Ανατροπές στους μισθούς και τα ωράρια !

11 Νοεμβρίου, 2010

Ώπα !
Άρχισαν ήδη τα … όργανα !

Σε ομιλία της, χθες, η κ. Λ. Κατσέλη, αποκάλυψε ότι τις επόμενες μέρες θα προωθηθούν ρυθμίσεις για:

1. » Τις συλλογικές συμβάσεις και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα μπορεί οι επιχειρησιακές συμφωνίες να προβλέπουν την καταβολή χαμηλότερων (από τις κλαδικές και ενδεχομένως από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας) αποδοχών».
Στην ουσία, θα προωθηθεί η κατάργηση των Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων, ώστε οι επιχειρήσεις να δίνουν μισθούς ύψους όποιου θέλουν !!!

2. «Την παραχώρηση στις επιχειρήσεις και στους εργαζόμενους μεγαλύτερης ευελιξίας στη διαχείριση των ωρών εργασίας. Η ισχύουσα νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα, κατόπιν συμφωνιών, για την εφαρμογή 10ωρης εργασίας, χωρίς πρόσθετη αμοιβή, όπως και για την εφαρμογή τετραήμερης εργασίας».
Δείτε και την φάκα και το … τυρί !
«Στις ειχειρήσεις ΚΑΙ στους εργαζόμενους» !!! Λες και θα έχει την όποια δυνατότητα ο εργαζόμενος να … διαπραγματεύεται !!!

3. «Την αλλαγή στο καθεστώς της δυνατότητας προσφυγής στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας».
Ένας ούτως ή άλλως ευνουχισμένος θεσμός, πάει κι αυτός … καλιά του !!!

4. «Τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας, δηλαδή των ασφαλιστικών εισφορών».
Φυσικά, εννούν τη μείωση από την πλευρά της εργοδοσίας !
Ώστε και οι παρεχόμενες υπηρεσίες να προσφέρονται με το σταγονόμετρο ή με πληρωμή, αλλά και οι συντάξεις να μειωθούν πολύ !

Με λίγα λόγια:

Ο ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ !

ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ !

ΤΩΡΑ !

 


Αλήθεια, προς τι οι πανηγυρισμοί ;;;

30 Απριλίου, 2009

Απέτυχαν λέει (σ.σ.: !!!), κάτι επιτροπές της ΕΕ με βαρύγδουπους τίτλους, να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με την τροποποίηση της Οδηγίας 2003/88/ΕΚ για την οργάνωση του χρόνου εργασίας στην ΕΕ.

Η … «αποτυχία» αυτή, κι αυτό το κρύβουν κάποιοι, απλά δίνει την δυνατότητα να εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις αυτής της Οδηγίας και που είναι :

1. Πρόβλεψη για ημερήσιο χρόνο εργασίας 13 ωρών !

2. Διευθέτηση του εβδομαδιαίου χρόνου απασχόλησης σε 6μηνη βάση !

3. Περιλαμβάνεται η ρήτρα opt out (αυτοεξαίρεση), με βάση την οποία οι κυβερνήσεις των κρατών μελών και το κεφάλαιο μπορούν να επιβάλλουν εβδομαδιαία απασχόληση μέχρι και 78 ώρες !

Αυτήν λοιπόν την … «αποτυχία» να αλλάξουν (σίγουρα προς το χειρότερο) οι παραπάνω άκρως αντιλαϊκές και αντεργατικές ρυθμίσεις (να θυμηθούμε την Έκθεση Σέρκας) βρήκε να κάνει … σημαία ο ΣΥΡΙΖΑ και να πανηγυρίζει (αλήθεια, γιατί;;;) ο πρώην ευρωβουλευτής του κόμματος αυτού Δ. Παπαδημούλης, ο οποίος δήλωσε:

» Το γεγονός ότι οι προσπάθειες αυτές απέτυχαν είναι μία νίκη για τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα σε ολόκληρη την Ευρώπη» (σ.σ.: !!!)

Δηλαδή ο κ. Παπαδημούλης αγνοεί την λαϊκή παροιμία που λέει:

» Τι τον σταύρωσαν, τι τον παλούκωσαν» !!!

Κρίμα …

Και ακόμη πιο κρίμα, που ο ΣΥΡΙΖΑ, παριστάνει και το … αριστερό κόμμα !!!


Η αλήθεια για τη χθεσινή ψηφοφορία

18 Δεκεμβρίου, 2008

Το Ευρωκοινοβούλιο συνυπέγραψε τις αντιδραστικές αλλαγές

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κόμματος σχετικά με τη χτεσινή ψηφοφορία για την οργάνωση του χρόνου εργασίας

Σε ανακοίνωση σχετικά με την ψηφοφορία στο Ευρωκοινοβούλιο για την οργάνωση του χρόνου εργασίας, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Είναι ψέμα ότι το Ευρωκοινοβούλιο απέρριψε το σχέδιο του Συμβουλίου υπουργών για την οργάνωση του εργάσιμου χρόνου.
Αυτό που καταψήφισε είναι η πρόταση του KKE και της GUE να απορριφθεί αυτό το αντεργατικό έκτρωμα στο σύνολό του, καθώς και οι τροπολογίες που ανέτρεπαν αντιδραστικές αλλαγές.

Το Ευρωκοινοβούλιο, με πρωταγωνιστές τους φιλελεύθερους και σοσιαλδημοκράτες, συνυπέγραψε τις βασικές αντιδραστικές αλλαγές, όπως αυτές του διαχωρισμού του εργάσιμου χρόνου σε ενεργό και ανενεργό, τον υπολογισμό του εργάσιμου χρόνου σε 12μηνη βάση, την εργασία μέχρι 13 ώρες δουλειάς τη μέρα, μέχρι και 78 ώρες τη βδομάδα.

H ρήτρα αυτοεξαίρεσης όπως και όλο το κείμενο που διαμορφώθηκε παραπέμπεται για διαβούλευση με το Συμβούλιο και την Επιτροπή.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ξεγελαστούν.
Η ΕΕ πρωταγωνιστεί και οργανώνει την επίθεση κατά των στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων. Συνεχίζει, βαθαίνει και γενικεύει την ελαστικοποίηση του εργάσιμου χρόνου.
Στόχος της είναι να ικανοποιηθεί η διαρκής ανάγκη – απαίτηση του κεφαλαίου για διεύρυνση του απλήρωτου εργάσιμου χρόνου.

Η πάλη της εργατικής τάξης για τα δικαιώματά της ταυτίζεται με την ανυπακοή και την απειθαρχία στην ΕΕ, με την αποδυνάμωση των κομμάτων που την εκφράζουν και την υπηρετούν».


Εργασιακές σχέσεις

7 Απριλίου, 2008

Σε πλήρη εξέλιξη οι νέες ανατροπές.

Αποκαλύπτοντας τον πραγματικό χαρακτήρα της διαχρονικής επίθεσης στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, το ΚΚΕ ανέδειξε τη σαφή προσπάθεια των κυβερνήσεων του κεφαλαίου να μειώσουν το λεγόμενο μη μισθολογικό κόστος της εργασίας, να κάνουν δηλαδή φθηνότερη  την εργατική δύναμη για τους εργοδότες, προσαρμόζοντας ταυτόχρονα το ασφαλιστικό σύστημα στις εργασιακές σχέσεις, που ανατρέπονται με ταχύτατους ρυθμούς σε όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ.
Είναι φανερό ότι οι αλληλένδετες ανατροπές στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης και στις σχέσεις εργασίας όχι μόνο δεν έχουν ολοκληρωθεί, αλλά το επόμενο διάστημα θα οξυνθούν ακόμα παραπέρα.
Κατά συνέπεια, η εργατική τάξη, στον αγώνα που κάνει για να αντιπαλέψει την εφαρμογή της υπάρχουσας αντιασφαλιστικής και αντεργατικής νομοθεσίας, επιδιώκοντας την κατάργησή της, πρέπει να ετοιμάζεται να παίρνει σοβαρά οργανωτικά και άλλα μέτρα, προκειμένου πιο αποτελεσματικά να αποκρούσει τις αλλαγές που έρχονται.
Τέτοιες είναι, ανάμεσα σε άλλα, το Ασφαλιστικό των δημοσίων υπαλλήλων, η κατάργηση των ΒΑΕ, το ωράριο στις δημόσιες υπηρεσίες κ.ά.
Σ΄αυτήν την κατεύθυνση, αναπτύσσει τη δράση του μέσα στην εργατική τάξη το ΚΚΕ και το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Ο Μπολκεστάιν στην πράξη.
Το καμπανάκι χτυπάει για όλους. Είναι χαρακτηριστική η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αποκάλυψε ο «Ρ», την περασμένη Πέμπτη, με την οποία τίθεται σε πλήρη εφαρμογή  η οδηγία Μπολκεστάιν, δίνοντας το δικαίωμα στην μεγαλοεργοδοσία να καταπατάει τις κλαδικές συμβάσεις και τα κατώτερα όρια των μισθών και να πληρώνει κατά τα κέφια της τους εργάτες που απασχολεί στο έδαφος οποιουδήποτε κράτους – μέλους της ΕΕ.
Το γεγονός ότι αυτή η απόφαση εκδίδεται στη βάση της κοινοτικής οδηγίας για την απόσπαση των εργαζομένων, έρχεται να επιβεβαιώσει πλήρως τις προειδοποιήσεις του ΚΚΕ ότι η φραστική απάλειψη της «αρχής της χώρας καταγωγής» από την οδηγία Μπολκεστάιν, σε τίποτα δεν αλλάζει τον αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοθετήματος.
Κι αυτό, επειδή η αναφορά στην οδηγία για την απόσπαση των εργαζομένων φτάνει για να καλύψει την καταστρατήγηση των συμβάσεων από τους εργοδότες εκείνους που προσφέρουν υπηρεσίες με προσωπικό της χώρας τους σε ένα άλλο κράτος – μέλος της ΕΕ.
Την περίοδο που ψηφιζόταν η οδηγία Μπόλκεστάιν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η ΝΔ πανηγύριζε για την ολοκλήρωση της «εσωτερικής αγοράς των υπηρεσιών» στην ΕΕ, το ΠΑΣΟΚ θριαμβολογούσε για τη δήθεν απάλειψη της «αρχής της χώρας καταγωγής» και ο ΣΥΝ έκανε παραπλανητικά λόγο για «Μπολκεστάιν λάιτ».
Μόνο το ΚΚΕ στάθηκε με ειλικρίνεια και καθαρό λόγο απένταντι στους εργαζόμενους, αποκαλύπτοντας την πολιτική της καπιταλιστικής ΕΕ, των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Οι εξελίξεις, για μια ακόμα φορά, το δικαιώνουν.

Τα κόμματα της «ευελφάλειας».
Αυτή είναι η μια διάσταση. Η άλλη, απόλυτα συνδεδεμένη με την πρώτη, έχει να κάνει με το νέο «ευαγγέλιο» της ΕΕ και των κομμάτων της, τη λεγόμενη «ευελφάλεια» (flexicurity).
Σε ελεύθερη μετάφραση, την πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Στο πλαίσιο του διαλόγου πάνω στην Πράσινη Βίβλο για το Εργατικό Δίκαιο, ο πρώην ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Ι. Κουκιάδης, πρόεδρος της «επιροπής εμπειρογνωμόνων» που διόρισε η κυβέρνηση της ΝΔ για τις αλλαγές στο Εργατικό Δίκαιο, δήλωσε την 1/4 ότι στο πόρισμα που παρέδωσε στην αρμόδια υπουργό προτείνει μεταξύ άλλων:
– Την αύξηση του ορίου απολύσεων, όπως ζητούν οι εργοδότες.
– Τη νέα διευθέτηση του χρόνου εργασίας.
– Τη μετατροπή των συμβάσεων από πλήρους σε μερικής απασχόλησης.
– Την αναπροσαρμογή των επιδομάτων ανεργίας για την ενίσχυση δήθεν της απασχόλησης.
– Τη μείωση των αποζημιώσεων, για να τροφοδοτηθεί η «κινητικότητα», ιδιαίτερα των νέων εργαζομένων.
Οι υποκριτικές αντιδράσεις που προκάλεσαν οι προτάσεις από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ και της ΓΣΕΕ δεν πείθουν κανέναν. Κι αυτό επειδή κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει δυο βασικά στοιχεία:
– Πρώτον, η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και οι προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ, διαχρονικά αξιοποιούν τέτοιου είδους διορισμένες επιτροπές, για να προετοιμάσουν το έδαφος των ανατροπών και να τις περιβάλουν με το μανδύα της επιστημονικοφάνειας. Αυτός, για παράδειγμα, ήταν ο ρόλος και της επιτροπής Αναλυτή, που κατασκεύασε το πόρισμα πάνω στο οποίο βασίστηκε ο νόμος Πετραλιά. Αργά ή γρήγορα, αυτά που τώρα χαρακτηρίζονται σαν «σενάρια» είναι με βεβαιότητα κομμάτι της πραγματικότητας με την οποία θα έρθουν αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι.
– Δεύτερον, σ΄αυτήν την επιχείρηση των ανατροπών, η κυβέρνηση δεν είναι μόνη. Έχει τη στήριξη πρώτα και κύρια του ΠΑΣΟΚ, που αποδέχεται τη στρατηγική των αντεργατικών μέτρων προς όφελος του κεφαλαίου. Έχει όμως και την εφεδρεία του ΣΥΝ, που, με την προσήλωσή του στην «ευρωενωσιακή ολοκλήρωση», συστηματικά αθωώνει την πολιτική του δικομματισμού και της ΕΕ. Ενώ, με τη στήριξή του στις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, συμβάλλει στην αποδυνάμωση και στον αφοπλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος.

… και τα συνδικαλιστικά δεκανίκια.
Και μια και ο λόγος για τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, αξίζει να επανέλθει κανείς στο πλαίσιο της ΓΣΕΕ για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, στο τμήμα με τα θεσμικά αιτήματα:
– Για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, η πλειοψηφία διατυπώνει το αίτημα της «πλήρους και αποκλειστικής υπαγωγής της στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και συλλογικές συμβάσεις».
– Για την μερική απασχόληση ζητάει «καθιέρωση ανώτατου ορίου ποσοστού απασχολουμένων με μειωμένη απασχόληση ίσο με το 10% του προσωπικού με πλήρη απασχόληση της συγκεκριμένης επιχείρησης».
– Για τις ομαδικές απολύσεις, η ΓΣΕΕ ζητάει «να υπάρξει ρήτρα στην ΕΓΣΣΕ, με την οποία να επισημαίνεται η αναγκαιότητα ουσιαστικής και όχι τυπικής ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων. Επίσης, να καθιερωθεί υποχρέωση κατάθεσης κοινωνικού σχεδίου (social plan) για τις επιχειρήσεις που προβαίνουν σε ομαδικές απολύσεις, παράλληλα με την ισχύουσα υποχρέωση για σύνταξη σχετικής οικονομοτεχνικής μελέτης και πριν από τις διαδικασίες πληροφόρησης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων».

Είναι φανερό ότι οι προτάσεις της πλειοψηφίας μόνο στις επιμέρους αποχρώσεις διαφέρουν από αυτές της κυβέρνησης και των «επιτροπών» της …

(σ.σ.: άρθρο του κυριακάτικου «Ρ».