Η νέα ΚΕ του ΚΚΕ

2 Απριλίου, 2017

Η Κεντρική Επιτροπή που εξέλεξε το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ (με αλφαβητική σειρά) είναι:

1. Αβραμόπουλος Κώστας

2. Αλέπης Πέτρος

3. Αμπατιέλος Νίκος

4. Αρβανιτάκης Δημήτρης

5. Αρβανιτάκης Διονύσης

6. Βαγενάς Ελισαίος

7. Βασιλειάδης Σάββας

8. Γαβαλά Μαρία

9. Γκιόκας Γιάννης

10. Γκιώνης Θέμης

11. Γόντικας Δημήτρης

12. Δάγκα Βιβή

13. Δημουλάς Τηλέμαχος

14. Ζιώγας Κώστας

15. Ιωαννίδης Κυριάκος

16. Κανταρτζής Αχιλλέας

17. Καπέτη Θεανώ

18. Καραθανασόπουλος Νίκος

19. Καραντούσας Μανώλης

20. Κατσώτης Χρήστος

21. Κουμπούρης Δήμος

22. Κουρμούλης Περικλής

23. Κουτουμάνος Νίκος

24. Κουτσούμπας Δημήτρης

25. Κωνσταντινίδης Θεοδόσης

26. Λαμπρινού Μαρία

27. Λιονής Γρηγόρης

28. Λουκάς Στέφανος

29. Λυμπερίδης Ζήσης

30. Μαΐλης Μάκης

31. Μανουσογιαννάκης Γιάννης

32. Μανωλάκου Διαμάντω

33. Μαρίνος Γιώργος

34. Μαρούδας Ρίζος

35. Μαρούπας Βαγγέλης

36. Μαυροκέφαλος Νίκος

37. Μεντρέκας Παναγιώτης

38. Μηλιαρονικολάκη Ελένη

39. Μπασδέκης Κώστας

40. Μπάτσικας Κώστας

41. Μπέλλου Ελένη

42. Μπούτας Βαγγέλης

43. Παναγιωτακοπούλου Χριστίνα

44. Παντελάκη Ελπίδα

45. Παπαδάκης Κώστας

46. Παπαδόπουλος Μάκης

47. Παπαρήγα Αλέκα

48. Παπασταύρου Κύριλλος

49. Παπατολίδης Δημήτρης

50. Παρασκευάς Κώστας

51. Παφίλης Θανάσης

52. Πέρρος Γιώργος

53. Πρωτούλης Γιάννης

54. Ράζου Λουΐζα

55. Σκαλούμπακα Χριστίνα

56. Σοφιανός Νίκος

57. Συρίγος Βάλσαμος

58. Ταβουλάρη Γιώτα

59. Τασιούλας Γιάννης

60. Τζαβάρας Δημήτρης

61. Τζίμας Θανάσης

62. Τούσσας Γιώργος

63. Τριάντης Νεκτάριος

64. Τσατσούλη Τασία

65. Τσιαπλές Τάσος

66. Φειδάκη Καίτη

67. Χαρίτος Γιώργος

68. Χιώνης Θοδωρής

69. Χριστάνης Νίκος

Από τους παραπάνω, οι 44 είναι άντρες και οι 15 γυναίκες.

Στη νέα Κ.Ε., δεν βρίσκονται (για διάφορους λόγους) 11 στελέχη, ενώ εισήλθαν 17 νέα.
Έτσι η νέα Κ.Ε. σε σχέση με αυτήν του 19ου Συνέδριου, περιλαμβάνει 6 επί πλέον μέλη και είναι ανανεωμένη κατά 25%!

Να ευχηθούμε ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνουν τα μέλη της νέας Κ.Ε., για το καλό του Κόμματος, της Ελλάδας, του εργαζόμενου λαού μας!

 


Αξιοσημείωτος χαιρετισμός

15 Μαρτίου, 2017

Χαιρετιστήριο μήνυμα προς το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ απέστειλε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρεουνιόν.

Αναλυτικά το κείμενο:

«Αγαπητοί σύντροφοι,

Το ΚΚ Ρεουνιόν χαιρετίζει το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ και σας εύχεται κάθε επιτυχία στις εργασίες σας. Χαιρετίζει του παρόντες αντιπροσώπους και επιθυμεί να εκφράσετε εξ ονόματός του τους ειλικρινείς φιλικούς χαιρετισμούς του στο λαό της Ελλάδας, από όπου προέρχεται ένας από τους αρχαιότερους πολιτισμούς.

Όπως έχετε τονίσει, το Συνέδριό σας σηματοδοτείται από μια διπλή επέτειο εκατό χρόνων: αυτή της Οκτωβριανής επανάστασης του 1917 στη Ρωσία και της ίδρυσης του ΚΚΕ, το προσεχές έτος, το 2018. Όσον αφορά το PCR, πρόσφατα διεξήγαγε το 9ο Συνέδριό του, την 5η Φλεβάρη 2017, 58ο έτος της ύπαρξής του. Έτσι, όποιες και να είναι οι ειδικές εμπειρίες μας, το κομμουνιστικό κίνημα είναι δυναμικό. Είναι επίσης σύγχρονο, καθώς είναι το μόνο που μπορεί να προσφέρει μια ιστορική προοπτική σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Πράγματι, οι αντιφάσεις του καπιταλισμού, στο σημερινό του στάδιο, επιταχύνονται κάτω από την επίδραση διαρθρωτικών φαινομένων, που δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς, όπως είναι η υπερθέρμανση του πλανήτη, οι δημογραφικές αλλαγές, η ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς και οι τεχνολογικές καινοτομίες. Πιο σοβαρός είναι ο συνδυασμός πολλών τέτοιων φαινομένων όταν ωριμάζουν ταυτόχρονα. Οι ήδη εγκαταλελειμμένοι και ευπαθείς πληθυσμοί θα είναι τα πρώτα θύματα. Το PCR θεωρεί ότι οι νέες γνώσεις και η ανάπτυξη της έρευνας μπορούν να βοηθήσουν τους κομμουνιστές και τους προοδευτικούς να καθορίσουν ένα κοινό στρατηγικό όραμα για τουλάχιστον έναν αιώνα.

Έχουμε δει τον ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό και τους πολιτικούς του εκπροσώπους να επιτίθενται στα συμφέροντα του λαού σας με απερίγραπτη βαρβαρότητα. Κυρίως, έχουν επιτεθεί στις κοινωνικές κατακτήσεις και στους πιο αδύναμους. Μέσα στη βεβαιότητά τους, δεν είδαν ότι θα προέκυπτε μια πιο βαθιά κρίση με πρωτόγνωρο τρόπο στη Μεγάλη Βρετανία. Οι Άγγλοι αμφισβητούν την εποπτεία και θέλουν να ανακτήσουν την κυριαρχία τους. Πλέον οι αντιφάσεις συσσωρεύονται, οι διεργασίες εντείνονται και καθίστανται μη αναστρέψιμες. Οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών θα δυσκολευτούν να εξηγήσουν γιατί, ενώ αναγνωρίζουν την αποτυχία του αποκλεισμού της Κούβας, ταυτόχρονα οργανώνουν το εμπάργκο κατά της Ρωσίας.

Το PCR θεωρεί ότι οι πιο πλούσιοι, οι οποίοι επινόησαν τον ΠΟΕ για την ακόμη μεγαλύτερη εποπτεία του κόσμου και τη διατήρηση της ανάπτυξής τους σε όλους τους τομείς, έχουν γεμίσει αμφιβολίες. Οι ισχυροί υποχωρούν υπό την πίεση ασυγκράτητων νεοεισερχομένων, όπως της Κίνας. Οι προσπάθειες είναι άσκοπες, καθώς το κυρίαρχο μοντέλο και οι αξίες αναφοράς του σκοντάφτουν στη συνειδητοποίηση ανά τον κόσμο ότι η ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο εάν η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας τον αιώνα που διανύουμε ξεπεράσει τους 1,5 βαθμούς. Η ιστορική προοπτική απαιτεί την έλευση ενός πολιτισμού βασισμένου στην υπευθυνότητα, την ισότητα, που θα είναι μετρήσιμος με την πάροδο του χρόνου από τις νέες γενιές.

Αποτελεί την εναλλακτική για εκείνους που πιστεύουν ότι το σημερινό σύστημα μπορεί ακόμη να βελτιωθεί και να ικανοποιήσει τις ανάγκες περισσότερων από 8 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, που στην πλειοψηφία τους συγκεντρώνονται στις πόλεις. Το 1917 δεν είχαμε ούτε 2 δισεκατομμύρια, κατανεμημένους ως επί το πλείστον σε αγροτικές περιοχές, και όχι τόσο μεγάλες ηλικίες. Η νέα γενιά πρέπει να αφιερώσει την άρτιά της εκπαίδευση στην καινοτομία στην υπηρεσία αυτού του νέου κόσμου όπου θα ζήσει και που επιφέρει ριζικές αλλαγές σε ό,τι ξέραμε μέχρι τώρα.

Αυτές είναι, αγαπητοί σύντροφοι, ορισμένες σκέψεις που θα θέλαμε να προσθέσουμε στην εξέταση των τίτλων των 4 εκθέσεών σας. Σας ευχόμαστε και πάλι κάθε επιτυχία στις εργασίες σας και εκφράζουμε τα συγχαρητήριά μας στη νέα Κεντρική Επιτροπή σας.

Με αδελφικούς χαιρετισμούς

Για το PCR

Ary Yée-Chong-Tchi-Kan, Γραμματέας του PCR, υπεύθυνος διεθνών σχέσεων».


20ο Συνέδριο και Διεθνή θέματα

14 Μαρτίου, 2017

Πολύς λόγος γίνεται, μέσω του Προσυνεδριακού Διαλόγου για το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ, με διαφορετικές εκτιμήσεις για τις Θέσεις του κόμματος όσον αφορά τη στάση των κομμουνιστών, του ίδιου του κόμματος, σε έναν (πιθανό πλέον) γενικευμένο ή και τοπικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο!

Οι διαφορετικές προσεγγίσεις, αφορούν το ξεκαθάρισμα της στάσης αυτής, την πιο σαφή (κάπως έτσι εκφράζονται κάποιοι) επεξήγηση «του τι θα κάνουμε»!

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο στο θέμα, το άρθρο απευθύνεται σε … υποψιασμένους!

……………….

Τις τελευταίες μέρες, όλοι μας, γινόμαστε μάρτυρες των «δραματικών» γεγονότων που λαμβάνουν χώρα ανάμεσα στην Ολλανδία και την Τουρκία!

Πάλι δεν θα επεκταθώ … είμαι σίγουρος ότι οι αναγνώστες είναι πλήρως γνώστες του θέματος.

Ενδιαφέρον έχει, πολύ ενδιαφέρον θα έλεγα, τόσο που θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι δίνεται απάντηση ακόμα και σε μας … λες και «είδαν» τις Θέσεις του ΚΚΕ … τις αιτιάσεις συντρόφων και μη …, από την Ανακοίνωση από το Νέο ΚΚ Ολλανδίας και το ΚΚ Τουρκίας, που εκδόθηκε για τη στάση των κυβερνήσεων των δύο χωρών.

Παραθέτω τμήματα από την Ανακοίνωση που εξέδωσαν τα δύο αυτά κόμματα:

«Εμείς, το Νέο ΚΚ Ολλανδίας και το ΚΚ Τουρκίας, καλούμε τους εργαζόμενους στις χώρες μας σε συνεργασία και να μην υποταχτούν στη χυδαία και εκφυλιστική πολιτική της αστικής τάξης.
Και σε αυτές τις συνθήκες, δηλώνουμε για μια ακόμη φορά ότι θα σταθούμε απέναντι στην ιμπεριαλιστική ΕΕ.

Ξέρουμε ότι η άνοδος του ρατσισμού μπορεί να ανακοπεί μόνο από την ενότητα της εργατικής τάξης.
Γι’ αυτό παλεύουμε με ανεβασμένη τη διεθνιστική μας συνείδηση ενάντια σε κάθε μέτρο που περιορίζει τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων μεταναστών.

Διατρανώνουμε ότι δεν υπάρχει καλός καπιταλισμός, όπως και την αναγκαιότητα της ενίσχυσης της πάλης των εργατών για τη μόνη επιλογή: το σοσιαλισμό».


Η τελική ευθεία και … οι άλλοι !

11 Μαρτίου, 2017

Πλησιάζουμε στην τελική ευθεία για το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ, όλο το κομματικό δυναμικό καθώς και πλήθος φίλων του κόμματος ή και απλών ψηφοφόρων, βρίσκεται στην κυριολεξία επί ποδός … πολέμου!

Δημοσιεύματα στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, είτε από την Καθοδήγηση, είτε από μέλη και φίλους του κόμματος, διασκέψεις, συνδιασκέψεις και συζητήσεις με μέλη, φίλους και ψηφοφόρους σε ολόκληρη τη χώρα, δείχνουν μια πρωτοφανή κινητικότητα, μέγιστο ενδιαφέρον, κυρίως όμως ότι το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, πιστοποιούν ότι αποτελεί Ιστορικό Ορόσημο για το ελληνικό και διεθνές κομμουνιστικό κίνημα – και όχι μόνον.

Το πιο σημαντικό γεγονός, που τούτο το μπλογκ θέλει να επισημάνει, παρακολουθώντας την παραπάνω πορεία, είναι ότι η Θέση του Κόμματος, ο Στρατηγικός στόχος, το Σύνθημα του Συνέδριου που είναι «Ισχυροποιούμε το ΚΚΕ, για δυνατό εργατικό κίνημα, και κοινωνική συμμαχία για την εξουσία, τον σοσιαλισμό», έχει τύχει της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ από τους πάντες!

Ακόμα και από μέλη ή φίλους του ΚΚΕ, που αρθρογραφούν στον «Ρ» και εμφανίζονται να διαφωνούν με τμήματα από τις Θέσεις (ή ακόμα και με το … σύνολο αυτών).
Στην ουσία, η διαφωνία τους, εκφράζεται μέσω της αγωνίας τους να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος, δηλαδή η Ισχυροποίηση του Κόμματος.

Η συντριπτική, φυσικά, πλειοψηφία των μελών και των φίλων του ΚΚΕ, εκφράζει την απόλυτη συμφωνία της με τις Θέσεις, με τον στρατηγικό στόχο του κόμματος.

Και ενώ θα έπρεπε να μιλάμε για μια πραγματική πολιτική και ιδεολογική κοσμογονία, ενώ θα ήταν έως και απαραίτητη μια εποικοδομητική κριτική, κυρίως από χώρους που αυτοπροσδιορίζονται ως «αριστεροί», βλέπουμε άλλα πράγματα.

Βλέπουμε χώρους όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΛΑΕ, κλπ., κυρίως μέσω των μέσων ενημέρωσης που διαθέτουν, όσο πλησιάζει η ημερομηνία έναρξης του 20ου Συνέδριου, να επιδίδονται στον … γνωστό τους ρόλο, που είναι:
– Η συκοφαντία.
– Η διαστρέβλωση ακόμα και της ιστορικής αλήθειας.
– Η χρησιμοποίηση μέχρι και «επιχειρημάτων» σκοτεινών κύκλων.
– Ο προσεταιρισμός Ιστορικών φυσιογνωμιών του ΚΚΕ (από τον Μπελογιάννη μέχρι ακόμα και τον … Ζαχαριάδη).
– Οι προσωπικές επιθέσεις κατά στελεχών του Κόμματος, κυρίως εναντίον του ΓΓ Δ. Κουτσούμπα – που όχι μόνο διαστρεβλώνουν ό, τι λέει, αλλά και «ψάχνουν» να βρουν καμιά … λεξούλα που να «σηκώνει» παρερμηνεία να την προβάλλουν -, ποιον δεν θυμάται αλήθεια την συμπεριφορά τους εναντίον της Αλέκας Παπαρήγα.

Εντάξει, θα μου πείτε συνηθισμένοι είμαστε σε τέτοιου είδους και … φυράματος «αριστερούς», όμως βρε φίλοι αναγνώστες μου, σε μια περίοδο που η κρίση αξιών έχει πάρει τα … πάνω της, η κρίση αξιοπιστίας, η κρίση μέσα στην κοινωνία, η ίδια η ανθρώπινη υπόσταση πλέον βάλλεται πανταχόθεν, θα περίμενε κανείς μια άλλη συμπεριφορά, μια πιο πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση, που να εδράζεται στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, τα οποία κονιορτοποιούνται καθημερινά από την αστική τάξη και τους εκπροσώπους της.

Ζητάω πολλά ;

 


Κοινωνικοποίηση και … νόμισμα.

24 Φεβρουαρίου, 2017

Ο κύριος, ο βασικός στόχος της Λαϊκής Εξουσίας, είναι αυτός που προβλέπει την κοινωνικοποίηση  όλων των παραγωγικών  δυνατοτήτων της χώρας.

Μιλάμε, για τον ορυκτό πλούτο της χώρας, την μεγάλη βιομηχανία, την ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες.

Τα παραπάνω αποτελούν έναν πλούτο, που ανήκει στον ελληνικό λαό, σ΄αυτόν ανήκουν, αυτός πρέπει να τα διαχειρίζεται  και φυσικά πρέπει να τα έχει.

Αν τα παραπάων βασικά μέσα παραγωγής του πλούτου της χώρας μας, τα έχει στα χέρια του ο ελληνικός λαός, που βέβαια θα βρίσκεται και στην εξουσία με συνειδητή επιλογή του, θα μπορέσει να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση σε όφελός του,  σε όφελος των εργαζομένων δηλαδή, να παλέψει για την λαϊκή ευημερία, να κάνει κατανομή του εργατικού δυναμικού, να βρει δουλειά όλος ο κόσμος, να αναπτυχθεί η οικονομία, να αποδεσμευτεί απ’ αυτή την αναρχία της καπιταλιστικής παραγωγής που υπάρχει σήμερα, από τις κρίσεις που είναι συνυφασμένες με αυτό το σύστημα που ζούμε σήμερα, το σύστημα της βαρβαρότητας, που έχει όνομα, είναι ο καπιταλισμός.

Και βεβαίως να ανοίξει το δρόμο για μια νέα κοινωνική οργάνωση.

Στην παραπάνω προοπτική, πιστεύει κανείς ότι έχει την παραμικρή σημασία το νόμισμα που θα έχει η χώρα;
Αν αυτό θα είναι ευρώ ή δραχμή ή και … μνα;

Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνετε κάποιοι (όσοι βέβαια) αριστεροί φίλοι αναγνώστες;


Εν κατακλείδι …

15 Φεβρουαρίου, 2017

Εν κατακλείδι,

από σήμερα

χτίζεται ο «στρατός» της σοσιαλιστικής επανάστασης, ζήτημα που σχετίζεται άμεσα με τη μάχη για την ολόπλευρη ισχυροποίηση του ΚΚΕ, η οποία αποτελεί και το βασικό θέμα του 20ούΣυνεδρίου.
(σημερινός «Ρ», σελ. 9)

Εντάξει ;

Κατανοητό ;

 


Ποιον αφορά …

28 Ιανουαρίου, 2017

Ενώ φουντώνει ο προσυνεδριακός διάλογος, καθώς και οι εσωκομματικές διαδικασίες, ενόψει του 20ου Συνέδριου του ΚΚΕ, οι σελίδες του «Ριζοσπάστη» και της ΚΟΜΕΠ είναι γεμάτες από σχετικά άρθρα, απόψεις, γνώμες, προτάσεις κλπ., μια πολύ εύστοχη ερώτηση, τέθηκε στον ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος Δ. Κουτσούμπα στην συνέντευξή του στα «Νέα».

Ερώτημα που έχει σχέση με το στόχο του Συνέδριου, τον σκοπό του, την σχέση του με την κοινωνία.

Η απάντηση, όπως τουλάχιστον εγώ την εξέλαβα, έχει να κάνει με το εξής.

Το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ, προφανώς και αφορά πολύ περισσότερο κόσμος από τα στενά κομματικά μέλη, τους οπαδούς και τους φίλους του κόμματος.

Αφορά τα λαϊκά προβλήματα, πως αυτά θα επιλυθούν, πως θα παλευτούν, πως ο λαός θα ζήσει καλύτερα.

Αφορά τις αγωνίες του Ελληνικού λαού, τις ανησυχίες του, το ίδιο το μέλλον του.

Αφορά το Κίνημά του, τους εργατικούς αγώνες, τους αγώνες της αγροτιάς, των μικρομεσαίων στρωμάτων, τη ζωή των γυναικών, των νέων.

Αφορά την λαϊκή προετοιμασία, την λαϊκή ετοιμότητα, την προσπάθεια που πρέπει να γίνει ώστε να έρθει πιο κοντά η μέρα που ο ίδιος ο λαός θα πάρει στα χέρια του την οικονομική και πολιτική εξουσία.

Αφορά τον τρόπο που πρέπει να επιλέξει ο λαός μας, για να βγει η χώρα από την κρίση που την έχει βάλει ο καπιταλισμός και τα φερέφωνά του.

Αφορά την προετοιμασία του λαού, για τυχόν αρνητικές ή και επικίνδυνες εξελίξεις από τις συνεχείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή μας, είτε μιλάμε για την Συρία, είτε για την Κύπρο, είτε για άλλα μέρη.

Με δυο λόγια, το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ, φορά ολόκληρο τον εργαζόμενο λαό μας!

 


Πολιτισμός

15 Ιανουαρίου, 2017

Παίρνοντας αφορμή σημερινή (στον Κυριακάτικο «Ριζοσπάστη») δημοσίευση (στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου) της Ελένης Γερασιμίδου «Για τον Πολιτισμό», και με την οποία δημοσίευση συμφωνώ απόλυτα όσον αφορά την ουσία της, ας πούμε δυο λογάκια παραπάνω.

Είναι φανερό ότι ο Πολιτισμός, η Τέχνη, είναι ένα πεδίο απόλυτα προνομιακό για το Κόμμα, για τους κομμουνιστές, με τόση φανερή υπεροχή, που αυτό ήδη φαίνεται και στα αποτελέσματα εκλογικών διαδικασιών σε διάφορα Σωματεία που δραστηριοποιούνται στο χώρο.

Ποιητές σαν τον Ρίτσο, ηθοποιοί σαν τον Κατράκη, τραγουδιστές σαν την Δημητριάδη, συνθέτες σαν τον αξέχαστο Μάνο Λοΐζο και δεκάδες, εκατοντάδες ή και χιλιάδες ακόμα – δεν αναφέρω κορυφαία ονόματα σε άλλες μορφές Τέχνης, όπως ο Τσαρούχης, για να μην πλατιάσω – έχουν αφήσει παρακαταθήκη τέτοια, κληρονομιά τέτοια, που σημερινοί ισάξιοι συνεχιστές τους, π.χ. σαν τον Καζάκο, θα μπορούσαν να κάνουν αισθητή την διαφορά ανάμεσα στους κομμουνιστές και τους άλλους!

Διάφορα πολιτιστικά δρώμενα που βλέπουμε κυρίως τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκδηλώσει του Κόμματος όπως π.χ. κατά την προβολή του Μεγάλου Αγώνα του ΔΣΕ ή σε Συγκεντρώσεις με ομιλητή τον σ. Δ. Κουτσούμπα, το μεγάλο Πολιτιστικό Γεγονός των Φεστιβάλ της ΚΝΕ, δείχνουν τις τεράστιες δυνατότητες που έχουμε να παρέμβουμε δραστικά και με επιτυχία στην Πολιτική Ζωή του τόπου μας, μέσω του Πολιτισμού.

Αρκεί βέβαια, αυτές οι Παρεμβάσεις, οι Πολιτιστικές Παρεμβάσεις, να πάρουν τη μορφή πολιτιστικής χιονοστιβάδας, ακολουθώντας πολιτική πολυμέρειας – να ξεφύγουμε όπως λέει και η συν. Ελένη Γερασιμίδου από την εμμονή μας μόνο σε έργα του Μπ. Μπρεχτ -, ακόμα να δούμε το πως θα δημιουργήσουμε επαγγελματικά σχήματα που θα περιδιαβαίνουν όλη την Ελλάδα.

Μουσικά σχήματα, θεατρικές Σκηνές, έχουμε ως Κόμμα τόσο πολύ και σπουδαίο «υλικό», που σίγουρα η αντιπαράθεσή μας με την λεγόμενη τέχνη του Συστήματος, θα ήταν συντριπτικά υπέρ μας!

 


Και … συνεχίζουμε το διάβασμα!

25 Δεκεμβρίου, 2016

Οι στρατηγικοί στόχοι της αστικής τάξης

22 Δεκεμβρίου, 2016

Με τους οποίους, συμφωνούν απόλυτα – πέρα από τις διαφωνίες τους σε άλλα ζητήματα – οι βασικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας που υπηρετούν την αστική τάξη, είναι:

– Η πορεία ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας.

– Η προσπάθεια για την γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας μας, ως εμπορικού και ενεργειακού κόμβου της περιοχής.

– Να αυξηθεί περαιτέρω ο ενεργός ρόλος της χώρας στο πλαίσιο, στην ουσία, στις οδηγίες και τις κατευθύνσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

– Να αποκατασταθούν οι θέσεις της ελληνικής αστικής τάξης στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και Ανατολικής Μεσογείου, που λόγω της κρίσης, τα τελευταία χρόνια, έχουν υποστεί πλήγμα, ίσως και έχουν χαθεί.

Οι όποιες τεχνιτές ή και υπαρκτές διαφορές μεταξύ των αστικών και οπορτουνιστικών κομμάτων, οι διαφορετικές αφετηρίες τους, οι προσωπικές φιλοδοξίες στελεχών τους, ίσως και οι διαφορετικοί «φίλοι» ή και «σύμμαχοί» τους, δεν αναιρούν, δεν αφήνουν το παραμικρό ρήγμα, στην ολοφάνερη σύμπλευσή τους να υπηρετήσουν πιστά την αστική τάξη της χώρας μας και της στρατηγικές επιλογές της – επιλογές, που επειδή πολλές φορές και αυτές εμπεριέχουν αντιπαραθέσεις, αναγκάζουν θα έλεγα να δημιουργούν διάφορα κόμματα για να εξυπηρετήσουν καλύτερα τα συμφέροντά της.