Ο Καρλ Μαρξ για τους οπορτουνιστές

Ιουνίου 8, 2017

Το Σεπτέμβρη του 1879 ο Ενγκελς ενημέρωσε με γράμμα του τον Μαρξ για το περιεχόμενο ενός περιοδικού που είχε εκδώσει η οπορτουνιστική ομάδα των Χέχμπεργκ, Σραμ και Μπερνστάιν, οι οποίοι υποστήριζαν ότι το κόμμα «πρέπει να έχει μεταρρυθμιστικό, φιλειρηνικό χαρακτήρα, να μην προκαλεί την αστική τάξη και την ηγεσία του να την αναλάβουν μορφωμένοι άνθρωποι».

Ο Μαρξ απάντησε άμεσα στον Ενγκελς:
«Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, να μην χαθεί άλλος χρόνος και να εκφράσουμε την αντίθεσή μας ωμά και χωρίς ενδοιασμούς.
Πρέπει να τους εκθέσουμε δημόσια.
Σ’ αυτά τα πράγματα δεν χωράει επανάπαυση».

Λίγες μέρες αργότερα, έστειλε μαζί με τον Ενγκελς επιστολή στους Μπέμπελ, Λίμπκνεχτ και σε άλλα στελέχη, στην οποία έκαναν δριμεία κριτική στην οπορτουνιστική ομάδα και σε αυτούς που έδειχναν ανοχή απέναντί της, υπερασπιζόμενος, και σ’ αυτήν την περίπτωση, με συνέπεια τον ταξικό χαρακτήρα του προλεταριακού κόμματος.

Ας μην προσπαθούν, λοιπόν, οι σημερινές δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, του ΚΕΑ, της «Linke» και του ΣΥΡΙΖΑ, που απαρνήθηκαν τη σοσιαλιστική προοπτική, που συνθηκολογούν με τον καπιταλισμό και σπέρνουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία στο λαό, να πιάνουν στο στόμα τους τον Καρλ Μαρξ για να δικαιολογήσουν τη διάψευση των υποσχέσεων, τον ευτελισμό των προσδοκιών, στο όνομα του ρεαλισμού της υποταγής.

Δεν είμαστε όλοι σαν τα μούτρα τους …

Ο Μαρξισμός, το έργο του Μαρξ (και του Ένγκελς φυσικά), οι κατευθύνσεις και οι στόχοι που βασιζόμενοι ΑΚΡΙΒΩΣ στον Μαρξ καθορίστηκαν από τους Λένιν – Στάλιν, βρίσκονται τόσο ψηλά, που ούτε να τους … δουν, δεν μπορούν οι κάθε λογείς αντεπαναστάτες, ριψάσπιδες οπορτουνιστές και δήθεν «αριστεροί»!

Γκέγκε ;

 


Δυο λόγια (πάλι) για το χρέος

Ιουνίου 7, 2017

Αναγκαζόμαστε να επανέλθουμε στο θέμα του χρέους (και, μάλλον θα χρειαστεί πολλές φορές ακόμα), μιας και που βρίσκεται στην επικαιρότητα όπως αυτή διαμορφώνεται από τα γνωστά κέντρα – κυβερνητικά και … παπαγαλακίων!

Το λεγόμενο Δημόσιο Χρέος, χρήματα δηλαδή που χρωστάει το ελληνικό Δημόσιο σε διάφορες χώρες – αυτό έγινε με τα λεγόμενα Μνημόνια, το όποιο χρέος που είχε η χώρα μας (και οι δημόσιοι Οργανισμοί της) σε διάφορες ξένες ή ντόπιες Τράπεζες ή Οργανισμούς ή ακόμα και σε Ιδιώτες, μεταφέρθηκε (με την μεσολάβηση της λεγόμενης Τρόϊκας – ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ) στις χώρες της ΕΕ, στο ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εδρέυει στην Φρανκφούρτη.

Αυτό, όμως, το χρέος, πως μας … προέκυψε;;;

Ας δώσουμε μια περιληπτική εικόνα.

Βασικές πηγές του ελληνικού χρέους, είναι:

α. Οι υπέρογκοι τόκοι και γενικά τα τοκοχρεωλύσια του πρώτου (αγγλικού) δανείου που πήρε η χώρα μας μετά την απελευθέρωση του 1821 – το λεγόμενο δηλαδή «Κολοκοτρωνέϊκο δάνειο».

β. Τα χρέη που προήλθαν από το λεγόμενο «Σχέδιο Μάρσαλ», που εξ ολοκλήρου δώθηκε σε μια μικρή ομάδα βιομηχάνων και εφοπλιστών.

γ. Τα εξοπλιστικά προγράμματα, κυρίως μετά το τέλος του Β΄Π.Π. μέχρι κα σήμερα – που κυρίως πάνε σε δαπάνες για τις επεμβάσεις και τα σχέδια του ΝΑΤΟ.

δ. Η συμμετοχή μας στο ΔΝΤ – η ετήσια εισφορά μας φτάνει το ένα δις ευρώ.

ε. Τα λεγόμενα «μυστικά κονδύλια» που κυρίως δαπανήθηκαν για να αντιμετωπιστεί ο … κομμουνιστικός κίνδυνος.

στ. Οι σπατάλες της χούντας.

ζ. Τα τεράστια δάνεια που πήραν διαδοχικά οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, για να αποσπάσουν εκλογική πελατεία με ρουσφέτια, δάνεια, χατήρια, δημιουργία νέων «τζακιών», προσεταιρισμό της εργατικής αριστοκρατίας, επιρρεασμό των ΜΜΕ, κλπ. κλπ..

η. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004.

θ. Οι φοροαπαλλαγές, η τεράστια εισφοροδιαφυγή, οι υπερκοστολογήσεις εργολάβων, τα δημόσια έργα έτσι όπως έγιναν, γενικά η αντεμωτώπιση από όλες τις κυβερνήσεις του μεγάλου κεφαλαίου.

ι. Η πολιτική της ΕΕ, είτε μέσω της ΚΑΠ που ξεκλήρισε την ελληνική αγροτιά, είτε με την αποβιομηχάνιση της χώρας, τις ποσοστόσεις, κλπ..

ια. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, που έκανε την Ελλάδα ένα απέραντο … ξενοδοχείο!

ιβ. Το ξεπούλημα της χώρας, βλέπε ΟΤΕ, αεροδρόμια, λιμάνια.

ιγ. Η ρεμούλα των αστών πολιτικών και κομμάτων (π.χ. Τσουκάτος, βατοπέδια, Τσουκαλάς, κλπ.).

ιδ. Οι ρουσφετολογικές, άδικες, αδικαιολόγητες προσλήψεις στο Δημόσιο, π.χ. Βουλή.

ιε. Η καπιταλιστική κρίση γενικότερα.

ιστ. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και η συμμετοχή της χώρας μας σ΄αυτούς.

Απαρίθμησα μερικά μόνο, από αυτά που θα μπορούσε κανείς να … χρεώσει ότι ευθύνονται βασικά, για το χρέος.

Εκείνο που είναι σίγουρο, είναι ότι ΚΑΜΜΙΑ ευθύνη δεν έχει ο λαός – ούτε ακόμα αυτοί που ευεργετήθηκαν από πολιτικούς τύπου Πάγκαλου!

Φυσικά θα ήταν ακόμα πιο τραγικά τα πράγματα, εάν 500.000 νέοι μας δεν είχαν φύγει στο εξωτερικό, από την πραγματικά – όπως το είπε και ο Κ. Καζάκος και ας τον παρεξήγσαν μερικοί … κολοθελητές – πολιτική προδοσίας των τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων και των πολιτικών που επιβάλλει η ΕΕ.

 


Συμπόρευση

Απρίλιος 23, 2017

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα σε όσους δεν αποδέχονται τη σημερινή κατάσταση, δεν υποκύπτουν στη μοιρολατρία και τον συμβιβασμό.

Τους καλούμε σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, για να αναγεννηθεί το εργατικό κίνημα, να συγκροτηθεί μια μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία ενάντια στον καπιταλισμό και τα μονοπώλια.


Για πέστε μας …

Απρίλιος 17, 2017

Ρε σεις, καλόπαιδα της ΛΑΕ ή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (και δεν ξέρω και ποιοι άλλοι), που εδώ και λίγα χρόνια μας … τα πρήξατε με την «έξοδο από το ευρώ» και τη … δραχμή σας (αλήθεια όλοι εσείς που ήσασταν όταν μόνο του το ΚΚΕ διαδήλωνε ενάντια στην ΕΟΚ και την ΕΕ;;;), μπας και μπορείτε να μας πείτε, να μας δείξετε, έστω και μία (αριθ. 1) χώρα που όντας μέσα στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, μέσα στα διάφορα ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, Παγκόσμια Τράπεζα, κλπ., να κατάφερε κάτι, έστω μικρό, υπέρ του λαού της;

Και όταν λέμε «λαού της» δεν εννοούμε φυσικά τους επιχειρηματίες, ΄ντάξ΄;;;

Εδώ, υποφέρουν λαοί, που οι ηγεσίες τους όντας δεκαετίες προσανατολισμένες στον Σοσιαλισμό, προωρούν σε μικρές έστω αποκλίσεις από αυτόν τον Μεγάλο Στόχο.


Μπορούμε …

Απρίλιος 5, 2017

Μπορούμε να γίνουμε πιο ικανοί στην προβολή, αφομοίωση και εκλαΐκευση του Προγράμματός μας, όπως και όλων των επεξεργασιών μας, ιδιαίτερα αυτά που αφορούν την ίδια τη σοσιαλιστική οικοδόμηση και τις αιτίες που μας οδήγησαν στην αντεπανάσταση και στο ιστορικό αυτό πισωγύρισμα, που το πληρώνουμε ακόμα και σήμερα.

Έτσι …

Φυσικά και μπορούμε !

 


Τι σχεδιάζουμε …

Απρίλιος 4, 2017

Ξεκάθαρα, σταράτα, με δυο λογάκια, για να μην μένουν αμφιβολίες ή για να μην υπάρχουν παρερμηνείες, το ΚΚΕ, σχεδιάζει (από αύριο κιόλας) να:

1ον: Συνδυάσει ουσιαστικά την πολιτική, την θεωρητική και την πολιτιστική παρέμβαση του κόμματος μέσα στο λαό.
Να γίνουν αφορμή οι εκδηλώσεις μας, να ενισχυθεί η σχέση, η επαφή με το πολιτικό – μαρξιστικό βιβλίο, το λογοτεχνικό βιβλίο, την ΚΟΜΕΠ, τον «Ριζοσπάστη», τον κινηματογράφο, το θέατρο, τη μουσική.

2ον: Συμβάλει ταυτόχρονα, τόσο στο άνοιγμα, στην προβολή της αναγκαιότητας και της ιστορικής επικαιρότητας του σοσιαλισμού, σε πλατιά τμήματα της εργατικής τάξης και ειδικά της νεολαίας, όσο και στην εμβάθυνση σε ζητήματα επαναστατικής στρατηγικής, μέσα σε πρωτοπόρες δυνάμεις που σταθερά συμπορεύονται μαζί μας στην καθημερινή αγωνιστική δράση.

Όποιος «κάνει» πως δεν καταλαβαίνει τα παραπάνω – και αναφέρομαι κυρίως στους «συντρόφους» της ΛΑΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κλπ. -, ας το ψάξει λίγο, ας το «πάρει αλλιώς», ας προσπαθήσει π.χ. να συναντηθούμε στις Λαϊκές Επιτροπές … ας καταλάβει ότι «Το μέλλον μας είναι ο Σοσιαλισμός»!

υ.γ.: Όποιος πράγματι δεν καταλαβαίνει … αδυνατώ να ασχοληθώ μαζί του.

 

 


Πόλεμος και ΚΚΕ

Μαρτίου 19, 2017

Παραθέτω μικρό τμήμα από σημερινό άρθρο στον «Ρ», μιας και πολύς λόγος γίνεται τελευταία.

Στην εποχή του ιμπεριαλισμού, εποχή κυριαρχίας των μονοπωλίων, όποια μορφή κι αν πάρει η συμμετοχή της Ελλάδας σε πόλεμο … δεν αναιρείται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας ενός τέτοιου πολέμου.

Όπως αναφέρεται στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ :

«Η πάλη για την υπεράσπιση των συνόρων, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, είναι αναπόσπαστη από την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Δεν έχει καμία σχέση με την υπεράσπιση των σχεδίων του ενός ή άλλου ιμπεριαλιστικού πόλου, της κερδοφορίας του ενός ή του άλλου μονοπωλιακού ομίλου».

Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα … δεν πρέπει να εγκλωβιστούν και να ταυτιστούν με τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους.

Με βάση τα παραπάνω προκύπτουν και τα καθήκοντα του ΚΚ σε συνθήκες ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου:

Το καθήκον της ενότητας της εργατικής τάξης, του προλεταριακού διεθνισμού, το καθήκον να μετατραπεί ο πόλεμος σε πάλη για την εργατική εξουσία.
Γιατί η στάση απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι στάση απέναντι στην ταξική πάλη, στάση απέναντι στη σοσιαλιστική επανάσταση.
Αυτή είναι η πιο συνεπής πάλη ενάντια στον πόλεμο.