Λεεεες ;;;

26 Ιουλίου, 2010


Βασίλης Παπαγεωργίου

Είναι γνωστό ότι, πριν από κάθε εκδήλωση στρατιωτικοπολιτικού πραξικοπήματος στην Ελλάδα, η άρχουσα τάξη, τα κόμματά της και τα … εποχιακά παπαγαλάκια της, επιδίδονται σε μαύρη προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου περί αναγκαιότητας της τήρησης της «έννομης» τάξης, της προάσπισης του δημοκρατικού πολιτεύματος, του … συντάγματος, που κινδυνεύουν από τον … αιώνιο «εσωτερικό εχθρό», δηλαδή τους Κομμουνιστές μαζί με τους συμμάχους τους.

Η Ελληνική Ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα.
Ας αναφερθούμε σε δυο τρία!
– Η μαύρη προπαγάνδα ενάντια στο λαϊκό κίνημα, ανέβηκε στα ύψη λίγο πριν τη δικτατορία του Θ. Πάγκαλου το 1925 !
– Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τη δικτατορία του Ι. Μεταξά το 1936 !
– Πριν από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απρίλη 1967 και για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα τεχνητής πολιτειακής αστάθειας, είχε διαμορφωθεί ένα πολύ καλά προσχεδιασμένο ανώμαλο πολιτικό κλίμα, αποκορύφωμα του οποίου υπήρξε η διαφωνία μεταξύ του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, αρχηγού του κόμματος της Ενωσης Κέντρου, και του βασιλιά Κων. Γλύξμπουργκ, τον Ιούλη του 1965, στο θέμα της ανάληψης του υπουργείου Εθνικής Αμυνας από τον ίδιο τον πρωθυπουργό και της απομάκρυνσης του υπουργού Πέτρου Γαρουφαλιά από την ηγεσία του υπουργείου αυτού.

Γιατί τώρα, γιατί σήμερα, αυτές οι αναμνήσεις ;
Μα, γιατί, η άγρια επίθεση της κυβέρνησης Παπανδρέου ενάντια στον Ελληνικό Λαό, συνοδεύεται πριν απ΄όλα από μια άθλια, χυδαία, προβοκατόρικη, συκοφαντική επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ, ενάντια στους Κομμουνιστές !
Κι από δίπλα, τα γνωστά παπαγαλάκια, εξακοντίζουν τόνους πράσινης χολής πότε για τις απεργίες στα λιμάνια, πότε για τις καταλήψεις, πότε για τα πανό, τώρα τους έπιασε ο πόνος για τα «οικονομικά των κομμάτων» !

Δεν ξέρω, αλλά εγώ υποψιάζομαι, ότι κάτι «μαγειρεύουν» …
Ας είμαστε σε διαρκή επαγρύπνιση !


Ιστορικές πολιτικοαναμνήσεις

20 Φεβρουαρίου, 2008

Σήμερα το πρωί (τρόπος του λέγειν!), καθώς πήγαινα στον καφενέ, θυμήθηκα έναν πολιτικό άνδρα (γυρολόγο της πολιτικής, θα τον έλεγα!), ονόματι Νίκο Μπίστη.
Χρόνια τώρα (δεν ξέρω με ποια ιδιότητα ή τί δουλειά κάνει ακριβώς), στα tv παράθυρα, να έχει άποψη επί παντός επιστητού (πριν κάποιο καιρό, ξεπερνούσε σε … τηλεθέαση και τον … Γεωργιάδη, ακόμα!).
Ο εν λόγω κύριος, όταν ήταν μικρός, περνούσε με φίλους του, πολύ συχνά … κάτω από τα Γραφεία της ΚΝΕ!
Κάποια μέρα αποφάσισε να γίνει και μέλος της!
Διάλεξε όμως, λάθος μέρα για την «πρώτη» του!
Η ΟΒ είχε συζήτηση για το άν υπάρχει ή όχι … Θεός!
Και για κακή του τύχη, η πλειοψηφία της ΟΒ (ξέρετε, κάτι … άθεα τσογλανόπαιδα!), αποφάσισε ότι … δεν υπάρχει!!!
Οποία απογοήτευση για τον νεαρό τότε Ν. Μπίστη, που σύμφωνα με τη κατήχηση και λειτουργική που είχε δεχτεί στα σχολεία και στα κατηχητικά, εντελώς άλλα πίστευε!!!
Ήταν σαν να έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι του!
Σαν να άνοιξε η γη κάτω απ΄τα πόδια του!
Αυτό ήταν. Αμέσως παραιτήθηκε και προσχώρησε στον πρόδρομο του ΣΥΝ το λεγόμενο εσ.!
Από τότε έγινε μόνιμος … θαμώνας των tv παραθύρων!
Εκείνο που είναι άξιο μνημόνευσης, είναι ότι σε κάθε συζήτηση εύρισκε ΠΑΝΤΑ τον τρόπο απευθυνόμενος στον εκπρόσωπο της ΚΝΕ ή του ΚΚΕ, να αντιλέγει με στόμφο:
«Δεν είναι από δω (και έδειχνε τον ευατό του) ο εχθρός, ο εχθρός είναι εκεί (και έδειχνε τον ΝΔκράτη ή τον ΠΑΣΟΚτζή!).
Πέρασαν τα χρόνια και αποφάσισε να πάει στο ΠΑΣΟΚ, σε έναν από τους … παλιούς εχθρούς (!!!) (φαίνεται διαπίστωσε ότι εκεί υπάρχουν πιο … πιστοί στο Θεό – άλλωστε εκεί πήγαν κι άλλοι π.χ. η Μαρία Δαμανάκη, μια εργαζόμενη γυναίκα μια καλή νοικοκυρά(!), ο  Μίμης Ανδρουλάκης ο … διανοούμενος της παρέας, ο Μούγιας (Κούγιας, Βούγιας,  κάπως έτσι), το … φαινόμενο της Θεσσαλονίκης(!) κ.ά.).
Τώρα γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά σήμερα, κάνοντας τους απαραίτητους συνειρμούς με τη στάση -τη σημερινή και την … μελλοντική – κάποιων άλλων … καλόπαιδων σαν αυτόν, μόνο στη σφαίρα του … ανεξείγητου θα μπορούσε να αναζητηθεί!!!