Χάθηκε πλέον η ντροπή …

16 Μαρτίου, 2013

Είναι γνωστό ότι το πρόσωπο του Στάλιν, που 60 χρόνια μετά το θάνατό του εμπνέει σχεδόν το 50% των συμπατριωτών του, έχει «εμπνεύσει» επίσης και την κατασκευή πλήθους θεωριών συνωμοσίας που τον παρουσιάζουν λίγο ως πολύ σαν τον Ρασπούτιν.

Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Καλό θα ήταν να έχει και στοιχεία γι’ αυτά που λέει, αλλά, θα πει κανείς, εδώ στοιχεία κατασκευάζονται και ανασκευάζονται κατά το δοκούν, ποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι έχει αδιάσειστα στοιχεία.
Εδώ καταλήξαμε να μη θεωρείται στοιχείο η μαρτυρία του ίδιου του Γκέμπελς για το Κατίν και να το χρεώνει η αστική τάξη στην ΕΣΣΔ, να κάνει δηλαδή ό,τι έχει παραδεχτεί ο Γκέμπελς πως σκόπευε να κάνει η κατασκευασμένη προπαγάνδα των ναζί.

Είναι όμως θλιβερός ο ρόλος ορισμένων που κληρονόμησαν από έναν κομμουνιστή ήρωα μόνο το όνομα και τίποτα άλλο.

Ο λόγος για το γιο του ήρωα κομμουνιστή Νίκου Μπελογιάννη, ο οποίος (ο υιός) με λιβελογραφήματα (το πιο πρόσφατο στην εφημερίδα «6 μέρες») για τη Σοβιετική Ένωση και τον Στάλιν στην πραγματικότητα γράφει όλα όσα εμετικά λένε για δεκαετίες τα χαλκεία του αντικομμουνισμού.

Στην πραγματικότητα λέει: «Περάστε κόσμε, πουλάω όσο-όσο λάσπη για να ρίξετε στους τάφους των αγωνιστών κομμουνιστών».

Αντίθετα, ο ήρωας κομμουνιστής Νίκος Μπελογιάννης, το 1949 έγραφε: «Σήμερα ο Ι. Στάλιν ενσαρκώνει τους πόθους και τις επιθυμίες, τις ελπίδες και τα όνειρα εκατομμυρίων ανθρώπων» (Ν. Μπελογιάννης, «Άρθρα και Λόγοι», εκδ. «Πορεία», σελ. 7).