Ποιος απελευθέρωσε τους 2 στρατιωτικούς μας

15 Αυγούστου, 2018

Πολλά διαβάζουμε ή ακούμε τις τελευταίες ώρες.

Η απελευθέρωση των 2 στρατιωτικών μας και η επιστροφή τους στην πατρίδα, οφείλεται:

— Στις ενέργειες της κυβέρνησης και προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα με τις επαφές του με τον Ερντογάν.

— Σε ενέργειες της Δύσης, των Αμερικανών ή ακόμα στον ίδιο τον Τραμπ.

— Στα πολλά προβλήματα που έχει αυτόν τον καιρό η Τουρκία, ο Ερντογάν που θέλει την προσέγγιση με την χώρα μας και την Ευρώπη σε αντίθεση με την όξυνση των σχέσεων με τις ΗΠΑ.

— Στην παρέμβαση του … Κατάρ.

— Στους … μουφτήδες της Θράκης.

— Στην … Παναγία.

(Η περίπτωση να … είδε το φως το αληθινό ο Εισαγγελέας, να στηρίχτηκε στο γεγονός ότι τα κινητά των δύο στρατιωτικών μας βρέθηκαν τελικά «καθαρά», ώστε με δική του πρωτοβουλία να απελευθερώθηκαν μέχρι την δίκη τους – που πιθανόν να γίνει ερήμην τους -, χωρίς την παρέμβαση κανενός, ΔΕΝ εξετάζεται αυτή τη στιγμή. Ούτε από τους πολιτικούς αλλά ούτε από τους … κατ΄εξοχή αρμόδιους, τους … δημοσιογράφους!!!


Περί θαυμάτων

14 Αυγούστου, 2018

Άκου θαύμα η απελευθέρωση …

Αλήθεια, στο Μάτι, πού ήταν;

Διακοπές ;

υ.γ.: Απαντήστε και αφήστε τις αηδίες περί … βλασφημιών!

Εντάξει;

υ.γ.2: Οι γονείς μπορούν να που ό,τι θέλουν, οι άλλοι όμως, όχι!


Η υποκρισία της λεγόμενης «Ευρωομάδας της Αριστεράς».

12 Απριλίου, 2018

Περίσσεψε πλέον η υποκρισία της λεγόμενης «Ευρωομάδας της Αριστεράς» – που να σημειώσουμε η μόνη σχέση που έχει με την Αριστερά είναι το όνομα που ας πούμε δανείστηκε!

Τι να πρωτοθυμηθούμε:

— Τις ενέργεις που (δεν) έκανε για το Κυπριακό  – πρόβλημα κατοχής από Τουρκία και Αγγλία;

— Την στάση που κράτησε για την επίθεση εναντίον της Λιβύης;

— Την στάση ίσως αποστάσεων που υιοθετεί στην υπόθεση της Συρίας;

— Για την λεγόμενη κρίση;

— Τον πακτωλό χρημάτων που δίνει η ΕΕ (και που στην ουσία συμφωνεί η «»Αριστερά»» τύπου ΣΥΡΙΖΑ) στην Τουρκία για τους πρόσφυγες από την Συρία.

Αλήθεια, γιατί ο μεσιές Παπαδημούλης δεν έφερε το θέμα της επίθεσης της Τουρκίας στο Αφρίν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;

Ε ;;;

Και τώρα, για τους δύο στρατιωτικούς μας που κρατούνται εντελώς παράνομα και άδικα και απροσχημάτιστα από μια «σύμμαχο» χώρα, τι φέρνους στο Ευρωκοινοβούλιο;

Διευκρινήσεις από την Τουρκία!!!!!!!

Δηλαδή μεσιέ Παπαδημούλη και όλα εσείς τα … καλόπαιδα της Ευρωομάδας της Αριστεράς  – όπως σας αρέσει να λέγεσται – έτσι και η Τουρκία σας δώσει αυτές τις … διευκρινήσεις, όλα καλά θα είναι;

Τι θα πει «διπλωματικά μέσα» για την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών;;;

Γιατί δεν λέτε απλά: — Έϊ, Τούρκοι, εδώ και τώρα άμεση απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών και μάλιστα με αποζημίωση για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, ειδάλλως διακόπτουμε κάθε σχέση μαζί σας!

Ε ;;;

Σας πέφτει κομάτι βαρύ αυτό;;;;

Ε ;;;

 


Προς Λεμπιδάκη

4 Οκτωβρίου, 2017

Μια (αφελή ίσως) ερώτηση θέλω να κάνω προς τον μεσιέ Λεμπιδάκη.

Μιας και είναι πλέον ελεύθερος (και μπράβο σου που άντεξες, μπράβο στην αστυνομία, μπράβο στην οικογένειά σου, μπράβο σε όλους), μήπως πρόκειται να δώσεις καμιά αύξηση στους εργαζόμενους των επιχειρήσεών σου ή να προσλάβεις και άλλους εργαζόμενους αφού δεν πλήρωσε και λύτρα;;;

Σημ.: Αυτό το ερώτημα ΔΕΝ θα σου γίνει από ΚΑΝΕΝΑ άλλο κανάλι, από όόόλα όσα αφιερώνουν πολύ χρόνο (και σελίδες) για πάρτι σου αυτές τις μέρες.

 


Κάποιοι ακόμα το παλεύουν …

19 Απριλίου, 2016

Θα μπορούσαμε επίσης να πούμε ότι υπάρχει ελπίδα, ή ότι αυτοί που αντιστέκονται, αυτοί που ακόμα το παλεύουν, μας κάνουν να είμαστε αισιόδοξοι ότι θα «γυρίσει» η Ιστορία.

Αφορμή για τα παραπάνω, πήρα από μια είδηση που έρχεται από την Πολωνία, μια χώρα που από τον γνωστό και μη εξαιρετέο Λεχ Βαλέσα (που θα έσωζε την Πολωνία από τον … κομμουνισμό) έφτασε τελικά σήμερα να κυβερνάται από ακροδεξιά αντικομμουνιστικά στοιχεία.

Στην Πολωνία λοιπόν, σε μια πόλη που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της χώρας, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία και την Σλοβακία (έχει την σημασία της η περιοχή), που ονομάζεται Ρζεσζόφ (μια πολύ όμορφη πόλη με κοντά 200.000 κατοίκους), οι τοπικές αρχές, κόντρα σε έναν όλο και πιο εντεινόμενο και χυδαίο αντικομμουνισμό, ΑΡΝΕΙΤΑΙ να καταστρέψει Σοβιετικό Μνημείο, το οποίο φτιάχτηκε το 1950 και συμβολίζει την νίκη του Κόκκινου Στρατού ενάντια στους ναζί της ναζιστικής Γερμανίας, με το πολύ απλό επιχείρημα:

– «Ο Κόκκινος Στρατός μας απελευθέρωση, αυτό είναι γεγονός» και «Δεν θα πρέπει να καταστρέφονται Μνημεία, γιατί αυτό δεν θα αλλάξει την Ιστορία».

Κόντρα στους κάθε λογείς παραχαράκτες της Ιστορίας, κόντρα σε όσους θέλουν ντε και καλά να ξαναγράψουν την Ιστορία, φαίνεται να υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις.

Ε, δεν πρέπει να μας γεμίζει αισιοδοξία αυτό;

 

 


Συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ανατολική Ουκρανία

28 Ιουνίου, 2014

Παρά την, κατευθυνόμενη από την λεγόμενη Δύση, εκεχειρία (μονομερή) που έχει κηρύξει για την Ανατολική Ουκρανία – Νέα Ρωσσία την αποκαλούν εδώ και καιρό οι ρωσσόφονοι πληθυσμοί της περιοχής -, ο καινούργιος Πρόεδρος της Ουκρανίας μεγαλοκαπιταλιστής Ποροσένκο, από όσα μαθαίνουμε, συνεχίζεται αμείωτος και μάλιστα εντείνεται ο απελευθερωτικός πόλεμος που διεξάγουν οι αυτονομιστές των περιοχών της Αν. Ουκρανίας !

Ειδικά μάλιστα, μετά την συμφωνία που υπόγραψε ο Ποροσένκο με την λυκοσυμμαχία της λεγόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης (στην πραγματικότητα είναι μια ένωση των καπιταλιστών της Ευρώπης, σε βάρος των λαών, άλλο πως το παρουσιάζουν τα δήθεν «μέσα ενημέρωσης» – που είναι στην κυριολεξία μέσα διαστρέβλωσης της αλήθειας και αποβλάκωσης του κόσμου) !

Είναι φανερό, ότι για τους ρωσσόφωνους πληθυσμούς της Ουκρανίας, η εξέλιξη αυτή, αποκτά τον ορισμό του μονόδομου για την ίδια την ζωή τους !

Ξέρουν πολύ καλά, ότι μέσα στην λυκοσυμμαχία της Ε.Ε., όχι μόνο δεν έχουνε ζωή, αλλά κάθε μέρα που θα περνάει θα χάνουν όλο και περισσότερα !

Βλέπουν π.χ. τι γίνεται στην Ελλάδα, που ο λαός μας έχει χάσει … τα αυγά και τα … πασχάλια του !

Έτσι, ο αγώνας που γίνεται αυτή τη περίοδο στην Ανατολική Ουκρανία, με δεκάδες νεκρούς από την πλευρά των ναζιστών του Κιέβου, με τον πλήρη εξοπλισμό πλέον των αυτονομιστών, την λιποταξία συνεχώς και περισσοτέρων από τον «εθνικό» στρατό της Ουκρανίας, πραγματικά παίρνει τον ορισμό του απελευθερωτικού !

Όχι μόνο από τους ναζιστές του Κιέβου, αλλά και την Ε.Ε. !


Η Ελλάδα, απελευθερώθηκε από τους Κομμουνιστές

26 Οκτωβρίου, 2013

Η κατεχόμενη από τους Γερμανούς ναζί, τους Ιταλούς φασίστες, καθώς και τους συνεργάτες τους τότε εξ ίσου ναζί και φασίστες Βούλγαρους ΕΛΛΑΔΑ, απελευθερώθηκε από τους Κομμουνιστές, είτε αυτό αρέσει είτε όχι στους κάθε λογής παραχαράχτες της Ιστορίας !

elas

Εκδηλώσεις με αφορμή τα 69 χρόνια από την απελευθέρωση από το φασισμό – ναζισμό, από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ, με τον πρωτοπόρο ρόλο του ΚΚΕ, διοργανώνονται σε όλη τη χώρα από τις Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ.

Άραγε πότε το επίσημο Ελληνικό Κράτος, οι κυβερνήσεις του, καθώς και κάθε άλλος πολιτειακός ή πολιτικός παράγοντος αυτού του τόπου θα πάψει να γιορτάζει την ΕΝΑΡΞΗ του πολέμου των ναζί – φασιστών ενάντια στην χώρα μας και θα γιορτάσει έστω και ΜΙΑ ΦΟΡΑ την απελευθέρωσή της ;

Μεγαλύτερη σημασία έχει το ΟΧΙ από την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ;

Ε ;

Ρωτάω …

 

 


Πρεσβεία της ΛΔ Βιετνάμ: Τίμησε τα 68 χρόνια από την απελευθέρωση της χώρας

12 Σεπτεμβρίου, 2013

vietnam

Δεξίωση για να τιμήσει την 68η επέτειο της ανεξαρτησίας από τη Γαλλία (2 Σεπτέμβρη 1945) πραγματοποίησε η πρεσβεία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ στην Αθήνα την περασμένη Δευτέρα.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, αποτελούμενη από τον Δημήτρη Κουτσούμπα, ΓΓ της ΚΕ και τον Θεοδόση Κωνσταντινίδη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ. Ο πρέσβης της χώρας Μπινχ Βου, αφού αναφέρθηκε στην πάλη του λαού του Βιετνάμ, που οδήγησε στην ανεξαρτησία του, αλλά και τις διμερείς σχέσεις Βιετνάμ – Ελλάδας, έκανε ιδιαίτερη μνεία στον παλαίμαχο αγωνιστή Κώστα Σαραντίδη, που σε πρόσφατη επίσκεψή του στο Βιετνάμ πήρε τον τίτλο του Ήρωα των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων του Βιετνάμ.

Ο Νγκουγιέν Βαν Λαπ, όπως είναι το όνομά του στη δεύτερη πατρίδα του, για 20 χρόνια πολέμησε δίπλα στον ηρωικό λαό ενάντια στους Γάλλους και Αμερικανούς ιμπεριαλιστές. Πήγε εκεί νέος με τη «Λεγεώνα των Ξένων» και βλέποντας τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα εντάχτηκε στο πλευρό των επαναστατών Βιετ μινχ. Έχει βραβευτεί με πολλά μετάλλια, όπως αυτό της «Φιλίας των Λαών», ενώ το βιετναμέζικο κράτος, σε ένδειξη αναγνώρισης της προσφοράς του, του έχει αποδώσει την υπηκοότητα και βιετναμέζικο διαβατήριο.

Ο Κ. Σαραντίδης, 86 χρονών σήμερα, συγκινημένος, μιλώντας στον «Ρ» είπε: «Ο τίτλος του ήρωα των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων είναι για μένα μεγάλη τιμή, το αποκορύφωμα των 67 χρόνων αγώνων για ένα λαό που στήριξα κάνοντας το χρέος μου ως κομμουνιστής και διεθνιστής. Πρόκειται για ένα λαό που ήταν 100 χρόνια σε σκλαβιά και 30 χρόνια σε πόλεμο για να απαλλαγεί από τους ιμπεριαλιστές. Είναι μεγάλη η χαρά μου και η ευτυχία».


Γυναίκες: Καθημερινός Διμέτωπος Αγώνας

2 Σεπτεμβρίου, 2013

afgani ginaika

Οι γυναίκες (που μια ολιγοήμερη «απεργία», θα αρκούσε να «αδειάσει» ο κόσμος), σε όλον τον κόσμο, δίνουν καθημερινό αγώνα τόσο ενάντια στην φτώχεια, την ανεργία, την βία, αλλά και ενάντια στην ψυχική υπουδούλωση, την περιθωριοποίηση, τον «σπιτικό» ζυγό !

Οι κάποιες εξαιρέσεις (κυρίως στα αστικά μέσα ενημέρωσης), απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Τρανό παράδειγμα για τα παραπάνω, αποτελεί η ζωή των γυναικών σε δύο ασιατικές χώρες, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.

Οι συνθήκες που αναγκάζονται να ζουν οι γυναίκες στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν είναι η απόλυτη επιβεβαίωση ότι οι λαοί πρέπει να δώσουν τη μάχη τόσο κατά των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, όσο και κατά του σκοταδισμού, έχοντας ως σταθερό κριτήριο, ότι όσο η καπιταλιστική βαρβαρότητα κυριαρχεί οι λαοί θα υποφέρουν.

Μόνο σε μια διαφορετική Κοινωνία, μια Κοινωνία που γενικά θα καταργεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δηλαδή σε μια Σοσιαλιστική Κοινωνία, και οι γυναίκες πραγματικά θα ξεφύγουν, θα νιώσουν τι πάει να πει πραγματική ελευθερία !

Και το παράδειγμα του Αφγανιστάν αποδεικνύει περίτρανα ότι ο λαός αυτής της χώρας και ιδιαίτερα οι γυναίκες έκαναν κάποια βήματα μπροστά (μόνο) τη δεκαετία του ’70, με το λαϊκοδημοκρατικό καθεστώς που ποικιλόμορφα στήριξαν τότε, οι σοσιαλιστικές χώρες και η ΕΣΣΔ.

Τότε, υπήρξε εξίσωση ανδρών και γυναικών, δυνατότητα ανάδειξης των γυναικών σε αξιώματα, στην παραγωγή, στις επιστήμες.

Οι μουτζαχεντίν (ό,τι πιο σκοταδιστικό «εφευρέθηκε» τον προηγούμενο αιώνα), ήταν οι σύμμαχοι των ιμπεριαλιστών (των ΕΠΑ και της σημερινής ΕΕ), που πάλεψαν με νύχια και δόντια για να τελειώνουν με αυτήν τη μόνη θετική περίοδο της χώρας.

Τα «τσαντόρ» και οι «μπούρκες» που είχαν πεταχτεί, αυτοί (οι μουτζαχεντίν) μαζί με τους «απελευθερωτές» Αμερικανοευρωπαίους «ευαίσθητους» τα ξανάφεραν !

Η πραγματική απελευθέρωση, η πραγματική χειραφέτηση των γυναικών αλλά και των ανδρών, θα έρθει μόνο μέσα από τον οργανωμένο μαζικό αγώνα σε κάθε χώρα, την ανατροπή του καπιταλισμού, που ανέχεται, συντηρεί και αναπαράγει και το σκοταδισμό κάθε τύπου.

Θα ‘ρθει με το άνοιγμα και πάλι του δρόμου για τη νίκη του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Η ιστορική πείρα της ανθρωπότητας, και στο Αφγανιστάν δεν σβήνει.

Η μνήμη όσο και αν προσπαθούν οι εκμεταλλευτές δεν μπορεί να θαφτεί.


Gulaferit Unsal – Τώρα, απελευθέρωση

1 Σεπτεμβρίου, 2011

ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΙΑΒΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Απεργία πείνας ξεκίνησε η Τουρκάλα αγωνίστρια

Σε απεργία πείνας στις φυλακές Διαβατών της Θεσσαλονίκης όπου κρατείται, προχώρησε από τις 26 Αυγούστου η Τουρκάλα συνδικαλίστρια Gulaferit Unsal, ζητώντας να μην εκδοθεί στη Γερμανία, να αφεθεί ελεύθερη και να της δοθεί πολιτικό άσυλο.

Θυμίζουμε ότι στις 9 Αυγούστου, το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης αποφάσισε την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από τις γερμανικές δικαστικές αρχές σε βάρος της και αποφάσισε την απέλασή της στη Γερμανία. Κατηγορείται για συμμετοχή στην οργάνωση DHKP-C, που έχει χαρακτηριστεί ως «τρομοκρατική» από την Τουρκία. Οι πράξεις που της αποδίδονται αφορούν τη συλλογή χρημάτων, κατά την τελευταία 8ετία, για την ενίσχυση της οργάνωσης. Κατά την απολογία της στο συμβούλιο, η 42χρονη αρνήθηκε τις κατηγορίες, τονίζοντας ότι διώκεται στην πατρίδα της εξαιτίας της συνδικαλιστικής και κοινωνικής της δράσης. Η 42χρονη Gulaferit Unsal έχει καταθέσει προσφυγή στον Αρειο Πάγο, η οποία θα συζητηθεί στις 16 Σεπτέμβρη.

Είναι από τα ιδρυτικά μέλη του συνδικάτου BEMSEN στην Αγκυρα ( Συνδικάτο δημοσίων υπαλλήλων), του οποίου διατέλεσε και πρόεδρος. Εργάστηκε από το 1992 στο Δημαρχείο της Αγκυρας ως πολεοδόμος. Για πολλά χρόνια μετείχε στον αγώνα των δημοσίων υπαλλήλων. Φυλακίστηκε μαζί με τον σύζυγό της από το Σεπτέμβρη του 1995 μέχρι το Γενάρη του 1997. Το 1996, στη φυλακή της Αγκυρας, συμμετείχε στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου. Μετά την αποφυλάκισή της συμμετείχε και πάλι στον αγώνα των δημοσίων υπαλλήλων.

Το Σεπτέμβρη του 1999 πήγε στη Γερμανία και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Στις 22 Μάρτη του 2001 απέσυρε την αίτησή της και γύρισε στην Τουρκία όπου και συνέχισε τον αγώνα της. Ο σύζυγός της φυλακίστηκε από το 2000 έως το 2008, ενώ οδηγήθηκε και πάλι στη φυλακή το Δεκέμβρη του 2010. Ηταν δημοσιογράφος. Μετά τη φυλάκιση του συζύγου της, οι πιέσεις εις βάρος της αυξήθηκαν και γι’ αυτό αναγκάστηκε να έρθει στην Ελλάδα και να ζητήσει πολιτικό άσυλο. Συνελήφθη στις 7 Ιούλη του 2011 στη Θεσσαλονίκη. Στο Αστυνομικό Τμήμα ενημερώθηκε ότι η Γερμανία έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης εις βάρος της.