Η χούντα και το χρήμα

Απρίλιος 21, 2017

Επειδή πολλοί, λένε τόσες αρλούμπες, για το δήθεν … «νοικοκύρεμα» των οικονομικών της χώρας από τους πραξικοπηματίες της χούντα του ΄67, ας πούμε μερικά πράγματα, εντελώς τηλεγραφικά – τα πολλά λόγια, άλλωστε, είναι φτώχεια!

α. Τι έκανε η χούντα, οι «Παπαδόπουλοι», αμέσως μόλις ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας με τα τανκς;

α1. Με τον Αναγκαστικό Νόμο 5/1967 υπερδιπλασίασαν τον μισθό του πρωθυπουργού και από 23.600 δραχμές που ήταν, τον … πήγαν στις 45.000 δραχμές!

α2. Με τον ίδιο νόμο, τους μισθούς των υπουργών και των υφυπουργών, από 22.400 δραχμές που ήταν, τον … πήγαν στις 35.000 δραχμές!

Τόσο … νοικοκύρηδες !!!

β. Η χούντα, εκτόξευσε στην κυριολεξία το δημόσιο χρέος της χώρας, γενικά κατέστρεψε τα οικονομικά της χώρας.

β1. Το δημόσιο χρέος, από τα 32 δις δραχμές που «παρέλαβε» το εκτόξευσε μέσα σε εφτά χρόνια στα 87,5 δις δραχμές!
(ό,τι δηλαδή έκαναν οι άλλες αστικές κυβερνήσεις από το 1821 μέχρι το 1966, δηλαδή σε 145 χρόνια, η χούντα έκανε μέσα σε εφτά χρόνια 1,5 φορές χειρότερα)

β2. Τετραπλασίασε το εμπορικό έλλειμμα και από 745 εκατομμύρια δολάρια, το έφτασε στα 2.600 εκατομμύρια δολάρια!

Πολλά ακόμα, πάρα πολλά, οικονομικά στοιχεία, θα μπορούσε να παραθέσει κανείς για να αποδείξει την οικονομική (αφήστε τις … άλλες, χρειάζονται πάνω από … 1000 ποστ για να καταγράψουμε όλες τις ζημιές που επέφερε η χούντα στην Ελλάδα, στον λαό της) ζημιά, τα οικονομικά εγκλήματα που έκανε η χούντα του Παπαδόπουλου, όμως νομίζω ότι τα παραπάνω φτάνουν και … περισσεύουν!

 

 

 


Η χούντα του ΄67.

Απρίλιος 21, 2017

Η στρατιωτική δικτατορία, η χούντα όπως την ξέρουμε, που επεβλήθηκε τον Απρίλη του 1967 στην Ελλάδα, από μια ομάδα αξιωματικών του στρατού και την απόλυτη στήριξη – αν όχι την υποβοήθηση – των ΕΠΑ, του ΝΑΤΟ και χωρών της ΕΟΚ, δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά μια άλλη έκφραση της (πραγματικής) εξουσίας του κεφαλαίου.

Δηλαδή, μια μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου, μία άλλη μορφή άσκησης της καπιταλιστικής εξουσίας σε σχέση με τη μορφή που αντικατέστησε και τη μορφή που τη διαδέχτηκε – αυτήν της λεγόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Έτσι, πολύ συνοπτικά, αν θέλουμε να συγκρίνουμε τις δύο αυτές μορφές άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας (από τη μία η χούντα και από την άλλη η κοινοβουλευτική κυβέρνηση), όσον αφορά το ποια συμφέροντα εξυπηρετεί και πως αντιμετωπίζονται οι διάφορες τάξεις, θα δούμε ότι:

— Ταυτίζονται (τα δύο ας πούμε συστήματα εξουσίας) απόλυτα στο πως βλέπουν, πως υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο.
Κυρίως το εφοπλιστικό και το τραπεζικό.
Οι όποιες διαφορές (π.χ. είναι γνωστό ότι υπάρχουν διαφορές στην αντιμετώπιση παλιών λεγόμενων «τζακιών» και δημιουργία νέων) σε επιμέρους κατηγορίες καπιταλιστικών λεγόμενων αναδιαρθρώσεων, προώθησης ή μη συγκεκριμένων κλάδων, που έχει να κάνει με την κερδοφορία αυτών τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα της διαχείρισης της εξουσίας.

— Εκεί που θα δούμε πραγματικές διαφορές, είναι στην αντιμετώπιση του λεγόμενου λαϊκου παράγοντα, των εργαζομένων, της εργατικής και της αγροτικής τάξης, των μικρομεσαίων.
Φυσικά, ο προσεταιρισμός τμημάτων της φτωχολογιά, είναι αναπόσπαστο στοιχείο και των δύο εξουσιών, αλλάζει ο τρόπος και τα μέσα που επιχειρήται αυτός.
Στη χούντα, τη στρατιωτική δικατορία, επιλέγεται η τρομοκρατία και ο εκφοβισμός του κόσμου, με τον χωροφύλακα, τον στρατιωτικό μηχανισμό – στα χρόνια της εφτάχρονης δικτατορίας για όποιον τα έζησε, δεν έκανες βήμα χωρίς να νιώθεις πίσω σου την ανάσα του χωροφύλακα, δεν τολμούσες ούτε καν να κοιτάξεις αξιωματικού του στρατού χωρίς τον κίνδυνο να συλληφθείς!
Στη χούντα, καταργούνται οι κάθε είδους πολιτικές συζητήσεις, συναθροίσεις, φυσικά εκλογικές διαδικασίες και τα … ρέστα.
Ο βασικός λόγος για τα παραπάνω, είναι να χτυπηθεί αλύπητα το εργατικό κίνημα, άλλωστε στην ουσία απαγορεύεται κάθε είδους συνδικαλιστικής δράσης – εκτός εκείνης των εγκάθετων, γιατί πάντα θα υπάρχουν και οι προδότες.
Φυσικά δεν μιλάμε για απεργίες, διαδηλώσεις και άλλα τέτοια, που φαίρνουν εμπόδια στην κερδοφορία του κεφαλαίου όπως π.χ. οι απεργίες στους καταπέλτες των πλοίων, που όμως και η λεγόμενη «δημοκρατία» απαγορεύει και επιστρατεύει άμα λάχει!
Επίσης, η χούντα, ως η ακραία μορφή της εξουσίας του κεφαλαίου, ώστε αυτό (το κεφάλαιο δηλαδή) να μην έχει εμπόδια στα πόδια του, για να κερδοφορεί απρόσκοπτα, να κάνει τις διακρατικές ή άλλες συμφωνίες ανεμπόδιστα, δεν διστάζει να φτάσει στον πιο χυδαίο αντικομμουνισμό, στις φυλακίσεις αγωνιστών, στην εξορία όποιων της αντιστέκονται, ακόμα και φίλα προσκείμενων σ΄αυτήν!

Μια χούντα στις μέρες μας, το μόνο … παραπανίσιο που θα έκανε, θα ήταν το απόλυτο χτύπημα κάθε είδους, κάθε μορφής αντίστασης στην πολιτική που χαράζουν και ασκούν από κοινού, οι αστικές κυβερνήσεις της χώρα μας με του λεγόμενους θεσμούς.

Επίσης, όπως συμβαίνει και με τα κοινοβουλευτικά κυβερνητικά κόμματα, θα είχε και η χούντα τον λεγόμενο «κυβερνητικό, κομματικό στρατό» της!

Θα είχε απαγορέψει τα κόμματα – στην ουσία αυτό θα γινόταν για την απαγόρευση της ύπαρξης και της δράσης του ΚΚΕ!
(τα άλλα κόμματα, … έρχονται και … παρέρχονται)

Σημ.: Για όποιον πραγματικά θέλει να μάθει τι έγινε την περίοδο της δικατορίας, από το 1967 μέχρι την λεγόμενη μεταπολίτευση, ας διαβάσει το βιβλίο του Γ. Κάτρη «Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα».

 

 

 

 

 

 

 

 


Για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί

Μαρτίου 25, 2017

«Σ’ Ανατολή και Δύση και Νότον και Βοριά
για την πατρίδα όλοι να ‘χωμεν μία καρδιά
στην πίστη του καθένας ελεύθερος να ζει
στη δόξαν του πολέμου να τρέξωμεν μαζί

Βούλγαροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,
αράπηδες και άσπροι, με μια κοινή ορμή,
για την Ελευθερίαν να ζώσωμεν σπαθί
πως είμαστ’ αντρειωμένοι παντού να ξακουστεί.

Βούλγαροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί
Αράπηδες και άσπροι με μια κοινή ορμή
για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί
να σφάξουμε τους λύκους που το ζυγόν βαστούν
και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά
τους τυραννούν».

Ρήγας Φεραίος

Τώρα, αν τα παραπάνω, κάποιοι τα θεωρούν ότι είναι κάλεσμα για ενότητα της εργατικής τάξης με την αστική, ή ακόμα χειρότερα της εργατιάς με το μεγάλο κεφάλαιο, ή και … ειδικά σήμερα να τα «βρει» κανείς με τους συριζαίους, έ, πάει πολύ!

Η Επανάσταση του 1821 ήταν λαϊκή εξέγερση και πάλη λαϊκή, σε πείσμα των προσκυνημένων στην Τουρκία και τις άλλες Μεγάλες Δυνάμεις, όπως και σήμερα πρέπει ο λαός να βάλει στη γωνία όσους είναι με την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το μεγάλο κεφάλαιο!

 

 


Η γέννηση της Σοβιετικής Ένωσης

Δεκέμβριος 30, 2016

lenin-marx

Στις 30 Δεκεμβρίου 1922 συνέρχεται στη Μόσχα το 1ο Πανενωσιακό Συνέδριο των Σοβιέτ και ψηφίζει τη Διακήρυξη για το σχηματισμό της Ενωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ).

Στη Συνθήκη διατυπώνονται οι κύριες αρχές της συνένωσης των Δημοκρατιών:

Η ισοτιμία και η προαιρετική είσοδός τους στην ΕΣΣΔ, το δικαίωμα της ελεύθερης αποχώρησης από την Ενωση και της ελεύθερης εισόδου σ’ αυτήν νέων Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

 


1η Σεπτέμβρη 1939

Σεπτεμβρίου 1, 2016

Τα χαράματα της 1ης του Σεπτέμβρη του 1939, η ναζιστική – φασιστική Γερμανία, με τις ευλογίες (αν όχι και την ωμή στήριξη) δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία κλπ., εισβάλλει στην Πολωνία, αρχίζοντας στην ουσία τον καταστροφικό ιμπεριαλιστικό Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τότε, όλοι πίστευαν ότι αυτή η επίθεση θα είναι η αρχή για την εισβολή στην ΕΣΣΔ, ακόμα και η ίδια η Πολωνία ΑΥΤΟ πίστευε και έτσι … καλοδέχτηκε αυτήν την επίθεση εναντίον του λαού της!

Ας καταγράψουμε στο σημείο αυτό, τις άοκνες και συνεχείς προσπάθειες της ΕΣΣΔ για συμφωνίες με όλες τις παραπάνω χώρες – που όμως απορρίφθηκαν μετά βαίων και κλάδων!

Η ξεδιάντροπη επίθεση της Γερμανίας εναντίον της Πολωνίας, ανάγκασε την Αγγλία και την Γαλλία, να στραφούν εναντίον της (εναντίον της Γερμανίας), μετά από ΔΕΚΑ ολόκληρες μέρες!

Σήμερα, να τονιστεί αυτό, Πολωνία, ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ σύμμαχοι!!!

Κακόμοιροι λαοί …

 


«Σάββα, παιδί μου, πέτα τον έξω»…

Φεβρουαρίου 15, 2016

15 Φλεβάρη 1999

15 Φλεβάρη 2016

17 χρόνια …

17 χρόνια ντροπής …

Διαβάστε, παρακαλώ:

http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/370678,Otsalan-H-epeteios-ths-ntrophs.html


17 Νοέμβρη 1973

Νοέμβριος 17, 2015

Ο στρατός κινείται κατά του Πολυτεχνείου.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, τα πρώτα τανκς εμφανίζονται, ενώ στο νοσοκομείο που οργανώθηκε στο Πολυτεχνείο, μεταφέρονται όλο και περισσότεροι νεκροί και τραυματίες.

Κατά τη 1 τα ξημερώματα τα τανκς έχουν ζώσει το Πολυτεχνείο.
Τα μεγάφωνα και ο ραδιοσταθμός μεταδίδουν:
«Μην φοβάστε τα τανκς», «Κάτω ο φασισμός», «Φαντάροι είμαστε αδέρφια σας.
Μη γίνετε δολοφόνοι».

Στη 1.30 τα τανκς ξεκινούν με αναμμένους τους προβολείς.
Οι φοιτητές τοποθετούν ένα αυτοκίνητο πίσω από την κεντρική πύλη για να εμποδίσει την είσοδο των τανκς, ενώ ανεβασμένοι στα κάγκελα, τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο και φωνάζουν στους φαντάρους: «Είμαστε αδέρφια».

Δίνεται διορία 20 λεπτών για να βγουν οι έγκλειστοι, ενώ ένα τανκ παίρνει θέση απέναντι στην είσοδο.
Η Συντονιστική Επιτροπή προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ασφαλή έξοδο του κόσμου.

Ώρα 2.50.
Ο επικεφαλής αξιωματικός με μια κίνηση του χεριού του, δίνει την εντολή να ξεκινήσει το τανκ.
Η πόρτα πέφτει και το τανκ συνεχίζει την πορεία του φτάνοντας μέχρι τις σκάλες του κτιρίου «Αβέρωφ». Μαζί του εισβάλλουν ασφαλίτες και άντρες των ΛΟΚ, οι οποίοι επιτίθενται με λύσσα στους φοιτητές. Πέφτουν πυροβολισμοί.
Υπάρχουν φαντάροι που βοηθούν τους φοιτητές να γλιτώσουν, αλλά στις εξόδους τούς περιμένουν ασφαλίτες.
Κάποιοι θα καταφέρουν να ξεφύγουν.

Η μετάδοση του σταθμού θα συνεχίσει για λίγη ώρα ακόμη, ωσότου τελικά σιγήσει και αυτός…

Οι συγκρούσεις, ωστόσο, εργατών και φοιτητών με τις δυνάμεις καταστολής θα συνεχιστούν.
Το Σαββατοκύριακο, 17 και 18 Νοέμβρη, οι μαζικές συγκεντρώσεις, οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις με τα όργανα της τάξης συνεχίζονται.

Το Σάββατο το πρωί, οι οικοδόμοι δεν πάνε στα γιαπιά, πολλά εργοστάσια αδειάζουν, τα γραφεία κλείνουν και οι μαθητές κατεβαίνουν στους δρόμους τους ελεγχόμενους από τα άρματα μάχης.

Στις 10 το πρωί διαδηλώσεις ξεφυτρώνουν παντού:
Στην πλατεία Κοτζιά, στην Ομόνοια, στην Πειραιώς, στην Πατησίων μπροστά στον ΟΤΕ, στη Βικτώρια, στην πλατεία Αμερικής, στα Χαυτεία, στη Σταδίου και λίγο αργότερα στη Βάθης, στη Μητρόπολη, στην Ακαδημίας, στο Φιξ, στο Σύνταγμα.
Στο Αιγάλεω, ο μαθητόκοσμος ξεσηκώνεται και καταλαμβάνει πρόσκαιρα το Δημαρχείο.
Από τη Ριζούπολη ένας παράνομος πομπός καλεί το λαό να ξεσηκωθεί.
Σε λίγο, τα ραδιογωνιόμετρα της Ασφάλειας θα τον ανακαλύψουν.

Απέναντι στον άοπλο λαό τα όργανα του καθεστώτος δε θα διστάσουν να πυροβολήσουν στο ψαχνό, με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλοί νεκροί και τραυματίες.
Όμως, ο λαός δε γονατίζει.
Νέο κύμα διαδηλώσεων θα ξεχυθεί στους δρόμους της στρατοκρατούμενης πρωτεύουσας την Κυριακή 18 Νοέμβρη και θα κρατήσουν ως αργά το βράδυ.
Τα όργανα της χούντας χτυπάνε και πάλι στο ψαχνό ό,τι κινείται και οι συλλήψεις δίνουν και παίρνουν. Δύο μέρες αργότερα, το καθεστώς θα παραδεχτεί τη σύλληψη 866 προσώπων (στην πραγματικότητα, οι συλλήψεις ήταν πολλαπλάσιες) και δίνει στοιχεία για την κοινωνική τους ταυτότητα:
475 εργάτες, 268 φοιτητές, 74 μαθητές και 49 σπουδαστές του Πολυτεχνείου.

Τη Δευτέρα, η «τάξις» έχει αποκατασταθεί.
Ο στρατιωτικός νόμος εν πλήρει ισχύι, οι συλλήψεις συνεχίζονται, η πρωτεύουσα στρατοκρατείται και ο επίσημος απολογισμός -που σε αριθμούς σίγουρα υστερεί της πραγματικότητας- κάνει λόγο για 18 νεκρούς «πλήρως βεβαιωθέντες», για 16, τουλάχιστον, νεκρούς «βασίμως προκύπτοντες» και τραυματισμένους 1.103 πολίτες και 61 αστυνομικούς.

Το μήνυμα εκείνων των ημερών παραμένει άσβεστο και δυνατό έως τις μέρες μας:

Χωρίς αντίσταση, χωρίς αγώνα και θυσίες τίποτα δεν κερδίζεται.

Αν, λοιπόν, άφησε κάτι μεγάλο και σημαντικό το Πολυτεχνείο, πέρα από τη θυσία και την αυτοθυσία ως στάση ζωής, είναι αυτό το ανυπότακτο πνεύμα αντίστασης σε κάθε ντόπιο και ξένο δυνάστη.