Δεν στήνουμε …

6 Ιουνίου, 2020

Ένα παραμύθι, σαν … παραμύθι!

Που λέτε, κάποτε, στην εποχή των βασιλιάδων, υπήρχα  δύο γειτονικά βασίλεια, στα οποία τους βασιλιάδες τους, ο κόσμος τους είχε πάρε χαμπάρι!

Και οι δύο, παλληκάρια της … φακής, φοβόταν μεν ο ένας τον άλλον, είχαν όμως τα ίδια ακριβώς συμφέροντα.

Να κρατούν τους υπηκόους τους ήσυχους και νομοταγείς, να πληρώνουν τους φόρους και αυτοί να ζουν σαν … βασιλιάδες!

Κάποτε, όταν είδαν ότι δεν μπορούσαν άλλο να κοροϊδεύουν τον λαό τους, που ήταν έτοιμος να τους ανατρέψει, συλλάβανε ένα μεγαλοφυές σχέδιο.

«Να κάνουν πως μαλώνουν, ότι έχουν διαφορές να λύσουν, μέχρι και με πόλεμο!»

Για να κάνουν τον κόσμο να φοβηθεί και να … κάτσει καλά!

Άσε που θα ανέβαινε και η δημοφιλία τους!

Το σχέδιο πράγματι μεγαλοφυές, τέθηκε αμέσως σε εφαρμογή και για πολλά πολλά χρόνια, οι βασιλιάδες έκαναν πως διαφωνούσαν, πως θα κάνουν μέχρι και πόλεμο, και έτσι ο κόσμος μπήκε στο καβούκι του!

υ.γ.: Το παραπάνω παραμύθι, εάν έχει όποια ομοιότητα, με σημερινές καταστάσεις, αυτό αποτελεί απλώς … σύμπτωση!!!


Αηδίας το ανάγνωσμα

17 Ιανουαρίου, 2020

Ως αντικαταστάτης της καθημερινής … τουρκίλας, των ελληνικών καναλιών, έχει μπει η προβολή με κάθε τρόπο των παράσιτων με … αξιώματα!

Παράσιτα όπως βασιλιάδες, βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες και το κακό συνοθήλευμα, παρελαύνουν στα κανάλια «μας» λες και έχει καμιά σκασίλα ο κόσμος να βλέπει τους λεφτάδες, αυτούς που ούτε δούλεψαν ποτέ τους, ούτε και πρόκειται να δουλέψουν.

Πως ντύνονονται, τι τρώνε, τι παρέες κάνουν και τόσα άλλα, που μόνο αηδία προκαλούν στον κόσμο της μισής εργασίας, της ανεργίας, όσων μπορεί να χάσουν το σπίτι τους, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που διαθέτει στοιχειώδη λογική και κρίση.

Παρεκτός κι αν, όπως φημολογείται, «πέφτει χρήμα»!


«Βασιλικά» … τερτίπια

21 Σεπτεμβρίου, 2016

Ή, τα … φαντάσματα επιστρέφουν!

Ή, η … πρώτη φορά «αριστερά», κάνει «παιχνίδι» με τους … βασιλιάδες – δεν ξέρω αν τους έμεινε … απωθημένο από τα … παραμύθια της … γιαγιάς τους!

Όμως, το κακό … τρίτωσε:

Η αρχή έγινε με το άγαλμα της βασίλισσας Ολγας στη Θεσσαλονίκη, που τοποθετήθηκε με πρωτοβουλία Σαββίδη και με τις ευλογίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και του δημάρχου Θεσσαλονίκης!
(Όλοι, καλά, οι … περισσότεροι, συριζαίοι «»αριστεροί»»)

Κατόπιν, είχαμε την πρόσκληση και παρουσία του γιου του Κωνσταντίνου Γλίξμπουργκ, Νικόλαου, στο Προεδρικό Μέγαρο, με αφορμή την έναρξη των εργασιών του «Athens Democracy Forum».
(ε μην μου πείτε, κι ο Νικόλαος … δημοκράτης)

Το κακό τρίτωσε χτες. Οταν σε μια εκδήλωση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, αφιερωμένη στους Ολυμπιονίκες του Ρίο, εμφανίστηκε ο τέως βασιλιάς Γλίξμπουργκ, δήθεν ως πρώην Ολυμπιονίκης, παίρνοντας μάλιστα και το λόγο.

Αν δε, ανατρέξει κανείς στο τι γράφουν τις τελευταίες μέρες φιλοβασιλικά, φιλοχουντικά, φιλοναζιστικά σάϊτς – περί … «παρέμβασης» της οικογένειας Γλίξμπουργκ – μάλλον πρέπει να είμαστοι καχύποπτοι και προετοιμασμένοι για το που το πάει ο μεσιές Τσίπρας και η συμμορία του!

 


Γαμο-ιστορίες

29 Απριλίου, 2011

Στη Βρετανία, όπου ο εργαζόμενος λαός αντιμετωπίζει ένα πολυετές πρόγραμμα λιτότητας ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων (κακή ώρα σαν και τα μας), το κόστος του γνωστού πριγκιπικού γάμου (μην πω τίποτα τώρα)υπολογίζεται στα 10 εκατομμύρια στερλίνες (πάνω από 11 εκατ. ευρώ), ενώ το βρετανικό κράτος (δηλαδή ο εργαζόμενος λαός και πάλι) εκτιμάται ότι για τον ίδιο λόγο θα επιβαρυνθεί με περίπου 25 εκατ. ευρώ για παράτες, άλλες τέτοιες αηδίες,  μέτρα ασφαλείας κλπ.

Το ποσό είναι ταυτόχρονα και μεγάλο και «μικρό», ανάλογα πώς θα το δει κανείς:

Μεγάλο και εξοργιστικό, αν συγκριθεί με τις θυσίες που καλούνται να επωμιστούν τα λαϊκά στρώματα, «μικρό» μπροστά στο μέγεθος της απύθμενης βλακείας  (πες τα χρυσόστομε)  με την οποία φλομώνουν τους «λαουτζίκους» σε Ανατολή και Δύση οι «μαχαραγιάδες» και τα ΜΜΕ  (λες και έχει δημιουργηθεί «διεθνή των παπαγαλίσκων») που ελέγχουν.

Βέβαια, θα πρέπει στους τελευταίους να το αναγνωρίσουμε: Εχουν φτιάξει έτσι τον κόσμο που τους «επιτρέπεται» να πουλάνε και να επιδεικνύουν ακόμα και την ξετσιπωσιά τους ως θέαμα.

υ.γ.: στον τίτλο ήθελα να γράψω, γαμω-ιστορίες … αλλά, τέλος πάντων !