Ομοιότητες …

27 Απριλίου, 2010

Οι επιλογές της άρχουσας τάξης της Ελλάδας, μετά την εισβολή των ναζιστικών στρατευμάτων της Γερμανίας το 1941, ήταν οι εξής:

1. Το τμήμα της που είχε οικονομικοπολιτικές σχέσεις με τους Αγγλογάλλους φρόντισε να φύγει από την Ελλάδα για τη Μέση Ανατολή.
2. Το δε τμήμα της που είχε ανάλογες σχέσεις με τους Γερμανούς να μείνει στην Ελλάδα και να εγκαθιδρύσει το κατοχικό καθεστώς με διάφορα πολιτικά σχήματα και πρόσωπα και έναν κρατικό μηχανισμό, που θα αποτελέσει, όπως αποδείχτηκε, μετά την απελευθέρωση έναν από τους πιο καλούς μηχανισμούς, για την εξασφάλιση της εξουσίας του κεφαλαίου στο σύνολό του.
3. Ένα άλλο, μικρό τμήμα, παρέμεινε αδιάφορο ή στην αδράνεια.

Σήμερα, το σωτήριον έτος 2010, βλέπουμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται.
(προφανώς με άλλα πρόσωπα και με διαφορετικές επιλογές)
– Κάποιοι δίνουν γη και ύδωρ στην Ε.Ε. !
– Κάποιοι άλλοι τρίβουν τα χέρια τους με την εγκαθίδρυση στη χώρα μας της διχτατορίας του ΔΝΤ !
– Και, φυσικά, κάποιοι κοιτάν αμήχανα και απορημένα, περιμένοντας να δουν τις εξελίξεις για να καθορίσουν την στάση τους !

Και στις δύο περιπτώσεις (δηλαδή του 1941 και του 2010), θα υπάρξουν τα λαμόγια που θα επωφεληθούν και θα πλουτίσουν είτε κρυφά είτε φανερά.

Την εποχή του 1941 τους λέγαμε μαυραγορίτες, λαδάδες κλπ.!
Σήμερα, έχουν άλλα ονόματα πιο εύηχα, όπως εργοστασιάρχες, εφοπλιστές, κεφαλαιοκράτες!

Ας δούμε μερικές άλλες πλευρές.

Τότε, το αστικό κράτος, συνέχιζε να υπάρχει και να λειτουργεί, βεβαίως μέσα στις συνθήκες μιας κατακτημένης χώρας.
Η κατοχή δεν κατάργησε – ούτε ήθελε φυσικά να καταργήσει – το υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα.

Σήμερα, βλέπουμε μια από τα ίδια.
Τα αστικά κόμματα, οι «πρόθυμοι», οι οπορτουνιστές και οι συνεργαζόμενοι μ΄αυτούς εργατοπατέρες και μέσα ενημέρωσης, λειτουργούν σε πλήρη αρμονία αρκεί να διατηρηθεί το σύστημα (βλέπε καπιταλισμός) της εκμετάλλευσης του λαού μας, το σύστημα που συσσωρεύει αμύθητα κέρδη στην πλουτοκρατία.

Τότε, στα πλαίσια της ύπαρξης και λειτουργίας του αστικού κράτους, σχηματίστηκαν κατοχικές κυβερνήσεις, έγινε προσπάθεια να ενισχυθούν οι μηχανισμοί καταστολής και καταπίεσης του λαού.
Σήμερα, φτάνουν στο σημείο να βάζουν τα κανάλια να «διαρρέουν» δήθεν επιλογές του λαού μας για «συμμαχικές» κυβερνήσεις με στημένα γκάλοπ, με προβοκάτσιες προωθούν αστυνομικά μέτρα για την κατάπνιξη των αντιδράσεων. Σ΄αυτό τον τομέα βρίσκουν «πρόθυμους» δημοσιογράφους – παπαγαλίσκους να ωρύονται στα κανάλια τους, γιατί οι εργαζόμενοι δεν σκύβουν το κεφάλι !

Σύντροφοι και Φίλοι Αναγνώστες,
Όταν μίλησε για πρώτη φορά η σ. Αλέκα Παπαρήγα για πόλεμο, κάποιοι κοιτάζαν δεξιά κι αριστερά χαμογελώντας ειρωνικά.
Σήμερα ΟΛΟΙ μιλάν πλέον για τον πόλεμο!
Απλά οι αστοί, η ολιγαρχία με το υπηρετικό της προσωπικό, μιλάν για ένα πόλεμο που «κήρυξαν» οι κερδοσκόποι – χωρίς βέβαια να κάνουν τον κόπο να τους ονοματίσουν – ενάντια στην χώρα μας.
Ενώ, η αλήθεια είναι, ότι έχουμε πόλεμο ενάντια στο λαό μας, ενάντια στην εργατική τάξη της χώρας μας !
Και, ξέρετε, η Ιστορία διδάσκει !
Και αυτή η διδασκαλία λέει:

– Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα Νέο Γράμμα προς τον Λαό μας, αντίστοιχο με αυτό που έστειλε ο σ. Νίκος Ζαχαριάδης μέσα από τις φυλακές στις 31 Οχτώβρη του 1940!

– Χρειαζόμαστε και πάλι το ΚΚΕ – συναισθανόμενο τις ιστορικές του ευθύνες – να ιδρύσει ένα νέο  ΕΑΜ, έναν νέο ΕΛΑΣ!

Έλληνες, γρηγορείτε !