Μαντινάδες

10 Νοεμβρίου, 2018

«Σαν οργισμένος ποταμός το προλεταριάτο,
θα ενωθεί και θάρθουνε στη γης τα πάνω – κάτω».

 


20ο Συνέδριο και Διεθνή θέματα

14 Μαρτίου, 2017

Πολύς λόγος γίνεται, μέσω του Προσυνεδριακού Διαλόγου για το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ, με διαφορετικές εκτιμήσεις για τις Θέσεις του κόμματος όσον αφορά τη στάση των κομμουνιστών, του ίδιου του κόμματος, σε έναν (πιθανό πλέον) γενικευμένο ή και τοπικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο!

Οι διαφορετικές προσεγγίσεις, αφορούν το ξεκαθάρισμα της στάσης αυτής, την πιο σαφή (κάπως έτσι εκφράζονται κάποιοι) επεξήγηση «του τι θα κάνουμε»!

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο στο θέμα, το άρθρο απευθύνεται σε … υποψιασμένους!

……………….

Τις τελευταίες μέρες, όλοι μας, γινόμαστε μάρτυρες των «δραματικών» γεγονότων που λαμβάνουν χώρα ανάμεσα στην Ολλανδία και την Τουρκία!

Πάλι δεν θα επεκταθώ … είμαι σίγουρος ότι οι αναγνώστες είναι πλήρως γνώστες του θέματος.

Ενδιαφέρον έχει, πολύ ενδιαφέρον θα έλεγα, τόσο που θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι δίνεται απάντηση ακόμα και σε μας … λες και «είδαν» τις Θέσεις του ΚΚΕ … τις αιτιάσεις συντρόφων και μη …, από την Ανακοίνωση από το Νέο ΚΚ Ολλανδίας και το ΚΚ Τουρκίας, που εκδόθηκε για τη στάση των κυβερνήσεων των δύο χωρών.

Παραθέτω τμήματα από την Ανακοίνωση που εξέδωσαν τα δύο αυτά κόμματα:

«Εμείς, το Νέο ΚΚ Ολλανδίας και το ΚΚ Τουρκίας, καλούμε τους εργαζόμενους στις χώρες μας σε συνεργασία και να μην υποταχτούν στη χυδαία και εκφυλιστική πολιτική της αστικής τάξης.
Και σε αυτές τις συνθήκες, δηλώνουμε για μια ακόμη φορά ότι θα σταθούμε απέναντι στην ιμπεριαλιστική ΕΕ.

Ξέρουμε ότι η άνοδος του ρατσισμού μπορεί να ανακοπεί μόνο από την ενότητα της εργατικής τάξης.
Γι’ αυτό παλεύουμε με ανεβασμένη τη διεθνιστική μας συνείδηση ενάντια σε κάθε μέτρο που περιορίζει τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων μεταναστών.

Διατρανώνουμε ότι δεν υπάρχει καλός καπιταλισμός, όπως και την αναγκαιότητα της ενίσχυσης της πάλης των εργατών για τη μόνη επιλογή: το σοσιαλισμό».


Ρήσεις …

4 Ιανουαρίου, 2017

«Μικροβολεμένοι, που οι ίδιοι και τα παιδιά τους βολεύτηκαν με το γνωστό σε όλους ρουσφέτι, που θεωρούν ότι οφείλουν να είναι πιστοί σ΄αυτούς που τους βόλεψαν, φυσικά και τρέφουν μεγάλο φόβο για κάθε είδους επανάσταση, λαϊκή επανάσταση, προλεταριακή επανάσταση, που θα φέρει στο προσκήνιο την εργατική τάξη και θα εξαφανίσει το κεφάλαιο και τις καπιταλιστικές σχέσεις, το κεφαλαιοκρατικό και ρουσφετολογικό σύστημα».
ΦΑΡΟΣ

 


Αντιφάσεις

4 Οκτωβρίου, 2016

Από τη μία:

Ανοδικές «τάσεις» στο Χρηματιστήριο και

Από την άλλη:

Ξύλο, χημικά, συνεχείς μειώσεις για τους συνταξιούχους!

Οι δύο κόσμοι …

Η μπουρζουαζία και το προλεταριάτο.

Που θα πάει, δεν θα ξυπνήσει κάποια μέρα το ρημάδι το προλεταριάτο;;;

Θα τα πούμε τότε …

 


Κομμούνα

28 Μαρτίου, 2014

28 Μάρτη 1871

Οι εξεγερμένοι εργάτες ανακηρύσσουν επίσημα την Κομμούνα του Παρισιού !

Για πρώτη φορά στην Iστορία της ανθρωπότητας η κρατική εξουσία πέρασε, αν και για σύντομο χρονικό διάστημα, στα χέρια του προλεταριάτου, της πιο πρωτοπόρας, της μοναδικής μέχρι το τέλος επαναστατικής τάξης της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Για τη συντριβή της, η αστική τάξη της Γαλλίας συμμάχησε ακόμα και με τον «εχθρό» της, τη γερμανική αστική τάξη (με την οποία βρισκόταν σε πόλεμο), έτσι ώστε από κοινού να κατασφάξουν την εξεγερμένη εργατική τάξη του Παρισιού, που αποτελούσε τον πραγματικό εχθρό.

Η Κομμούνα που ίδρυσαν οι εργάτες του Παρισιού έζησε μόνον 72 μέρες, αλλά η σημασία της για τον παραπέρα απελευθερωτικό αγώνα της εργατικής τάξης ήταν τεράστια.

«Το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας.
Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη.
Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η Ιστορία στον πάσσαλο της ατίμωσης απ’ όπου δεν μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευχές των παπάδων τους» !
(Καρλ Μαρξ, «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία»)

 


Ζητήματα εξουσίας

11 Ιανουαρίου, 2013

Οι δραματικές εξελίξεις του δίμηνου Ιούνη – Ιούλη του 1917, στην προεπαναστατική Ρωσία, όπου είχαμε την προσωρινή ήττα του επαναστατικού κινήματος, καθώς και την εξώθηση στην παρανομία των Μπολσεβίκων, οδήγησαν τον Λένιν να αποσύρει προσωρινά τον σύνθημα «Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ» και να στρέψει την προσοχή του Κόμματος στην ένοπλη εξέγερση για την εργατική εξουσία.

Στις Θέσεις, «Η πολιτική κατάσταση», που γράφτηκαν από τον Λένιν στις 10 Ιούλη του 1917, αναφέρονται επιγραμματικά και τα παρακάτω :

«Το σύνθημα να περάσει όλη η εξουσία στα Σοβιέτ, ήταν σύνθημα ειρηνικής εξέλιξης …»

«Τώρα το σύνθημα δεν είναι πια σωστό γιατί δεν παίρνει υπόψη του …  ούτε την προδοσία … από τους εσέρους και τους μενσεβίκους.»

«Την υπόθεση (σ.σ. την επανάσταση) δεν μπορούν να την εξυπηρετήσουν ούτε οι τυχοδιωκτισμοί, ούτε οι ανταρσίες, ούτε η σκόρπια αντίσταση, ούτε οι σκόρπιες απεγνωσμένες απόπειρες αντιμετώπισης της αντίδρασης, παρά μόνο η σαφή επίγνωση της κατάστασης, η αντοχή και η σταθερότητα της εργατικής πρωτοπορίας …»

«Ας αφήσουμε λοιπόν κάθε είδους συνταγματικές και δημοκρατικές αυταπάτες …»

«Ο σκοπός … μπορεί να είναι μόνο ένας: το πέρασμα της εξουσίας στα χέρια του προλεταριάτου, που το υποστηρίζει η φτωχή αγροτιά, για την πραγματοποίηση του προγράμματος του Κόμματός μας».

Ο Λένιν, βλέποντας την προδοσία (την ανοιχτή δηλαδή υποστήριξη της αστικής τάξης) των ηγετών των Σοβιέτ (όπου δεν είχαν την πλειοψηφία οι Μπολσεβίκοι), εγκαταλείπει προσωρινά τον σύνθημα «Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ», βάζει ανοιχτά το ζήτημα  της εργατικής εξουσίας και φυσικά συνεχίζει την πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών στα Σοβιέτ υπέρ των Μπολσεβίκων.

Από τα παραπάνω, δεν συνάγεται το συμπέρασμα, ότι μελετώντας κανείς την Ιστορία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος και κυρίως στην Σοβιετική Ένωση, ότι μπορούμε ανάλογες καταστάσεις και επιλογές να τις δούμε και στις μέρες μας ;
Καθώς επίσης, να καταλάβουμε την στάση του ΚΚΕ σε μια σειρά πρόσφατες ανάλογες θα έλεγε κανείς περιτπώσεις ;

 


22 ΑΠΡΙΛΗ 1870 !

22 Απριλίου, 2009

lenin-22
Βλαντίμιρ  Ιλίτς Λένιν

Ο Λένιν, ο επαναστάτης, ο διανοούμενος, ο καθοδηγητής, ο ηγέτης της πρώτης νικηφόρας προλεταριακής επανάστασης στον κόσμο, γεννήθηκε σαν σήμερα πριν από 139 χρόνια, στις 22 Απρίλη του 1870.

Με το μεγαλείο της σεμνότητάς του, δίνοντας το μέτρο της δικής του συμβολής στο κοσμοϊστορικό γεγονός της Επανάστασης του Οχτώβρη, ο Λένιν έλεγε:

«Εμείς αρχίσαμε… ο πάγος έσπασε… ο δρόμος χαράχτηκε…»!

Κρατώντας γερά «μέσα στο κεφάλι μας τον Λένιν», με το χρέος να προστάζει «Ξελασπώστε το μέλλον», σ’ αυτό το δρόμο προχωράμε!

ΝΑΙ,  ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ  !
ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΛΕΝΙΝ ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΑΒΑΡΑ, ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ !