Πόλεμος και ΚΚΕ

Μαρτίου 19, 2017

Παραθέτω μικρό τμήμα από σημερινό άρθρο στον «Ρ», μιας και πολύς λόγος γίνεται τελευταία.

Στην εποχή του ιμπεριαλισμού, εποχή κυριαρχίας των μονοπωλίων, όποια μορφή κι αν πάρει η συμμετοχή της Ελλάδας σε πόλεμο … δεν αναιρείται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας ενός τέτοιου πολέμου.

Όπως αναφέρεται στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ :

«Η πάλη για την υπεράσπιση των συνόρων, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, είναι αναπόσπαστη από την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Δεν έχει καμία σχέση με την υπεράσπιση των σχεδίων του ενός ή άλλου ιμπεριαλιστικού πόλου, της κερδοφορίας του ενός ή του άλλου μονοπωλιακού ομίλου».

Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα … δεν πρέπει να εγκλωβιστούν και να ταυτιστούν με τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους.

Με βάση τα παραπάνω προκύπτουν και τα καθήκοντα του ΚΚ σε συνθήκες ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου:

Το καθήκον της ενότητας της εργατικής τάξης, του προλεταριακού διεθνισμού, το καθήκον να μετατραπεί ο πόλεμος σε πάλη για την εργατική εξουσία.
Γιατί η στάση απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι στάση απέναντι στην ταξική πάλη, στάση απέναντι στη σοσιαλιστική επανάσταση.
Αυτή είναι η πιο συνεπής πάλη ενάντια στον πόλεμο.

 

 


Προς το παρόν, … βαρβαρότητα !

Μαρτίου 14, 2017

Πριν δυο χιλιάδες χρόνια (στο … περίπου), κατά τας … Γραφάς, ο λαός (τέλος πάντων, ένας «κάποιος» λαός) ΕΠΕΛΕΞΕ τον … Βαραββά, δηλαδή την βαρβαρότητα!

Δυο χιλιάδες χρόνια μετά (πάλι στο περίπου), ο μεγάλος Φρίντριχ Ένγκελς (σύμφωνα με την Ρόζα), είπε:

«Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα:
ή πέρασμα στο
σοσιαλισμό ή ξανακατρακύλισμα της ανθρωπότητας στη βαρβαρότητα».

Σήμερα, 25 χρόνια μετά τις ανατροπές, βλέπουμε ΞΕΚΑΘΑΡΑ τι θα πει βαρβαρότητα!

Πείνα, δυστυχία, πόλεμοι, προστυχιά, αηδία, πολιτική αλητεία, ψέμα, λαμογιά, τόσα άλλα!

Δυστυχώς …

Ας ελπίσουμε ότι ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ, δεν θα αργήσει κι άλλο!

 

 


Κοινωνικοποίηση και … νόμισμα.

Φεβρουαρίου 24, 2017

Ο κύριος, ο βασικός στόχος της Λαϊκής Εξουσίας, είναι αυτός που προβλέπει την κοινωνικοποίηση  όλων των παραγωγικών  δυνατοτήτων της χώρας.

Μιλάμε, για τον ορυκτό πλούτο της χώρας, την μεγάλη βιομηχανία, την ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες.

Τα παραπάνω αποτελούν έναν πλούτο, που ανήκει στον ελληνικό λαό, σ΄αυτόν ανήκουν, αυτός πρέπει να τα διαχειρίζεται  και φυσικά πρέπει να τα έχει.

Αν τα παραπάων βασικά μέσα παραγωγής του πλούτου της χώρας μας, τα έχει στα χέρια του ο ελληνικός λαός, που βέβαια θα βρίσκεται και στην εξουσία με συνειδητή επιλογή του, θα μπορέσει να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση σε όφελός του,  σε όφελος των εργαζομένων δηλαδή, να παλέψει για την λαϊκή ευημερία, να κάνει κατανομή του εργατικού δυναμικού, να βρει δουλειά όλος ο κόσμος, να αναπτυχθεί η οικονομία, να αποδεσμευτεί απ’ αυτή την αναρχία της καπιταλιστικής παραγωγής που υπάρχει σήμερα, από τις κρίσεις που είναι συνυφασμένες με αυτό το σύστημα που ζούμε σήμερα, το σύστημα της βαρβαρότητας, που έχει όνομα, είναι ο καπιταλισμός.

Και βεβαίως να ανοίξει το δρόμο για μια νέα κοινωνική οργάνωση.

Στην παραπάνω προοπτική, πιστεύει κανείς ότι έχει την παραμικρή σημασία το νόμισμα που θα έχει η χώρα;
Αν αυτό θα είναι ευρώ ή δραχμή ή και … μνα;

Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνετε κάποιοι (όσοι βέβαια) αριστεροί φίλοι αναγνώστες;


Κρίση …

Φεβρουαρίου 22, 2017

Έχει εξαντληθεί το θέμα, αλλά επειδή κάποιοι το επαναφέρουν διαρκώς, για να δικαιολογήσουν τις ανιστόρητες έως και επικίνδυνες απόψεις τους, ας αναφερθώ και πάλι, με όσο το δυνατό λιγότερα λόγια.

Σημείωση απαραίτητη: Οι αρχικοί … νονοί του όρου, έχουν ήδη αποσυρθεί από τη χρησιμοποίηση του, προφανώς αντιλαμβανόμενοι την παγίδα που έφτιαξαν για τους άλλους, αλλά έπεσαν οι ίδιοι μέσα. Δεν συμβαίνει το ίδιο με κάτι … όψιμους … εφευρέτες!

Μιλάμε, αγαπητοί αναγνώστες, για την κρίση και πως την εννοεί ο καθένας, πως την ονομάζει, πως την περιγράφει.

Από τις αρχές του 2009, όταν και πρωτοξεκίνησε η κρίση, στην Αμερική, ως κρίση που εκφράστηκε από την χρεοκοπία τραπεζικών οργανισμών όπως η γνωστή Λίμαν Μπράδερς, που βασιζόταν στα λεγόμενα «δάνεια υψηλού ρίσκου» – κυρίως για την αγορά σπιτιών που κατόπιν δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν -, η μεταφορά της σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως π.χ. στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα, «καθιερώθηκε» ο όρος «κρίση χρέους»!

Αυτός ο όρος, κρίση χρέους, στη χώρα μας, πρωτολανασαρίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα «πράσινα» παπαγαλάκια, που βέβαια μετά πήραν την … σκυτάλη οι αντίστοιχοι της ΝΔ με τα «γαλάζια» πλέον παπαγαλάκια.

Κατόπιν και ίσως να έλεγε κανείς και παράλληλα, ακούστηκαν οι όροι, κρίση τραπεζική, ή ακόμα και σκέτο κρίση οικονομική!

Η πραγματικότητα, η αλήθεια, που κρύβεται ακόμα και μέχρι σήμερα, είναι ότι από το 2009 – και συνεχίζεται απτόητα – στον κόσμο ολόκληρο υπάρχει κρίση δομική, κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, που οφείλεται στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίων που δεν μπορούν να επανατοποθετηθούν, δηλαδή να επενδυθούν το ίδιο κερδοφόρα με πριν!

Και, ενώ όλοι, μα όλοι, έχουν εγκαταλείψει τους όρους που αναφέρθηκαν πριν (κρίση, κρίση χρέους, κρίση τραπεζική, κρίση οικονομική) έχουμε κάτι όψιμους … Κολόμπους, που τους … ξαναανακάλυψαν!

Μιλάμε για την … περιβόητη ΛΑΕ του μεσιέ Λαφαζάνη, που έχουν κάνει τους παραπάνω όρους … σημαία, για να δικαιολογήσουν τις ηλιθιότητες τους για την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την υιοθέτηση της δραχμής!

Κύριοι της ΛΑΕ, που φυσικά το μόνο που κάνετε είναι να βρίζετε και να συκοφαντείτε το ΚΚΕ, το μοναδικό κόμμα που έχει απόλυτα ξεκάθαρες, κρυστάλλινες απόψεις, καταλάβετε επιτέλους μια πολύ απλή αλήθεια.

Είτε με ευρώ, είτε με δραχμή, είτε με … δολάριο, αν η χώρα είναι αλυσοδεμένη σε λυκοσυμμαχίες τύπου ΕΕ και ΝΑΤΟ, με την εξουσία να βρίσκεται στα χέρια της ολιγαρχίας του τόπου, για τον εργαζόμενο λαό μας, μόνο βάσανα θα είναι το αποτέλεσμα.

Το νόμισμα, είναι ΜΕΣΟ συναλλαγής προϊόντων  – το θέμα είναι ποιος παράγει, ποιος διακινεί, για ποιον τα διακινεί αυτά τα προϊόντα.
Αν αυτά τα κάνει ο λαός, μέσα από λαϊκούς Θεσμούς, τότε το νόμισμα (όποιο νόμισμα) θα λειτουργεί υπέρ του, αλλιώς …

 


Ευρώ ή δραχμή ;

Φεβρουαρίου 1, 2017

Κωδικοποιημένα και τηλεγραφικά:

α. Τι να τα κάνεις τα ευρώ ή τις δραχμές (ή και τα δολάρια, τα γουάν, τα ρούβλια, κλπ.) αν ΔΕΝ έχεις … φράγκο!

β. Μιλάμε για νόμισμα, για το βασικό δηλαδή είδος, με το οποίο γίνονται εμπορικές ή άλλες συναλλαγές, οπότε το θέμα ΔΕΝ είναι το πως, αλλά το για ποιον!

β. Να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτός που έχει τα βασικά μέσα παραγωγής Υπηρεσιών και Προϊόντων καθώς και την διανομή τους, καθορίζει και τον τρόπο (δηλαδή το νόμισμα) με τον οποίο θα παράγονται και θα διακινούνται!

γ. Το μέγα θέμα λοιπόν, ΔΕΝ είναι ο τρόπος, που «κινείται» ένα οικονομικό σύστημα, αλλά το ΙΔΙΟ το σύστημα!

δ. Αν δηλαδή έχεις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής (και διανομής του προϊόντος και της υπηρεσίας) το με ποιο τρόπο, με ποιο μέσο θα γίνονται οι συναλλαγές, αφορά αποκλειστικά και μόνο τον καπιταλιστή – ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής!

ε. Τον εργαζόμενο, τον άνεργο, τον μικρομεσαίο επαγγελματία και τον φτωχό αγρότη, ΔΕΝ τον αφορά με ποιο τρόπο θα τον … μαδάνε! Με ποιο τρόπο θα του κάνουν τη ζωή … πατίνι! Έχει μια … σκασίλα ο άνεργος σε τι νόμισμα … ΔΕΝ θα πληρώνεται!

στ. Ξεκάθαρα, το νόμισμα, συνδέεται με τον κάτοχο των μέσων παραγωγής, την διανομή υπηρεσιών και προϊόντων, ποιος έχει την οικονομική και πολιτική εξουσία (ποια τάξη την έχει), ποιος επιλέγει και ποιες διακρατικές ή πολυκρατικές εμπορικές σχέσεις.
ΟΛΑ μαζί τα παραπάνω και όχι … ξεχωριστά!

ζ. Μέσα στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, στον ΟΟΣΑ, στο ΔΝΤ, ο κόσμος θα υποφέρει με ΟΠΟΙΟ νόμισμα!
Αντίθετα, έξω από τις παραπάνω λυκοσυμμαχίες, ο κόσμος ΜΠΟΡΕΙ και ΘΑ ΠΕΡΝΑ καλύτερα επίσης με ΟΠΟΙΟ νόμισμα!

Κοντολογίς, η όλη συζήτηση που αναπτύσσεται από τα κανάλια τελευταία, σχετικά με το ευρώ ή τη δραχμή, είναι όχι μόνο αποπροσανατολιστική, αλλά και επικίνδυνη, από την άποψη ότι προσπαθεί να ξεγελάσει τον κόσμο, να μπορέσουν να περάσουν ΝΕΑ βάρβαρα μέτρα, μέσω εκβιασμών και ψεύτικων προσεγγίσεων.

 

 


Καταλάβατε;

Ιανουαρίου 17, 2017

Ο λαός πρέπει να έρθει στο προσκήνιο, να διεκδικήσει, να σηκώσει το κεφάλι, να δυναμώσει τους αγώνες του, να συγκρουστεί με τις αιτίες που τον έχουν καταδικάσει στην εξαθλίωση, να πάρει στα χέρια του την παραγωγική βάση και την οικονομία της χώρας, για να μπορέσει να ζήσει καλύτερα.
Δημήτρης Κουμπούρης

Εντάξει ;

 


Για την Απόφαση του Π.Σ. της ΛΑ.Ε.

Ιανουαρίου 17, 2017

Διαβάζοντας την Απόφαση της πρόσφατης συνεδρίασης του Π.Σ. της ΛΑ.Ε. (Λαφαζάνης), η οποία να σημειώσουμε στην ουσία είναι αυτό που ο λαός μας λέει «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», θέλω να μου επιτρέψετε να ασχοληθώ μόνο με το σημείο που αυτή καταπιάνεται με το ΚΚΕ.

Επί λέξει, στην Απόφαση, διαβάζουμε τα εξής:

Το ΚΚΕ παραμένει εγκλωβισμένο στην αντιενωτική γραμμή του – χωρίς ουσιαστικά να ενοχλεί και να φοβίζει το σύστημα – αρνούμενο εμμονικά κάθε προσπάθεια για κοινή δράση και μετωπική συνεργασία στο χώρο της Αριστεράς και των αντιμνημονιακών δυνάμεων. Ακόμη και στις θέσεις για το συνέδριό του μπορεί να αναλύει πλευρές του σύγχρονου καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού, εντούτοις υποτιμά την κεντρικότητα του κόμβου μνημόνια-ευρώ-χρέος προς όφελος ενός πιο γενικόλογου αντικαπιταλισμού που δεν εντοπίζει την ανάγκης ρήξης σε αυτό τον κόμβο ως διπλή σύγκρουση με τη ντόπια αστική τάξη και με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Μια πρώτη παρατήρηση, εν είδη παρένθεσης, θέλω να σημειώσω ότι σε κάποια στιγμή, η ΛΑ.Ε και ο μεσιές Λαφαζάνης, θα πρέπει να μας πουν ποια κόμματα εννοούν ότι είναι «η Αριστερά» μιας και που στην ίδια απόφαση λίγο πιο κάτω χαραχτηρίζεται ως «σεχταριστική» η ΑΝΤΑΡΣΥΑ – παρεκτός κι αν σεχταρισμός και … αριστερά είναι για δαύτους το … ίδιο πράγμα!

Παρακαλώ κάθε καλόπιστο (ή και … κακόπιστο, δεν μπαίνει ζήτημα) αναγνώστη, κυρίως της ΛΑ.Ε να μου απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα:

α. Πως γίνεται να θεωρεί η ΛΑ.Ε «αντιενωτική γραμμή» την πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ, όπως αυτή εκφράζεται είτε με το ΠΑΜΕ, είτε με την Κοινωνική Συμμαχία, τις Λαϊκές Επιτροπές που στήνει παντού, τις Λαϊκές Συσπειρώσεις για τις εκλογές τη Τοπικής Διοίκησης κλπ. κλπ. κλπ.;;;

β. Είστε σίγουροι ότι το ΚΚΕ «δεν φοβίζει το σύστημα»; Και το … φοβίζετε εσείς;;;;

γ. Για τον χώρο της Αριστερά τα είπαμε πιο πάνω, στην … παρένθεση.

δ. Ποιες θεωρείτε «αντιμνημονιακές δυνάμεις»;;;

ε. Τι σημαίνει η έκφραση «κεντρικότητα», «κόμβος», καθώς και πως συνδέονται τα (εντελώς ασύνδετα κατά τα άλλα)  ευρώ, χρέος, μνημόνια;;;

στ. Θεωρείτε εκεί στην ΛΑ.Ε. ως «μη πρέπουσα» ή ό,τι άλλο, τον ανειρήνευτο Αγώνα ενάντια στην ντόπια αστική τάξη, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που οδηγούν σε έναν επόμενο παγκόσμιο πόλεμο;;;

Αν θέλετε, απαντάτε και στο εξής: Αρκεί ένας … απλός «αντιμνημονιακός αγώνας», αφήνοντας στο απυρόβλητο το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, την ολιγαρχία του πλούτου, τους καπιταλιστικούς Οργανισμούς τύπου ΕΕ;;;