Με αφορμή μια πολιτική συγνώμη

2 Φεβρουαρίου, 2019

Όπως διαβάζω, στην χθεσινή δήλωσή του, ο Γιάννης Αρζουμανίδης, πρώην στέλεχος της ΝΕ Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα συστρατευμένος με την Λαϊκή Σεισπείρωση και το ΚΚΕ, μεταξύ άλλων είπε.

«Ως συνεργαζόμενος λοιπόν με τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης» υπόσχομαι εδώ μπροστά σας ότι θα προσπαθήσω να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου εν είδει πολιτικής συγνώμης, σε μια συμφωνία αν θέλετε με τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Ένα είδος που για κάποιους μπορεί να θεωρηθεί έξω από αυτό το χώρο παρεξηγήσιμο.»

Θέλω λοιπόν να εκφράσω μια προσωπική άποψη για αυτήν ή άλλες, πολιτικές συγνώμες.

Σύντροφε Γιάννης Αρζουμανίδη, αντιλαμβάνομαι απολύτως την εσωτερική ανάγκη που νιώθεις, μιας και που κάποια στιγμή της ζωής σου, δεν άντεξες τις σειρήνες και έφυγες από την αγκαλιά του ΚΚΕ, να απολογηθείς.
Όμως, το ΚΚΕ, οι Κομμουνιστές, το ξέρεις πολύ καλά αυτό, έχουν μεγάλη καρδιά και ανοιχτή την αγκαλιά τους πάντα, για να δεχτούν όσους φτάνει η ώρα να δουν προς τα που πρεπει να δώσουν τον εαυτό τους.
Ξέρεις, το ΚΚΕ, οι Κομμουνιστές, δεν είμαστε … παπάδες για να … μοιράζουμε συγνώμες και … συγχωρωχάρτια!
Απλά θέλουμε όποιον αποφασίσει να συστρατευτεί μαζί μας, αυτό να το κάνει γιατί έτσι πρέπει, ανιδιοτελώς, χωρίς ας το πούμε ανταλλάγματα ή καρέκλες, στρατιώτης μεταξύ στρατιωτών για την μεγάλη υπόθεση της αλλαγής τάξης στην εξουσία.

Έτσι, σύντροφε Γιάννη, καθώς και κάθε άλλος που θα πάρει ή έχει ήδη πάρει την απόφαση να βρεθεί κοντά μας, δεν έχουμε να συγχωρέσουμε τίποτα και σε κανέναν.

Ούτε πολιτικά ούτε … αλλιώς!

Όμως, απαιτούμε, η συστράτευσή σας, να είναι αληθινή, αγνή, συντροφική!

Τίποτα άλλο!

Τα «άλλα» θα έρθουν, θα φανούν στην πορεία!

υ.γ.: Η υπογράμμιση στη δήλωση, δική μου.