Ο … πάταγος!

Αύγουστος 18, 2019

Διαβάζω ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, με τίτλο:

— «Η προπαγάνδα της ΝΔ καταρρέει με πάταγο».

Και αναρωτιέμαι:

Τότενες, ωρέ συριζαίικα παλληκάρια, γιατί χάσατε μέσα σε δύο μήνες τέσσερεις (αριθ. 4) φορές και μάλιστα με … πολύ … πάταγο;

Ε ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Σημ.: Δεν καταλάβατε ακόμα εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι ο καπιταλισμός τα … τρώει τα … παιδιά του;

Advertisements

Πυρκαγιές …

Αύγουστος 14, 2019

Στο ίδιο «έργο» – δυστυχώς – θεατές για άλλη μία χρονιά!

Για άλλη μία φορά «καιγόμαστε»!

Θα μου πεις, όσο υπάρχει καπιταλισμός, κυβερνήσεις – αχυράνθρωποι του μεγάλου κεφαλαίου ΔΕΝ πρόκειται να αλλάξει τίποτα, και δίκιο θα έχεις!

Τι άλλο να πει κανείς …


Αφορμής δοθείσης …

Ιουλίου 19, 2019

Με αφορμή την λεγόμενη «πολιτική απόφαση» του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις.

— Αναφέρεται π.χ. (η απόφαση) σε πολιτική και κοινωνική σύγκρουση.

Συνήθως, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι μόνον, όταν μιλάνε για πολιτική σύγκρουση, εννοούν τις όποιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των κομμάτων!
Ενώ, για μας, πιστεύω, ότι με τον όρο «πολιτική σύγκρουση», εννοούμε την αναπόφευκτη σύγκρουση μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού. Μεταξύ ιμπεριαλισμού και κομμουνισμού.
Η δε αναφερόμενη «κοινωνική σύγκρουση», προφανώς και δεν έχει να κάνει με ιδιοτελή πολλές φορές συμφέροντα ανάμεσα σε διάφορα κοινωνικά στρώματα, αλλά μεταξύ της εργατικής τάξης και της αστικής τάξης. Δηλαδή, μιλάμε για Ταξική σύγκρουση και όχι π.χ. αντιπαραθέσεις αγροτών ή ναυτεργατών με άλλες ομάδες εργαζομένων όπως μαγαζιά, τουριστικά θέρετρα κλπ.

— Επίσης, αναφέρονται οι πραγματικές και καθημερινές αγωνίες και προσδοκίες του κόσμου.

Κατ΄αρχάς, να σημειώσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο τελευταίος που μπορεί να μιλάει για τις αγωνίες και τις προσδοκίες του λαού μας, μιας και αυτές τις ποδοπάτησε, τις εκμηδένισε, τις έστειλε στα Τάρταρα.
Η απογοήτευση του κόσμου της εργασίας, από τις εφαρμοσμένες πολιτικές Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ, έπιασε ταβάνι!
Είναι φανερό ότι οι πραγματικές αγωνίες και οι πραγματικές προσδοκίες του λαού μας, δεν έχουν να κάνουν ούτε με την εξυπηρέτηση του ΝΑΤΟ, ούτε να τα έχουμε καλά με την Τρόϊκα, ούτε να σκύβουμε το κεφάλι στο μεγάλο εφοπλιστικό, τραπεζιτικό και βιομηχανικό κεφάλαιο.
Ούτε φυσικά, με το αίσχος της κρατικής και ιδιωτικής τηλεόρασης.
Οι πραγματικές αγωνίες και προσδοκίες του κόσμου, έχουν να κάνουν με το να υπάρχει αξιοπρεπή δουλειά για όλους, εντιμότητα, ειρήνη, μέλλον για τα παιδιά μας, πρόνοια και φροντίδα για τους απόμαχους της δουλειάς, αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις.
Σχέσεις ανθρώπινες, αλληλεγγύη, να λες «καλημέρα» χαμογελώντας στον οποιονδήποτε και αυτός να την ανταποδίδει.
Έχει να κάνει με μια ζωή που πραγματικά να αξίζει.
Και, τέτοιες αγωνίες και τέτοιες προσδοκίες, ΜΟΝΟ το ΚΚΕ μπορεί και θέλει να ικανοποιήσει.

— Αναφέρεται στην «δυνατότητα θετικών μετασχηματισμών εντός του υπάρχοντος παγκόσμιου πλαισίου (σ.σ., όρα καπιταλισμό)».

Όχι, δεν πρόκειται περί περιφρόνησης της πραγματικότητας ή περί θράσους!
Το πιστεύουν αυτό οι Συριζαίοι. Πιστεύουν ότι μπορεί να μερεμετιστεί ο καπιταλισμός. Να διορθωθεί, να γίνει … ανθρωπινότερος!
Είναι απλά η κατάντια των ριψάσπιδων, το τελικό στάδιο των οπορτουνιστών, η σαπίλα των σοσιαλδημοκρατών ή των … κεντροαριστερών!
Το ΚΚΕ αντίθετα, μιλάει για ανατροπή του «παγκόσμιου πλαισίου», την ολοσχερή αντικατάσταση του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Δύσκολα πράγματα δηλαδή …
Διότι, αυτό για να επιτευχθεί, χρειάζεται να βάλει πλάτη σύσσωμος ο κόσμος της εργασίας, ο ίδιος ο λαός.
Πρέπει να ξεβολευτεί από τους καναπέδες, τα καφενεία και τις τηλεοράσεις, να ξεφύγει από την συνήθειά του να τα περιμένει όλα από … σωτήρες!
Να αποφασίσει επιτέλους ότι θα πρέπει να πάρει τις τύχες του στα χέρια του!


Κυρώσεις …

Ιουνίου 27, 2019

Παρατείνονται λέει, οι κυρώσεις σε βάρος της Ρωσσίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση!

Ενώ για την Τουρκία, που κατέχει παράνομα την μισή Κύπρο – κράτος μέλος της -, που προκαλεί ξεδιάντροπα και την Κύπρο, αλλά και την χώρα μας, ούτε λέξη!

Δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Μπα …

Αυτός είναι ο καπιταλισμός …


Όπως και να το κάνουμε, είναι εντυπωσιακό!

Μαΐου 2, 2019

Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις που διεξήγαγε η «Gallup» τον προηγούμενο χρόνο, το ποσοστό των Αμερικανών από 18 ως 29 ετών οι οποίοι δηλώνουν ότι βλέπουν θετικά το σοσιαλισμό βρίσκεται σταθερά στο 51%. Αντίστροφα, από το 2010 και μετά, έχει μειωθεί από το 68% στο 45% το ποσοστό των νέων Αμερικανών που έχουν θετική άποψη για τον καπιταλισμό.

Ανεξάρτητα από το περιεχόμενο που μπορεί να δίνουν στις έννοιες «σοσιαλισμός» και «καπιταλισμός» οι νέοι Αμερικανοί, δεν είναι καθόλου αμελητέο το γεγονός ότι στην πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη, που πρωτοστάτησε στον αντικομμουνισμό και στον αντισοβιετισμό, που πρωταγωνίστησε στην ανατροπή του σοσιαλισμού στην πρώην ΕΣΣΔ και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που οικοδόμησε το μύθο του «αμερικάνικου ονείρου», να καταγράφεται ένα τόσο μεγάλο ποσοστό αμφισβήτησης του καπιταλισμού και ένας στους δύο να δηλώνει ότι βλέπει με καλό μάτι το σοσιαλισμό.

Τα αδιέξοδα που πληθαίνουν για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και του λαού είναι η βάση αυτής της δυσαρέσκειας και της αμφισβήτησης, που επιβεβαιώνει ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής όχι μόνο δεν μπορεί να λύσει προβλήματα, αντίθετα τα αναπαράγει και τα οξύνει, συνθλίβοντας τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

(άρθρο του σημερινού ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

 


Σοβαρά, τώρα …

Φεβρουαρίου 4, 2019

Ότι η αστική δημοκρατία, η δικτατορία του κεφαλαίου δηλαδή, με πιο απλά λόγια ο καπιτλασιμός (κυρίως στην χώρα μας) έχει «φάει τα ψωμιά της», ότι σάπισε, ότι ζέχει από παντού, έχει διατυπωθεί όχι μόνο από πολιτικούς ή κόμματα, αλλά και από πλήθος κόσμου. Από επιστήμονες μέχρι και αμόρφωτους. Το γεγονός αυτό, το έχουν αντιληφθεί πλέον όλοι.

Χρόνια τώρα, η «δημοκρατία» στην χώρα μας συνεχώς ολισθαίνει.
Από την παραβίαση ολόκληρου του Συντάγματος, για να βομβαρδιστεί η ενιαία Γιουγκοσλαβία, μέχρι την δημιουργία αστικών κομμάτων για … ψύλλου πήδημα.

Η πρόσδεση της χώρας μας στην ΕΕ, η ολοένα και βαθύτερη αμερικανοποίησή της, καθώς και ΝΑΤΟποίησή της, έχει φέρει τραγικά αποτελέσματα.

Οι αηδίες που μας παρουσιάζουν όχι μόνο τα ιδιωτικά κανάλια, η αύξηση της εγκληματικότητας, η ατιμωρισία ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων, πλήγωσαν βαθύτατα πολλές πτυχές της λεγόμενης δημοκρατίας.

Τα Μνημόνια (και τα τρία), με τους χιλιάδες αντιλαϊκούς νόμους τους, σε εφαρμογή των Συνθηκών του Μάαστριχτ, της Λισαβόνας κλπ., οδήγησαν χιλιάδες συμπολίτες μας στην αυτοκτονία και εκατοντάδες χιλιάδες στην ξενητιά.

Και το … κερασάκι στην … τούρτα, όσα βλέπουμε να συμβάνουν τις τελευταίες μέρες, στην ελληνική Βουλή, στην κυβέρνηση, στα αστικά κόμματα.
Οι «μεταγραφές», τα «αλησβερίσια», οι «συμφωνίες», οι κωλοτούμπες και τόσα άλλα, το μόνο που κάνουν είναι να διαλύουν κάθε πλευρά της ούτως ή άλλως κουτσουρεμένης αστικής δημοκρατίας της χώρας μας, να δίνουν «πάτημα» σε κάθε είδους φασιστικά ή ναζιστικά κατάλοιπα ή … σταγονίδια, να βγαίνουν στο προσκήνιο, όχι μόνο για να γεμίσουν το σύμπαν με την αντιστόρητη και γελοία χολή τους, να διαστρεβλώνουν κάθε τι το ανθρώπινο γέννησε η σοσιαλιστική επανάσταση του προηγούμενου αιώνα, αλλά κυρίως να … «δικαιώνουν» ακόμα και δημοκρατικά μέχρι σήμερα κόμματα να στρέφονται ανοιχτά στον εγκληματικό φασισμό, όπως συμβαίνει με αφορμή τα γεγονότα στην Βενεζουέλα.

Μετά τα παραπάνω, σε περίληψη αναφερόμενα, φαίνεται καθαρά ότι το πράγμα ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!
ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ!
Και μάλιστα σύντομα, τώρα!

Σίγουρα η Βουλή, οι λεγόμενες ευρωεκλογές, δεν πρόκειται να προσφέρουν τίποτα απολύτως.
ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ πρέπει να βρούμε.

Σκέψεις πολλές. Π.χ., εδώ και τώρα ξεκινάμε δυναμικά την Λαϊκή Συμμαχία!
Πιο δυναμική παρέμβαση του ΠΑΜΕ!
Με αφορμή της αγροτικές κινητοποιήσεις, να βγούμε μπροστά και με άλλα αιτήματα.
Όλα αυτά να συνδεθούν με ΠΑΝΣΤΡΑΤΙΑ εν όψει των εκλογών της Τοπικής Διοίκησης.

Πιστεύω ότι στο Κόμμα, σίγουρα θα υπάρχουν παρόμοιες ανησυχίες και προβληματισμοί.
Θέλω να υπογραμμίσω ότι έχω πλήρη εμπιστοσύνη στα Όργανα, ώστε να βρεθεί το καλύτερο!


Σαπίλα

Ιανουαρίου 3, 2019

Νοβάρτις …

Καπιταλισμός …

Πολιτικοί υπηρέτες του μεγάλου κεφαλαίου.

ΕΛΕΟΣ !