετατρέψουν σε μουσειακό είδος, όπως ο Καρτερός.

 


Κομβικό ζήτημα

27 Ιανουαρίου, 2009

Αναπτύσσοντας κανείς τη μαρξιστική λενινιστική θεωρία, με αφορμή την καπιταλιστική οικονομική κρίση της τελευταίας περιόδου, δεν μπορεί παρά να θεωρήσει το ζήτημα αυτό ως κομβικό, ως ζήτημα κλειδί, για την κατανόηση των εξελίξεων.

Η σωστή επιστημονική ανάλυση της οικονομικής κρίσης και η αντιμετώπισή της ως κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας, που αφορά και ακουμπά στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, θα βοηθήσει να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι στην ταξική ερμηνεία των φαινομένων, αλλά και στην χάραξη του δρόμου που πρέπει να περπατηθεί για την αναγκαία επαναστατική διέξοδο.

Έτσι, είμαστε καθημερινά μάρτυρες, μιας οξύτατης πολιτικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης, με θέμα την οικονομική καπιταλιστική κρίση, όχι μόνο με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις και τα επιστημονικά τους επιτελεία, αλλά και με τις διάφορες εκφάνσεις του οπορτουνισμού.
Αυτές οι τελευταίες, με κυρίαρχο το ρόλο του κόμματος της λεγόμενης «Ευρωπαϊκής Αριστεράς» – στο οποίο πρωταγωνιστής είναι και ο εγχώριος ΣΥΡΙΖΑ – , πασχίζουν με κάθε τρόπο να ξεπεραστεί η κρίση προς όφελος του συστήματος, του συστήματος που την εξέθρεψε.
Το ΚΕΑ (ΣΥΡΙΖΑ) λοιπόν, στην ουσία αποτελεί μια δηλητηριώδη εκδοχή της αστικής πολιτικής οικονομίας και ιδεολογίας, μια εκδοχή που προσπαθεί να καλλιεργήσει συγχύσεις στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, να συσκοτίσει την πραγματικότητα, να εγκλωβίσει και να ξεγελάσει τους εργαζόμενους  και να στρώσει το δρόμο για μια ακόμα εκδοχή διαχείρισης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.
Να διακόψει κάθε προσπάθεια, κάθε προοπτική και ελπίδα αναζωογώνησης της επαναστατικής ταξικής διεξόδου, που θα φέρει την απελευθέρωση του προλεταριάτου από τα δεσμά του, που θα ανοίξει το δρόμο για τον Σοσιαλισμό.

Εμείς, το λέμε ξεκάθαρα :
Η καπιταλιστική οικονομική κρίση, σπρώχνει στην οριστική επίλυση της βασικής αντίθεσης του καπιταλισμού, απαιτεί την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού, προκειμένου να αντιστοιχηθεί ο κοινωνικός χαραχτήρας της παραγωγής με την κοινωνική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της, με μοχλό τη σχεδιοποιημένη οικονομία.

Εμείς, το λέμε ακόμα πιο ξεκάθαρα :
Έφτασε η ώρα να οδηγηθούμε στη Λαϊκή Οικονομία, μέσω της Λαϊκής Εξουσίας !


Ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα !

4 Ιανουαρίου, 2009

Επειδή πάλι έχουμε τους «γνωστούς» και μη «εξαιρετέους» να … πέφτουν απ΄τα σύννεφα !
(αν και λίγο … χαλαρά)

Επειδή πάλι έχουμε τους «γνωστούς» και μη «εξαιρετέους» να … κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν !
(αν και λίγο πιο … συγκρατημένα)

Επειδή πάλι έχουμε τους «γνωστούς» και μη «εξαιρετέους» να … αναρωτιούνται γιατί και στο θέμα της συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό, «βλέπουμε» να γίνονται χωριστές εκδηλώσεις !

Την απάντηση για όλα τα παραπάνω την δίνει ένα μικρό απόσπασμα που παραθέτω παρακάτω από την Ανακοίνωση της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Παλαιστίνης :

» Η συμπαράσταση της WFTU είναι αληθινή, αδερφική και ταξική. Έκανε ενέργειες προς τον ΟΗΕ και τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ ζητώντας να σταματήσει η δολοφονική πολιτική του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων.
Αντίθετα η στάση της ITUC είναι απαράδεκτη. Βάζει στην ίδια θέση τους ιμπεριαλιστές με τους φτωχούς πεινασμένους και απλούς ανθρώπους που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας «.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

1. WFTU :  Είναι η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ) στην οποία συμμετέχουν τα Ταξικά Συνδικάτα, το ΠΑΜΕ, έχουν δε ως σκοπό την υπεράσπιση των Εργατών όπου γης και όχι των εργοδοτών.

2. ITUC :  Είναι η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία, που προέκυψε από διασπαστές της ΠΣΟ, ανήκουν σ΄αυτήν εκτός από κάποια αμερικάνικα συνδικάτα και άλλα παρόμοια με σκοπό την πλήρη ενσωμάτωση της Εργατικής Τάξης στις ορέξεις της πλουτοκρατίας, της ΕΕ και των ΕΠΑ.
Στην ΔΣΣ ανήκει η .. . «δική μας» ΓΣΕΕ, με αποφάσεις των ΠΑΣΚΕ (ΠΑΣΟΚ), ΔΑΚΕ (ΝΔ) και – ως είναι φυσικό – η ΑΠ (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) !


Κόμμα ισχυρό, Φάρος συσπείρωσης

22 Φεβρουαρίου, 2008

Από την Απόφαση του 16ου Συνέδριου του ΚΚΕ.

– Κύριο καθήκον είναι η ολόπλευρη ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική ισχυροποίηση του ΚΚΕ, αναπόσπαστα δεμένη με τη δράση για το χτίσιμο του ΑΑΔ Μετώπου, για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης και τον ταξικό προσανατολισμό του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

– Το ΚΚΕ θα συνεχίσει την προσπάθεια, από κοινού με άλλα κομμουνιστικά κόμματα, που βρίσκονται σε ανάλογο προβληματισμό, να αντιμετωπιστούν προβλήματα κοινής δράσης, ώστε να γίνει πιο διακριτός παγκόσμια ο πόλος του κομμουνιστικού κινήματος.


Ιδεολογική πάλη

17 Φεβρουαρίου, 2008

Με αφορμή ορισμένων δημοσιευμάτων ή tv εκπομπών θέλω να παραθέσω μερικά (μόνο) αποσπάσματα από την Πολιτική Απόφαση του 17ου Συνέδριου του ΚΚΕ, που νομίζω ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε καθημερινή βάση.
Οι υπογραμμίσεις – με κεφαλαία γράμματα – δικές μου!

– Η πορεία ανασυγκρότησης του Κόμματος, η ανοδική πορεία του τα τελευταία χρόνια, επιβεβαιώνει τη ΖΩΤΙΚΟΤΗΤΑ των κομμουνιστικών ιδεών
– Αν το 1989-΄91 είχε διαλυθεί το ΚΚΕ (σ.σ.: όπως το επιδίωξαν διακαώς μερικοί που σήμερα σφυρίζουν … αδιάφορα), αν είχε μεταλλαχτεί σε κόμμα σοσιαλδημοκρατικού προσανατολισμού (σ.σ.: ομοίως), το κενό θα ήταν ΜΕΓΑΛΟ για το λαϊκό κίνημα.
– Σήμερα το ΚΚΕ, πιο έμπειρο, πιο ώριμο και πιο ατσαλωμένο, με μεγαλύτερη επάρκεια μπορεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ΑΝΑΓΚΕΣ του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
– Κύριο ΚΑΘΗΚΟΝ που καθορίζει το 170 Συνέδριο του ΚΚΕ αποτελεί η ολόπλευρη πολιτική ιδεολογική και ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ισχυροποίηση του Κόμματος.
– Χρειάζεται να κατανοηθεί πιο βαθιά ο χαρακτήρας του Μετώπου ως ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ αντιιμπεριαλιστικών, αντιμονοπωλιακών δυνάμεων (σ.σ.: και όχι ένα συνοθύλευμα δυνάμεων ακαθορίστου ταυτότητας και προσανατολισμού), που καλείται όχι μόνο να αποσπάσει κατακτήσεις, αλλά να φέρει σε πέρας και το έργο της κατάκτησης της Λαϊκής Εξουσίας.
– Στην Ελλάδα υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις για το Σοσιαλιστικό μετασχηματισμό.
– Παλεύοντας για την οικοδόμηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου, για τη συνεχή ανάπτυξη και ενδυνάμωσή του (σ.σ.: ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, κλπ.), το Κόμμα διατηρεί παράλληλα την Ιδελογική, Πολιτική και ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ (σ.σ.: κι ας σκάσουν … οι εχθροί μας!) του αυτοτέλεια.
– Προωθεί με σταθερότητα και συνέπεια την πολιτική συμμαχιών (σ.σ.: αυτό είναι που ενοχλεί πολλούς, που δεν συγχωρούν -και συγχρόνως φοβούνται!- το κόμμα ακριβώς γι αυτήν του την πολιτική) και ταυτόχρονα εκθέτει ανοικτά στο λαό και τους συμμάχους το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ του. (… για το πέρασμα στο Σοσιαλισμό).
– Ιδιαίτερη σημασία έχει η δουλιά για την ενότητα δράσης της εργατικής τάξης σε ΤΑΞΙΚΗ, αγωνιστική κατεύθυνση και τις συμμαχίες της με τα λαϊκά στρώματα, των ΕΒΕ και τη μικρομεσαία εργατιά.
– Να ανέβει το ιδεολογικό μέτωπο και μέσα στο μαζικό κίνημα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ.  Να αποκαλύπτεται η ψευτοαντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ … η πολιτική ενσωμάτωσης που προβάλει ο ΣΥΝ.