Προς τιμήν της Κλάρα Τσέτκιν

8 Μαρτίου, 2021

Σήμερα, 8 του Μάρτη, γιορτάζει το μισό του ουρανού!
Τιμούνται οι Γυναίκες!
Όλες;
Όχι όλες …

Ήταν 8 του Μάρτη του1857, όταν οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις!
Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλιάς και μείωση των ωρών εργασίας.
Οι εργάτριες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.
Ετσι, στα αιτήματα των εργατριών της Νέας Υόρκης περιλαμβανόταν και η μείωση των ωρών εργασίας στις 10, αλλά και η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών, ζητήματα ενάντια στην εκμετάλλευση, κατά των φυλετικών διακρίσεων, κατά της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών.
Στους εργοδότες και στην κυβέρνηση δεν έμενε άλλος δρόμος από το να χρησιμοποιήσουν την αστυνομία.
Οι αστυνομικές δυνάμεις ρίχνονται με μανία πάνω στις εργάτριες και οι διαδηλώσεις βάφτηκαν στο αίμα.

Με αφορμή τα παραπάνω γεγονότα, προς τιμήν των Εργατριών Γυναικών όλου του κόσμου, η Γερμανίδα επιφανής παράγοντας του Γερμανικού και Παγκόσμιου Κομμουνιστικού Κινήματος, ΚΛΑΡΑ ΤΣΕΤΚΙΝ (1857 – 1933) πρότεινε και η πρόταση της έγινε αποδεκτή, στη Β΄Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910, να καθιερωθεί η 8 του Μάρτη ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας!

Στη μνήμη των εργατριών στα ραφτάδικα και τα υφαντουργεία της Ν.Υ., που το 1857 έδωσαν το αίμα τους, για να μπορούμε σήμερα να μιλάμε για τα δικαιώματα της Γυναίκας.

Που εδώ που τα λέμε, σε μια σειρά από χώρες, είναι ανύπαρκτα. Να αφήσουμε τις και σήμερα ακόμα διακρίσεις, τη βία και τη σεξουαλική κακοποίηση όπως μαθαίνουμε και στη χώρα μας που βιώνουν ακόμα και στα … σαλόνια.
Άντε να σκεφτούμε τι γίνεται στα εργοστάσια, στο στρατό ή και αλλού!

Για την σημερνή Ημέρα, δεν χρειάζονται λουλούδια και αρώματα (μόνο), αλλά ΥΠΟΣΧΕΣΗ για ΑΓΩΝΑ ώστε πραγματικά ΟΛΕΣ οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ να βρουν την θέση ΠΟΥ ΤΙΣ ΑΞΙΖΕΙ!

Η αλήθεια είναι, ότι στον καπιταλισμό, μόνο την βαρβαρότητα θα έχουν να αντιμετωπίσουν οι γυναίκες, όπως φυσικά και οι άντρες!

Μόνο στον σοσιαλισμό – κομμουνισμό θα βρουν την δικαίωση τους οι εργάτριες της Νέας Υόρκης, όλες οι εργάτριες όλου του κόσμου, τα οράματα της συντρόφισσας Κλάρα Τσέτκιν!

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ, ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ!



Κλάρα Τσέτκιν: Η Μεγάλη Κομμουνίστρια

20 Ιουνίου, 2014

Ηγετική μορφή του διεθνούς γυναικείου και επαναστατικού κινήματος.

Μεταξύ άλλων, υπήρξε επικεφαλής του προλεταριακού κινήματος των γυναικών της Γερμανίας και δούλεψε στις διεθνείς σοσιαλιστικές οργανώσεις των γυναικών, ενώ από το 1921 ήταν μέλος του προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς και επικεφαλής της Διεθνούς Γραμματείας Γυναικών της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

Με δική της πρόταση, στη Β’ Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910, καθιερώθηκε η 8η του Μάρτη ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας.

Η ίδια είχε γράψει για τη σημασία της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης στη Ρωσία το 1917:

«Το σοβιετικό καθεστώς ξανάδωσε στις καταπιεσμένες και απελπισμένες γυναίκες όλων των χωρών την πίστη στο σοσιαλισμό, που είχε κλονίσει τόσο βαθιά η προδοσία της Δεύτερης Διεθνούς, την εμπιστοσύνη στην αναδημιουργική δύναμη του προλεταριάτου.

Η ελπίδα της απελευθέρωσης γεννήθηκε πάλι στην καρδιά τους κι εκδηλώθηκε με την απόφαση της συμμετοχής τους στον επαναστατικό αγώνα.

Η ρωσική επανάσταση ξύπνησε σ’ όλες τις καπιταλιστικές χώρες της Δύσης τη συνείδηση των γυναικών, θυμίζοντάς τους πως είναι κι αυτές άνθρωποι, πως έχουν κι αυτές ανθρώπινα δικαιώματα.

Κι έτσι σ’ όλες τις μη σοβιετικές χώρες ένας στρατός από εκατομμύρια εργαζόμενων γυναικών, μέσα από τη θύελλα και τις φλόγες της προλεταριακής επανάστασης της Ρωσίας, άκουσε τη φωνή του Λένιν και στον Λένιν χρωστάει την αναγέννηση της ελπίδας και την ενίσχυση του θάρρους του.

Χρωστάει το ξεκαθάρισμα του δρόμου και των μέσων του αγώνα για την κατάρριψη του καπιταλισμού…».

Το παραπάνω άρθρο, αναδημοσιεύεται από τον «Ρ», από τη στήλη «Σαν σήμερα» και έχει να κάνει με το ότι η Κλάρα Τσέτκιν, η Μεγάλη αυτή Μορφή του Διεθνούς Επαναστατικού Κινήματος, «έφυγε» από τον κόσμο στις 20 Ιούνη του 1933.

Το παράδειγμα της Κλάρας Τσέτκιν, δείχνει στον κόσμο ότι δεν υπάρχουν μόνο Θάτσερ, Κοντολίζες ή και … Δαμανάκες !

Υπάρχουν και Γυναίκες που αγωνίζονται όρθιες για την Εργατική Τάξη και τους καταπιεσμένους, και όχι για την πάρτη τους και το μεγάλο κεφάλαιο !


Χωρίς τις Γυναίκες ο Κόσμος θα ήταν Άδειος !

8 Μαρτίου, 2010

8 Μάρτη 1857 – 8 Μάρτη 2010 !

Στις 5 Ιουλίου του 1857 στο Βίντεραου της Σαξονίας γεννήθηκε μία από τις μεγαλύτερες γυναικείες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, η Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν.

Η Κλάρα Τσέτκιν ήταν μια ξεχωριστή γυναικεία φυσιογνωμία, στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας, που με τη ζωή και το έργο της πάντοτε θα εμπνέει, θα διδάσκει, θα παραδειγματίζει. Μια φωτεινή προσωπικότητα απ’ αυτές που σπάνια εμφανίζονται στην ιστορία.

Ο πατέρας της ήταν δάσκαλος του χωριού κι έτσι ακολούθησε και αυτή τον ίδιο δρόμο σπουδάζοντας δασκάλα. Σχολείο πήγε στη Λειψία στο διδασκαλείο που διεύθυνε μια από τις πιο γνωστές αγωνίστριες του φεμινιστικού κινήματος της εποχής, η Αυγούστα Σμιθ. Η επαφή αυτή επέδρασε στην ιδεολογικοπολιτική της διαμόρφωση, αλλά πολύ σοβαρή επίδραση άσκησαν πάνω της το σοσιαλιστικό κίνημα της Γερμανίας, που ήταν το ισχυρότερο στην Ευρώπη, καθώς και οι Ρώσοι πολιτικοί εξόριστοι, με τους οποίους γνωρίστηκε στα φοιτητικά της χρόνια. Αλλωστε ανάμεσα σ’ αυτούς γνώρισε και παντρεύτηκε τον Οσιπ Τσέτκιν.

Η Οχτωβριανή Επανάσταση βρήκε στο πρόσωπο της Τσέτκιν ένα θερμό, μαχητικό υποστηρικτή. Το ίδιο και η Κομμουνιστική Διεθνής.

Η Κλάρα έδινε πολύ μεγάλη σημασία στο συντονισμένο αγώνα των γυναικών όλου του κόσμου για την απελευθέρωσή τους από την κοινωνική καταπίεση και δεν παρέλειπε να υπογραμμίζει τη συμβολή της Οχτωβριανής Επανάστασης και του σοβιετικού καθεστώτος προς αυτή την κατεύθυνση. Εγραφε για παράδειγμα: «… το σοβιετικό καθεστώς ξανάδωσε στις καταπιεσμένες και απελπισμένες γυναίκες όλων των χωρών την πίστη στο σοσιαλισμό …».

Στις 20 Ιουνίου του 1933, στο Αρχανγκέλσκογε, σ’ ένα θεραπευτήριο κοντά στη Μόσχα, άφησε την τελευταία της πνοή, σε ηλικία 76 χρόνων.

Το μικρό αυτό αφιέρωμα στην σ. Κλάρα Τσέτκιν, έχει να κάνει με το παρακάτω γεγονός:
Το γεγονός, ότι η φετινή 8 του Μάρτη είναι μια ξεχωριστή ιστορική επέτειος. Κλείνουν 100 χρόνια από τότε που η Κλάρα Τσέτκιν, πρότεινε στη Β’ Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών στην Κοπεγχάγη το 1910, να εορτάζεται κάθε χρόνο αυτή η μέρα ως επέτειος για την ηρωική θυσία των απεργών εργατριών γυναικών που έγινε στις 8 Μάρτη 1857 στη Νέα Υόρκη. Τότε που μια μεγάλη διαδήλωση εργατριών στην κλωστοϋφαντουργία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης διεκδικούσε «δεκάωρη δουλειά (από τις 16), φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, άρση της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών,  μεροκάματα ίσα με των κλωστοϋφαντουργών και των ραφτών», χτυπήθηκε από την αστυνομία και βάφτηκε στο αίμα των εργατριών.

Η πρόταση της Κλάρας γίνεται δεκτή και η 8η Μάρτη καθιερώνεται σαν Διεθνής Μέρα της Γυναίκας με δύο βασικά συνθήματα:

– Την πάλη για τα δικαιώματα της γυναίκας

– Την πάλη για την ειρήνη

Σήμερα, 153 χρόνια μετά τη Νέα Υόρκη και 100 χρόνια από την καθιέρωση της Μέρας της Γυναίκας στην Κοπεγχάγη, ο αγώνας συνεχίζεται αμείωτος, ώστε να βρει επιτέλους δικαίωση το «άλλο μισό του ουρανού» !

 Στο πρόσωπο της Κλάρας Τσέτκιν, τιμώ τη γυναίκα μου, τις γυναίκες των δικών μου, τις γυναίκες που είναι γύρω μου κοντά ή μακριά, τις γυναίκες όλου του κόσμου !