Η Πολιτική Πρόταση του ΚΚΕ

24 Οκτωβρίου, 2018

Πολύ σύντομα και περιεκτικά η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.

— Τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τα λιμάνια, οι υποδομές, τα αεροδρόμια, τα εργοστάσια, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές απαλλάσσονται από την ιδιοκτησία μιας χούφτας μετόχων – κηφήνων και γίνονται κοινωνική – κρατική ιδιοκτησία.

— Οι εργαζόμενοι αποκτούν λόγο για το πώς, τι, πόσο πρέπει να παραχθεί, ποιοι κλάδοι πρέπει να αναπτυχθούν, με ποια προτεραιότητα, τι επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό χρειάζεται.

— Κίνητρο για την παραγωγή και την ανάπτυξη της οικονομίας γίνονται οι συνεχώς διευρυνόμενες λαϊκές ανάγκες, βάζοντας οριστικό τέλος στον εφιάλτη της ανεργίας.

— Ανοίγοντας το δρόμο, ώστε να συμβαδίζει η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

— Με αυτήν την οικονομία συνδέεται το εκπαιδευτικό σύστημα που προσανατολίζεται στην παραγωγή υψηλά ειδικευμένου επιστημονικού δυναμικού.

— Στην ανάπτυξη της έρευνας που δεν θα γίνεται πατέντα για νέα κέρδη για λίγους, όπως σήμερα, αλλά εργαλείο για την ανύψωση του επιπέδου ζωής του λαού.

Με βάση το παραπάνω Πρόγραμμα, το ΚΚΕ, καλεί τον εργαζόμενο ελληνικό λαό, να συμπορευτεί μαζί του, στις βουλευτικές εκλογές, στις εκλογές για την ευρωβουλή, στις εκλογές για την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση!

Με ισχυρό ΚΚΕ, θα πάρει σάρκα και οστά, η συμμαχία «από τα κάτω», το αντικαπιταλιστικό αντιμονοπωλιακό Μέτωπο, μια καλύτερη και ανθρώπινη ζωή για όλους μας!


Είναι η Ε.Ε. χούντα;

6 Δεκεμβρίου, 2017

Χούντα χαραχτήρισε η Νατάσσα Μποφίλιου την Ε.Ε. και βέβαια βγήκαν πολλοί να την κατηγορήσουν μάλιστα με χυδαίο και σεξιστικό τρόπο!

Για να δούμε το λοιπόν … είχε δίκιο η Νατάσσα;

Κατ΄αρχή να πούμε ότι η Ε.Ε. (στην αρχή ΕΟΚ) δημιουργήθηκε από μια χούφτα μεγάλων επιχειρηματικών Ομίλων που η έδρα τους βρίσκονταν (και ακόμα βρίσκονται) σε χώρα της Ευρώπης.

Εξ αρχής το εγχείρημα αυτό, βρήκε συμπαραστάτες (ένθερμους μάλιστα) κυβερνήσεις – υπηρέτες του μεγάλου κεφαλαίου, κυβερνήσεις ας το πούμε έτσι «δεξιές»!
Στην πορεία, εντάχθηκαν και κυβερνήσεις σοσιαλδημοκρατικές μέχρι και οπορτουνιστικές!
Φυσικά, στην εξέλιξή της (ΕΟΚ και Ε.Ε.), έγινε ένας πανίσχυρος μηχανισμός που αποτελείται από βιομήχανους, εφοπλιστές, τραπεζίτες και το υπηρετικό τους πολιτικό προσωπικό («δεξιές», «κεντρώες», «αριστερές» κυβερνήσεις)!

Με τις διάφορες Συμφωνίες (κατ΄εντολή των επιχειρηματικών Ομίλων) που προώθησαν οι κυβερνήσεις – μαριονέτες, όπως η Συνθήκη του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας, με την Λευκή Βίβλο και την ΚΑΠ, στην κυριολεξία οι λαοί των χωρών – μελών της σημερινής Ε.Ε., βρίσκονται αλυσοδεμένοι χειροπόδαρα!
Αντίθετα, το μεγάλο κεφάλαιο, κυρίως με τα λεγόμενα Μνημόνια (σε μια σειρά από χώρες, όπως η Ελλάδα), τροφοδοτείται συνεχώς και αδιαλείπτως με ζεστό και άφθονο χρήμα που κόβεται από μισθούς και συντάξεις των εργαζομένων σε όλες μα όλες τις χώρες της Ε.Ε..

Επίσης, σε απόλυτη … συμβατότητα με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, παίρνουν μέρος στους επιθετικούς ιμπεριαλιστικούς πολέμους (Γιουγκοσλαβία, Λιβύη, κλπ.), ενθαρρύνουν και συμμετέχουν σε προκλητικές ενέργειες τύπου εμπάργκο στη Ρωσία και την Κούβα, συντάσσονται με τις επικίνδυνες ακροβασίες των ΗΠΑ τύπου παραληρήματος εναντίον της Λ.Δ. Κορέας!

Με βάση την παραπάνω μικρή και περιληπτική αλήθεια σχετικά με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχω την άποψη ότι η Νατάσσα Μποφίλιου, στον χαραχτηρισμό της ως χούντα για την λυκοσυμμαχία της Ε.Ε. και λίγα είπε!

Και λίγα είπε …

 


Ελλάς – Γαλλία = συμμαχία !

5 Φεβρουαρίου, 2017

Χα …

– Εσύ πήγες με όλο σου το … σόι στο Παρίσι … βόλτα!

– Εσύ, έχεις … σπίτι στο Παρίσι και δεν το … δήλωσες!

Τελικά, όλοι οι … δρόμοι, οδηγούν στην … πόλη του φωτός!!!

Σιγά μην ασχοληθούν με τους αγρότες …
Ή, τους συνταξιούχους …
Ή, τις καθαρίστριες …
(καλά, αυτές σώθηκαν … παλιά)

Κατά τα άλλα, το ψέμα πάει … σύννεφο!

 


Ελλάς – Γαλλία συμμαχία !

23 Οκτωβρίου, 2015

Πράγματι …
Έτσι είναι …
Υπάρχουν τόσες ομοιότητες μεταξύ των δύο χωρών, που το σύνθημα απλά επιβεβαιώνει μια … «πραγματικότητα»!

Ας δούμε μερικές …

α. Και οι δύο χώρες, έχουν ως ηγέτες … Παπανδρεϊκούς !
(Ποιος δεν θυμάται τον Τσίρπα που αποκαλούσε τον Ολάντ … Ολαντρέου! Ε, τώρα, κι ο Ολάντ, αποκαλεί τον Τσίπρα … Τσιπραντρέου!)

β. Και οι δύο χώρες, έχουν ως ηγέτες, ανθρώπους με … «σοσιαλιστικές» … καταβολές!
(Ποιος δεν θυμάτα τα … «σοσιαλιστικά» οράματα και του Ολάντ και του Τσίπρα – μέχρι βέβαια να πάρουν τις εκλογές σε Γαλλία και Ελλάδα)

γ. Και οι δύο χώρες (Ελλάδα – Γαλλία) έχουν σχεδόν τις ίδες … κοινωνικές … αξίες!
(πάνω από 10 εκατομμύρια φτωχοποιημένοι Γάλλοι, … ανταγωνίζονται τα πάνω από 2,5 εκατομμύρια Ελλήνων – σε αντιστοιχία βάσει των πληθυσμών των δύο χωρών

δ. Και οι δύο χώρες (Ελλάδα – Γαλλία) είναι χώρες που αγαπούν την … ειρήνη!
(αρκεί να θυμηθούμαι την Γιουγκοσλαβία για την Ελλάδα και το πόσο … βοήθησε στην … εμπέδωση της ειρήνης στη χώρα αυτή και αντίστοιχα την Γαλλία για τον ρόλο που έπαιξε π.χ. το Μάλι, την Συρία κλπ.)

ε. «Κατάφεραν» και οι δύο χώρες να … προωθήσουν τους … «Παπαδόπουλούς» τους!
(είναι γεγονός η … λατρεία προς τη Δημοκρατία «ηγετών» τύπου Λεπέν)

Ας παραθέσουμε τώρα, δυο διδακτικές ιστοριούλες (η μία έχει να κάνει με την Ιστορία και η άλλη αφορά διάλογο μεταξύ δύο … ενηλίκων):

Κατά το 1887 (τότε, ο Τρικούπης, είχε το θάρρος να πει «επτωχεύσαμε» και όχι ότι έχουμε … κρίση), πήρε από την Γαλλία δάνειο 135 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων.

Από αυτά τα 135 εκατομμύρια, τελικά στην Ελλάδα, ήρθαν τα … 90 – τα άλλα πήγαν σε προπληρωμές τόκων, στον «φάκελλο» του δανείου, σε κρατήσεις εγγυήσεων κλπ.

Από τα 90 εκατομμύρια, καμιά … 52 πήγαν στη γνωστή μας … ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καθώς και τα 13 τα έδωσαν για αποπληρωμή παλαιότερων δανείων.

Τελικά μείναν καθαρά, περί τα 25 εκατομμύρια γαλλικά φράγκα, που στην ουσία πήγαν στα τρία θωρηκτά που παράγγελε η Ελλάδα από την Γαλλία, κόστους … 26 εκατομμυρίων.

Μετά την παραπάνω Ιστορική αναφορά, σίγουρα ο παρακάτω διάλογος, είναι αυτό που λέμε … «ότι πρέπει»!

Λέει ο ένας … ενήλικας: Εγώ πιστεύω απόλυτα στο Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία!

Και του απαντά ο δεύτερος: Εντάξει, μην κάνεις έτσι, εδώ ο παππούς μου, ακόμα πιστεύει στον … Άϊ Βασίλη!!!


Όπως τότε και τώρα …

28 Οκτωβρίου, 2013

«’Οπως τη δεκαετία του ’40 ο λαός μας όρθωσε το ανάστημά του ενάντια

– στο ναζισμό,

– τον ιμπεριαλισμό,

– την εκμετάλλευση,

– την αστική εξουσία

έτσι και σήμερα πρέπει να οργανώσει τη λαϊκή του συμμαχία ενάντια

– στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό,

– την ΕΕ και το ΝΑΤΟ,

– για την έξοδο από την κρίση σε όφελος του λαού».

Δημήτρτης Κουτσούμπας


Ο Σοσιαλισμός ανάγκη για την Εργατική Τάξη

9 Δεκεμβρίου, 2012

Το πέρασμα από την καπιταλιστική κοινωνία – που βρίσκεται σε βαθιά κρίση – στη σοσιαλιστική κοινωνία, προϋποθέτει :

– Την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την Εργατική Τάξη,

– Την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής,

– Τη δημιουργία του παραγωγικού συνεταιρισμού στα μη συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής,

– Τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό  της κοινωνικής παραγωγής και των υπηρεσιών,

– Τον εργατικό έλεγχο,

Που θα φέρουν την απελευθέρωση της δημιουργικής δράσης των εργαζομένων, της νεολαίας.

Το ΚΚΕ αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις, για να:

συ-νει-δη-το-ποι-η-θεί,

αυτή η ανάγκη από την Εργατική Τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Στα πλαίσια αυτά, εξαντλεί κάθε δυνατότητα, μέσα από καθημερινούς αγώνες, για την υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων, των οικονομικών, πολιτικών, συνδικαλιστικών, πολιτιστικών τους δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Στον αγώνα αυτό, επιδιώκει :

την ενότητα της Εργατικής Τάξης,

ανεξάρτητα από ειδικότητα, μορφωτικό επίπεδο, εθνότητα, πολιτιστικές και γλωσσικές παραδόσεις, φύλο.

Επιδιώκει τη συμμαχία της Εργατικής Τάξης με τους φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους σε μια :

Λαϊκή, Αντιμονοπωλιακή, Αντικαπιταλιστική Συμμαχία πάλης για την Εργατική Εξουσία.

Πηγή: Σχέδιο Καταστατικού του ΚΚΕ (Θέσεις για το 19ο Συνέδριο), Εισαγωγή, παραγρ. γ. – με μερικές δικές μου … παρεμβάσεις !


Ας πεισμώσουμε, λοιπόν !

9 Νοεμβρίου, 2012

Η ψήφιση των νέων εξοντωτικών μέτρων στη Βουλή πρέπει να πεισμώσει τους εργαζόμενους, τη νεολαία, ώστε πιο αποφασιστικά και συνειδητά να αγωνιστούν για να μην εφαρμοστούν, για την προστασία των ανέργων και των λαϊκών οικογενειών, για την ανατροπή όλων των βάρβαρων μέτρων και μνημονίων.

Η λαϊκή παρέμβαση μπορεί να γίνει ισχυρή και αποτελεσματική με τη μαζική και ουσιαστική συμμετοχή των εργαζόμενων, των ανέργων, των νέων και των γυναικών στα σωματεία, τα συνδικάτα, τις μαζικές οργανώσεις. Αρκεί ο λαός να αποβάλει το φόβο της σύγκρουσης με την ΕΕ, τα μονοπώλια και την εξουσία τους, να αποδεσμευτεί από τα ιδεολογήματα και τις αυταπάτες που καλλιεργούν τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου».

Η επιδίωξη του συστήματος να τσακίσει το λαό με τον εκβιασμό ή με την παγίδευση στα γρανάζιά του μέσω της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποτύχει. Η μεγάλη συμμετοχή εργαζομένων, λαού και νεολαίας στις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ, αψηφώντας την προσχεδιασμένη και προκλητική κυβερνητική καταστολή και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, αποδεικνύει ότι υπάρχει ισχυρή η ταξική εργατική – λαϊκή δύναμη που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και ανασύνταξη του κινήματος, στη διαμόρφωση της μεγάλης λαϊκής συμμαχίας που θα αναδείξει το λαό σε πρωταγωνιστή και στην εξουσία, αποδεσμεύοντας τη χώρα από την ΕΕ και τα δεσμά των μονοπωλίων και διαγράφοντας μονομερώς το χρέος.

 


Τα νέα μέτρα

21 Αυγούστου, 2012

Τα νέα άγρια μέτρα (νέες μειώσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, περικοπές κάθε είδους επιδομάτων, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, ακρίβεια, κατάργηση των όποιων δωρεάν υπηρεσιών υγείας, κλπ.), που φέρνουν συγκυβέρνηση, Τρόϊκα και ΕΕ είναι η συνέχεια, αλλά όχι το τέλος του πολέμου που έχουν εξαπολύσει στο λαό, στους εργαζόμενους, στη νέα γενιά.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να περιμένουν, ούτε αρκεί να αγανακτούν.

Χρειάζεται να πουν αποφασιστικά: Φτάνουν πια οι θυσίες μας για το ευρώ και την ΕΕ, για την ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών.

Απαιτείται λαϊκή οργάνωση και συμμαχία ενάντια στον κοινό εχθρό, την ΕΕ, τα μονοπώλια και τα κόμματα που τους υπηρετούν.

Κι αυτή η οργάνωση και η συμμαχία, δεν θα γίνει ούτε στα κανάλια, ούτε στα σαλόνια, αλλά στις γειτονιές, στους τόπους δουλειάς. Εκεί, που χτυπάει η καρδιά της Εργατικής Τάξης. Με καθημερινή δουλειά, με επιμονή και υπομονή.