Εργατική αριστοκρατία

Μαρτίου 17, 2019

Για όσους είχαν ερωτηματικά ή αμφιβολίες για το ποιοι αποτελούν την λεγόμενη «εργατική αριστοκρατία», βασικό στοιχείο στον δρόμο του οπορτουνισμού και της αντεπανάστασης, μπόρεσαν να πάρουν τις απαντήσεις που ήθελαν, με όσα τραγελαφικά συνέβησαν αυτές τις μέρες στην Καλαμάτα.

Όπου, κατέφθασαν «εργάτες» με … μερσεντές, ενώ άλλοι … τάραξαν τον αστακό και τα χαβιάρια με το απαραίτητο … «εργατικό ουζάκι»!

Κάτι σαν το … ουίσκι του λαού του Αντρέα Παπαντρέου!!!


Οι … κινδυνολόγοι !

Δεκέμβριος 30, 2009

Όσο κι αν έψαξα στο taxis, αγαπητοί Φίλοι και Σύντροφοι,
δεν κατάφερα να βρω τον … κωδικό επαγγέλματος των (εδώ που τα λέμε) σκληρά εργαζόμενων για να μας πείσουν ντε και καλά ότι … κινδυνεύουμε !
Βέβαια, είναι γεγονός, ότι δεν είναι … αποκλειστικό τους επάγγελμα, κάνουν κι άλλη (κι άλλες) δουλειά (δουλειές)!

Παρακάτω παραθέτω τους επαγγελματίες κινδυνολόγους (με κάποιοα … παράλληλα επαγγέλματά τους που δηλώνουν επίσης):

– Η πλουτοκρατία (βιομήχανοι, μεγαλέμποροι, μεγαλοεισαγωγείς κλπ.)

– Η κυβέρνηση (υπουργοί, πρωθυπουργοί, βουλευτές κλπ.)

– Το λοιπό πολιτικό προσωπικό της ντόπιας και διεθνούς πλουτοκρατίας (στελέχη ΕΕ, στελέχη ΝΔ, στελέχη λοιπών ευρωκομμάτων κλπ.)

– Τραπεζικό κεφάλαιο (μεγαλοτραπεζίτες, διευθυνταράδες κλπ.)

– Τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά παπαγαλάκια και παπαγαλάκια τύπου (δημοσιογράφοι, εκφωνητές ειδήσεων, σχολιαστές, συνεργάτες κλπ.)

– Η εργατική αριστοκρατία της ΓΣΕΕ (συνδικαλιστές, εκπρόσωποι των κομμάτων τους κλπ.)

– Η εργατική αριστοκρατία της ΑΔΕΔΥ (ομοίως ως άνω ! )

υ.γ.: ουστ ρε …

 


Η αρχή … και το τέλος … ενός άρθρου.

Απρίλιος 3, 2008

Το Κεφάλαιο στην ΚΟΜΕΠ (τεύχος 1 / 2008) έχει τίτλο:

Η κοινωνική ρίζα του οπορτουνισμού:
«Εργατική αριστοκρατία»
Διάσπαση της εργατικής ενότητας

… και αρχίζει … (ως εξής)
Η επιστροφή στα διδάγματα του Οκτώβρη, 90 χρόνια μετά τη νικηφόρα έκβαση της Σοσιαλιστικής Επανάστασης στη Ρωσία, αποτελεί αναγκαίο όρο για κάθε ουσιαστική προσπάθεια ανασύνταξης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος στον 21ο αιώνα.
Η μελέτη της μακρόχρονης διαδικασίας οπορτουνιστικής διάβρωσης των επαναστατικών δυνάμεων τον προηγούμενο αιώνα, απαιτεί να ερευνήσουμε ξανά τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που οδήγησαν σε αυτόν τον ολισθηρό δρόμο.

… και καταλήγει … (ως, ας πούμε, αντί επιλόγου)
Σε κάθε περίπτωση η περαιτέρω μελέτη του ζητήματος της κοινωνικής βάσης του οπορτουνισμού στις σύγχρονες συνθήκες … οι κομμουνιστές … να ανταποκριθούν στα σύγχρονα καθήκοντα  … να βάλουν τις βάσεις για μια νικηφόρα πορεία …
Σε αυτό το πλαίσιο προβάλλει επιτακτική και η ανάγκη ανάλυσης της σύγχρονης κατάστασης και της θέσης της εργατικής αριστοκρατίας στην Ελλάδα.

Υ.Γ. : Να κάνουμε κι εμείς μια τέτοια προσπάθεια από δω;


 


Εργατική αριστοκρατία

Μαρτίου 31, 2008

Η παρακάτω επισήμανση έγινε από τον Λένιν ένα χρόνο πριν την Οχτωβριανή Επανάσταση, σύμφωνα με άρθρο του Μ. Παπαδόπουλου στο ένθετο 7 μέρες μαζί του κυριακάτικου «Ρ» και την «δημοσιεύω», γιατί πιστεύω ότι δίνει απαντήσεις και σήμερα!

» Πάνω στην οικονομική βάση που αναφέραμε, οι πολιτικοί θεσμοί του νεότατου καπιταλισμού – Τύπος, Κοινοβούλιο, Ενώσεις, Συνέδρια κλπ. – έχουν δημιουργήσει για τους σεβόμενους τα καθιερωμένα, τους φρόνιμους ρεφορμιστές και πατριώτες υπαλλήλους και εργάτες, πολιτικά προνόμια και ψιχία, που αντιστοιχούν στα οικονομικά προνόμια και ψιχία.
Προσοδοφόρες και ζεστές θεσούλες στα Υπουργεία ή στην Επιτροπή πολεμικής βιομηχανίας, στο Κοινοβούλιο και στις διάφορες επιτροπές, στις συντάξεις των «σοβαρών» νομίμων εφημερίδων ή στις διοικήσεις των όχι λιγότερο σοβαρών και «αστικά-πειθήνιων» εργατικών συνδικάτων – να με τι προσελκύει και αμείβει η ιμπέριαλιστική αστική τάξη τους εκπροσώπους και οπαδούς των «αστικών εργατικών κομμάτων «.
Σημ.: Λένιν, Άπαντα, τ.30 σελ 175.

Σ.Σ.: Κάθε ομοιότητα με τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, μόνο … σύμπτωση δεν είναι!!!