Νίκος Πλουμπίδης

Στις 14 Αυγούστου του 1954, η αστική τάξη της χώρας μας, σε αγαστή συνεργασία (όπως και σήμερα συμβαίνει) με τις ΗΠΑ, δολοφονεί τον ηρωικό Νίκο Πλουμπίδη!

Στην δίκη – παρωδία και ενώ ήξερε ότι σε λίγο θα τον εκτελέσουν και παράλληλα είχε (από εσφαλμένη αντίληψη γεγονότων) απομονωθεί από το κόμμα του, το ΚΚΕ, δηλώνει.

«Τιμή μου εγώ πάνω απ’ όλα έχω την τιμή του Κόμματος (…)
Εγώ εκείνα που δίδασκα τα εφάρμοζα πρώτος εγώ.
Ημουν πιστός στο Κόμμα τότε που με ανέβαζε στα ανώτατα αξιώματά του, είμαι πιστός και τώρα που, καλά ή κακά, δίκαια ή άδικα, με κατηγορεί και με στιγματίζει.
Θα παραμείνω για πάντα πιστός και θα πεθάνω κομμουνιστής.

Ο εχθρός δουλεύει και δουλεύει με πολλά μέσα για να διαλύσει το Κόμμα, να σπείρει τη σύγχυση στις μάζες και να στρέψει τα στελέχη και τα μέλη του Κόμματος ενάντια στην ηγεσία.
Αυτό που επείγει δεν είναι η ανασκευή της κατηγορίας.
Αυτό θα το κάνει το Κόμμα αργότερα, αλλά η διαφύλαξη της ενότητας του Κόμματος και της εμπιστοσύνης στην ηγεσία του Κόμματος (…)
Κρατιέμαι με τα δόντια στη ζωή και θα δώσω ακόμα δύο μάχες.

Τη μάχη της δίκης και τη μάχη του εκτελεστικού αποσπάσματος (…)
Πάντως, πιστεύω ότι το Κόμμα θα επανεξετάσει εν καιρώ το ζήτημα»
.

Για την Ιστορία: Αυτό έγινε το 1958, αποδείχθηκε ότι το δίκιο το είχε ο Νίκος Πλουμπίδης και φυσικά η αποκατάσταση του Στελέχους του ΚΚΕ ήταν πλέον γεγονός!

Το θέμα βέβαια, ΔΕΝ είναι τι έκανε η ηγεσία του ΚΚΕ – τότε, μετά, τι κάνει σήμερα!

Το θέμα είναι ότι το παράδειγμα, την αξιοπρέπεια, την πίστη του στο Κόμμα ΤΟΥ, στον κομμουνισμό του Νίκου Πλουμπίδη, σήμερα, ΔΕΝ μπορούν ΔΕΝ έχουν το δικαίωμα να την σφετερίζονται κάτι τύποι σαν τον Λαφαζάνη, τον Στρατούλη (και άλλα … παιδιά), γιατί κάναν ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ!

Χωρίς μάλιστα να τους κατηγορήσει για το παραμικρό το ΚΚΕ, αυτοί το πρόδωσαν, το εγκατέλειψαν και ακόμα και μέχρι σήμερα το συκοφαντούν και προσπαθούν να παραποιήσουν την ίδια την Ιστορία!

Κατά τη γνώμη μου, για την ζωή και το έργο του Ήρωα Νίκου Πλουμπίδη, μπορούν να μιλάνε ΜΟΝΟ τα στελέχη του ΚΚΕ, τα μέλη του ΚΚΕ, οι φίλοι του, οι οπαδοί του, οι ψηφοφόροι του!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ!

Ο ΝΙΚΟΣ Ο ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ ΚΟΜ-ΜΟΥ-ΝΙ-ΣΤΗΣ!

6 Responses to Νίκος Πλουμπίδης

  1. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Ως γνωστό
    Ο Βελουχιώτης, Πλουμπίδης, Μπελογιάννης δεν ανήκουν στο ΚΚΕ και ας ήταν μέλη του ΚΚΕ

    Είναι «πνευματική ιδοκτησία» Πασοκών πασών των χρωμάτων, Original και μεταμφιεσμένων, από την σοσιαλδημοκρατία μέχρι και την «αναρχία»

  2. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    «..Απόψε που ξανα-σκοτώνουν τον Πλουμπίδη
    14-08-2018

    Γι’ αυτό κι όσοι επικαλούνται τον Πλουμπίδη σαν ήρωα αρχαίας τραγωδίας -κι όχι ενός σύγχρονου αγώνα- αδυνατούν να συλλάβουν το μεγαλείο του, δεν πέρασαν ούτε ξώφαλτσα από το νόημα της θυσίας και του αγώνα του.

    http://www.katiousa.gr/politika/apopse-pou-ksana-skotonoun-ton-ploumpidi/

    Ένας Συριζαίος τιμά τη μνήμη του Νίκου Πλουμπίδη. Συμβαίνει σήμερα…

    Νίκος Πλουμπίδης, εκτελέστηκε σαν σήμερα, στις 14 Αυγούστου 1954
    — Γιώργος Κυρίτσης (@giorgoskyritsis) 13 Αυγούστου 2018

    Γιατί όχι; Πρωτίστως βέβαια με τις πράξεις και τα έργα του, όχι στα λόγια για το φαίνεσθαι. Δίνει αγώνες για τα μνημόνια, τη διαπραγμάτευση (17 ώρες παρακαλώ) που θα λύγιζε και τον “Αλύγιστο” του Κοτζιά, για το χρέος, τη γραβάτα. Οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ βρίσκονται στο καλύτερο δυνατό σημείο, απόδειξη ότι πλέον δεν εκτελούνται κομμουνιστές και πολιτικοί κρατούμενοι στη χώρα μας.

    Ο Πλουμπίδης βέβαια (ο “Αλύγιστος” του Κοτζιά, για όσους δεν το έχουν διαβάσει, που δεν έχει σχέση με το νυν υπουργό)

    δεν προσφέρεται για τα δόντια της κυβερνώσας αριστεράς που μασάει με χρυσές μετακλητές μασέλες. Τα έβαλε μόνος του με ολόκληρο το μηχανισμό του αστικού κράτους, αποκομμένος από το κόμμα και την ηγεσία του που είχε λόγους, σε εκείνη τη συγκυρία, δρώντας σε βαθιά παρανομία και λόγω των τακτικών της Ασφάλειας, να τον υποψιάζεται ως προδότη. Αυτός όμως έμεινε αλύγιστος, ακλόνητος, παρά την αρρώστια του, πατώντας στη δύναμη των ιδανικών του και της πίστης του στον αγώνα του κόμματος, που ήξερε πως θα τον δικαιώσει.

    Σήμερα κάποιοι από αυτούς που τον επικαλούνται και τον ποστάρουν στους τοίχους τους -αντί να τον στήνουν στον τοίχο- τον θεωρούν “τραγική φιγούρα”, ακυρώνοντας ουσιαστικά το μεγαλείο της ψυχής και της συνείδησής του που τον έκανε ήρωα, γιγαντώνοντας ακόμα περισσότερο τη μορφή του. Θεωρούν πως πήγε άδικα, για ένα κόμμα που τον πρόδωσε, για ένα πουκάμισο αδειανό, για ένα λάθος ή εξαιτίας του Ζαχαριάδη. Λες και ήταν το ΚΚΕ εκείνο που τον εκτέλεσε και όχι το αστικό μετεμφυλιακό κράτος, που βγαίνει λάδι σε αυτήν την αφήγηση, με κάποιον τρόπο.

    Και αν ζούσε σήμερα ο Πλουμπίδης, θα τον χτυπούσαν φιλικά στην πλάτη, με συγκατάβαση για την πλάνη του, για τις τραγικές του αυταπάτες, τις αντιφάσεις του, τις φρούδες ελπίδες που έτρεφε και τον πίκραναν, το κόμμα που τον γέλασε (Σύντροφοί μου τους γέλασα, που έλεγε ένας δευτερεύων χαρακτήρας στον “Άνθρωπο με το Γαρίφαλο”, με τον Αντώνη Αντωνίου να είναι σα σωσίας του Πλουμπίδη, καθώς τον υποδύεται). Θα τον υποδέχονταν σαν κάποιο θύμα που ξεγελάστηκε από την τυφλή του πίστη και πικράθηκε, και όχι σαν ήρωα που δρούσε συνειδητά και έδωσε τον τελευταίο του αγώνα μπροστά στο δικαστήριο και το εκτελεστικό απόσπασμα, φωνάζοντας “Ζήτω το ΚΚΕ…”

    Πολλές φορές τον επικαλούνται ενάντια στο ίδιο το κόμμα του, που λεν πως τον πρόδωσε, τον κατηγόρησε ως χαφιέ, δεν πίστευε πως τον εκτέλεσαν. Θεωρούν πως είναι προνομιακό πεδίο για να πουν για το κόμμα που τρώει τα παιδιά του και δε δικαιούται να ομιλεί σήμερα για τους ήρωες που βγήκαν κάποτε από τις γραμμές του. Ο Πλουμπίδης βέβαια έλεγε πως το κόμμα του θα έβρισκε την αλήθεια και τελικά θα τον αποκαθιστούσε, όπως και έγινε, ακριβώς για να μη δώσει κανένα πάτημα να τον χρησιμοποιήσουν ενάντια στο ΚΚΕ, σε όσους ήθελαν να αξιοποιήσουν την περίπτωσή του, για να το χτυπήσουν. Αλλά εντάξει τώρα, τι να ήξερε και αυτός, αφού ζούσε με τις αυταπάτες του, τραγική μορφή, τον φάγανε οι δικοί του…

    Γι’ αυτό κι όσοι επικαλούνται τον Πλουμπίδη σαν ήρωα αρχαίας τραγωδίας -κι όχι ενός σύγχρονου αγώνα- αδυνατούν να συλλάβουν το μεγαλείο του, δεν πέρασαν ούτε ξώφαλτσα από το νόημα της θυσίας και του αγώνα του. Κι όσοι ανήκουν στον κυβερνητικό λόχο, υπηρετώντας πιστά το ίδιο σύστημα ενάντια στο οποίο πολέμησε ο Νίκος Πλουμπίδης ως την τελευταία ώρα της ζωής του, θυμίζουν εκείνο το στίχο από το τραγούδι που του έγραψε ο Θάνος Μικρούτσικος, για μισθοφόρους και πραιτωριανούς.

    Κι όταν τον επικαλούνται, έτσι ψεύτικα κι υποκριτικά, σου έρχεται να τραγουδήσεις: απόψε (που) ξανα-σκοτώνουν τον Πλουμπίδη…»

  3. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

  4. Ο/Η faros λέει:

    ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ !

  5. Ο/Η faros λέει:

    Ανθρωπάρια που τολμούν να πιάσουν στο βρωμόστομό τους τον ΝΙΚΟ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗ !

    Ουστ !

  6. Ο/Η faros λέει:

    Όσο και να χτυπιένται οι ριψάσπιδες, οι απολογητές του μεγάλου κεφαλαίου, οι ραγιάδες, ΗΡΩΕΣ ΒΓΑΖΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΚΕ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: