Προς Βούλα Παπαχρήστου

12 Αυγούστου, 2018

Δυο λόγια, που νομίζω ότι αξίζουν να διαβαστούν, σχετικά με τις τελευταίες δηλώσεις της κ. Βούλα Παπαχρήστου, που έγιναν μετά την κατάκτηση χρυσού μεταλλίου στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες στίβου.

Κυρία Παπαχρήστου:

— Κανένας δεν θέλει να σε κρεμάσει, ούτε καν περνάει από το μυαλό – εκτός φυσικά από κάποιους που τους ξέρεις πολύ καλά που «τάζουν» κρεμάλες με κάθε … ευκαιρία.

— Κανένας δεν θέλει να σε σταυρώσει, ούτε καν περνάει από το μυαλό – εκτός φυσικά από κάποιους που τους ξέρεις πολύ καλά που κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους να σταυρώσουν τους εργαζόμενους προς όφελος των αφεντάδων τους.

Φυσικά και η συγνώμη σου γίνεται δεκτή.

Φυσικά και μπορείς και εσύ όπως όλοι να κάνεις ένα λάθος και να διδαχτείς από αυτό.

Διδάχτηκες όμως;

Βγήκες με αντίστοιχες δηλώσεις;

Τα συγχαρητήρια για την πρωτιά σου, όπως αυτή καθεαυτή η πρωτιά σου, οφείλεις να την χρησιμοποιήσεις ως δίδαγμα ως αβελτηρία για λαϊκές κατακτήσεις, για λαϊκή ανάταση, για εμπέδωση της δημοκρατίας και την καταδίκη κάθε είδους ρατσισμού, ξενοφοβίας, ναζισμού και φασισμού!

Να τα δούμε αυτά και στην πράξη από σένα κ. Βούλα Παπαχρήστου και τότε, μάλιστα, θα έχει ξεχαστεί ολότελα το λάθος σου …


Επίσκεψη του ΚΚΕ στην Κούβα

6 Μαΐου, 2008

Το μετάλλιο που παραδόθηκε στην σ. Αλέκα Παπαρήγα.

Χωρίς (άλλα) Λόγια!