DDR

8 Νοεμβρίου, 2019

Ακούστε το καλά …
Όσοι πασχίζετε να ξαναγραφτεί η Ιστορία.
Όσοι θέλετε να κρύψετε την αλήθεια.

Η DDR δεν ανατράπηκε από τον λαό της, αλλά κάτω από συμφωνίες κορυφής, συμφωνίες που υπόγραψαν σύγχρονοι Ιούδες.

Όμως, ότι και να κάνετε, η DDR, θα ζει μέσα στις καρδιές μας, στις ψυχές μας, στο μυαλό μας, η DDR ζει μαζί με τα τραγούδια μας, στις λεύτερες στροφές, σε κάθε σπίτι που οι άνθρωποί του αγωνίζονται για έναν κόσμο λεύτερο, έναν κόσμο σοσιαλιστικό!

Και να το ξέρετε.
Έρχεται η ώρα, πλησιάζει.

Η DDR θα ξαναχτιστεί, καλύτερη από πριν, οριστικά αυτή τη φορά, μαζί με μια σειρά άλλες χώρες!


Δυο λογάκια …

28 Οκτωβρίου, 2019

Με όσα διαβάζει κανείς στην Βικιπαίδεια (δεν έχω και τις καλύτερες απόψεις για δαύτη), μπορεί κανείς, να συνοψίσει μερικά πράγματα, ως εξής:

Ο φασισμός, είναι μια αυταρχική, εθνικιστική πολιτική ιδεολογία, που στην κορύφωσή της, συναντάει τον ναζισμό (γερμανική «έκδοση», του ιταλικού φασισμού), ο οποίος «ολοκληρώνεται» με την επιβολή δικτατορικού καθεστώτος. Βασικό στόχο, σκοπό, έχει από τη μία την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση και υπεράσπιση της εξουσίας του μεγάλου κεφαλαίου και από την άλλη, την πλήρη αντίθεση στον μαρξισμό, τον μπολσεβικισμό, τον κομμουνισμό, δηλαδή την εξουσία της εργατικής τάξης!
Δεν θα ανακαλύπταμε την … Αμερική, αν λέγαμε ότι είναι ένα παρακλάδι του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού.

Ο κομμουνισμός (ανώτερη βαθμίδα εξέλιξης του σοσιαλισμού) στην ουσία, βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα των παραπάνω. Καταργεί την εξουσία του μεγάλου κεφαλαίου, κοινωνικοποιεί την ιδιοκτησία, τα μέσα παραγωγής, το χρήμα χάνει την αξία του, διαλύει τις ταξικές και όχι μόνο αντιθέσεις. Διαπαιδαγωγεί τον εργαζόμενο λαό, να μπορεί να ζει χωρίς αφεντικά, δηλαδή χωρίς τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανους. Με δυο λόγια, ο κομμουνισμός αντιτίθεται, καταργεί, τον καπιταλισμό.
Βασικός σκοπός και στόχος, η εξουσία να περάσει στην εργατική τάξη!

Με βάση τα (ελάχιστα) παραπάνω, τι σχέση θα μπορούσαν να έχουν τα δύο αυτά συστήματα; Προφανώς, καμμία!

Όσοι προσπαθούν (π.χ. Ε.Ε.) να ταυτίσουν τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό με τον φασισμό – ναζισμό, στην ουσία πέφτουν στο βασικό λάθος, πολιτικό, ιδεολογικό και ιστορικό λάθος, να θέλουν να εξισώσουν τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό με τον καπιταλισμό – ιμπεριαλισμό!

Να ταυτίσουν, να εξισώσουν, την εργατική τάξη, με την αστική τάξη!

Το μεγάλο κεφάλαιο, με την εργατιά!

Και, μπαίνει το εύλογο ερώτημα: — Δεν τα ξέρουν αυτά; Προφανώς και τα ξέρουν!
Ο στόχος τους είναι να μπερδέψουν τον εργάτη, τον υπάλληλο, τον μικρό αγρότη και ελεύθερο επαγγελματία, ώστε να τον καθυποτάξουν εύκολα.
Να μην τον αφήσουν να σηκώσει κεφάλι.

Εντάξει. Είναι καθαρό, ότι η αστική τάξη και τα όργανά της, δεν θα … καθίσουν ήσυχα και όμορφα να αφήσουν την εργατική τάξη να ανατρέψει την εξουσία της, έτσι απλά!

Είναι, τελικά, τόσο απλό το θέμα!


Αφορμής δοθείσης …

19 Ιουλίου, 2019

Με αφορμή την λεγόμενη «πολιτική απόφαση» του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις.

— Αναφέρεται π.χ. (η απόφαση) σε πολιτική και κοινωνική σύγκρουση.

Συνήθως, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι μόνον, όταν μιλάνε για πολιτική σύγκρουση, εννοούν τις όποιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των κομμάτων!
Ενώ, για μας, πιστεύω, ότι με τον όρο «πολιτική σύγκρουση», εννοούμε την αναπόφευκτη σύγκρουση μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού. Μεταξύ ιμπεριαλισμού και κομμουνισμού.
Η δε αναφερόμενη «κοινωνική σύγκρουση», προφανώς και δεν έχει να κάνει με ιδιοτελή πολλές φορές συμφέροντα ανάμεσα σε διάφορα κοινωνικά στρώματα, αλλά μεταξύ της εργατικής τάξης και της αστικής τάξης. Δηλαδή, μιλάμε για Ταξική σύγκρουση και όχι π.χ. αντιπαραθέσεις αγροτών ή ναυτεργατών με άλλες ομάδες εργαζομένων όπως μαγαζιά, τουριστικά θέρετρα κλπ.

— Επίσης, αναφέρονται οι πραγματικές και καθημερινές αγωνίες και προσδοκίες του κόσμου.

Κατ΄αρχάς, να σημειώσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο τελευταίος που μπορεί να μιλάει για τις αγωνίες και τις προσδοκίες του λαού μας, μιας και αυτές τις ποδοπάτησε, τις εκμηδένισε, τις έστειλε στα Τάρταρα.
Η απογοήτευση του κόσμου της εργασίας, από τις εφαρμοσμένες πολιτικές Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ, έπιασε ταβάνι!
Είναι φανερό ότι οι πραγματικές αγωνίες και οι πραγματικές προσδοκίες του λαού μας, δεν έχουν να κάνουν ούτε με την εξυπηρέτηση του ΝΑΤΟ, ούτε να τα έχουμε καλά με την Τρόϊκα, ούτε να σκύβουμε το κεφάλι στο μεγάλο εφοπλιστικό, τραπεζιτικό και βιομηχανικό κεφάλαιο.
Ούτε φυσικά, με το αίσχος της κρατικής και ιδιωτικής τηλεόρασης.
Οι πραγματικές αγωνίες και προσδοκίες του κόσμου, έχουν να κάνουν με το να υπάρχει αξιοπρεπή δουλειά για όλους, εντιμότητα, ειρήνη, μέλλον για τα παιδιά μας, πρόνοια και φροντίδα για τους απόμαχους της δουλειάς, αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις.
Σχέσεις ανθρώπινες, αλληλεγγύη, να λες «καλημέρα» χαμογελώντας στον οποιονδήποτε και αυτός να την ανταποδίδει.
Έχει να κάνει με μια ζωή που πραγματικά να αξίζει.
Και, τέτοιες αγωνίες και τέτοιες προσδοκίες, ΜΟΝΟ το ΚΚΕ μπορεί και θέλει να ικανοποιήσει.

— Αναφέρεται στην «δυνατότητα θετικών μετασχηματισμών εντός του υπάρχοντος παγκόσμιου πλαισίου (σ.σ., όρα καπιταλισμό)».

Όχι, δεν πρόκειται περί περιφρόνησης της πραγματικότητας ή περί θράσους!
Το πιστεύουν αυτό οι Συριζαίοι. Πιστεύουν ότι μπορεί να μερεμετιστεί ο καπιταλισμός. Να διορθωθεί, να γίνει … ανθρωπινότερος!
Είναι απλά η κατάντια των ριψάσπιδων, το τελικό στάδιο των οπορτουνιστών, η σαπίλα των σοσιαλδημοκρατών ή των … κεντροαριστερών!
Το ΚΚΕ αντίθετα, μιλάει για ανατροπή του «παγκόσμιου πλαισίου», την ολοσχερή αντικατάσταση του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Δύσκολα πράγματα δηλαδή …
Διότι, αυτό για να επιτευχθεί, χρειάζεται να βάλει πλάτη σύσσωμος ο κόσμος της εργασίας, ο ίδιος ο λαός.
Πρέπει να ξεβολευτεί από τους καναπέδες, τα καφενεία και τις τηλεοράσεις, να ξεφύγει από την συνήθειά του να τα περιμένει όλα από … σωτήρες!
Να αποφασίσει επιτέλους ότι θα πρέπει να πάρει τις τύχες του στα χέρια του!


Προς Αριστερούς …

30 Μαΐου, 2019

Αγαπητοί μου,
φαντάζομαι ότι καταλάβατε (με άσχημο τρόπο η αλήθεια) ότι η κατασυκοφάντηση της έννοιας της Αριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ (τον αρχηγό του αλλά και τα στελέχη του) πρώτα και κύρια, έβλαψε εσάς!

Εσάς, όσους αυτοαποκαλείστε Αριστεροί (ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΙΑ, κλπ.)!

Ο εναγκαλισμός σας (είτε στα συνδικάτα, είτε στη νεολαία, είτε αλλού) με «κυβερνητικές πρακτικές» σας έβλαψε ανεπανόρθωτα φοβάμαι.

Κυρίως σας έβλαψε (έστω κι αν δεν το καταλαβαίνετε ακόμα) ο τυφλός, ανιστόρητος και απρεπής τις περισσότερες φορές αντιΚΚΕδισμός σας!

Εφόσον επιλέξατε τον πόλεμο εναντίον του ΚΚΕ, του μοναδικού σταθερά και ακλόνητα προσανατολισμένου στην υπηρέτηση της εργατικής τάξης κόμματος, νομοτελειακά και με μαθηματική ακρίβεια αυτό θα το πληρώνατε κάποια στιγμή.

Μια συμβουλή. Δείτε το αλλιώς, πάρτε το αλλιώς, εν όψει των Βουλευτικών εκλογών της 7ης του Ιούλη.

Ο εχθρός για κάθε αριστερό, ο μοναδικός εχθρός είναι και θα ΠΡΕΠΕΙ να είναι, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, ο καπιταλισμός – ιμπεριαλισμός.

Ο μοναδικός φίλος, είναι ο Επιστημονικός Σοσιαλισμός, ο Κεντρικός Σχεδιασμός της Οικονομίας, η ικανοποίηση των διευρυμένων Αναγκών του Ανθρώπου, να περάσουν τα Μέσα Παραγωγής στα χέρια αυτών που πραγματικά ανήκουν, στους Λαϊκούς Θεσμούς που ο ίδιος ο λαός θα δημιουργήσει, θα ιδρύσει.

Πράγματα ξεκάθαρα, που δείτε τα και αποφασίστε!


Όπως και να το κάνουμε, είναι εντυπωσιακό!

2 Μαΐου, 2019

Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις που διεξήγαγε η «Gallup» τον προηγούμενο χρόνο, το ποσοστό των Αμερικανών από 18 ως 29 ετών οι οποίοι δηλώνουν ότι βλέπουν θετικά το σοσιαλισμό βρίσκεται σταθερά στο 51%. Αντίστροφα, από το 2010 και μετά, έχει μειωθεί από το 68% στο 45% το ποσοστό των νέων Αμερικανών που έχουν θετική άποψη για τον καπιταλισμό.

Ανεξάρτητα από το περιεχόμενο που μπορεί να δίνουν στις έννοιες «σοσιαλισμός» και «καπιταλισμός» οι νέοι Αμερικανοί, δεν είναι καθόλου αμελητέο το γεγονός ότι στην πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη, που πρωτοστάτησε στον αντικομμουνισμό και στον αντισοβιετισμό, που πρωταγωνίστησε στην ανατροπή του σοσιαλισμού στην πρώην ΕΣΣΔ και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που οικοδόμησε το μύθο του «αμερικάνικου ονείρου», να καταγράφεται ένα τόσο μεγάλο ποσοστό αμφισβήτησης του καπιταλισμού και ένας στους δύο να δηλώνει ότι βλέπει με καλό μάτι το σοσιαλισμό.

Τα αδιέξοδα που πληθαίνουν για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και του λαού είναι η βάση αυτής της δυσαρέσκειας και της αμφισβήτησης, που επιβεβαιώνει ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής όχι μόνο δεν μπορεί να λύσει προβλήματα, αντίθετα τα αναπαράγει και τα οξύνει, συνθλίβοντας τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

(άρθρο του σημερινού ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

 


Κομμουνιστές

8 Μαρτίου, 2019

Κομμουνιστής, κομμουνιστές, είναι κυρίως το μέλος, τα μέλη του ΚΚΕ.

Κομμουνιστής, κομμουνιστές, είναι φυσικά οι οπαδοί του ΚΚΕ.

Προφανώς και πολλοί ψηφοφόροι του ΚΚΕ, είναι επίσης κομμουνιστές.

Πολλοί ψηφοφόρου του ΚΚΕ, είναι φανερό ότι ΔΕΝ είναι κομμουνιστές, ούτε καν … θέλουν να γίνουν, απλά ψηφίζουν το Κόμμα, γιατί γνωρίζουν ότι τα μέλη του και οι οπαδοί του θα τρέξουν …
Γνωρίζουν ότι στο ΚΚΕ υπάρχουν ΜΟΝΟ αγωνιστές.
Ότι είναι έντιμοι, χωρίς ιδιοτέλειες ή προσωπικές φιλοδοξίες.

Με βάση τα παραπάνω, να «βγαίνουν» κάποιοι και να δηλώνουν κομμουνιστές, όντες σε άλλους σχηματισμούς, ή να ψηφίζουν άλλα κόμματα, δεν ανάγεται απλά στην ελληνική … πατέντα του ότι «είσαι ότι δηλώσεις», αλλά θεωρείται και ως … αντιποίηση αρχής!

Στο λογικοφανές ερώτημα, «δεν μπορεί κανείς να είναι και κομμουνιστής και να μην είναι στο ΚΚΕ», η απάντηση είναι προδήλως … προφανής!

Όχι !

Διότι απλά, δεν προτίθεται να παλέψει για τον επιστημονικό σοσιαλισμό – κομμουνισμό, δεν έχει σκοπό να εξαλείψει τον καπιταλισμό, δεν προωθεί την αλλαγή τάξης στην εξουσία, δεν έχει ως στόχο να βάλει στο επίκεντρο της ανθρώπινες ανάγκες μέσω της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, δεν αποδέχεται την αξιοκρατία και την εξασφάλιση της προσφοράς «σύμφωνα με τις ικανότητες» που κατοχυρώνονται μέσω του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και τόσα άλλα.


Ωρίμανση

5 Δεκεμβρίου, 2018

Η μετατροπή της κοινωνίας από φεουδαρχική σε αστική (καπιταλιστική, όπως δηλαδή είναι σήμερα π.χ. στην χώρα μας), δεν χρειάστηκε παρά να αλλάξουν θέση και στάση ίσως και … ονόματα οι παλιοί ιδιοχτήτες των μέσων παραγωγής. Ήταν σχετικά εύκολο να γίνει αυτό, διότι και λίγοι ήταν αυτοί οι ιδιοχτήτες και ακόμα πιο λίγοι αυτοί που το αποφάσισαν (να «περάσει» η οικονομία από τα φέουδα στις επιχειρήσεις), ακόμα και η τότε κοινωνία το είδε αυτό ως «μάννα εξ ουρανού» και το αποδέχτηκε άμεσα και απόλυτα.

Το αμέσως επόμενο βήμα, που είναι το «πέρασμα» σε μια άλλη, ανώτερη κοινωνία, την σοσιαλιστική  – κομμουνιστική, κατά βάση νομοτελειακό, προφανώς και είναι απείρως πιο δύσκολο και απαιτεί πολλά περισσότερα πράγματα.

Το βασικό είναι να ωριμάσει η κοινωνία για αυτό. Και αυτή η ωρίμανση, πρόκειται να είναι μια διαδικασία επίπονη, πολύχρονη, απαιτεί πολλούς ανθρώπους να αγωνίζονται νυχθημερόν για αυτό. Με σχέδιο, με βάση τις επιστημονικές ανακαλύψεις και προόδους, με στοχοπροσηλωμένη προοπτική.

Η συγκεκριμένη ωρίμανση της κοινωνίας, ούτε αυτομάτως θα γίνει, ούτε αυτοδικαίως.
Ειδικά οι όποιοι αυτοματισμοί, σε αυτήν την περίπτωση, μάλλον μόνο κακό θα κάνουν.
Έτσι, η οργάνωση, η οργανωμένη πάλη δηλαδή, είναι βασικό στοιχείο για την ομαλή και οριστική μεγάλη αυτή ιστορική αλλαγή.
Οι αλλαγές στις συνειδήσεις των ανθρώπων, δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταβληθούν παγιωμένες επί δεκαετίες αντιλήψεις και πεποιθήσεις όπως είναι π.χ. η λεγόμενη ατομική ιδιοχτησία, απαιτεί ακόμα πιο επίπονη και επίμονη αγωνιστική διάθεση από όσους έχουν κάνει ήδη την επιλογή να παλέψουν για την Νέα Κοινωνία.

Η επανάσταση του Σπάρτακου, η Παρισινή κομμούνα, το κατόρθωμα του Λένιν και των Μπολσεβίκων, ο φωτεινός δρόμος του Τσε και του Φιντέλ και ένα σωρό άλλα αντίστοιχα παραδείγματα σε όλον τον κόσμο, μπορούν να προσφέρουν (κατά τη γνώμη μου έτσι είναι, προσφορά) με τα αρνητικά, αλλά κυρίως με τα θετικά τους, έναν πιο ασφαλή, πιο σίγουρο Δρόμο για όλους μας.

Δεν το βάζουμε κάτω. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, η νίκη μας θα αποτελέσει την απελευθέρωση όλης της ανθρωπότητας, για μια Νέα Κοινωνία, την Κοινωνία της Ισότητας, της Ελευθερίας, της Τιμιότητας, της Εργασίας, της Ζωής Που Μας Αξίζει!


Ανοίγουμε πανιά …

27 Νοεμβρίου, 2018

Ανοίγουμε πανιά στον καινούργιο αιώνα, για το δίκιο του λαού, τον νέο κόσμο τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό!

Αυτό τονίστηκε σε όλους τους τόνους, ακούστηκε στα πέρατα του κόσμου μέσω των 91 αντιπροσωπειών από 73 χώρες, στην συγκλονιστική εκδήλωση στο ΣΕΦ για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ!

Η μεγάλη, η τεράστια συμμετοχή του κόσμου της εργασίας, αποτελεί τρανή εγγύηση ότι έτσι θα γίνει, θα φροντίσουμε εμείς για αυτό.

Η ΓΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΚΚΙΝΗ!


100 !

17 Νοεμβρίου, 2018

Τα εκατό χρόνια, ήταν η αρχή
εμπρός λαέ, στην πρώτη τη γραμμή.

Ένας αιώνας τώρα, με το ΚουΚουΕ
το κόμμα σου εργάτη, το κόμμα σου λαέ.

Μπροστάρηδες πάντα, οι κομμουνιστές
για Συμμαχία λαϊκή, για τις ανατροπές.

Το ΚΚΕ παλεύει, για τον σοσιαλισμό
σ΄όλο τον κόσμο, τον κομμουνισμό.

Με ελευθερία και ισότητα, σε κάθε του γωνιά
να καταστήσει νόμο, παντού την Ανθρωπιά!


Σοσιαλισμός, καπιταλισμός και το αμερικάνικο όνειρο

15 Αυγούστου, 2018

Δημοσίευμα του RT επικαλείται ανάλυση του φιλόσοφου και πολιτικού αναλυτή Σλάβιο Ζιζέκ, ο οποίος με τη σειρά του, επικαλείται πρόσφατη δημοσκόπηση της αμερικάνικης εταιρίας Gallup, σύμφωνα με την οποία η αμερικάνικη κοινή γνώμη – κυρίως οι νέοι – κατά 51% έχουν θετική γνώμη για τον Σοσιαλισμό σε αντίθεση με μόνο 45% που εξακολουθούν να προσβλέπουν στον καπιταλισμό!

Σύμφωνα με τις αναλύσεις του Ζιζέκ, αυτό συμβαίνει σε μια εποχή που η αμερικάνικη οικονομία πάει καλύτερα σε σχέση με το 2010, που τότε η πλειοψηφία των Αμερικάνων ήταν με τον καπιταλισμό.

Αυτή η μεταστροφή της αμερικάνικης κοινής γνώμης, πέρα από αυτή καθεαυτή την τεράστια σημασία που έχει, είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή αν σκεφτεί κανείς ότι εκατό χρόνια τώρα ο τεράστιος αμερικάνικος μηχανισμός προπαγάνδας έχει διαλύσει τα μυαλά των αμερικάνων πολιτών με τεράστια ψέματα σε βάρος του σοσιαλισμού, κατασυκοφάντησης της ΕΣΣΔ και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών και προώθησης του λεγόμενου «αμερικάνικου ονείρου» ακόμα και μέσα από χρυσοπληρωμένες κινηματογραφικές ταινίες του Χόλυγουντ!

Είναι φανερό ότι έχει ξεφτίσει αυτό το … «όνειρο», έχει αποδειχτεί μια άλλη εκδοχή του «φύκια για μεταξωτές κορδέλες»!

Ο Ζιζέκ (και αυτό μπορεί κανείς να το δεχτεί ή και όχι) αποδίδει την καταστροφή του «αμερικάνικου ονείρου» στην απογοήτευση που αισθάνεται ο αμερικάνικος λαός, ακόμα και στο ότι νιώθει … προδομένος!

Είναι βέβαιο ότι ο κόσμος ΔΕΝ θέλει πολέμους και αιματοχυσία (ακόμα από την εποχή του βρώμικου αμερικάνικου πολέμου εναντίον του Βιετνάμ), δεν μπορεί να τρώει … αμάσητη την προπαγάνδα περί «τρομοκρατών» και «εχθρών» των ΗΠΑ κάθε τόσο, καθώς και ότι έχει απόλυτα αντιληφθεί, έχει ασπαστεί ότι πλέον ο καπιταλισμός είναι για λίγους και όχι για όλους!

Αντίθετα, γνωρίζει ότι – παρά τα προβλήματα που μπορούν να εμφανιστούν – ο Σοσιαλισμός λύνει ζητήματα, εξαφανίζει τους πολέμους και την αιματοχυσία, φέρνει καλύτερη ζωή για τους πολλούς, τους εργαζόμενους!

Σε κάθε περίπτωση – το όλο θέμα δεν μπορεί να εξαντληθεί στα πλαίσια ενός άρθρου – είναι ενθαρρυντική αυτή η μεταστροφή της αμερικάνικης κοινής γνώμης υπέρ του Σοσιαλισμού και καταγράφεται θετικά!