Νίκος Πλουμπίδης

14 Αυγούστου, 2018

Στις 14 Αυγούστου του 1954, η αστική τάξη της χώρας μας, σε αγαστή συνεργασία (όπως και σήμερα συμβαίνει) με τις ΗΠΑ, δολοφονεί τον ηρωικό Νίκο Πλουμπίδη!

Στην δίκη – παρωδία και ενώ ήξερε ότι σε λίγο θα τον εκτελέσουν και παράλληλα είχε (από εσφαλμένη αντίληψη γεγονότων) απομονωθεί από το κόμμα του, το ΚΚΕ, δηλώνει.

«Τιμή μου εγώ πάνω απ’ όλα έχω την τιμή του Κόμματος (…)
Εγώ εκείνα που δίδασκα τα εφάρμοζα πρώτος εγώ.
Ημουν πιστός στο Κόμμα τότε που με ανέβαζε στα ανώτατα αξιώματά του, είμαι πιστός και τώρα που, καλά ή κακά, δίκαια ή άδικα, με κατηγορεί και με στιγματίζει.
Θα παραμείνω για πάντα πιστός και θα πεθάνω κομμουνιστής.

Ο εχθρός δουλεύει και δουλεύει με πολλά μέσα για να διαλύσει το Κόμμα, να σπείρει τη σύγχυση στις μάζες και να στρέψει τα στελέχη και τα μέλη του Κόμματος ενάντια στην ηγεσία.
Αυτό που επείγει δεν είναι η ανασκευή της κατηγορίας.
Αυτό θα το κάνει το Κόμμα αργότερα, αλλά η διαφύλαξη της ενότητας του Κόμματος και της εμπιστοσύνης στην ηγεσία του Κόμματος (…)
Κρατιέμαι με τα δόντια στη ζωή και θα δώσω ακόμα δύο μάχες.

Τη μάχη της δίκης και τη μάχη του εκτελεστικού αποσπάσματος (…)
Πάντως, πιστεύω ότι το Κόμμα θα επανεξετάσει εν καιρώ το ζήτημα»
.

Για την Ιστορία: Αυτό έγινε το 1958, αποδείχθηκε ότι το δίκιο το είχε ο Νίκος Πλουμπίδης και φυσικά η αποκατάσταση του Στελέχους του ΚΚΕ ήταν πλέον γεγονός!

Το θέμα βέβαια, ΔΕΝ είναι τι έκανε η ηγεσία του ΚΚΕ – τότε, μετά, τι κάνει σήμερα!

Το θέμα είναι ότι το παράδειγμα, την αξιοπρέπεια, την πίστη του στο Κόμμα ΤΟΥ, στον κομμουνισμό του Νίκου Πλουμπίδη, σήμερα, ΔΕΝ μπορούν ΔΕΝ έχουν το δικαίωμα να την σφετερίζονται κάτι τύποι σαν τον Λαφαζάνη, τον Στρατούλη (και άλλα … παιδιά), γιατί κάναν ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ!

Χωρίς μάλιστα να τους κατηγορήσει για το παραμικρό το ΚΚΕ, αυτοί το πρόδωσαν, το εγκατέλειψαν και ακόμα και μέχρι σήμερα το συκοφαντούν και προσπαθούν να παραποιήσουν την ίδια την Ιστορία!

Κατά τη γνώμη μου, για την ζωή και το έργο του Ήρωα Νίκου Πλουμπίδη, μπορούν να μιλάνε ΜΟΝΟ τα στελέχη του ΚΚΕ, τα μέλη του ΚΚΕ, οι φίλοι του, οι οπαδοί του, οι ψηφοφόροι του!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ!

Ο ΝΙΚΟΣ Ο ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ ΚΟΜ-ΜΟΥ-ΝΙ-ΣΤΗΣ!


Χαρίλαος Φλωράκης

20 Ιουλίου, 2017

Σαν σήμερα, στις 20-7-1914, γεννιέται στο Παλιοζογλώπι του Δήμου Ιτάμου στα Αγραφα της Καρδίτσας ο Χαρίλαος Φλωράκης.

Το 1929 γίνεται μέλος της ΟΚΝΕ.

Τη δεκαετία του 1930 δραστηριοποιείται στο συνδικαλιστικό κίνημα των τηλεγραφητών.

Μετά την κήρυξη του πολέμου, ο Χ. Φλωράκης στέλνεται στο μέτωπο.

Στις αρχές του Ιούνη του 1941 γίνεται μέλος του ΚΚΕ, το Μάη του 1942 περνάει στην παρανομία και το Δεκέμβρη αναπτύσσει δράση μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ, παίρνει μέρος στη μάχη του Δεκέμβρη του 1944 και στη συνέχεια εντάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, όπου φτάνει έως το βαθμό του συνταγματάρχη.

Το 1949 εκλέγεται αναπληρωματικό και στη συνέχεια τακτικό μέλος της ΚΕ του Κόμματος.

Το Σεπτέμβρη του 1949 περνάει στην ΕΣΣΔ.

Το 1954 επιστρέφει στην Ελλάδα παράνομα, συλλαμβάνεται μετά από λίγους μήνες και δικάζεται το 1960.

Απελευθερώνεται το 1966, με την εκδήλωση του πραξικοπήματος του 1967 συλλαμβάνεται ξανά και εξορίζεται μέχρι το 1971.

Μετά τη διάσπαση του Κόμματος, ο Χαρίλαος συμμετέχει και συμβάλλει αποφασιστικά στη μάχη για την επικράτηση των Αποφάσεων της 12ης Ολομέλειας.

Τον Ιούνη του 1972, η 16η Ολομέλεια τον εκλέγει μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στη 17η Ολομέλεια, το Δεκέμβρη, εκλέγεται Πρώτος Γραμματέας της ΚΕ του Κόμματος.

Στο 9ο Συνέδριο του Κόμματος το 1973, επανεκλέγεται Α’ Γραμματέας της ΚΕ.

Στο 10ο Συνέδριο του Κόμματος (1978), το 11ο (1982) και το 12ο (1987) ο Χαρίλαος επανεκλέγεται ΓΓ της ΚΕ.

Το καλοκαίρι του 1989, σε Ολομέλεια της ΚΕ, ο Χ. Φλωράκης κρίνει πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για αλλαγή του Γραμματέα του Κόμματος.
Ο ίδιος εκλέγεται Πρόεδρος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Ο ρόλος του Χ. Φλωράκη και στη διάσωση του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της εσωκομματικής κρίσης την περίοδο 1990-1991 και στην ανασυγκρότησή του και στην επιστροφή στις αρχές του υπήρξε αποφασιστικός.

«Εφυγε» το Μάη του 2005.

 


Εσύ; Αλλοτριομένε; Βλάκα;

29 Νοεμβρίου, 2016

Ξέρετε που απευθύνομαι αγαπητοί Αναγνώστες, έτσι δεν είναι;
Στους κάθε είδους Γεωργιάδηδες και Τζήμερους.
Στις κάθε είδους Σπυράκες.
Και, σε κάτι … τρολλάκια !

Για διαβάστε … όλοι σας …

Ο ΟΗΕ για τον Φιντέλ Κάστρο

Στο συλλυπητήριο μήνυμά του, διαβεβαιώνει ότι ο Φιντέλ Κάστρο θα μείνει αξέχαστος για «την εθνική και τη διεθνή ηγετική του ικανότητα».

Ο Γ.Γ του ΟΗΕ

Χαρακτήρισε τον Φιντέλ Κάστρο, ως «εμβληματική μορφή της Κουβανικής Επανάστασης, με μεγάλη ακτινοβολία στη Λατινική Αμερική και επιρροή σε διεθνή ζητήματα».
Επίσης έκανε ειδική μνεία στον αγώνα του για την εξάλειψη του αναλφαβητισμού.

Η UNESCO

H γενική διευθύντρια της UNESCO, Ιρίνα Μπόκοβα, είπε ότι ο Φιντέλ Κάστρο είναι ένα σύμβολο της παγκόσμιας αλληλεγγύης.
«Χάρη στις προσπάθειες του Φιντέλ Κάστρο Ρους, η Κούβα αποτελεί παγκόσμιο παράδειγμα σε σχέση με την αλληλεγγύη και τη συνεργασία».
Επιπλέον, τον χαρακτήρισε ακούραστο υπερασπιστή των κατατρεγμένων καθώς και της εκπαίδευσης.
«Η αντίληψή του τοποθετεί την διαμόρφωση του ανθρώπου σε μια διαδικασία συνεχή και περίπλοκη, που λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου, συγκροτώντας το καλύτερο από αυτό, απαραίτητο για την ανάπτυξη του ιδίου και της κοινωνίας», τόνισε.
Πρόσθεσε ακόμα ότι ο κουβανός ηγέτης υπερασπίστηκε την τέχνη και τον πολιτισμό.

 

 


«Έφυγε» ένας μεγάλος Ήρωας

26 Νοεμβρίου, 2016

Βαρύ το πένθος …

Fidel Castro © Desmond Boylan

ΚΚΕ – ΚΝΕ: Τίμησαν τον Νίκο Ζαχαριάδη

31 Ιουλίου, 2015

Με μια σεμνή εκδήλωση, η Κομματική Οργάνωση Αττικής του ΚΚΕ και η Οργάνωση Αττικής της ΚΝΕ τίμησαν σήμερα Παρασκευή 31 Ιούλη τον κομμουνιστή ηγέτη Νίκο Ζαχαριάδη, στον τάφο του, στο Α’ Νεκροταφείο Αθήνας, με αφορμή τα 42 χρόνια από το θάνατό του, την 1η Αυγούστου του 1973.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Κώστα Παρασκευά, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και γραμματέα της ΕΠ της ΚΟΑ.

Λουλούδια στον τάφο του Ν. Ζαχαριάδη κατέθεσαν ο Γιώργος Τούσσας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Γιώργος Τάτσης, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και ο γιος του Ν. Ζαχαριάδη, Σήφης.

Σε δήλωσή του, αμέσως μετά την κατάθεση των λουλουδιών, ο Γιώργος Τούσσας τόνισε:

«Τιμάμε τη μνήμη του κομμουνιστή ηγέτη Νίκου Ζαχαριάδη, Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης, αφοσιωμένος, μαχητικός, λαϊκός ηγέτης στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση, αποτελεί και σήμερα πηγή έμπνευσης για τις νεότερες γενιές των κομμουνιστών.
Προχωράμε μπροστά, στα χνάρια των αλύγιστων της ταξικής πάλης, με πολύτιμα εφόδια την ηρωική πορεία του ΚΚΕ και το Πρόγραμμά του, γινόμαστε πιο ικανοί στην πάλη για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος, την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας, το σοσιαλισμό».

Ο Γιώργος Τάτσης, απευθύνοντας σύντομο χαιρετισμό, σημείωσε:

«Οι νέοι κομμουνιστές και οι νέες κομμουνίστριες τιμάμε σήμερα τον ήρωα κομμουνιστή Νίκο Ζαχαριάδη, Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.
Η αφιέρωση ολόκληρης της ζωής του στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του Κόμματος παραδειγματίζει και εμπνέει τη νέα γενιά κομμουνιστών.
Αναδεικνύεται για ακόμη μία φορά ότι οι μόνες θυσίες που έχουν αξία και πιάνουν τόπο είναι οι θυσίες που γίνονται στον αγώνα για μια άλλη κοινωνία που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και θα καταργεί κάθε εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Σ’ αυτόν τον αγώνα θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές».


Η Απολογία του Ν. Μπελογιάννη

19 Οκτωβρίου, 2014

19 Οκτώβρη του 1951:

Αρχίζει στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και των άλλων 93 του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, κατηγορούμενων με τον Α.Ν. 509/1947.

Παρά τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις του αστικού καθεστώτος, στη δίκη, οι όροι αντιστράφηκαν με τους κατηγορουμένους να γίνονται κατήγοροι.

Ξεχωριστή στιγμή, η ώρα της απολογίας του Ν. Μπελογιάννη, ο οποίος τόνισε μεταξύ άλλων:

«Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το κόμμα μου παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας. Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ».

Η απολογία του Μπελογιάννη εξελίχθηκε σε ποταμό, που δεν άφησε τίποτα στο πέρασμά του από την αντικομμουνιστική προπαγάνδα του καθεστώτος.

Εντυπωσιακό, μάλιστα, ήταν το σημείο εκείνο της απολογίας, όπου ο Μπελογιάννης συνέτριψε όλο το προπαγανδιστικό οικοδόμημα περί ξενοκίνητου ΚΚΕ.

«Θα έλεγα – είπε – ότι «δε μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου», γιατί ο κόσμος το ‘χει τούμπανο τι ρόλο παίζουν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα.
Και εδώ μέσα αποδείχτηκε ο ρόλος τους, ακόμη και στις ανακρίσεις της Ασφάλειας.
Οι κομμουνιστές δεν είναι όργανα των ξένων.
Ο κομμουνισμός είναι πανανθρώπινο ιδανικό και παγκόσμιο κίνημα. Ξεκίνησε μια φούχτα τον καιρό του Μαρξ, έφτασε σήμερα τα 800 εκατομμύρια και αύριο θα απλωθεί σε όλον τον κόσμο.

Μπορεί ποτέ όργανα των ξένων να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μεγαλειώδες κίνημα;
Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές;
Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν.
Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα.

Τη δίνουν για ν’ ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν.

Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ’ έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;».


Αναντικατάστατος !

23 Δεκεμβρίου, 2013

Στις 21 Δεκέμβρη του 1878, γεννήθηκε ο Ιωσήφ Στάλιν (Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι), ΓΓ της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκων) και ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης.

stalin 100

Ο Ι. Β. Στάλιν εντάχθηκε από νεαρή ηλικία σε παράνομο μαρξιστικό όμιλο στην Υπερκαυκασία, ενώ μετείχε στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) από την ίδρυσή του το 1898. Μέλος της Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ Τιφλίδας, Καυκασιανής Ένωσης και Μπακού στήριξε τις λενινιστικές ιδέες για το κόμμα, την τακτική και τη στρατηγική του και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1905-1907. Στα 1912 έγραψε το βιβλίο «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα», ένα από τα πιο σημαντικά μαρξιστικά έργα στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Στην καθοδήγηση της ένοπλης πάλης στη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση πήρε μέρος ως μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, μέλος του Στρατιωτικοεπαναστατικού Κέντρου της Πετρούπολης και της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής. Διετέλεσε λαϊκός επίτροπος των εθνοτήτων στην πρώτη σοβιετική κυβέρνηση, ενώ στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και της ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης ήταν μέλος του Επαναστατικού Πολεμικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Δημοκρατίας.

Συνέβαλε στην ενίσχυση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με την αγροτιά την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Υπερασπίστηκε τη λενινιστική πολιτική, ενάντια στην πολιτική του Τρότσκι, του Μπουχάριν και άλλων. Αγωνίστηκε ενάντια στον δεξιό οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα και επέμενε στην ιδεολογικοπολιτική ενότητα του κόμματος ως θεμελίου για την πορεία της επανάστασης και την ανάπτυξη του σοσιαλισμού, υπερασπιζόμενος τις λενινιστικές αρχές για το Κόμμα Νέου Τύπου. Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ’ Διεθνούς.

Το όνομα και η δράση του Ι. Β. Στάλιν συνδέθηκαν τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ταυτόχρονα το όνομα του Στάλιν συνδέεται με την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν περίοδος που ο ιμπεριαλισμός δέχτηκε μια μεγάλη ήττα, αφού σ’ ένα μέρος του πλανήτη, αρκετά σημαντικό από πολλές πλευρές, οι λαοί οικοδομούσαν το δικό τους μέλλον, τη νέα κοινωνία, καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και παίρνοντας την τύχη τους στα χέρια τους.

Όλα αυτά αποτέλεσαν βασικό λόγο για το ότι ως ηγέτης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε όσο κανείς άλλος, τόσο από τον ταξικό αντίπαλο όσο και από τις δυνάμεις του οπορτουνισμού.