Ο Καρλ Μαρξ για τους οπορτουνιστές

8 Ιουνίου, 2017

Το Σεπτέμβρη του 1879 ο Ενγκελς ενημέρωσε με γράμμα του τον Μαρξ για το περιεχόμενο ενός περιοδικού που είχε εκδώσει η οπορτουνιστική ομάδα των Χέχμπεργκ, Σραμ και Μπερνστάιν, οι οποίοι υποστήριζαν ότι το κόμμα «πρέπει να έχει μεταρρυθμιστικό, φιλειρηνικό χαρακτήρα, να μην προκαλεί την αστική τάξη και την ηγεσία του να την αναλάβουν μορφωμένοι άνθρωποι».

Ο Μαρξ απάντησε άμεσα στον Ενγκελς:
«Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, να μην χαθεί άλλος χρόνος και να εκφράσουμε την αντίθεσή μας ωμά και χωρίς ενδοιασμούς.
Πρέπει να τους εκθέσουμε δημόσια.
Σ’ αυτά τα πράγματα δεν χωράει επανάπαυση».

Λίγες μέρες αργότερα, έστειλε μαζί με τον Ενγκελς επιστολή στους Μπέμπελ, Λίμπκνεχτ και σε άλλα στελέχη, στην οποία έκαναν δριμεία κριτική στην οπορτουνιστική ομάδα και σε αυτούς που έδειχναν ανοχή απέναντί της, υπερασπιζόμενος, και σ’ αυτήν την περίπτωση, με συνέπεια τον ταξικό χαρακτήρα του προλεταριακού κόμματος.

Ας μην προσπαθούν, λοιπόν, οι σημερινές δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, του ΚΕΑ, της «Linke» και του ΣΥΡΙΖΑ, που απαρνήθηκαν τη σοσιαλιστική προοπτική, που συνθηκολογούν με τον καπιταλισμό και σπέρνουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία στο λαό, να πιάνουν στο στόμα τους τον Καρλ Μαρξ για να δικαιολογήσουν τη διάψευση των υποσχέσεων, τον ευτελισμό των προσδοκιών, στο όνομα του ρεαλισμού της υποταγής.

Δεν είμαστε όλοι σαν τα μούτρα τους …

Ο Μαρξισμός, το έργο του Μαρξ (και του Ένγκελς φυσικά), οι κατευθύνσεις και οι στόχοι που βασιζόμενοι ΑΚΡΙΒΩΣ στον Μαρξ καθορίστηκαν από τους Λένιν – Στάλιν, βρίσκονται τόσο ψηλά, που ούτε να τους … δουν, δεν μπορούν οι κάθε λογείς αντεπαναστάτες, ριψάσπιδες οπορτουνιστές και δήθεν «αριστεροί»!

Γκέγκε ;

 


161 χρόνια πριν !

24 Φεβρουαρίου, 2009

Ναι, ο Μαρξ κι ο Ένγκελς, το έγραψαν καθαρά και ξάστερα, πριν από 161 ολόκληρα χρόνια!

Το Φλεβάρη του 1848, δημοσιεύτηκε το ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ !

» Ο ουσιαστικός όρος για την ύπαρξη και την κυριαρχία της αστικής τάξης είναι η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια ιδιωτών, ο σχηματισμός και η αύξηση του κεφαλαίου.
Η προϋπόθεση του κεφαλαίου είναι η μισθωτή εργασία.
Η μισθωτή εργασία στηρίζεται αποκλειστικά στο συναγωνισμό ανάμεσα στους ίδιους τους εργάτες.
Η πρόοδος της βιομηχανίας, που η αστική τάξη είναι ο άβουλος και παθητικός της φορέας, βάζει στη θέση της απομόνωσης των εργατών μέσα από το συναγωνισμό την επαναστατική τους συνένωση μέσα από την οργάνωση. Ετσι, με την ανάπτυξη της μεγάλης βιομηχανίας αφαιρείται κάτω από τα πόδια της αστικής τάξης το ίδιο το έδαφος που πάνω στη βάση του παράγει και ιδιοποιείται τα προϊόντα.

Πριν από όλα, η αστική τάξη παράγει τους ίδιους τους νεκροθάφτες της.
Η πτώση της και η νίκη του προλεταριάτου είναι το ίδιο αναπόφευκτα «.

Ναι, πριν από 161 ολόκληρα χρόνια, προβλέφτηκαν τα σημερινά γεγονότα !
Και πως θα έρθουν τα πράγματα !
Και που θα καταλήξουν !

Το τέλος του καπιταλισμού πλησιάζει, η νέα Κοινωνία, η Κομμουνιστική Κοινωνία, φαίνεται μπροστά μας όλο και πιο καθαρά !