Τροφή για την … Ελληνοφρένεια!

9 Μαρτίου, 2016

Αναγόρευσαν, λέει το … ρεπορτάζ, τον μουσιού Αλ. Τσίπρα (οι Τούρκοι ντε) σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Σμύρνης!

Και, στο ερώτημα, «και τι θα διδάσκει»;;;

Η απάντηση είναι: «Μα φυσικά το μάθημα του … συνωστισμού»!!!

Πληροφορίες ότι θα διδάσκει και το μάθημα του «ραγιαδισμού», του «σφάξε με αγά μου ν΄αγιάσω», ή και της «Ιστορίας του … Σουλεϊμάν του τρομερού», ελέγχονται ως απολύτως ανακριβείς!

Ε, ρε που καταντήσαμε …

Από τα ζεϊμπέκικα του Mr. George (άλλος … «αριστερός», «σοσιαλιστής» κι αυτός), φτάσαμε στις … ανθοδέσμες του Mr. Tsipras!!!

 


Μαθήματα …

16 Απριλίου, 2015

«Γηράσκω αεί διδασκόμενος» !
(Σωκράτης ή Σόλων, αδιάφορο)

Σοφή φράση, ολόσωστη, από κάθε άποψη !

Όμως …
Όπως σε όλα τα … πράγματα, σε όλες τις … περιπτώσεις, πάντα υπάρχει ένα «αλλά», ένα «όμως» !

Έτσι είναι και στην περίπτωση της συνάντησης Τσίπρα – Παπανδρέου (του ΓΑΠ) !

Ο οποίος Τσίπρας, … δέχθηκε … μαθήματα επί δίωρο από τον ΓΑΠ !!!

Μαθήματα για την … οικονομία, την … πολιτική, την … χώρα !!!

Έ, όχι …

Δεν μπορείς (ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μπορεί, πόσο μάλλον ο πρωθυπουργός της χώρας) να δέχεσαι «μαθήματα» από έναν άνθρωπο (τρόπος του λέγειν) που κατέστρεψε έναν λαό, που κατέστρεψε μια χώρα !

Δεν ισχύει εδώ το δεύτερο συνθετικό της παραπάνω αρχαίας φράσης: «… διδασκόμενος» !

ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ !

Να με συγχωράτε αγαπητοί του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο αρχηγός σας και πρωθυπουργός «μας», ΔΕΝ είναι δυνατόν να νομιμοποιεί τον ΓΑΠ ούτε καν ως συνομιλητή !

Νισάφι …


Σύντομο μάθημα πολιτικής οικονομίας, με την μέθοδο των ερωτοαπαντήσεων.

27 Ιουλίου, 2014

Τι είναι ο λεγόμενος «κρατικός προϋπολογισμός», που κατατίθεται και ψηφίζεται στη Βουλή των Ελλήνων ;

– Δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια που κάνει το πολιτικό προσωπικό της αστικής κυβερνώσας τάξης, να μοιράσει, να διανείμει, τον παραγόμενο «κοινωνικό πλούτο».

Τι είναι ο «κοινωνικός πλούτος» ;

– Είναι ο πλούτος που παράγεται από την εργασία της εργατικής τάξης, της αγροτιάς, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

Πως ακριβώς αντλείται από τις Υπηρεσίες του κράτους αυτός ο πλούτος ;

– Κυρίως (τα τελευταία χρόνια) μέσω των άμεσων και έμμεσων φόρων. Ή και από τα λεγόμενα χαράτσια, ή πιο … επιστημονικά και … ελληνικά μέσω των taxis.
(τα προηγούμενα χρόνια, αυτό γινόταν και από κρατικές επιχειρήσεις, οι οποίες τελευταία όλο και περισσότερες, περνάνε στα χέρια των ιδιωτών και έτσι, λιγοστεύουν τα έσοδα του κράτους από αυτήν την … πηγή !)

Πως γίνεται αυτή η … μοιρασιά του «κοινωνικού πλούτου»;

– Στον λεγόμενο «κρατικό προϋπολογισμό», στο κεφάλαιο «δαπάνες», καταχωρούνται σε διάφορους κωδικούς, που παραπέμπουν κυρίως σε Υπουργεία, διάφορα ποσά !
(επί παραδείγματι, κάποια ποσά πηγαίνουν σε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων, άλλα σε συντάξεις, άλλα σε δαπάνες στην υγεία, στην παιδεία, στις ένοπλες δυνάμεις, κλπ.)

Χρειάζεται το αστικό κράτος να παίρνει δάνεια για να πληρώνει μισθούς και συντάξεις ;

– Η απάντηση, με ελάχιστο προσεκτικό διάβασμα των παραπάνω, προφανώς και είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ.

Τότε γιατί παίρνει όλα αυτά τα χρόνια δάνεια ;

– Για να τα δίνει σε συγκεκριμένους ιδιώτες, που διαπλέκονται με αυτό (μέσω του πολιτικού προσωπικού), στην ουσία στον ίδιο τον εαυτό του, ώστε να μπορεί να δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης (όπως λέει το ίδιο), ώστε να ανακυκλώνεται, να αναπαράγεται, να αυγατίζει αυτό που λέμε κεφάλαιο. Και, … φτου κι από την αρχή!

Και, αφού είναι έτσι, γιατί το κράτος δεν δίνει λεφτά από τον «κοινωνικό πλούτο» που παράγεται, ώστε να μην εμπλέκεται σε δάνεια με τόκους και πανωτόκια με τα γνωστά αποτελέσματα (κρίση χρέους π.χ.).

– Περιγράψαμε παραπάνω, ότι ο πλούτος παράγεται από τους εργαζόμενους σε κάθε περίπτωση. Είναι δύσκολο το λοιπόν (ή … ήταν τουλάχιστον) να παρακρατείται αυτός ο πλούτος, να μην δίνεται σε αυτούς που τον παράγουν και να μοιράζεται σε λίγους και εκλεκτούς. Φυσικά και μέρος του «κοινωνικού πλούτου» πηγαίνει σε αυτούς τους λίγους, αλλά όχι όλος ! Αν γινόταν κάτι τέτοιο θα γινόταν … επανάσταση !

Δηλαδή, το αστικό κράτος, το πολιτικό προσωπικό του, για να μην δυσαρεστήσει τον λαό, έπαιρνε δάνεια από εδώ κι από εκεί και τα έδινε σε λίγους ;
Μα, με αυτόν τον … τρόπο, σίγουρα η χώρα θα χρεοκοπούσε !

– Εμ, έτσι δεν έγινε τελικά ;

Για αυτό τελικά είχαμε την κρίση χρέους ;

– Όχι ! Η κρίση χρέους, είναι ένας τεχνικός όρος, ένας χρηματικός όρος, ένας πολιτικός (και παραπλανητικός, θα έλεγα) όρος, ώστε να πειστεί ο λαός, να συνεισφέρει πολύ περισσότερα για τα δάνεια αυτών που εμείς λέμε κεφαλαιοκράτες.

Μας λες ότι και την ανάπτυξη και την κρίση, τελικά την χρηματοδοτεί ο εργαζόμενος λαός ;

– Απολύτως !

Εάν είναι έτσι, γιατί ο λαός το ανέχεται αυτό ;

– Μα, γιατί, τον έχουν πείσει με τα μέσα που διαθέτουν, με τον φόβο και τις απειλές, με την κινδυνολογία και τη λαμογιά, αλλά και το ρουσφέτι, ότι έτσι πρέπει να γίνεται.

Σημείωση 1η: Αναγκαίο είναι να τονιστεί, ότι το μεγάλο κεφάλαιο (βιομηχανικό, τραπεζικό, εφοπλιστικό) δεν συνεισφέρει στο κράτος, το παραμικρό !

Σημείωση 2η: Δηλαδή, τα ποσά που πηγαίνουν στους μισθούς και τις συντάξεις, στην υγεία κλπ., το κράτος τα μαζεύει από τους εργαζόμενους και όχι από κανένα … δέντρο !

Σημείωση 3η: Να τονιστεί εδώ, ότι και οι μισθοί που δίνονται στους εργαζόμενους στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, πάλι από τον ιδρώτα των εργατών μαζεύονται. Από διάφορους «έξυπνους» φόρους, όπως είναι η διαφήμιση, την οποία την πληρώνει ο καταναλωτής, αλλά δεν το … καταλαβαίνει !
Ή (κυρίως αυτό) από την υπεραξία που παράγεται και που την καρπώνεται εξ ολοκλήρου ο ιδιώτης. Από αυτήν δε, δίνει … μπόνους στους εργαζόμενούς του, όσο μισθό θέλει και σε αυτό βρίσκει απόλυτο σύμμαχο φυσικά, το αστικό κράτος.

 


Hip Hop : Δώσαν μαθήματα …

24 Σεπτεμβρίου, 2013

Συγκροτήματα και καλλιτέχνες της μουσικής Hip – Hop και του Low Bap μερικοί από αυτούς φίλοι και άλλοι συνάδελφοι εργάτες του μουσικού Παύλου Φύσσα («Killah P») που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ στο Κερατσίνι από χρυσαυγίτη, συναντήθηκαν σήμερα στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, για να τιμήσουν τη μνήμη του και να μιλήσουν γι’ αυτόν.

Μαζί τους βρέθηκαν και πολλοί νέοι, μαθητές, και όσοι αγαπάνε αυτό το είδος της μουσικής.

Ο μεταλλεργάτης Π. Πουντίδης («Τοτέμ») από το Πέραμα, μιλώντας για τον Παύλο, με τον οποίο ήταν μαζί στην πρώτη του συναυλία, είπε ανάμεσα σε άλλα:

«Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν οι πρακτικές που χρησιμοποιεί η Χρυσή Αυγή, οι τραμπούκικες πρακτικές της Χρυσής Αυγής, είναι η συλλογική οργανωμένη δράση, με ανάδειξη των χαρακτηριστικών της φασιστικής δράσης σαν τσιράκια της εργοδοσίας.

Σκότωσαν το γιο του Μαστρο – Τάκη, του σωληνά που δούλευε στη Ζώνη. Οι δολοφόνοι του Παύλου, ήταν οι ίδιοι που έκαναν την επίθεση της προηγούμενης Πέμπτης στους συνδικαλιστές της Ζώνης, στα μέλη και φίλους του ΚΚΕ που είχαν βγει για αφισοκόλληση».


Η … ροζ Βραζιλία !

9 Ιανουαρίου, 2013

Η Βραζιλία, ως δεύτερη στη σειρά χώρα που κατάφερε να … αποκτήσει τον αμέριστο θαυμασμό του κ. Αλ. Τσίπρα (προφανώς και όόόλου του ΣΥΡΙΖΑ), έχει να επιδείξει ένα άκρως διδακτικό παράδειγμα για τους ντόπιους (Έλληνες) ροζ πολιτικούς, που ψάχνουν εναγωνίως,είναι η αλήθεια, ένα άλλο «μείγμα» καπιταλιστικής πολιτικής για να την λανσάρουν στον πολύπαθο λαό μας !

Ποιο είναι αυτό το … παράδειγμα ;

Η είδηση λέει το εξής:
Με αφορμή την διεξαγωγή σε μια μεγάλη πόλη της Βραζιλίας διεθνών αγώνων (το καλοκαίρι Κύπελλο Συνομοσπονδιών και το 2014 το Παγκόσμιο Κύπελλο), διάφορες πλευρές κοριτσιών που προσφέρουν ροζ υπηρεσίες, ζητάνε να τους μάθουν … δωρεάν παρακαλώ Αγγλικά, για να μπορέσουν να είναι πιο … συνεργάσιμες με τους ξένους «πελάτες» !

Μάλιστα, χρησιμοποιούν και το … επιχείρημα ότι έτσι, «θα μπορούν να πληροφορούν τους «πελάτες» τους τι χρεώνουν, αλλά και να μαθαίνουν από αυτούς τι τους … ανάβει» !!!

Η απόλυτη ξεφτίλα … θα πει κάποιος ;

Ίσως …

Σίγουρα όμως, δείχνει το που οδηγεί έναν λαό (εν προκειμένω τον Βραζιλιάνικο), η καπιταλιστική ανάπτυξη (να τονίσουμε εδώ ότι η Βραζιλία θεωρείται ως η 6η χώρα στον κόσμο σε ανάπτυξη), τι ακριβώς προσδοκούν και οι διάφοροι πολιτικοί χώροι που ενώ ορκίζονται στον καπιταλισμό, προσπαθούν να ξεγελάσουν τον κόσμο μιλώντας για «άλλο μείγμα πολιτικής» και διάφορα τέτοια αποπροσανατολισιτκά.


Πραγματικό μάθημα !

23 Αυγούστου, 2010

Η πλουτοκρατία της χώρας μας, αξιοποιεί όλους τους θεσμούς της Αστικής Δημοκρατίας, όπως τη Δικαιοσύνη, τα Μέσα Ενημέρωσης, τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, κυρίως τα κόμματά της, ώστε να καλλιεργεί την ηττοπάθεια, την μοιραλατρία, τον συμβιβασμό, τον «συντεχνιασμό», την τρομοκράτηση των εργαζομένων.

Ο στόχος, ένας: Να μπορέσει να εξουδετερώσει κάθε αντίδραση στα σχέδιά της, που «βάζει» να υλοποιεί η εκάστοτε «κυβέρνησή» της !
Να σταματήσει εν τη γεννέσει της κάθε προσπάθεια να αλλάξουν τα πράγματα. Να αντιληφθεί ο λαός τη δύναμή του. Στην κυριολεξία να αποφύγει την ανατροπή της !

Στον αντίποδα αυτών των σχεδίων, οι εργαζόμενοι, συμμαχώντας με τους μικρούς αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, γενικά τα λαϊκά στρώματα, πρέπει – και θα το κάνουν – να οργανωθούν και να αντεπιτεθούν.
Να δυναμώσουν την συσπείρωσή τους, να μην μείνει ούτε ένας εργάτης στην απ΄έξω, σε καθαρά ταξική κατεύθυνση, να σφυρηλατηθεί η ταξική ενότητα, με τελικό στόχο να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης στο εργατικό κίνημα, να έρθουν σε πλήρη ρήξη με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, να ικανοποιηθούν οι δικές τους ανάγκες.

Η πρόσφατη κοινή παρέμβαση εργατών – αυτοαπασχολούμενων – αγροτών για την τιμή του ψωμιού αναδεικνύει τη δυναμική που απελευθερώνει η κοινωνική συμμαχία !
Και, αποτελεί, παράδειγμα προς μίμηση !

Το έχω ξαναγράψει:
Ένα ξυλαράκι, μπορεί να το σπάσει ο καθένας.
Πολλά ξυλαράκια μαζί, ΔΕΝ μπορεί να τα σπάσει ΚΑΝΕΝΑΣ !


Ιδεολογικά Μαθήματα

18 Σεπτεμβρίου, 2008

Αντιγράφω από το Βιβλίο «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ» έκδοσης της Κ.Ε. του ΚΚΕ, του 2008, σελίδες 114 – 115.

Σοσιαλισμός:

Είναι το κοινωνικό σύστημα, όπου οι άνθρωποι παράγουν τα υλικά αγαθά με μέσα της παραγωγής – εργοστάσια, μεταλλεία γη κλπ. – που ανήκουν στη κοινωνία, όπου ισχύει η αρχή :

» όποιος δε δουλεύει, δεν τρώει »

κι όπου πραγματοποιείται η αρχή :

» Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με την εργασία του «.

Φυσικά το σοσιαλιστικό σύστημα, στηριγμένο βασικά στην κοινή, κοινωνική ιδιοκτησία, που την αντιπροσωπεύει το σοσιαλιστικό κράτος, αναγνωρίζει δίπλα της και την ατομική ιδιοκτησία του μικρονοικοκύρη αγρότη ή βιοτέχνη, που εργάζεται μόνος του και δεν εκμεταλλεύεται άλλον.

Ανώτερο στάδιο του Σοσιαλισμού, είναι ο :

Κομμουνισμός:

Όπου η αφθονία της κοινωνικής παραγωγής των αγαθών κάνει δυνατή την εφαρμογή της αρχής :

» Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του «.

Η σοσιαλιστική επανάσταση, κάνοντας τα μέσα παραγωγής κοινωνική ιδιοκτησία, εξαλείφει την αντίθεση που εμποδίζει την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων  και που αποτελεί την πηγή της φτώχειας για την πλειοψηφία του λαού και την αιτία των πολέμων.
Καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δίνει για πάντα τις δυνατότητες υλικής – και συνεπώς και γενικής – προόδου της ανθρωπότητας.