Επιτέλους!

16 Αυγούστου, 2020

Όπως διαβάζω στην «Κατιούσα», το Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας, αποφάσισε (επιτέλους) να κατέβει στις προσεχείς εκλογές της χώρας, ΑΥΤΟΝΟΜΑ, με Συμμαχία με άλλες σοσιαλιστικές, αντιιμπεριαλιστικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις, σε ένα νέο πολιτικό σχηματισμό με το όνομα «Λαϊκή Επαναστατική Εναλλακτική»!

Πρόκειτια να προβληθούν αιτήματα ΟΧΙ διαχείρισης του καπιταλισμού, αλλά ανατροπής του, όπως φυσικά και διακριτή αντιπαράθεση με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους αχυρανθρώπους του όπως είναι ο Γκουαϊδό.

Για να ξέρει ο Βενεζουελάνικος λαός τι ψηφίζει!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!


Εξουσίας το ανάγνωσμα!

5 Ιανουαρίου, 2018

Δύο είναι τα ήδη της εξουσίας, από … εξανέκαθεν.

α. Η εξουσία του κεφαλαίου
β. Η εξουσία της εργατικής τάξης

Φυσικά, η κάθε μορφή εξουσίας, χρησιμοποιεί τα δικά της μέσα, τους δικούς της θεσμούς που θα την κάνουν σωστότερη (ας το πω έτσι) ως προς τα συμφέροντα που αυτή υπηρετεί.

Για παράδειγμα, η εξουσία του κεφαλαίου, δημιουργεί κόμματα (που τα βαφτίζει «δεξιά», «αριστερά», «κεντρώα», κλπ.,), κοινοβούλιο – όταν αυτή η διάταξη δεν εξυπηρετεί κάμει μέχρι και χούντες -, τη λεγόμενη δικαστική ή νομοθετική εξουσία, ενίοτε και εφόσον την εξυπηρετεί δίνει μερίδιο και στην λεγόμενη «4η εξουσία» – τα μέσα «ενημέρωσης» δηλαδή.

Βασική προϋπόθεση για την επιτυχή έκβαση των παραπάνω διαδικασιών, είναι η εξεύρεση πρόθυμων να κάνουν την δουλειά – την βρώμικη δουλειά.
Είτε αυτοί αποτελούν το λεγόμενο πολιτικό προσωπικό, είτε αποτελούν την εργατική αριστοκρατία – αυτοί δρουν κυρίως στα συνδικάτα ως δούρειος ίππος σε βάρος του εργατικού κινήματος -, επιστήμονες που θα πουλήσουν το μυαλό τους για μια χούφτα δολάρια στην κυριολεξία. 

Φυσικά, η εξουσία του κεφαλαίου, δεν θα μπορούσε να κάνει βήμα, εάν διαχρονικά δεν είχε καταφέρει να βάλει στο χέρι στρατιωτικά μέσα – οπλικά συστήματα – που και στο άκουσμά τους ακόμα, προκαλούν τρόμο!

Ένα σφάλμα έχει κάνει μόνο!
«Κατάφερε» αφ΄ενός μεν να διασπαστεί σε τρεις κατηγορίες (βιομηχανικό κεφάλαιο, τραπεζικό κεφάλαιο, εφοπλιστικό κεφάλαιο), που όσο κι αν αυτές συμπλέκονται και διαπλέκονται μεταξύ τους, την ίδια ώρα διαμορφώθηκαν πολύ μεγάλες αντιθέσεις μεταξύ τους – κυρίως και λόγω της υπερσυσσώρευσης αναξιοποίητου κεφαλαίου -, πράγμα που αν η εργατική τάξη μπορέσει να αξιοποιήσει θα έχει πολύ θετικά αποτελέσματα για αυτήν, αφ΄ετέρου δε, υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση των μέσων παραγωγής (όμιλοι π.χ.), πρώτη η γνωστή μας Θάτσερ αντιλήφθηκε τον κίνδυνο, αλλά φαίνεται δεν την άκουσαν, ώστε πιο εύκολα να μπορέσει η εργατική τάξη να τα κοινωνικοποιήσει!

Από την πλευρά της, η εργατική εξουσία, βασιζόμενη στον Μαρξισμό – Λενινισμό, στην πρώτη προσπάθεια του Ανθρώπου για την μεγάλη αλλαγή μέσω της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, με τις επεξεργασμένες Θέσεις για τον Επιστημονικό Σοσιαλισμό και τον Επιστημονικό Κομμουνισμό, καθώς και στην μεγάλη εμπειρία του Κόμματος Νέου Τύπου, έχει στη διάθεσή της μερικά πολύ σπουδαία όπλα, στον Αγώνα της για την Αλλαγή Τάξης στην Εξουσία!

Την διεθνή εμπειρία για το που μπορεί να φτάσει η Επιστήμη, όταν οι υπηρέτες της, τίθενται στη διάθεση του εργαζόμενου λαού.
Η κατάκτηση του Διαστήματος – πρωταγωνιστεί εδώ ο Γιούρι Γκαγκάριν – αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα για αυτό.

Την υπεροχή της συλλογικής δουλειάς, του συνεταιρισμού, της διαμόρφωσης όλων εκείνων των παραγόντων που οδηγούν να γίνεται πράξη το εργατικό σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για τον έναν» – σ΄αυτό το σημείο, η αναφορά και μόνο στο Σταχανοφικό κίνημα αρκεί.

Την πραγματική απελευθέρωση του Ανθρώπου, που να οδηγεί σε όσο το δυνατό περισσότερους να συμμετέχουν στα κοινά, από την Διεύθυνση ενός Τομέα Παραγωγής μέχρι και την ίδια την διακυβέρνηση της χώρας – αν οι Θεσμοί που κάνουν πράξη την παραπάνω στόχευση λέγονται Σοβιέτ ή Κολχόζ, ή Λαϊκές Επιτροπές δεν αφαιρούν απολύτως τίποτα από το γεγονός που είναι η μαζική απελευθέρωση πρωτοφανών ανθρώπινων δυνάμεων που τελικά φέρνουν την Εργατική Τάξη στην Λαϊκή Εξουσία.

Τέλος, η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, έχουν στην διάθεσή τους το Κόμμα Νέου Τύπου, δηλαδή το Κομμουνιστικό Κόμμα, που με τις πολύχρονες Επεξεργασίες του σε κάθε Τομέα της Κοινωνικής, Οικονομικής, Επιστημονικής και Πολιτικής ζωής, προετοιμάζει σχεδόν εξαντλητικά θα λέγαμε τα μέλη του, τους φίλους του, ολόκληρο τον εργαζόμενο λαό, ώστε να είναι απολύτως έτοιμος  – όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου,  λεγόμενη επαναστατική κατάσταση – να αναλάβει τον Ιστορικό του ρόλο!

Ως επίλογο, επιλέγω να αναφέρω ότι είναι νομοτελειακό, μέσα από τις αντιφάσεις της, τις πολύχρονες και αιματηρές κρίσεις της, η εξουσία του κεφαλαίου, να «παραδώσει» την σκυτάλη (που πήρε από την φεουδαρχία) στην λαϊκή – εργατική εξουσία, στους Θεσμούς της λαϊκής κοινωνικής Συμμαχίας!

 


Πρωτομαγιά – Πάσχα

22 Απριλίου, 2016

Στις 1 του Μάη, φέτος, έχουμε διπλή γιορτή.

Γιορτάζεται η Εργατική, Κόκκινη, Πρωτομαγιά από την μία,

και

Το λεγόμενο Ορθόδοξο Πάσχα, από την άλλη.

Μπορεί να γιορτασθούν μαζί αυτές οι δύο γιορτές;

Εγώ, λέω ΝΑΙ !

Μπορεί να συνταιριάξουν οι Εργατικοί Αγώνες με τον Χριστό;

Εγώ, λέω ΝΑΙ !

Κατά τη γνώμη μου, «κυκλοφορούν» δύο απόψεις:

1. Ότι ο Χριστός είναι ένα όμορφο παραμυθάκι, που απλά γιάτρευε κάποιους ασθενείς, όμως τελικά χρησιμοποιήθηκε από την κάθε φορά πλουτοκρατία έτσι ώστε να καθυποτάσσονται οι μάζες στις ορέξεις της.

2. Ότι ο Χριστός, ήταν ο Πρώτος Κομμουνιστής, ένας Άνθρωπος, που ύψωσε τη φωνή του και τη δράση του για να διώξει την αθλιότητα και τα βάσανα των φτωχών, να βοηθηθούν οι άποροι, οι άρρωστοι (τηρουμένης της ιστορικής χρονικής περιόδου πριν δυο χιλιάδες χρόνια), να βρεθούν στο επίκεντρο της προσοχής οι κατατρεγμένοι. Δίδαξε την αλήθεια, έκανε την Πρώτη Οργάνωση Αλληλεγγύης, καθυπόταξε την Ατομικότητα στο Συνολικό Καλό. Τα έβαλε με την τότε άρχουσα τάξη και εξουσία, επιτέθηκε με σφοδρότητα εναντίον των απατεώνων, των εμπόρων, της λαμογιάς, των τότε μηχανισμών ενάντια στον λαό. Η άποψη, τελικά, ότι αν ο Χριστός γεννιόταν στην εποχή μας, θα ήταν από μέλος μέχρι και στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος, ακούγεται όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και αλλού!

Είναι στο χέρι του καθένα, να διαλέξει άποψη.

Σε κάθε περίπτωση όμως, νομίζω ότι η Πρωτομαγιά, θα γιορταστεί την Πρώτη του Μάη, έστω και αν τυπικά η ημερομηνία μετατεθεί για πιο μετά …

Μέσα μας, τουλάχιστον …

 


Μια απάντηση προς την ΚΚ – ΕΑ

30 Σεπτεμβρίου, 2014

Ως πρόλογο αυτού του ποστ, θέλω να πω, ότι θα επιχειρήσω μια σύντομη απάντηση, σε ένα μακροσκελές άρθρο που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της η λεγόμενη «Κίνηση Κομμουνιστών – Εργατικός Αγώνας», που «βασίστηκε» σε σημείωμα της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Εργατικό Αγώνα, που διέρρευσε (άκου … διέρρευσε … κάποιος το έδωσε, το να ζητήσουμε να αποκαλυφθεί και να μην κρύβεται ωσάν κουκουλοφόρος, μάλλον είναι ουτοπικό) στον Τύπο.

Είναι γεγονός ότι εδώ και 96 χρόνια, πολλοί θεώρησαν τον εαυτό τους, ως … καθαρούς ή στα ελληνικά … ορίτζιναλ κομμουνιστές, αρκεί να βρίσκονται έξω από το … ΚΚΕ !

Κύριοι της ΚΚ-ΕΑ, όταν το ΚΚΕ ασχολείται μαζί σας, το … κατακεραυνώνετε, όταν απαξιοί να ασχοληθεί μαζί σας, θυμώνετε και το εγκαλείτε. Αποφασίστε επιτέλους τι θέλετε.

Που ακριβώς στηρίζετε την κριτική σας, ότι το ΚΚΕ έχασε την φυσιογνωμία του ως Μαρξιστικό – Λενινιστικό Κόμμα νέου τύπου ;
Επειδή δεν συμπλέει με τον … ΣΥΡΙΖΑ ;
Ή που δεν επιλέγει την λικβινταριστική αυταπάτη να συμμετέχει σε μια αστική κυβέρνηση;

Μιλάτε εσείς για … φραξιονισμό ; Μα δεν έχετε ακούσει ότι δεν μιλάνε για … σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου ;
Ή είστε τελικά της γκεμπελίστικης άποψης ότι πες πες κάτι θα μείνει ;

Η έκφραση που χρησιμοποιείτε στο κείμενό σας «ακραίος συγκεντρωτισμός» δείχνει την αδύνατη έως εντελώς χαλαρή σχέση (αν υπήρχε κι αυτή) που είχατε με το ΚΚΕ – και στις … παρυφές του Κόμματος να ήσασταν, θα ξέρατε ότι ο Συγκεντρωτισμός είναι ΕΝΑΣ, χωρίς … παρακλάδια ή … συνιστώσες !

Έχω βαρεθεί στην κυριολεξία να ακούω ή να διαβάζω περί «ηγεσίας» ή «ηγετικής ομάδας» στο Κόμμα. Οι εκφράσεις αυτές δείχνουν μια μονομέρεια, που έχει αποδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν ότι είναι προπαγανδιστικές ατάκες που έχουν προέλθει από υπηρεσίες πέραν του Ατλαντικού.
Γνωστά επίσης τα κέντρα που χρόνια τώρα κατηγορούν όχι μόνο το ΚΚΕ, αλλά ολόκληρο το Κομμουνιστικό Κίνημα – έχουν γραφτεί και βιβλία, που στο περιθώριο ενός μπλογκ, δεν «λέει» να αναφερθούν – για … διολισθήσεις, για … εκκαθαρίσεις, για … αποκλεισμούς, για … διαφωνούντες.
Αλήθεια, αν κάποιος διαφωνεί με την Στρατηγική του ΚΚΕ, για ποιο λόγο να θέλει να είναι μέλος του ;
Έ ;

Μιας που αναφέρεστε έστω και ακροθιγώς στις Αποφάσεις του 19ου Συνέδριου του Κόμματος, να σας πω το εξής: Κατά πρώτον αυτοαπακαλύπτεστε, τι ακριβώς είναι αυτό που σας «τσούζει» και δεύτερον μας δίνετε άλλη μια επιβεβαίωση ότι εμείς βαδίζουμε στον σωστό δρόμο.
Το γεγονός ότι το ΚΚΕ δεν θα το βάλει ΠΟΤΕ στο τσεπάκι της η αστική τάξη !

Φίλοι του ΕΑ, να ξαναδείτε τα … ελληνικά σας !
Οι εκφράσεις, «δουλεύει σχεδιασμένα μέσα και έξω από το κόμμα» και «δρα έξω από το κόμμα, στις παρυφές μας, αλλά διατηρεί επαφές και μέσα στο κόμμα» είναι ΤΑΥΤΟΣΗΜΕΣ !
Τόσο δύσκολο είναι να το αντιληφθείτε ;
Α, ναι, στην προσπάθειά σας να πείτε κάτι, δεν αποφύγατε και πάλι να αυτοαποκαλυφτείτε.
Γιατί τι άλλο είναι το … παράπονό σας «να μην σας αφήνουμε να λέτε καμιά … καλημέρα στα μέλη του κόμματος» !!!
Βλέπετε, ξέρουμε, θυμόμαστε, κάτι τέτοια λέγανε και οι … Λαφαζάνηδες, οι … Δραγασάκηδες και λοιποί πριν λίγα χρόνια !
Έτσι, φίλοι μου, η … ουρά της αντίφασης, βρίσκεται αλλού …
Ίσως … πίσω σας !

Αγαπητοί μου, οπορτουνισμός είναι και ο καιροσκοπισμός, είναι και το «όπου φυσάει ο άνεμος», ο οπορτουνισμός καταλήγει (αφού θέλετε και … θεωρίες) «από στυγνό αντικομμουνισμό μέχρι και την ανοιχτή αντεπανάσταση» !
Τα περί «ρεύματος» τα λέγανε πρώτοι και … καλύτεροι οι Ιταλοί ευρωκομμουνιστές !
Μην αναμασάτε χιλιοειπωμένα, που ιστορικά τουλάχιστον δεν επιβεβαιώθηκαν.
Ίσα ίσα …
Αποδείχθηκαν καταστροφικά για το λαϊκό κίνημα, για τους λαούς.

Δεν είσαστε … αντίπαλος, φίλοι μου !
Ε, όχι και .. αντίπαλος !
Μεγάλη ιδέα έχετε για τον εαυτό σας !
Σιγά …

Τώρα, γιατί είσαστε οπορτουνιστές :
1. Γιατί βασικά είσαστε αντικομμουνιστές (άσχετα με το τι ισχυρίζεστε), αντιΚΚΕεδες !
2. Γιατί αρνείστε (στην ουσία του) τον Δημοκρατικό Συγκεντρωτισμό !
3. Γιατί προωθείτε την συνεργασία με τον ταξικό εχθρό, διαστρεβλώνετε τις Θέσεις του ΚΚΕ, θεωρείτε ότι το Μέτωπο θα μπορούσε να γίνει με τον … ΣΥΡΙΖΑ (sic) !
4. Γιατί υποστηρίζετε (με άλλα λόγια) την διαμόρφωση Τάσεων στο Κόμμα, ή Συνιστώσες κατά τα πρότυπα του ΣΥΝ !
Φτάνουν αυτά, προς το παρόν !

Δυο λόγια για την λειτουργία ενός Κόμματος Νέου Τύπου.
Βασική αρχή είναι, ότι όταν διαμορφώνεται μια Απόφαση (τις περισσότερες φορές ΟΜΟΦΩΝΑ, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις κατά πλειοψηφία), ΟΛΟΙ ακόμα και οι τυχών διαφωνούντες ή μη ψηφίζοντες αυτήν, να την εφαρμόζουν αταλάντευτα και χωρίς την παραμικρή απόκλιση.
Επίσης θυμόμαστε που μας λέγανε οι πρώην «σύντροφοί» μας, που έφυγαν από το Κόμμα και πήγαν στον Συνασπισμό, την … ατάκα:
– Δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει …
– Εσείς δεν σέβεστε την διαφωνία …
Μάλιστα, ένα φεγγάρι, κατάφεραν και πέρασαν στη λειτουργία, το «κατέβασμα» συνολικής διαφωνίας – πλατφόρμα το λέγανε και τότε, όπως το λέτε εσείς σήμερα !
Εμ, παλικάρια, για πες τε μου, τι νόημα έχει η διαφωνία σε θέματα στρατηγικής ή λειτουργίας του Κόμματος ;
Άμα διαφωνείτε, δεν είναι πιο τίμιο να πάτε σε άλλο Κόμμα ;
Τι θέλετε στο ΚΚΕ ;
Το ΚΚΕ, είναι ένα Κόμμα, εθελοντών – μελών, δεν είναι … με το ζόρι, όποιος θέλει έρχεται …
Μόνο που θα πρέπει να συμφωνεί με το Καταστατικό του Κόμματος !
Που δυσκολεύεστε ;

Σημείωση: Σιγά ρε μάγκα, που επειδή εσύ διαφώνησες με κάτι, να το μάθει … όλο το Κόμμα !!!
Σιγά τα … αυγά !

Ποιος σας είπε ότι τα κομματικά μέλη δεν επιτρέπεται να εκδίδουν βιβλία ;
Εκτός αν εννοείτε ένα κομματικό μέλος να βγάλει ένα βιβλίο που θα γράφει πράγματα αντίθετα με την πολιτική του Κόμματος !
Εσείς θέλετε να … επιτρέπεται ;;;

Αφού εσείς δεν θεωρείτε την άποψη της πλειοψηφίας πάντοτε ως σωστή, για πες τε μου, θεωρείτε την άποψη της μειοψηφίας ως πάντοτε σωστή ;
Αν ναι, μην … ντρέπεστε, να μας το πείτε …
Αν όχι, γιατί τότε εσείς έχετε πάντα δίκιο και η … «ηγεσία» του ΚΚΕ άδικο ;;;
Πολύ … δημοκράτες είστε …

Λέτε :
«Για τον μαρξισμό δύο είναι τα κριτήρια της αλήθειας σε διαλεκτική σχέση μεταξύ τους. Το ένα είναι η ανοικτή και επί ίσοις όροις συζήτηση, αντιπαράθεση και ζύμωση των απόψεων που υπάρχουν και το άλλο είναι η πράξη».
Κάνετε, αγαπητοί μου, ένα λεκτικό άλμα !
Ηθελημένα ; Κατά τη γνώμη μου ναι !
Τι θα πει «το άλλο είναι η πράξη» ;
Έτσι ;
Χωρίς απόφαση ;
Όχι φίλοι. Η συζήτηση, η ζύμωση, η αντιπαράθεση, ΠΡΕΠΕΙ να καταλήγει σε Απόφαση. Και ΜΕΤΑ στην πράξη.
Εντάξει ;

Καλά, αυτό το … τελευταίο «σας», όλα τα … λεφτά !
Πόθεν σας προέκυψε ότι η στρατηγική και η τακτική του Κόμματος δεν έχουν εγκριθεί από την συντριπτική πλειοψηφία τον κομματικών μελών ;
Τι λέτε ;
Είστε στα καλά σας ;
Τι νομίζετε ή πιστεύετε ότι κάνει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ κάθε τέσσερα χρόνια στα Συνέδριά τους, ή τι κάνει στις Πανελλαδικές ;

Για τα περί … συνωμοσιολογίας.
Κάντε μου μια χάρη.
Σταματήστε να θέλετε να μας … σώσετε !
Είχαμε τους Κύρκους και τους Φαράκους !
Τις Δαμανάκηδες και τους Ανδρουλάκηδες !
Φτάνει !
Δεν θέλουμε … άλλους !

Τέλος, να σας … πληροφορήσω αγαπητοί της ΚΚ-ΕΑ, ότι ΕΜΕΙΣ οι ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, συζητάμε, εμβαθύνουμε, καταλήγουμε, μαθαίνουμε, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ σχεδόν, κυρίως μετά τις ανατροπές του ΄89-΄90.
Προφανώς δεν το … μάθατε αυτό !
Δεν πειράζει …
Ανοίξτε κανέναν «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» – άλλωστε το λένε και οι «ηγέτες» σας αυτό – κάτι θα καταφέρετε να … αρπάξετε !

υ.γ. 1: Το να σας πει κανείς ότι σε ΟΛΑ τα, μετά τις ανατροπές, Συνέδρια του ΚΚΕ, κυριάρχησε η υποστήριξη του Κομμουνιστικού Κινήματος του 20ου αιώνα, καθώς και της Σοβιετικής Ένωσης μάλλον θα θεωρηθεί χαμένα λόγια, έ ;

υ.γ. 2: Το παραπάνω κείμενο, απηχεί τις προσωπικές μου και μόνο απόψεις. Έτσι για να δείτε ότι μπορούμε και … μιλάμε !

υ.γ. 3: Ναι, εμείς, είμαστε ΚΚΕ. Πειράζει ;


Οπορτουνιστής

9 Απριλίου, 2013

Οπορτουνιστής είναι αυτός που διετέλεσε στέλεχος του κομμουνιστικού κόμματος, υποχώρησε μπροστά στην ταξική πάλη, πανικοβλήθηκε μπροστά στην αντεπανάσταση και την ήττα, πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων την πρώτη απόπειρα για σοσιαλιστική οικοδόμηση, την πείρα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, προσπάθησε να αλλάξει το χαρακτήρα του κόμματος από τα μέσα, αποφάσισε να το εγκαταλείψει αρνούμενος στην πραγματικότητα το ρόλο του, είτε αυτό το έκανε με αριστερά είτε με δεξιά προσχήματα.

Όχι μόνο δεν παραδέχτηκε την υποχώρησή του, πηγαίνοντας απλά σπίτι του, αλλά προβάλλει αυτή την υποχώρηση ως δρόμο για την επαναστατική προοπτική.

Αυτό είναι ο οπορτουνιστής και αυτός μπορεί να αλλάζει φρασεολογία, επιχειρηματολογία με μεγάλη ευκολία, να προσαρμόζεται στις συνθήκες αφού στερείται αρχών, όμως έχει κάτι σταθερό που δεν αλλάζει την υποταγή στην αστική πολιτική και την αστική ιδεολογία και αυτό εκδηλώνεται συγκεκριμένα σε κάθε ιστορική φάση.

Σημ. μπλογκ: Και για να μην … πολυψάχνουνε μερικοί μερικοί, μερικά τρανταχτά παραδείγματα (ζωντανά) είναι: Μ. Ανδρουλάκης, Μ. Δαμανάκη, Α. Τσίπρας, Π. Λαφαζάνης, Δ. Στρατούλης κ.ά..


ΟΣΚΑΡ ΦΙΓΚΕΡΑ

11 Μαΐου, 2008

Διάλεξα μερικά σημεία από την συνέντευξη στον «Ρ» του ΓΓ του ΚΚΒ Όσκαρ Φιγκέρα και τα παραθέτω, κάτω από τον γενικό τίτλο:

Σοσιαλισμός σημαίνει αλλαγή παραγωγικών σχέσεων.

«Η εθνικοποίηση, η επιστροφή στο κράτος επιχειρήσεων, δεν έχουν ακόμα οδηγήσει σε μια αλλαγή των κοινωνικών παραγωγικών σχέσεων σ΄αυτές τις επιχειρήσεις.
Για το ΚΚ, αποτελεί βήμα προόδου το ότι βρίσκονται στα χέρια της πολιτείας αυτές οι βασικές επιχειρήσεις, στρατηγικής σημασίας για την εθνική ανάπτυξη, βασικά μέσα παραγωγής για την αλλαγή της οικονομίας και για τον καθορισμό της κοινωνικο-οικονομικής ανάπτυξης της χώρας».

«Όμως, αυτές οι κρατικοποιήσεις πρέπει να συνοδεύονται από την ενεργό συμμετοχή των εργατών και των εργατριών στη Διεύθυνση και στην Λειτουργία των επιχειρήσεων».

«Διεκδικήσαμε εθνικοποίηση και κοινωνικοποίηση. Μια επιχείρηση-περιουσία της πολιτείας, περιουσία του βενεζουελάνικου λαού, αλλά και επιχείρηση κοινωνικοποιημένη, με τη συμμετοχή των εργαζομένων, στον καθορισμό του πλάνου, στην υλοποίηση και τον έλεγχό του, στη διοίκηση της εταιρείας».

» … μια σοσιαλιστική κατεύθυνση. Όπου, οι εργαζόμενοι και  οι εργαζόμενες θα συμμετέχουν άμεσα. Δε θα είναι μόνο μισθωτοί αλλά θα συμμετέχουν στο σχεδιασμό, στην οργάνωση της παραγωγής».

» … τι είναι Σοσιαλισμός. Για άλλους, σοσιαλισμός μπορεί να θεωρηθεί η προσφορά πρωινού στους μαθητές, τα προγράμματα. Αλλά, Σοσιαλισμός σημαίνει, βαθιά αλλαγή της συνείδησης, διαρκής συμμετοχή, βαθιά αλλαγή στις σχέσεις παραγωγής».