Για ακούστε λίγο …

Νοέμβριος 25, 2019

Σε σας απευθύνομαι.
Σε σας … αριστερούληδες, της … «κυβερνώσας» «»»αριστεράς»»».
Που χρόνια τώρα μας … γαργαλάτε για … «ενότητα στο πρόβλημα».

Υπάρχει μια ΑΛΗΘΕΙΑ, που δεν πρέπει να την ξεχνάτε, να την κάνετε εικόνισμα.
Μια ΑΛΗΘΕΙΑ, που λέει, ότι όταν λες την ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, είναι σαν να λες ένα ΠΕΛΩΡΙΟ ΨΕΜΑ.

Έτσι, όταν αναφέρεστε στον Άρη, στον Τσε, στον Φιντέλ, να μην φοβάστε να βάζετε δίπλα ΑΚΡΙΒΩΣ και την λέξη ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ!

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ Άρης, ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ Τσε, ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ Φιντέλ.

Όσο και να σας «χαλάει», αυτή είναι όμως η ΑΛΗΘΕΙΑ!

Δεν υπάρχει (ούτε θα υπήρχε) … σκέτος Άρης, … σκέτος Τσε, … σκέτος Φιντέλ!
Υπήρξαν και θεωρούνται δίκαια ΗΡΩΕΣ, επειδή και μόνο, γιατί ΗΤΑΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ!

Λοιπόν, φίλοι, το πρόβλημα είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ, που την ξεχνάτε, μάλλον εσκεμμένα.
Κι αν θέλετε πραγματικά ενότητα, ξεκινήστε από αυτό:

ΓΙΝΕΤΕ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!


«Όλοι ίδιοι είναι».

Νοέμβριος 14, 2019

Όχι, αγαπητοί μου, όχι!
Δεν είναι ΟΛΟΙ ίδιοι …

Ίδιοι είναι οι Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ (και οι … παραφυάδες τους, τα … παρακόμματά τους – που … πάνε και … έρχονται)!

Ίδιοι είναι όσοι ορκίζονται στο όνομα του … Τραμπ (πριν του Ομπάμπα κλπ.), στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε.!

Ίδιοι είναι όσοι πετσοκόβουν τα εργατικά δικαιώματα (βλέπε Μνημόνια), για τα συμφέρντα πέντε δέκα ολιγαρχών!

Φυσικά, υπάρχουν και οι Κομμουνιστές, το ΚΚΕ, οι ταξικές δυνάμεις, που βρίσκονται στην αντίπερη όχθη από τους παραπάνω.

Και που δεν θα «συναντηθούν» ποτές, παρά μόνο όταν γίνει η μεγάλη ανατροπή!

Και τοποθετηθεί ο καθείς στον … πάγκο του!

Γκέγκε;


Στρατός και αστυνομία, εναντίον των λαών

Νοέμβριος 12, 2019

Στη Βολιβία, αυτή τη φορά!

Όπως στη Βενεζουέλα, στη Χιλή, στην Ελλάδα πριν μερικές δεκάδες χρόνια.

Ο λόγος, παντού ο ίδιος: — Η διαιώνιση της εξουσίας της αστικής τάξης, του μεγάλου κεφαλαίου, στην ουσία του χρήματος!

Πως μπορούν να αντιδράσουν οι λαοί; Μπορούν να το κάνουν; Και πως;

Οι απαντήσεις, μετά από τόσα χρόνια πείρας, συνοψίζονται ως εξής.

Οι εργαζόμενοι, στηριγμένοι από τις Ενώσεις τους (συνδικάτα, επιτροπές, συλλογικές ομάδες), έχοντας κατά νου τι θέλουν, που το πάνε, στην πραγματικότητα έχοντας ΤΑΞΙΚΗ συνείδηση, μοναδικό στόχο την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της εξουσία της αστικής τάξης, απόλυτα ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ, μπορούν τα πάντα και κανένας στρατός, καμιά αστυνομία ΔΕΝ μπορεί να τους σταματήσει!


Δυο λογάκια …

Οκτώβριος 28, 2019

Με όσα διαβάζει κανείς στην Βικιπαίδεια (δεν έχω και τις καλύτερες απόψεις για δαύτη), μπορεί κανείς, να συνοψίσει μερικά πράγματα, ως εξής:

Ο φασισμός, είναι μια αυταρχική, εθνικιστική πολιτική ιδεολογία, που στην κορύφωσή της, συναντάει τον ναζισμό (γερμανική «έκδοση», του ιταλικού φασισμού), ο οποίος «ολοκληρώνεται» με την επιβολή δικτατορικού καθεστώτος. Βασικό στόχο, σκοπό, έχει από τη μία την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση και υπεράσπιση της εξουσίας του μεγάλου κεφαλαίου και από την άλλη, την πλήρη αντίθεση στον μαρξισμό, τον μπολσεβικισμό, τον κομμουνισμό, δηλαδή την εξουσία της εργατικής τάξης!
Δεν θα ανακαλύπταμε την … Αμερική, αν λέγαμε ότι είναι ένα παρακλάδι του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού.

Ο κομμουνισμός (ανώτερη βαθμίδα εξέλιξης του σοσιαλισμού) στην ουσία, βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα των παραπάνω. Καταργεί την εξουσία του μεγάλου κεφαλαίου, κοινωνικοποιεί την ιδιοκτησία, τα μέσα παραγωγής, το χρήμα χάνει την αξία του, διαλύει τις ταξικές και όχι μόνο αντιθέσεις. Διαπαιδαγωγεί τον εργαζόμενο λαό, να μπορεί να ζει χωρίς αφεντικά, δηλαδή χωρίς τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανους. Με δυο λόγια, ο κομμουνισμός αντιτίθεται, καταργεί, τον καπιταλισμό.
Βασικός σκοπός και στόχος, η εξουσία να περάσει στην εργατική τάξη!

Με βάση τα (ελάχιστα) παραπάνω, τι σχέση θα μπορούσαν να έχουν τα δύο αυτά συστήματα; Προφανώς, καμμία!

Όσοι προσπαθούν (π.χ. Ε.Ε.) να ταυτίσουν τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό με τον φασισμό – ναζισμό, στην ουσία πέφτουν στο βασικό λάθος, πολιτικό, ιδεολογικό και ιστορικό λάθος, να θέλουν να εξισώσουν τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό με τον καπιταλισμό – ιμπεριαλισμό!

Να ταυτίσουν, να εξισώσουν, την εργατική τάξη, με την αστική τάξη!

Το μεγάλο κεφάλαιο, με την εργατιά!

Και, μπαίνει το εύλογο ερώτημα: — Δεν τα ξέρουν αυτά; Προφανώς και τα ξέρουν!
Ο στόχος τους είναι να μπερδέψουν τον εργάτη, τον υπάλληλο, τον μικρό αγρότη και ελεύθερο επαγγελματία, ώστε να τον καθυποτάξουν εύκολα.
Να μην τον αφήσουν να σηκώσει κεφάλι.

Εντάξει. Είναι καθαρό, ότι η αστική τάξη και τα όργανά της, δεν θα … καθίσουν ήσυχα και όμορφα να αφήσουν την εργατική τάξη να ανατρέψει την εξουσία της, έτσι απλά!

Είναι, τελικά, τόσο απλό το θέμα!


Αφορμής δοθείσης …

Ιουλίου 19, 2019

Με αφορμή την λεγόμενη «πολιτική απόφαση» του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις.

— Αναφέρεται π.χ. (η απόφαση) σε πολιτική και κοινωνική σύγκρουση.

Συνήθως, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι μόνον, όταν μιλάνε για πολιτική σύγκρουση, εννοούν τις όποιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των κομμάτων!
Ενώ, για μας, πιστεύω, ότι με τον όρο «πολιτική σύγκρουση», εννοούμε την αναπόφευκτη σύγκρουση μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού. Μεταξύ ιμπεριαλισμού και κομμουνισμού.
Η δε αναφερόμενη «κοινωνική σύγκρουση», προφανώς και δεν έχει να κάνει με ιδιοτελή πολλές φορές συμφέροντα ανάμεσα σε διάφορα κοινωνικά στρώματα, αλλά μεταξύ της εργατικής τάξης και της αστικής τάξης. Δηλαδή, μιλάμε για Ταξική σύγκρουση και όχι π.χ. αντιπαραθέσεις αγροτών ή ναυτεργατών με άλλες ομάδες εργαζομένων όπως μαγαζιά, τουριστικά θέρετρα κλπ.

— Επίσης, αναφέρονται οι πραγματικές και καθημερινές αγωνίες και προσδοκίες του κόσμου.

Κατ΄αρχάς, να σημειώσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο τελευταίος που μπορεί να μιλάει για τις αγωνίες και τις προσδοκίες του λαού μας, μιας και αυτές τις ποδοπάτησε, τις εκμηδένισε, τις έστειλε στα Τάρταρα.
Η απογοήτευση του κόσμου της εργασίας, από τις εφαρμοσμένες πολιτικές Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ, έπιασε ταβάνι!
Είναι φανερό ότι οι πραγματικές αγωνίες και οι πραγματικές προσδοκίες του λαού μας, δεν έχουν να κάνουν ούτε με την εξυπηρέτηση του ΝΑΤΟ, ούτε να τα έχουμε καλά με την Τρόϊκα, ούτε να σκύβουμε το κεφάλι στο μεγάλο εφοπλιστικό, τραπεζιτικό και βιομηχανικό κεφάλαιο.
Ούτε φυσικά, με το αίσχος της κρατικής και ιδιωτικής τηλεόρασης.
Οι πραγματικές αγωνίες και προσδοκίες του κόσμου, έχουν να κάνουν με το να υπάρχει αξιοπρεπή δουλειά για όλους, εντιμότητα, ειρήνη, μέλλον για τα παιδιά μας, πρόνοια και φροντίδα για τους απόμαχους της δουλειάς, αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις.
Σχέσεις ανθρώπινες, αλληλεγγύη, να λες «καλημέρα» χαμογελώντας στον οποιονδήποτε και αυτός να την ανταποδίδει.
Έχει να κάνει με μια ζωή που πραγματικά να αξίζει.
Και, τέτοιες αγωνίες και τέτοιες προσδοκίες, ΜΟΝΟ το ΚΚΕ μπορεί και θέλει να ικανοποιήσει.

— Αναφέρεται στην «δυνατότητα θετικών μετασχηματισμών εντός του υπάρχοντος παγκόσμιου πλαισίου (σ.σ., όρα καπιταλισμό)».

Όχι, δεν πρόκειται περί περιφρόνησης της πραγματικότητας ή περί θράσους!
Το πιστεύουν αυτό οι Συριζαίοι. Πιστεύουν ότι μπορεί να μερεμετιστεί ο καπιταλισμός. Να διορθωθεί, να γίνει … ανθρωπινότερος!
Είναι απλά η κατάντια των ριψάσπιδων, το τελικό στάδιο των οπορτουνιστών, η σαπίλα των σοσιαλδημοκρατών ή των … κεντροαριστερών!
Το ΚΚΕ αντίθετα, μιλάει για ανατροπή του «παγκόσμιου πλαισίου», την ολοσχερή αντικατάσταση του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Δύσκολα πράγματα δηλαδή …
Διότι, αυτό για να επιτευχθεί, χρειάζεται να βάλει πλάτη σύσσωμος ο κόσμος της εργασίας, ο ίδιος ο λαός.
Πρέπει να ξεβολευτεί από τους καναπέδες, τα καφενεία και τις τηλεοράσεις, να ξεφύγει από την συνήθειά του να τα περιμένει όλα από … σωτήρες!
Να αποφασίσει επιτέλους ότι θα πρέπει να πάρει τις τύχες του στα χέρια του!


«Εύλογες απορίες» και μια απάντηση

Ιουλίου 16, 2019

Με αφορμή τις αλλεπάλληλες εκλογές στην Ελλάδα (αυτές μας ενδιαφέρουν κυρίως), με το ΚΚΕ να κινείται λίγο ή πιο πολύ πάνω από το 5%, από πολλές «πλευρές», τίθενται μια σειρά ερωτημάτων – άλλες φορές καλοπροαίρετα, τις περισσότερες όμως υπεροπτικά και αλαζονικά.

— Γιατί το ΚΚΕ είναι καθηλωμένο;
— Γιατί οι εργάτες και τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται από την κρίση στρέφονται προς συντηρητικές επιλογές και όχι προς την αμφισβήτηση του συστήματος, δηλαδή προς το ΚΚΕ;
— Γιατί οι εργάτες επιλέγουν, στην παρούσα φάση, την βαρβαρότητα και όχι την εξέγερση;
— Γιατί οι εργάτες επιλέγουν, στην παρούσα φάση, τον καπιταλισμό και όχι τον κομμουνισμό; 

Μια πρώτη απάντηση, εάν δεν θέλουμε να προβούμε σε αναλύσεις, είναι η εξής:

Όποιος απαντήσει στο ερώτημα — «Γιατί επιλέχτηκε ο Βαραββάς και όχι ο Χριστός», θα μπορέσει να απαντήσει και στα παραπάνω ερωτήματα, μάλιστα με αρκετές πιθανότητες να βρει τις σωστές απαντήσεις!

Φυσικά, οι σημερινές συνθήκες διαβίωσης κυρίως της εργατικής τάξης, τα διλήμματα στα οποία πρέπει να βρει απαντήσεις, η μεγάλη δύναμη της αστικής τάξης στην χειραγώγηση της κοινής γνώμης, ο ωχαδερφισμός, η απελπισία, η αποστράτευση από τους ταξικούς αγώνες (κυρίως αυτή είναι η βασική αιτία κατά την γνώμη μου) με την ιδεοληψία του «τίποτα δεν πρόκειται να γίνει», θα πρέπει να τύχουν σοβαρή ανάλυση ώστε να βρούμε καλύτερο βηματισμό για το μέλλον, για τους αναπόφευκτους αγώνες που θα χρειαστεί να δώσουμε εν όψει νέων σκληρών αντιλαϊκών μέτρων!


Εξουσίας το … ανάγνωσμα!

Ιουλίου 4, 2019

Η αλήθεια είναι, ότι και οι δύο πλευρές, παλεύουν για την εξουσία.

Η μία πλευρά, τα αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, θέλουν την εξουσία με τον λαό στον … καναπέ!
Να περιμένουν καθισμένοι να … σωθούν!
Κάτι που φυσικά δεν πρόκειται να γίνει τον αιώνα τον … άπαντα!
Το πολύ πολύ, να γίνουν μερικοί κομματικοί διορισμοί.

Η άλλη η πλευρά, το ΚΚΕ, καλεί τον κόσμο να εγκαταλείψει τους καναπέδες, τις τηλεοράσεις και να συμμετέχει ενεργά στην άσκηση της εξουσίας.
Δύσκολο;
Προφανώς …
Από τα … αρχαία χρόνια, υπήρχε η ρήση «πέσε πίτα να σε φάω» από τη μία, ενώ από την άλλη «συν Αθηνά και χείρα κίνει»!

Ελληνικέ λαέ, κατάλαβέ το επιτέλους!
Δεν υπάρχουν … σωτήρες (ένας που … εμφανίστηκε πριν …. δυο χιλιάδες χρόνια, τον … σταύρωσαν οι ίδιοι που μας σταυρώνουν εμάς σήμερα), ο μόνος σωτήρας είσαι εσύ ο ίδιος!

Με το ΚΚΕ, φυσικά!