Άλλος ένας …

10 Απριλίου, 2018

Ένας ακόμα παλιός αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης «έφυγε», ο καπετάν Ερμής (κατά … κόσμον Βασίλης Πριόβολος) που δεν άντεξε, αλλιώς ξεκίνησε και αλλιώς κατέληξε, «είδε το φως το αληθινό» – μέρες που ήταν -, τον τράβηξε η πασοκίλα, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, ώστε να ξεχάσει και να αμαυρώσει το αγωνιστικό και ταξικό παρελθόν του!

Τέλος πάντων …

Ας αναπαυθεί εν ειρήνη και εκεί που θα βρεθεί, ίσως συναντηθεί με Αγωνιστές που δεν το βάλαν κάτω, δεν προσκύνησαν, παρέμειναν πιστοί στα ιδανικά του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, μπας και «καταλάβει» το λάθος του!

 


Υποκλινόμαστε

9 Οκτωβρίου, 2014

Σαράντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη δολοφονία του κομμουνιστή επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, στη Βολιβία από τη CIA στις 9 Οκτώβρη του 1967 (είχε την προηγούμενη μέρα τραυματιστεί μετά από σκληρή μάχη στην περιοχή Λα Ιγιέρα κι αιχμαλωτιστεί, πριν εκτελεστεί εν ψυχρώ).

Ηταν 39 χρόνων.

Ο Αργεντινός γιατρός συμμετείχε και πρωταγωνίστησε στον επαναστατικό αγώνα του κουβανέζικου λαού.
Το 1952 μαζί με το φίλο του Αλμπέρτο Γκρανάδο, ως γιατροί, έκαναν ένα 9μηνο ταξίδι στη Λατινική Αμερική (Χιλή, Περού, Κολομβία, Βενεζουέλα), που, γνωρίζοντας τη σκληρή πραγματικότητα που βίωναν οι λαοί, τους σημάδεψε τη ζωή.
Ο Τσε συναντιέται τον Ιούλη του 1955 στο Μεξικό με τον Φιντέλ Κάστρο, εντάσσεται στους επαναστάτες που με το θρυλικό πλοιάριο «Γκράνμα» φτάνουν στην Κούβα και ξεκινάει ο ένοπλος επαναστατικός αγώνας κατά της δικτατορίας του Φλουχένσιο Μπατίστα.

Ηταν ο διοικητής της αντάρτικης φάλαγγας που απελευθέρωσε τη Σάντα Κλάρα, όπου βρίσκεται και το μνημείο του.
Διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας και υπουργός Βιομηχανίας μετά από τη νίκη της επανάστασης και συνέβαλε στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Κούβα ως το 1965.
Στη συνέχεια, επέλεξε να βρεθεί ξανά στον αντάρτικο επαναστατικό αγώνα δίπλα σε άλλους λαούς, του Κονγκό και της Βολιβίας, όπου δολοφονήθηκε.

Ο Τσε αφιέρωσε τη ζωή του στην πάλη για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, για να πάρει ο λαός τα μέσα παραγωγής, τον πλούτο που παράγει και την εξουσία, στα χέρια του.

Ηγήθηκε στην προσπάθεια για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Κούβα και για την ικανοποίηση των κοινωνικών και λαϊκών αναγκών.

Σήμερα, σε όλη την Κούβα έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις τιμής και μνήμης που θα συνεχιστούν και τις επόμενες μέρες, όπως και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής και όλου του κόσμου.


«Έφυγε» ο στρατηγός Μιχάλης Βαρδάνης

14 Ιανουαρίου, 2014

Σε ανακοίνωση για το θάνατο του αντιστράτηγου ε.α. Μιχάλη Βαρδάνη, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια για το θάνατο του αντιστράτηγου ε.α. Μιχάλη Βαρδάνη.

Ο Μιχάλης Βαρδάνης γεννήθηκε το 1936 στην Απείρανθο της Νάξου. Το 1958 εξέρχεται της Σχολής Ευελπίδων, με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού.

Ο αντιστράτηγος ε.α. Μιχ. Βαρδάνης κατέληξε πολύ νωρίς στις επιλογές του για τους στόχους που ήθελε να πετύχει στη ζωή του και για την ιδεολογία του. Σε χρόνια δύσκολα για όσους υπηρετούν στο στρατό, οδηγήθηκε στην απομάκρυνση από τις Ένοπλες Δυνάμεις από τη χούντα, λόγω των δημοκρατικών και αντιδικτατορικών του φρονημάτων. Ως απότακτος εντάχθηκε σε αντιστασιακές οργανώσεις, όπου κυριαρχούν αντιχουντικοί αξιωματικοί. Στις 22 Απρίλη 1972 συνελήφθη για την αντιδικτατορική του δράση και φυλακίστηκε στον Κορυδαλλό μέχρι τις 16 Δεκέμβρη 1972. Συνελήφθη ξανά το 1973, μαζί με τον Μουστακλή, ως ενεχόμενοι στην οργάνωση του Κινήματος του Ναυτικού, βασανίζονται στο ΕΑΤ/ΕΣΑ και κλείνονται στις φυλακές της δικτατορίας. Αποφυλακίστηκε στις 24 Αυγούστου 1973 με την αμνηστία που δόθηκε.

Το 1976 αποκαθίσταται και επανέρχεται στην ενεργή υπηρεσία στο Στρατό Ξηράς απ’ όπου αποστρατεύεται το 1990 με το βαθμό του Υποστράτηγου.

Ο Μιχάλης Βαρδάνης διακρίθηκε για την προσφορά στους σύγχρονους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών περιόδου 1967-1974, από το 1995 έως το 2005.

Ο Μιχάλης Βαρδάνης στήριζε το ΚΚΕ στις επιλογές και την πολιτική του, με κείμενά του είχε ταχτεί ανοιχτά και βοηθούσε όσο μπορούσε το Κόμμα της εργατικής τάξης».


Αναντικατάστατος !

23 Δεκεμβρίου, 2013

Στις 21 Δεκέμβρη του 1878, γεννήθηκε ο Ιωσήφ Στάλιν (Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι), ΓΓ της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκων) και ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης.

stalin 100

Ο Ι. Β. Στάλιν εντάχθηκε από νεαρή ηλικία σε παράνομο μαρξιστικό όμιλο στην Υπερκαυκασία, ενώ μετείχε στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) από την ίδρυσή του το 1898. Μέλος της Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ Τιφλίδας, Καυκασιανής Ένωσης και Μπακού στήριξε τις λενινιστικές ιδέες για το κόμμα, την τακτική και τη στρατηγική του και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1905-1907. Στα 1912 έγραψε το βιβλίο «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα», ένα από τα πιο σημαντικά μαρξιστικά έργα στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Στην καθοδήγηση της ένοπλης πάλης στη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση πήρε μέρος ως μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, μέλος του Στρατιωτικοεπαναστατικού Κέντρου της Πετρούπολης και της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής. Διετέλεσε λαϊκός επίτροπος των εθνοτήτων στην πρώτη σοβιετική κυβέρνηση, ενώ στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και της ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης ήταν μέλος του Επαναστατικού Πολεμικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Δημοκρατίας.

Συνέβαλε στην ενίσχυση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με την αγροτιά την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Υπερασπίστηκε τη λενινιστική πολιτική, ενάντια στην πολιτική του Τρότσκι, του Μπουχάριν και άλλων. Αγωνίστηκε ενάντια στον δεξιό οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα και επέμενε στην ιδεολογικοπολιτική ενότητα του κόμματος ως θεμελίου για την πορεία της επανάστασης και την ανάπτυξη του σοσιαλισμού, υπερασπιζόμενος τις λενινιστικές αρχές για το Κόμμα Νέου Τύπου. Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Διεθνούς.

Το όνομα και η δράση του Ι. Β. Στάλιν συνδέθηκαν τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ταυτόχρονα το όνομα του Στάλιν συνδέεται με την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν περίοδος που ο ιμπεριαλισμός δέχτηκε μια μεγάλη ήττα, αφού σ’ ένα μέρος του πλανήτη, αρκετά σημαντικό από πολλές πλευρές, οι λαοί οικοδομούσαν το δικό τους μέλλον, τη νέα κοινωνία, καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και παίρνοντας την τύχη τους στα χέρια τους.

Όλα αυτά αποτέλεσαν βασικό λόγο για το ότι ως ηγέτης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε όσο κανείς άλλος, τόσο από τον ταξικό αντίπαλο όσο και από τις δυνάμεις του οπορτουνισμού.


«Εμπρός, στο δρόμο, που χάραξε, ο … Μεγάλος Τραγουδιστής» !

6 Ιουνίου, 2013

«Σύμφωνα με πληροφορίες και στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, ο 26χρονος Τούρκος πολιτικός πρόσφυγας Μπουλούτ Γιαϊλά απήχθη με γκανγκστερικό τρόπο το βράδυ της Πέμπτης, 30 Μάη, στην οδό Σόλωνος, στην Αθήνα, από «αγνώστους» και μεταφέρθηκε με αυτοκίνητο σε άγνωστο σημείο.

Είχε πέσει θύμα βασανιστηρίων στην Τουρκία, ενώ προ ολίγων εβδομάδων είχε αποστείλει γραπτό αίτημα προς την Διεύθυνση Αλλοδαπών της ΕΛ.ΑΣ., ζητώντας να καθορισθεί ημερομηνία προσέλευσής του, για να υποβάλει αίτηση χορήγησης ασύλου.

Σύμφωνα με καταγγελίες, το αυτοκίνητο με το οποίο μεταφέρθηκε φέρεται να ανήκε στη δύναμη της Αστυνομίας, αν και δεν είχε σαφή υπηρεσιακά διακριτικά.

Παρά τις αρνήσεις της ΕΛ.ΑΣ., το Σάββατο το μεσημέρι έγινε γνωστό ότι ο Γιαϊλά φυγαδεύτηκε χωρίς καμιά επίσημη ή νόμιμη διαδικασία, παραδόθηκε στις τουρκικές αρχές και κρατείται στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία στην Κωνσταντινούπολη.

Οπως ο ίδιος αφηγήθηκε στον συνήγορό του, επιβιβάστηκε βίαια στο πρώτο ΙΧ, από άνδρες που μιλούσαν ελληνικά και στη συνέχεια τον μετεπιβίβασαν σε άλλο ΙΧ, όπου τον συνόδευαν άνδρες που μιλούσαν τουρκικά και αγγλικά.

Μετά από πολύωρο ταξίδι έφθασαν στα ελληνοτουρκικά σύνορα, όπου και παράνομα τα πέρασαν από ένα άνοιγμα στα συρματοπλέγματα. Στη συνέχεια, έγινε η σύλληψή του στο Αστυνομικό Τμήμα της Αδριανούπολης»!

Πηγή: «Ρ»


Καλό ταξίδι, Σύντροφε !

30 Απριλίου, 2011

Αυτός ο λαός, γεννά Ήρωες

Κι όταν φεύγουν, αφήνουν δυσαναπλήρωτο κενό


Απόστολος Σάντας

Παράδειγμα προς μίμηση.
Δύναμη φωτιάς.

Τα λόγια του αντηχούν στ΄αυτιά μας τόσο δυνατά, που πάλλεται η ψυχή μας:

– «Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει, παρά μόνο για να τιμήσει τους νεκρούς του»!

Οι παραινέσεις του, παρακαταθήκη, υπόσχεση για το παρόν και το μέλλον:

– «Να στείλουν στο Κοινοβούλιο εκπροσώπους του ΚΚΕ, που θα ελέγχουν τις αντιλαϊκές επιλογές και θα αντιστέκονται»!

Καλό Ταξίδι, Σύντροφε, δεν θα Σε ξεχάσουμε ποτέ !


Τα του Καίσαρος …

28 Απριλίου, 2011

Από αυτό το μπλογκ, πολλές φορές, διατρανώθηκε (κριτικά βέβαια) η υποστήριξη (και κάτι παραπάνω) στην προσπάθεια που κάνει η Βενεζουέλα και ειδικά ο πρόεδρός της, Ούγκο Τσάβες.

Αυτό όμως που έγινε προχθές, ξεπερνάει κάθε όριο καλόπιστης κριτικής στάσης.
Μιλάμε, για την απέλαση στην Κολομβία, από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, του αγωνιστή Χοακίν Πέρες Μπεσέρα – δημοσιογράφου διευθυντή του διαδικτυακού ειδησεογραφικού ANNCOL με έδρα την Στοκχόλμη.

Η ευθύνη για την απαράδεχτη αυτή απόφαση απέλασης (την κατατάσσω στην ίδια κατηγορία της παράδοσης από τη χώρα μας και την κυβέρνηση Σημίτη του Οτσαλάν) βαρύνει εξ ολοκλήρου τον πρόεδρο Τσάβες.

Οπως ανακοίνωσε σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου το μέλος του ΠΓ Πέδρο Εουσέ, το ΚΚ Βενεζουέλας καλεί σε Ολομέλεια την ΚΕ, το Σάββατο 30 Απρίλη, με μοναδικό αντικείμενο τις εξελίξεις όσον αφορά τον Μπεσέρα και την αξιολόγηση των σχέσεων με την κυβέρνηση του προέδρου Ούγο Τσάβες.

Δεν ξέρω τι απόφαση θα πάρει η Κ.Ε. του ΚΚ Βενεζουέλας, αλλά η άρση πλέον της εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Τσάβες είναι μονόδρομος !

Θέλω να εκφράσω την έντονη αγανάκτισή μου για την απαράδεχτη, εγκληματική ενέργεια της παράδοσης ενός Αγωνιστή σε μια αντιδραστική  κυβέρνηση, που γνωρίζουμε πολύ καλά ποια τύχη θα του επιφυλάξει.
Πόσο μάλλον που χρόνια τώρα ο Τσάβες διακηρύσει ένα δικό του «σοσιαλισμό» !