Εξουσίας το ανάγνωσμα!

5 Ιανουαρίου, 2018

Δύο είναι τα ήδη της εξουσίας, από … εξανέκαθεν.

α. Η εξουσία του κεφαλαίου
β. Η εξουσία της εργατικής τάξης

Φυσικά, η κάθε μορφή εξουσίας, χρησιμοποιεί τα δικά της μέσα, τους δικούς της θεσμούς που θα την κάνουν σωστότερη (ας το πω έτσι) ως προς τα συμφέροντα που αυτή υπηρετεί.

Για παράδειγμα, η εξουσία του κεφαλαίου, δημιουργεί κόμματα (που τα βαφτίζει «δεξιά», «αριστερά», «κεντρώα», κλπ.,), κοινοβούλιο – όταν αυτή η διάταξη δεν εξυπηρετεί κάμει μέχρι και χούντες -, τη λεγόμενη δικαστική ή νομοθετική εξουσία, ενίοτε και εφόσον την εξυπηρετεί δίνει μερίδιο και στην λεγόμενη «4η εξουσία» – τα μέσα «ενημέρωσης» δηλαδή.

Βασική προϋπόθεση για την επιτυχή έκβαση των παραπάνω διαδικασιών, είναι η εξεύρεση πρόθυμων να κάνουν την δουλειά – την βρώμικη δουλειά.
Είτε αυτοί αποτελούν το λεγόμενο πολιτικό προσωπικό, είτε αποτελούν την εργατική αριστοκρατία – αυτοί δρουν κυρίως στα συνδικάτα ως δούρειος ίππος σε βάρος του εργατικού κινήματος -, επιστήμονες που θα πουλήσουν το μυαλό τους για μια χούφτα δολάρια στην κυριολεξία. 

Φυσικά, η εξουσία του κεφαλαίου, δεν θα μπορούσε να κάνει βήμα, εάν διαχρονικά δεν είχε καταφέρει να βάλει στο χέρι στρατιωτικά μέσα – οπλικά συστήματα – που και στο άκουσμά τους ακόμα, προκαλούν τρόμο!

Ένα σφάλμα έχει κάνει μόνο!
«Κατάφερε» αφ΄ενός μεν να διασπαστεί σε τρεις κατηγορίες (βιομηχανικό κεφάλαιο, τραπεζικό κεφάλαιο, εφοπλιστικό κεφάλαιο), που όσο κι αν αυτές συμπλέκονται και διαπλέκονται μεταξύ τους, την ίδια ώρα διαμορφώθηκαν πολύ μεγάλες αντιθέσεις μεταξύ τους – κυρίως και λόγω της υπερσυσσώρευσης αναξιοποίητου κεφαλαίου -, πράγμα που αν η εργατική τάξη μπορέσει να αξιοποιήσει θα έχει πολύ θετικά αποτελέσματα για αυτήν, αφ΄ετέρου δε, υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση των μέσων παραγωγής (όμιλοι π.χ.), πρώτη η γνωστή μας Θάτσερ αντιλήφθηκε τον κίνδυνο, αλλά φαίνεται δεν την άκουσαν, ώστε πιο εύκολα να μπορέσει η εργατική τάξη να τα κοινωνικοποιήσει!

Από την πλευρά της, η εργατική εξουσία, βασιζόμενη στον Μαρξισμό – Λενινισμό, στην πρώτη προσπάθεια του Ανθρώπου για την μεγάλη αλλαγή μέσω της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, με τις επεξεργασμένες Θέσεις για τον Επιστημονικό Σοσιαλισμό και τον Επιστημονικό Κομμουνισμό, καθώς και στην μεγάλη εμπειρία του Κόμματος Νέου Τύπου, έχει στη διάθεσή της μερικά πολύ σπουδαία όπλα, στον Αγώνα της για την Αλλαγή Τάξης στην Εξουσία!

Την διεθνή εμπειρία για το που μπορεί να φτάσει η Επιστήμη, όταν οι υπηρέτες της, τίθενται στη διάθεση του εργαζόμενου λαού.
Η κατάκτηση του Διαστήματος – πρωταγωνιστεί εδώ ο Γιούρι Γκαγκάριν – αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα για αυτό.

Την υπεροχή της συλλογικής δουλειάς, του συνεταιρισμού, της διαμόρφωσης όλων εκείνων των παραγόντων που οδηγούν να γίνεται πράξη το εργατικό σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για τον έναν» – σ΄αυτό το σημείο, η αναφορά και μόνο στο Σταχανοφικό κίνημα αρκεί.

Την πραγματική απελευθέρωση του Ανθρώπου, που να οδηγεί σε όσο το δυνατό περισσότερους να συμμετέχουν στα κοινά, από την Διεύθυνση ενός Τομέα Παραγωγής μέχρι και την ίδια την διακυβέρνηση της χώρας – αν οι Θεσμοί που κάνουν πράξη την παραπάνω στόχευση λέγονται Σοβιέτ ή Κολχόζ, ή Λαϊκές Επιτροπές δεν αφαιρούν απολύτως τίποτα από το γεγονός που είναι η μαζική απελευθέρωση πρωτοφανών ανθρώπινων δυνάμεων που τελικά φέρνουν την Εργατική Τάξη στην Λαϊκή Εξουσία.

Τέλος, η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, έχουν στην διάθεσή τους το Κόμμα Νέου Τύπου, δηλαδή το Κομμουνιστικό Κόμμα, που με τις πολύχρονες Επεξεργασίες του σε κάθε Τομέα της Κοινωνικής, Οικονομικής, Επιστημονικής και Πολιτικής ζωής, προετοιμάζει σχεδόν εξαντλητικά θα λέγαμε τα μέλη του, τους φίλους του, ολόκληρο τον εργαζόμενο λαό, ώστε να είναι απολύτως έτοιμος  – όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου,  λεγόμενη επαναστατική κατάσταση – να αναλάβει τον Ιστορικό του ρόλο!

Ως επίλογο, επιλέγω να αναφέρω ότι είναι νομοτελειακό, μέσα από τις αντιφάσεις της, τις πολύχρονες και αιματηρές κρίσεις της, η εξουσία του κεφαλαίου, να «παραδώσει» την σκυτάλη (που πήρε από την φεουδαρχία) στην λαϊκή – εργατική εξουσία, στους Θεσμούς της λαϊκής κοινωνικής Συμμαχίας!

 


Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν

23 Αυγούστου, 2017

Συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς η αρθρογραφία συγκεκριμένων δημοσιογραφίσκων – παπαγαλίσκων πιστών στην διατεταγμένη υπηρεσία που έχουν αναλάβει.
Να εξισώσουν, να βάλουν στην ίδια ζυγαριά – ντε και καλά – τον Στάλιν με τον Χίτλερ!!!

Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν (εκτός αν ΠΡΑΓΜΑΤΙ δεν καταλαβαίνουν, οπότε ίσως έχουμε να κάνουμε με ηλίθιους και κακώς προσπαθούμε εδώ – και σε άλλες ιστοσελίδες και πόρταλ – να πούμε την αλήθεια, να τους δώσουμε να καταλάβουν).

Μια απλή διαπίστωση, προς όλους αυτούς, ίσως αυτή την καταλάβουν.

α. Τον Χίτλερ, τον έβαλαν (στην κυριολεξία) στην εξουσία, το μεγάλο κεφάλαιο της Γερμανίας, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες.

γ. Ο Στάλιν έγινε ηγέτης της ΕΣΣΔ από τον λαό!

Τι δεν καταλαβαίνετε;;;;;;;;

Ή, το καταλαβαίνετε, και κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε, για να μην … καταλάβουμε, ότι τελικά … καταλαβαίνετε;

Ε ;

 


Η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ

29 Ιουλίου, 2017

Όχι, μην το λέτε …
Είναι και σε κάτι πρώτος (πρώτη, πρώτο) ο μεσιές Αλέξης Τσίπρας, η κυβέρνηση, το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ!
Έστω κι αν αυτό είναι το … βιολί!!!

Διαβάστε …

«Ο κ. Τσίπρας έχει αναγορεύσει σε υπέρτατο κριτή της πολιτικής του, τις αγορές και τους οίκους αξιολόγησης, δηλαδή τα συμφέροντα του κεφαλαίου και παίρνει σίγουρα καλό βαθμό, αφού αυτό το 2χρονο φόρτωσε στο λαό δύο επιπλέον μνημόνια, δεκάδες αντιλαϊκούς νόμους και δεσμεύσεις μέχρι το 2060.

Η ‘’κοινωνική ευαισθησία’’ που πουλάει, μόνο ως πρόκληση μπορεί να χαρακτηριστεί και απόδειξη της απεγνωσμένης προσπάθειας να διαφοροποιηθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με τους οποίους μοιάζει πλέον σαν δύο σταγόνες νερού.

Τελικά, ίσως, η χθεσινή ομιλία ήταν συμβολική, για να σηματοδοτήσει και την τυπική μετάβαση από τα ‘’νταούλια’’ και τους ‘’χορούς’’ το 2015 στο σήμερα, όπου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει γίνει το ‘’πρώτο βιολί’’ των αγορών».

 


Τι θα πει «βγαίνουμε στις αγορές».

23 Ιουλίου, 2017

Θα πει …

1. Νέα δάνεια !

2. Νέα Μνημόνια !

3. Νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις!

4. Όλες οι μέχρι σήμερα περικοπές να ισχύουν!

5. Η ακρίβεια στου φουλ!

6. Η αηδία και ο φασισμός των καναλιών σε πλήρη ισχύ!

7. Οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι!

8. Η ανεργία στο φουλ, επίσης!

9. Το ψέμα και η συκοφαντία να γίνονται επιστήμη!

10. Τα ναρκωτικά και η προστυχιά να θερίζουν τη νεολαία – και όχι μόνον!

11. Η δημόσια περιουσία της χώρας να ξεπουλιέται … μπιρ παρά!

12. Τα κάπιταλ κοντρολς, η εφορία, ο ΕΝΦΙΑ, οι φόροι, το ΦΠΑ, τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου και τόσα άλλα να στέκονται … ακλόνητα!!!

Γκέγκε ;;;

 


Υπερασπιστής της δημοκρατίας

7 Ιουνίου, 2017

Ο χαραχτηρισμός του τίτλου του άρθρου, αποδόθηκε στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, σήμερα στη Βουλή, από τον (έτσι διαδίδεται) πρωθυπουργό της χώρας και (φερόμενο ως) … «αριστερό» Αλέξη Τσίπρα!

Σωστά μίλησε ο μεσιές Αλέξης!

Πράγματι, μια ζωή υπερασπιστής της δημοκρατίας ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Ακόμα κι όταν αυτή τον … ξέβραζε!

Τι ΔΕΝ μας είπε ο μεσιές Αλέξης;

Ότι, όταν μιλάνε για «δημοκρατία» αυτοί, εννούν την ΑΣΤΙΚΗ δημοκρατία, δηλαδή την δημοκρατία του ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, την δημοκρατία των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών!

Έτσι Αλέξη «μας»;

Εδώ που τα λέμε, κι εσύ Αλέξη Τσίπρα, την ΙΔΙΑ δημοκρατία υπηρετείς και υποστηρίζεις.

Για αυτό και αυτή (η αστική … δημοκρατία) σε έχει αγκαλιάσει τόσο … ζεστά!

υ.γ.: Όταν η δημοκρατία σου, φίλε Αλέξη, σε βαρεθεί, να ξέρεις ότι θα σε ξεβράσει κι εσένα!
Κι αν έχεις προλάβει να τα … οικονομήσεις, έχει καλώς!
Αλλιώς …


Για κρατείστε μικρό καλάθι …

8 Μαΐου, 2017

Σε σας απευθύνομαι …
Στους κάθε λογείς υπερασπιστές του μεγάλου κεφαλαίου, του καπιταλισμού, αστοί, μικροαστοί, μα και οπορτούνες, που βλέπεται πράγματα εκεί που δεν υπάρχουν!

Που διακρίνετε (πως άραγε, είναι ένα ερώτημα), … «ανάσα» και … «ελπίδα», από το εκλογικό αποτέλεσμα στη Γαλλία!

Που πολύ σύντομα – όχι δεν είμαι … μάντης – θα μιλάτε για … Μακροντρέου!!!

Ο … Μανώλης, πολύ σύντομα θα σας διαψεύσει!

Θα με θυμηθείτε …

Αλέξης, Πάνος, Κυριάκος, Φώφη και Σταύρος – έτσι … πρόχειρα όπως το έψαξα – ήδη διαγκωνίζονται στο ποιος θα δώσει τα … περισσότερα … συγχαρίκια στον … Μανώλη!

Σε πολύ λίγο, τους βλέπω … κοψογλώσσηδες!!!

υ.γ.: Μην με ρωτήσει κάποιος τι θα έγραφα αν έβγαινε η φασίστρια Λεπέν. Θα μείνει με την … απορία!


Η χούντα του ΄67.

21 Απριλίου, 2017

Η στρατιωτική δικτατορία, η χούντα όπως την ξέρουμε, που επεβλήθηκε τον Απρίλη του 1967 στην Ελλάδα, από μια ομάδα αξιωματικών του στρατού και την απόλυτη στήριξη – αν όχι την υποβοήθηση – των ΕΠΑ, του ΝΑΤΟ και χωρών της ΕΟΚ, δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά μια άλλη έκφραση της (πραγματικής) εξουσίας του κεφαλαίου.

Δηλαδή, μια μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου, μία άλλη μορφή άσκησης της καπιταλιστικής εξουσίας σε σχέση με τη μορφή που αντικατέστησε και τη μορφή που τη διαδέχτηκε – αυτήν της λεγόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Έτσι, πολύ συνοπτικά, αν θέλουμε να συγκρίνουμε τις δύο αυτές μορφές άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας (από τη μία η χούντα και από την άλλη η κοινοβουλευτική κυβέρνηση), όσον αφορά το ποια συμφέροντα εξυπηρετεί και πως αντιμετωπίζονται οι διάφορες τάξεις, θα δούμε ότι:

— Ταυτίζονται (τα δύο ας πούμε συστήματα εξουσίας) απόλυτα στο πως βλέπουν, πως υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο.
Κυρίως το εφοπλιστικό και το τραπεζικό.
Οι όποιες διαφορές (π.χ. είναι γνωστό ότι υπάρχουν διαφορές στην αντιμετώπιση παλιών λεγόμενων «τζακιών» και δημιουργία νέων) σε επιμέρους κατηγορίες καπιταλιστικών λεγόμενων αναδιαρθρώσεων, προώθησης ή μη συγκεκριμένων κλάδων, που έχει να κάνει με την κερδοφορία αυτών τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα της διαχείρισης της εξουσίας.

— Εκεί που θα δούμε πραγματικές διαφορές, είναι στην αντιμετώπιση του λεγόμενου λαϊκου παράγοντα, των εργαζομένων, της εργατικής και της αγροτικής τάξης, των μικρομεσαίων.
Φυσικά, ο προσεταιρισμός τμημάτων της φτωχολογιά, είναι αναπόσπαστο στοιχείο και των δύο εξουσιών, αλλάζει ο τρόπος και τα μέσα που επιχειρήται αυτός.
Στη χούντα, τη στρατιωτική δικατορία, επιλέγεται η τρομοκρατία και ο εκφοβισμός του κόσμου, με τον χωροφύλακα, τον στρατιωτικό μηχανισμό – στα χρόνια της εφτάχρονης δικτατορίας για όποιον τα έζησε, δεν έκανες βήμα χωρίς να νιώθεις πίσω σου την ανάσα του χωροφύλακα, δεν τολμούσες ούτε καν να κοιτάξεις αξιωματικού του στρατού χωρίς τον κίνδυνο να συλληφθείς!
Στη χούντα, καταργούνται οι κάθε είδους πολιτικές συζητήσεις, συναθροίσεις, φυσικά εκλογικές διαδικασίες και τα … ρέστα.
Ο βασικός λόγος για τα παραπάνω, είναι να χτυπηθεί αλύπητα το εργατικό κίνημα, άλλωστε στην ουσία απαγορεύεται κάθε είδους συνδικαλιστικής δράσης – εκτός εκείνης των εγκάθετων, γιατί πάντα θα υπάρχουν και οι προδότες.
Φυσικά δεν μιλάμε για απεργίες, διαδηλώσεις και άλλα τέτοια, που φαίρνουν εμπόδια στην κερδοφορία του κεφαλαίου όπως π.χ. οι απεργίες στους καταπέλτες των πλοίων, που όμως και η λεγόμενη «δημοκρατία» απαγορεύει και επιστρατεύει άμα λάχει!
Επίσης, η χούντα, ως η ακραία μορφή της εξουσίας του κεφαλαίου, ώστε αυτό (το κεφάλαιο δηλαδή) να μην έχει εμπόδια στα πόδια του, για να κερδοφορεί απρόσκοπτα, να κάνει τις διακρατικές ή άλλες συμφωνίες ανεμπόδιστα, δεν διστάζει να φτάσει στον πιο χυδαίο αντικομμουνισμό, στις φυλακίσεις αγωνιστών, στην εξορία όποιων της αντιστέκονται, ακόμα και φίλα προσκείμενων σ΄αυτήν!

Μια χούντα στις μέρες μας, το μόνο … παραπανίσιο που θα έκανε, θα ήταν το απόλυτο χτύπημα κάθε είδους, κάθε μορφής αντίστασης στην πολιτική που χαράζουν και ασκούν από κοινού, οι αστικές κυβερνήσεις της χώρα μας με του λεγόμενους θεσμούς.

Επίσης, όπως συμβαίνει και με τα κοινοβουλευτικά κυβερνητικά κόμματα, θα είχε και η χούντα τον λεγόμενο «κυβερνητικό, κομματικό στρατό» της!

Θα είχε απαγορέψει τα κόμματα – στην ουσία αυτό θα γινόταν για την απαγόρευση της ύπαρξης και της δράσης του ΚΚΕ!
(τα άλλα κόμματα, … έρχονται και … παρέρχονται)

Σημ.: Για όποιον πραγματικά θέλει να μάθει τι έγινε την περίοδο της δικατορίας, από το 1967 μέχρι την λεγόμενη μεταπολίτευση, ας διαβάσει το βιβλίο του Γ. Κάτρη «Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα».

 

 

 

 

 

 

 

 


Το ΄να χέρι …

22 Μαρτίου, 2017

Το ΄να χέρι νίβει τ΄άλλο και τα δυο το πρόσωπο, λέει ο σοφός λαός μας.

Όπου, το μεν … «ένα χέρι» είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το δε … «άλλο» είναι η ΝΔ και το … «πρόσωπο» φυσικά είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, το μεγάλο κεφάλαιο.

Στα πλαίσια του παραπάνω … πλυσίματος, έχουμε από τη μία την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, να παριστάνει ότι δήθεν … διαπραγματεύεται, ότι δήθεν δεν θέλει να πάρει νέα μέτρα, στην ουσία, κοροϊδεύει τον κόσμο σχετικά με την λεγόμενη «αξιολόγηση» – η οποία αξιολόγηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο τρόπος που ψάχνουν για να λανσάρουν στον ελληνικό λαό τα νέα βάρβαρα μέτρα.

Την λεγόμενη … καθυστέρηση της «αξιολόγησης», προσπαθεί να εκμεταλλευτεί η ΝΔ (μαζί με μια σειρά άλλων αστικών κομμάτων), πιέζοντας, ή μάλλον, κάνοντας πως πιέζει για να «κλείσει» η αξιολόγηση, γιατί δήθεν όσο αυτό καθυστερεί, θα έχουμε … χειρότερα μέτρα!!!

Δεν λένε και οι δύο, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ότι ΗΔΗ τα έχουν συμφωνήσει τα νέα βάρβαρα μέτρα από την υπερψήφιση πέρσι του 3ου Μνημονίου.

Ο λαός μας πρέπει να αντιληφθεί επιτέλους το παιχνίδι που παίζουν τα αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα της χώρας μας, να καταλάβουν ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ μοιράζουν ρόλους με σκοπό την εξαπάτηση, τον εκβιασμό, ώστε να αποδεχθεί το νέο σφαγιασμό του!

Θα το επιτρέψουμε ;

 

 


Κρίση …

22 Φεβρουαρίου, 2017

Έχει εξαντληθεί το θέμα, αλλά επειδή κάποιοι το επαναφέρουν διαρκώς, για να δικαιολογήσουν τις ανιστόρητες έως και επικίνδυνες απόψεις τους, ας αναφερθώ και πάλι, με όσο το δυνατό λιγότερα λόγια.

Σημείωση απαραίτητη: Οι αρχικοί … νονοί του όρου, έχουν ήδη αποσυρθεί από τη χρησιμοποίηση του, προφανώς αντιλαμβανόμενοι την παγίδα που έφτιαξαν για τους άλλους, αλλά έπεσαν οι ίδιοι μέσα. Δεν συμβαίνει το ίδιο με κάτι … όψιμους … εφευρέτες!

Μιλάμε, αγαπητοί αναγνώστες, για την κρίση και πως την εννοεί ο καθένας, πως την ονομάζει, πως την περιγράφει.

Από τις αρχές του 2009, όταν και πρωτοξεκίνησε η κρίση, στην Αμερική, ως κρίση που εκφράστηκε από την χρεοκοπία τραπεζικών οργανισμών όπως η γνωστή Λίμαν Μπράδερς, που βασιζόταν στα λεγόμενα «δάνεια υψηλού ρίσκου» – κυρίως για την αγορά σπιτιών που κατόπιν δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν -, η μεταφορά της σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως π.χ. στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα, «καθιερώθηκε» ο όρος «κρίση χρέους»!

Αυτός ο όρος, κρίση χρέους, στη χώρα μας, πρωτολανασαρίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα «πράσινα» παπαγαλάκια, που βέβαια μετά πήραν την … σκυτάλη οι αντίστοιχοι της ΝΔ με τα «γαλάζια» πλέον παπαγαλάκια.

Κατόπιν και ίσως να έλεγε κανείς και παράλληλα, ακούστηκαν οι όροι, κρίση τραπεζική, ή ακόμα και σκέτο κρίση οικονομική!

Η πραγματικότητα, η αλήθεια, που κρύβεται ακόμα και μέχρι σήμερα, είναι ότι από το 2009 – και συνεχίζεται απτόητα – στον κόσμο ολόκληρο υπάρχει κρίση δομική, κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, που οφείλεται στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίων που δεν μπορούν να επανατοποθετηθούν, δηλαδή να επενδυθούν το ίδιο κερδοφόρα με πριν!

Και, ενώ όλοι, μα όλοι, έχουν εγκαταλείψει τους όρους που αναφέρθηκαν πριν (κρίση, κρίση χρέους, κρίση τραπεζική, κρίση οικονομική) έχουμε κάτι όψιμους … Κολόμπους, που τους … ξαναανακάλυψαν!

Μιλάμε για την … περιβόητη ΛΑΕ του μεσιέ Λαφαζάνη, που έχουν κάνει τους παραπάνω όρους … σημαία, για να δικαιολογήσουν τις ηλιθιότητες τους για την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την υιοθέτηση της δραχμής!

Κύριοι της ΛΑΕ, που φυσικά το μόνο που κάνετε είναι να βρίζετε και να συκοφαντείτε το ΚΚΕ, το μοναδικό κόμμα που έχει απόλυτα ξεκάθαρες, κρυστάλλινες απόψεις, καταλάβετε επιτέλους μια πολύ απλή αλήθεια.

Είτε με ευρώ, είτε με δραχμή, είτε με … δολάριο, αν η χώρα είναι αλυσοδεμένη σε λυκοσυμμαχίες τύπου ΕΕ και ΝΑΤΟ, με την εξουσία να βρίσκεται στα χέρια της ολιγαρχίας του τόπου, για τον εργαζόμενο λαό μας, μόνο βάσανα θα είναι το αποτέλεσμα.

Το νόμισμα, είναι ΜΕΣΟ συναλλαγής προϊόντων  – το θέμα είναι ποιος παράγει, ποιος διακινεί, για ποιον τα διακινεί αυτά τα προϊόντα.
Αν αυτά τα κάνει ο λαός, μέσα από λαϊκούς Θεσμούς, τότε το νόμισμα (όποιο νόμισμα) θα λειτουργεί υπέρ του, αλλιώς …

 


Αξιολόγηση

18 Φεβρουαρίου, 2017

Πολύς λόγος γίνεται για το αν «θα κλείσει ή δεν θα κλείσει η αξιολόγηση»!

Εκτός του γεγονότος ότι ποτέ δεν μας λένε τα στοιχεία αυτής της «αξιολόγηση», για το λαό μας, τον εργαζόμενο λαό και όχι για το μεγάλο κεφάλαιο, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές και τους βιομήχανους, μία είναι η απάντηση:

ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ!

ΜΗΝ ΣΩΣΕΙ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΕΙ !

Γκέγκε ;;;