Λάθος ;

6 Ιουνίου, 2018

Ήταν … λάθος τελικά;

Έτσι λέει το facebook!

«Απ΄ό,τι φαίνεται, κάναμε λάθος και αφαιρέσαμε κάτι που είχατε δημοσιεύει στο Facebook αν και δεν παραβίαζε τους Όρους της κοινότητάς μας. Θα θέλαμε να ζητήσουμε συγγνώμη και να σας ενημερώσουμε ότι έχουμε επαναφέρει το περιεχόμενό σας και έχουμε αναιρέσει τυχόν μπλοκαρίσματα που επιβλήθηκαν στο λογαριασμό σας εξαιτίας αυτού του λάθους.»

Το παραπάνω μήνυμα, «ήρθε» στον λογαριασμό του Νίκου Μπογιόπουλου, μετά τον σάλο που σηκώθηκε και με την παρέμβαση Κοντονή και με την παρέμβαση του ΚΚΕ στην Ε.Ε.!

Πριν από αυτές τις παρεμβάσεις, μια χαρά το Φατσοβιβλίο ΔΕΝ είχε αναγνωρίσει αυτό το … λάθος!

Ίσχυε το … λάθος!

Τέλος πάντων, … τέλος καλό, όλα καλά!

 


Τι συμβαίνει με το … facebook;

5 Ιουνίου, 2018

Όπως καταγγέλλει ο ίδιος ο γνωστός στους πάντες δημοσιογράφος Νίκος Μπογιόπουλος και η σελίδα imerodromos, η λογοκρισία που έχει επιβάλλει το facebook, έχει φτάσει πλέον το όριο του φιλοναζισμού!

Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα εξής:

1. Μετά το πρώτο 24ωρο μπλοκάρισμα το Facebook μπλόκαρε ξανά το προφίλ Νίκος Μπογιόπουλος αυτή τη φορά για 2 μέρες, διότι o δημοσιογράφος «δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις». 

2. Εξαφάνισε την ανάρτηση του επίμαχου αντιναζιστικού άρθρου του Νίκου Μπογιόπουλου Τι κάνατε στην Κάνδανο, Κασιδιάρη; από τη σελίδα του «Ημεροδρόμου» στο Facebook.

3. Έριξε «μαύρο» στη φωτογραφία της ανάρτησης – καταγγελίας Το facebook μπλοκάρει άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου κατά του ναζισμού  στη σελίδα του «Ημεροδρόμου» στο Facebook. 

4. Σε αρκετά προφίλ που είχαν κοινοποιήσει το αντιναζιστικό άρθρο εμφανίζει τη σημείωση πως το βλέπει μόνο ο χρήστης διότι παραβιάζει τους κανόνες του Facebook. 

Ας σημειώσουμε επίσης, ότι το θέμα της λογοκρισίας και της φιλοναζιστικής στάσης του facebook, έφτασε μέχρι τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ με παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης  Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Σταύρου Κοντονή, η εταιρεία που διαχειρίζεται το Facebook συνεχίζει την τακτική της.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά και στην Ελλάδα και στην «δημοκρατική» Ευρώπη, αναρωτιούνται πως γίνεται και η ακροδεξιά ανεβαίνει …

 

 


Σχήματα λόγου, ή … προσχήματα ;

21 Μαΐου, 2015

Επειδή ο κόσμος ξεχνάει …
Επειδή τα γνωστά μας παπαγαλάκια κάνουν την … πάπια!
Επειδή το ψέμα έχει … κοντά ποδάρια !
Επειδή τις τελευταίες μέρες, διάφορα μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, περιδιαβαίνουν τα κανάλια και ψεύδονται ασύστολα, διαψεύδοντας τον ίδιο τον εαυτό τους, για αυτά που λέγαν προεκλογικά.
Επειδή το … internet … μένει !
(κατά το γνωστό «τα γραπτά μένουν»)

Παρακαλώ τον κάθε σκεπτόμενο Αναγνώστη,
Να κάνει τον κόπο και να διαβάσει το σημερινό άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου !

Ο κόσμος, πρέπει να καταλάβει, ότι όποιο κόμμα κι αν εκπροσωπεί την εξουσία της αστικής τάξης, είτε είναι δεξιό, είτε «αριστερό»-οπορτουνιστικό, είτε κεντρώο, ΤΑ ΙΔΙΑ θα κάνει!

Και ο ΣΥΡΙΖΑ (καλά δεν μιλάμε για τους ΑΝΕΛ, αυτό είναι και φυσικό) ως κόμμα οπορτουνιστικό, ως κόμμα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, ως κόμμα πιστό τσιράκι των ΕΠΑ, τα ίδια με τους προηγούμενους μέτρα θα πάρει, τα ίδια «αφεντικά» υπηρετεί, στον ίδιο δρόμο θα βαδίσει!

Το Νέο Μνημόνιο που θα συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ (μαζί με τους ΑΝΕΛ), ήδη ψάχνουν πως θα το δικαιολογήσουν στον λαό, πως θα τον ξεγελάσουν (με … σχήματα λόγου, ή και … προσχήματα) να το αποδεχτεί!


Οι … Ερωτήσεις του Νίκου Μπογιόπουλου

20 Οκτωβρίου, 2014

Ερώτηση 1η: Από πότε συνιστά «σωτηρία» και «πατριωτισμό» το «σφάξε με… Αγορά μου ν’ αγιάσω»;   

Ερώτηση 2η: Από πότε είναι «σωτηρία» και «πατριωτισμός» να απειλούν με «πείνα» ένα λαό αυτοί που – για τον… εξευμενισμό των «Αγορών» – κατάντησαν τα 6,3 εκατομμύρια του πληθυσμού της Ελλάδας να ζουν στην καταχνιά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού;

Ερώτηση 3η: Από πότε είναι «σωτηρία» και «πατριωτισμός» το κήρυγμα της αιώνιας υποταγής στα πιράνχας των «Αγορών» από αυτούς που για να θησαυρίζουν οι ύαινες των «Αγορών» σφάγιασαν μισθούς και συντάξεις, «φυλάκισαν» τα εργασιακά δικαιώματα και «απελευθέρωσαν» τις απολύσεις;

Ερώτηση 4η: Από πότε είναι «σωτηρία» και «πατριωτισμός» να κατακρεουργούνται στην προκρούστια κλίνη της «Αγοράς» οι εργάτες, οι υπάλληλοι και οι άνεργοι για να διασώζονται οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι και οι εργολάβοι της «Αγοράς»;

Να … επιχειρήσω, να … απαντήσω στον Νίκο :

1. Από τότε που … εφευρέθηκε το … βαθύ προσκύνημα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ !

2. Από τότε που ο ελληνικός λαός, .. «ξέχασε» να ξεσηκώνεται !

3. Από τότε που η … «αριστερά» (όρα ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚ-ΕΑ κλπ.), έγινε … δεξιότερη της … δεξιάς !

4. Από τότε που … «κουμάντο» κάνουν οι … Λαζόπουλοι, κι οι … Πανούσηδες, κι οι … Στάθηδες !

Και τελικά, Φίλε και Σύντοφε Νίκο Μπογιόπουλε, ΜΙΑ είναι η απάντηση (η … σωστή απάντηση) σε ΟΛΑ τα ερωτήματά σου :

ΑΠΟ ΠΟΤΕ !

 


Η αστική τάξη, τότε και τώρα

19 Ιουνίου, 2014

Με αφορμή τις πρόσφατες … βασιλικές ιστορίες στην Ισπανία, ο Νίκος ο Μπογιόπουλος, έγραψε ένα άρθρο στο enikos.gr, με τίτλο «Χουάν Κάρλος: Τον πληρώσαμε κι αυτόν …», με σχετικές φυσικά αναφορές στην προίκα της Σοφίας και άλλα παρόμοια.

Με αφορμή τώρα αυτό το άρθρο, ένας αναγνώστης της στήλης, με το αβατάρ ΑΑ, έγραψε το παρακάτω σχόλιο, που το αναδημοσιεύω γιατί το θεωρώ τουλάχιστον απαραίτητο, έχοντας και την βεβαιότητα ότι μου το επιτρέπει ο συγκεκριμένος σχολιαστής και ότι δεν θα μου … θυμώσει !

«300 Οικογένειες» που λυμαίνονται τον τόπο:

Η αναφορά του Πόρτερ (επικεφαλής της Αμερικανικής αποστολής για τη βοήθεια στην Ελλάδα μετά τον πόλεμο) προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ που αφορά την Ελληνική «Εθνική» αστική τάξη:

«Απ’ ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να ζητάει συνεχώς ξένη βοήθεια για να διατηρεί την εξουσία της και να διασώζει διαρκώς τα προνόμια μιας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας.

Τα μέλη της επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο.

Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής.

Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.»

Δυστυχώς οι ίδιοι κρατικοδίαιτοι κυβερνούν ακόμα και νοιάζονται εξίσου με τότε για τη χώρα που απομυζούν και το λαό της.

Να προσθέσω απλά κι εγώ με τη σειρά μου, σχολιάζοντας τα γραφόμενα του Πόρτερ, πόσο διαχρονικά σωστός είναι ο τίτλος του βιβλίου του Ν.Μ.:  «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε» !


Είμαι κομμουνιστής, ηλίθιε !

29 Νοεμβρίου, 2013

«Με αφορμή τη λήξη της εργασιακής μου σχέσης με τον «Ριζοσπάστη», ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά.

Ενημερώνω τους διαδοσίες – για να μην κουράζονται:

Πρώτον, δεν παραχώρησα ποτέ και σε κανέναν την άδεια να με «εκπροσωπεί» στις σχέσεις μου με το ΚΚΕ.

Δεύτερον, τους παραπέμπω στο άρθρο μου υπό τον τίτλο «Ακούστε, κύριοι», που δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη», στις 6 Απρίλη 2013.

Τρίτον, όποιος από αυτούς που δεν άνοιξαν ποτέ το στόμα τους για τις χιλιάδες απολύσεις στο χώρο του Τύπου και για την επιβολή του καθεστώτος εργασιακής γαλέρας που βασιλεύει στα ΜΜΕ, τώρα αυτοαναγορεύεται «φίλος» μου, με μοναδικό σκοπό να επιτεθεί στο ΚΚΕ, μου προκαλεί κάτι μεταξύ αποστροφής και περιφρόνησης.

Εν κατακλείδι, ως μέλος του ΚΚΕ: Στον κάθε λογής συκοφάντη, που με ψιθυρολογίες πασχίζει να «δικαιώσει» την σαπίλα του. Που με διαστρεβλώσεις προσπαθεί να πουλήσει σαν «αλήθεια» το ψέμα του. Που διαπράττει την διατεταγμένη αλητεία να τροφοδοτεί δημοσιεύματα και συζητήσεις γύρω από το πρόσωπό μου, για να «λερώσει» ό,τι δεν φτάνει, του λέω:

Λάθος πρόσωπο διάλεξε.

Λάθος άνθρωπο του υπέδειξαν.

Να ψάξει αλλού.

Δεν προσφέρομαι.

Και ο λόγος είναι απλός: Είμαι κομμουνιστής, ηλίθιε!

Τελεία. Και παύλα.

Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ,
14/11/2013»

 


Οι … παρατηρήσεις (του Ν. Μπογιό) !

7 Οκτωβρίου, 2013

Παρατήρηση πρώτη: To 1923 εκδηλώθηκε στο Μόναχο το λεγόμενο «πραξικόπημα της μπυραρίας». Ο Χίτλερ συνελήφθη αλλά παρότι οι νόμοι της (αστικής κοινοβουλευτικής) Δημοκρατίας της Βαϊμάρης προέβλεπαν ακόμα και την ποινή του θανάτου για το έγκλημά του, έμεινε στη φυλακή – σε υπερπολυτελές κελί – μόλις 8 μήνες, πλήρωσε 500 μάρκα πρόστιμο, και αφέθηκε ελεύθερος. Δέκα χρόνια αργότερα και αφού είχε αξιοποιήσει όλες τις νόμιμες διαδικασίες της (αστικής κοινοβουλευτικής) Δημοκρατίας της Βαιμάρης, ο Χίτλερ διορίστηκε Καγκελάριος.

Αν η ιστορική γνώση παρέχει στοιχειώδη πολιτική επίγνωση, τότε το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι: η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία κάθε άλλο παρά αποτελεί αδιαπέραστη ασφαλιστική δικλείδα απέναντι στον φασισμό.

Μήπως υπερβάλουμε;

Αντί άλλης απόδειξης ας ανατρέξουμε (και) στα καθ’ ημάς: Πριν φτάσουμε στην «4η Αυγούστου» και στην κήρυξη της φασιστικής μεταξικής δικτατορίας είχε προηγηθεί η 16η Απρίλη του 1936. Τότε τα δυο μεγάλα κόμματα, το Λαϊκό κόμμα (σ.σ.: σαν να λέμε η «Νέα Δημοκρατία» της εποχής…) και το κόμμα των Φιλελευθέρων (σ.σ.: σαν να λέμε το «ΠΑΣΟΚ» της εποχής…), συνέπραξαν. Εφαρμόζοντας όλους τους τύπους της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας διόρισαν πρωθυπουργό τον φασίστα Μεταξά που δεν διέθετε στη Βουλή παρά μόλις 7 βουλευτές. Κάπως έτσι οικοδομήθηκε το κράτος της «4ης Αυγούστου» που ο ίδιος ο Μεταξάς το περιγράφει στα ημερολόγιά του ως εξής:

«Η Ελλάδα έγινε ένα Κράτος αντικομμουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό…».

Η συνέχεια του πρώτου άρθρου του Νίκου Μπογιόπολου στο enikos.gr  ΕΔΩ  !

 


Γεια σου ρε Σύντροφε Νίκο Μπογιόπουλε !

6 Απριλίου, 2013
Ακούστε, κύριοι

Κατανοούμε την «έκπληξη» για το βάθος, για την ποιότητα και για το ουσιαστικό περιεχόμενο του Προσυνεδριακού Διαλόγου για το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκ μέρους όσων έχουν συνηθίσει να ζουν και να σκέφτονται με τους κανόνες της ίντριγκας, του μιντιακού παρασιτισμού, της υποκρισίας, του καιροσκοπισμού, της καμαρίλας, της κομματικής ψευτοδημοκρατίας.

Κατανοούμε τον «πόνο» τους να «διορθώσουν» τους κομμουνιστές όσον αφορά τη στρατηγική και την τακτική που θα φέρει το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό, μιας και άλλωστε είναι πασίγνωστος ο «καημός» τους και για το σοσιαλισμό και για τον κομμουνισμό.

Κατανοούμε και την εμετική συμπεριφορά τους που άλλοτε μεταμφιέζεται σε «έπαινο», σε συκοφαντικές επιθέσεις «φιλίας» που είναι αηδιαστικότερες και από τον πιο αήθη λίβελο, κι άλλοτε υψώνει την «εισαγγελική» ρομφαία για τις Θέσεις του ΚΚΕ και τις απόψεις που αναπτύσσονται στο διάλογο.

Αυταπατώνται, αν νομίζουν ότι μπορούν αυτοί, είτε με τη χυδαιότητα, είτε με την «αντικειμενικότητά τους», να καθορίσουν τη σχέση του ΚΚΕ με τα μέλη του και τη σχέση των μελών του ΚΚΕ με το Κόμμα τους.

Αυταπατώνται, αν νομίζουν ότι μπορούν να παρέμβουν στα εσωτερικά του ΚΚΕ από την «πίσω πόρτα».

Αυταπατώνται ότι έτσι θα καταφέρουν να πλήξουν το φρόνημα, τις συντροφικές σχέσεις και την τιμή των ελεύθερων, σκεπτόμενων και συνειδητά πειθαρχημένων στα ιδανικά τους ανθρώπων που συγκροτούν το ΚΚΕ.

*

Ο Χαρίλαος μας έχει αφήσει παρακαταθήκη εκείνη τη φράση: «Παινεύουν τους πεθαμένους για να θάψουν τους ζωντανούς». Ματαιοπονούν, μα στο τέλος θα καταλάβουν όπως τόσοι άλλοι αυτά τα 95 χρόνια, ότι:

Ούτε τους πεθαμένους, ούτε τους ζωντανούς του ΚΚΕ τούς επιτρέπουμε να μας πιάνουν στο στόμα τους. Κι όταν καταχρηστικά το διαπράττουν, ματαιοπονούν, αν νομίζουν ότι μπορούν να μας λερώσουν.

*

ΥΓ: (για κ. Λάκη Λαζόπουλο):

«Κρείττον εις κόρακας ή εις κόλακας εμπεσείν. Οι μεν γαρ νεκρούς, οι δε ζώντας εσθίουσιν» (Αντισθένης).


Καλά είναι και ο πρώτος…

1 Φεβρουαρίου, 2008

Φαντάζομαι τόχω ξαναδείξει ότι είμαι σφόδρα ΝικοΜπογιοπουλικός (μέχρι τα μπούνια που λένε), αλλά σήμερα έδωσε κυριολεκτικά ρέστα.  Δεν μπορώ παρά να τον αντιγράψω!!!

Κούκος μονός (;)

Έτρεξε το κλεφτόπουλο σα να ΄τανε ζαρκάδι
ψηλά στη ράχη του βουνού και τρεις φορές φωνάζει
«Ο κούκο Δήμος έφυγε, ο κούκο Δήμος πάει»!!!

Έ, γραμμώ και τα … ποιήματα!!!

Μπράβο ρε σύντροφε Νίκο.