ΑΝΤΑΡΣΥΑκές … μακακίες !

24 Απριλίου, 2014

Γράφει το «ΠΡΙΝ», στο φύλλο της 19-20 Απρίλη 2014 – εκφράζοντας τις απόψεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις … ευρωεκλογές :

«Το ΚΚΕ επενδύει στην ηττοπάθεια «και τη διάσπαση των αγωνιζόμενων δυνάμεων. Δηλώνει διαρκώς ότι καμιά αλλαγή δεν είναι εφικτή σήμερα, παραπέμποντας όλους τους αναγκαίους πολιτικούς στόχους του κινήματος (διαγραφή του χρέους, έξοδος από την ΕΕ κλπ.) στο ακαθόριστο μέλλον της «λαϊκής εξουσίας»».

Μάλιστα !

Για το οπορτουνιστικό και ρεφορμιστικό μόρφωμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ :

– Επενδύει στην ηττοπάθεια το ΚΚΕ, μέσα από τους εδώ και 100 χρόνια αγώνες του, είτε όταν η τότε αστική τάξη της Ελλάδας έστελνε στρατό να χτυπήσει την νεαρή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της ΕΣΣΔ, είτε μέσα από την δημιουργία του ΕΑΜ  – ΕΛΑΣ  -ΕΠΟΝ, είτε μέσα από τον αντιδικτατορικό αγώνα κα το Πολυτεχνείο, είτε μέσα από το ξεμπρόστιασμα των μορφωμάτων (μεταξύ αυτών και της ΑΝΤΡΑΣΥΑ) του ευρωμονόδρομου και της υπεράσπισης των μονοπωλιακών ομίλων !

– Επενδύει στην ηττοπάθεια το ΚΚΕ, όταν είναι μπροστάρης σε κάθε είδους Αγώνα, βρίσκεται σχεδόν καθημερινά στους δρόμους με διαδηλώσεις, στους καταπέλτες, στα εργοστάσια και τις φάμπρικες !

– Ώστε για την ΑΝΤΡΑΣΥΑ και το «ΠΡΙΝ»,  διάσπαση των αγωνιζόμενων δυνάμεων είναι το ΠΑΜΕ ! Που δεν τρέχει όπως κάνει η ΑΝΤΡΑΣΥΑ πίσω από τους πασόκους έξω από τα ξεπουλημένα Εργατικά Κέντρα κάθε φορά που υπάρχει κινητοποίηση !
«Αγωνιζόμενες δυνάμεις» είναι οι πασόκοι, οι νεοδημοκράτες, οι συριζαίοι !!!
Μωρέ μπράβο … αντικαπιταλιστές !!!

– Πότε ΑΚΡΙΒΩΣ έχει δηλώσει το ΚΚΕ, ότι τίποτα δεν γίνεται σήμερα ; Γιατί τότε ρε παίδες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ΚΚΕ 100 χρόνια τώρα μετέχει ΠΑΝΤΟΥ ;
Ε ;

– Κύριοι (και κυρίες) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν χρειάζεται να … βιάζεστε τόσο πολύ να δώσετε τα … διαπιστευτήριά σας στα μονοπώλια !
Σας ξέρουν αυτά !
Η έκφραση «ακαθόριστο μέλλον», καθώς και τα εισαγωγικά στην Λαϊκή Εξουσία – απόφαση απόλυτα τεκμηριωμένη με επιστημονικό τρόπο του πρόσφατου Συνέδριου του ΚΚΕ -, δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο στρατηγικός στόχος της ΑΝΤΡΑΣΥΑ, όπως φυσικά κάθε οπορτουνιστικού και ρεφορμιστικού μορφώματος, είναι να χτυπηθεί το ΚΚΕ και γενικά το Επιστημονικό Σοσιαλιστικό – Κομμουνιστικό Σύστημα και η υπεράσπιση του καπιταλιστικού συστήματος !
Τις ψεύτικες αναφορές του τύπου «αντικαπιταλιστικό», τις είδαμε και στο … ΠΑΣΟΚ !
Που μια σειρά «συνθήματα» τέτοιου τύπου, τελικά αποδείχτηκαν πομφόλυγες !

Σταματείστε κύριοι (και κυρίες) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να ασχολείστε με το ΚΚΕ !

Δεν το μπορείτε και απλά εκτίθεστε !


Ο ρεβιζιονισμός

7 Δεκεμβρίου, 2008

Ανασκαλεύοντας τις αιτίες για την ανατροπή του Σοσιαλισμού, σε σχέση με εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς παράγοντες, διαπιστώνεται μια βασική αιτία, η άμβλυνση έως και διαστρέβλωση των Μαρξιστικών Αρχών, των κομμουνιστικών σχέσεων στην παραγωγή και την κατανομή.


Πως όμως φτάσαμε σ΄αυτό το γεγονός ;

Χωρίς να αναφερθώ στις αφετηρίες ή στους λόγους γι αυτό, μένω στη διαπίστωση ότι από ένα ιστορικά χρονικό σημείο και μετά πήρε μεγάλες διαστάσεις ο ρεβιζιονισμός.

Αυθαίρετα βαφτίζω και αναφέρομαι, στα «παιδιά» του, τον οπορτουνισμό και τον ρεφορμισμό.

 

Η ανάπτυξη και η ενίσχυση ρεφορμιστικών και οπορτουνιστικών τάσεων, ρευμάτων ή δυνάμεων – όπως κι αν το πούμε – έχει κατά τη γνώμη μου δύο βασικά χαραχτηριστικά.


Την ποσοτική και την ποιοτική !

 

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι ο βασικός στόχος του ρεβιζιονισμού (συν τον ρεφορμισμό, συν τον οπορτουνισμό) είναι η ιδεολογική υπονόμευση, παράλληλα δε με άλλες δραστηριότητες, καταλήγει στη συστηματική διάβρωση των βασικών αξιών του Σοσιαλισμού.

Τα παραδείγματα της πλήρους αλλοίωσης έως την ανοιχτή σύμπλευση με τον ιμπεριαλισμό, του Ιρακινού και του Μολδαβικού Κομμουνιστικού Κόμματος, είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα του που μπορεί να φτάσει ο ρεβιζιονισμός.

 

Ένα άλλο ζήτημα που μένει ανοιχτό είναι ότι πρόσωπα ή ομάδες που διακατέχονται από οπορτουνιστικές ή ρεφορμιστικές απόψεις για να πετύχουν τους στόχους τους χρειάζεται η οργανωτική συγκρότηση, η φράξια, που όμως δεν αρκεί να έχει τοπικά χαραχτηριστικά, αλλά της είναι απαραίτητη η διεθνής ιμπεριαλιστική «βοήθεια».

 

Η δράση μιας τέτοιας φράξιας παίρνει τελικά τα χαραχτηριστικά της δουλειάς μιας εξωθεσμικής οργάνωσης.

Άνθρωποί της, αναρριχώνται σε θέσεις – κλειδιά στην οικονομία, στη διοίκηση, στις δομές της εξουσίας.

Για να το πετύχουν αυτό, κρύβουν τις πραγματικές προθέσεις τους, κινούνται συνωμοτικά, δουλεύουν συστηματικά στη κατεύθυνση προώθησης και αποδοχής ρεβιζιονιστικών θέσεων.

Η ανικανότητα στελεχών, η απειρία άλλων, η οίηση κομματικών μελών που βρίσκονται ψηλά στην ιεραρχία του κόμματος, είναι η «μαγιά» για να δράσουν οι ρεβιζιονιστές.

Με βάση σχεδιασμένη δράση, που περιγράφτηκε παραπάνω, φτάνουμε στο πρώτο χαραχτηριστικό, την ποσοτική ανάπτυξη των οπορτουνιστών και των ρεφορμιστών.

 

Μόλις φτάνουν σε ικανό αριθμό (ποσοτικό χαραχτηριστικό) μπορούν πλέον να δρουν πιο οργανωμένα, να προωθούν διασπάσεις, να δημιουργούν νέους οργανισμούς πολιτικούς ή κοινωνικούς, ακόμα και κομματικούς.

Έτσι, τους είναι πιο εύκολο να συνεχίζουν την υπονομευτική τους δράση, εκδίδοντας περιοδικά, εφημερίδες, άλλα έντυπα, να θεσπίζουν «φόρουμ διαλόγου», να προωθούν τοπικές ή και διεθνείς διασκέψεις για δήθεν ανταλλαγή απόψεων, που όμως στοχεύουν σε ένα και μόνο πράγμα: Την διάλυση του Κομμουνιστκού Κινήματος. Την κατασυκοφάντηση των Μαρξιστικών Αρχών. Την ανατροπή των κομμουνιστικών σχέσεων παραγωγής και κατανομής. Την επιβολή στην καλύτερη περίπτωση σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων και στην τελική, την διαιώνιση του καπιταλιστικού συστήματος.

Σ΄αυτά όλα προσδίδω τον χαραχτηρισμό του ποιοτικού.

Της ποιοτικής δηλαδή ανάπτυξης του ρεβιζιονισμού.

 

Ως επίλογο όλων των παραπάνω, αναφέρω την πεποίθηση, ότι η λειτουργία και η δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος, εντείνεται στην εποχή του περάσματος στο Σοσιαλισμό και είναι εντελώς απαραίτητη στον Κομμουνισμό.

 

Αναφορικά με όλα τα παραπάνω, καταλήγω στα παρακάτω συμπεράσματα :

 

Α. Χρειάζεται συστηματική, καθημερινή αποκάλυψη ακόμα και της πιο μικρής ρεβιζιονιστικής αντίληψης.

Β. Ξεκαθάρισμα των γραμμών του Κόμματος από κάθε απόπειρα ανάδειξης οπορτουνιστικών ή ρεφορμιστικών θέσεων ή δράσεων.

Γ. Επαγρύπνιση για χτύπημα κάθε μορφής φραξιονιστικών ομάδων.


Να τους χαλάσουμε τα σχέδια

4 Σεπτεμβρίου, 2008

Η κύρια προϋπόθεση για να υλοποιηθεί με όρους επιτυχίας σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο η συμμαχία ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και να διαμορφωθεί και στην Ελλάδα η αστικορεφορμιστική «μεγάλη αριστερά» είναι το χτύπημα και η υποχώρηση του ΚΚΕ (με απώτερο στόχο, στη συνέχεια, την περιθωριοποίησή του ή ακόμα καλύτερα, την ενσωμάτωσή του στην αστική «μεγάλη αριστερά»).
Για αυτό, όπως εξάλλου ήδη έχει επισημανθεί, πρέπει να αναμένεται περαιτέρω ένταση της επίθεσης, από πολλές πλευρές, εναντίον του Κόμματος, στο επόμενο διάστημα.
Η λασπολογία και η κατασυκοφάντηση, η ψευδολογία και οι «βρώμικες αποκαλύψεις», ο αντισοβιετισμός, ο αντισταλινισμός, ο αντικομμουνισμός είναι σίγουρο ότι θα φτάσουν στα ύψη.
Τα «κέντρα» , τα «μέσα», καθώς και οι «πρόθυμοι» αυτής της «δουλειάς» είναι απολύτως γνωστά.
Επίσης τα σχέδιά τους.

Το ερώτημα είναι :
Θα τους αφήσουμε να τα ξεδιπλώσουν ;;;
Θα τους αφήσουμε να «πετύχουν» ;;;
Θα τους αφήσουμε το πεδίο ελεύθερο ;;;

Η απάντηση είναι :
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΟΧΙ !

Θα μας βρίσκουν καθημερινά μπροστά τους, να τους ξεμπροστιάζουμε, να τους αποκαλύπτουμε, στην τελική όχι μόνο θα τους χαλάσουμε τα σχέδια, αλλά η όλη τους προσπάθεια θα γυρίσει μπούμεραγκ σε βάρος τους.
Να το βάλουν καλά στο «τσερβέλο» τους !

Κ Κ Ε  δυνατό και ισχυρό !