Κάποιοι ακόμα το παλεύουν …

19 Απριλίου, 2016

Θα μπορούσαμε επίσης να πούμε ότι υπάρχει ελπίδα, ή ότι αυτοί που αντιστέκονται, αυτοί που ακόμα το παλεύουν, μας κάνουν να είμαστε αισιόδοξοι ότι θα «γυρίσει» η Ιστορία.

Αφορμή για τα παραπάνω, πήρα από μια είδηση που έρχεται από την Πολωνία, μια χώρα που από τον γνωστό και μη εξαιρετέο Λεχ Βαλέσα (που θα έσωζε την Πολωνία από τον … κομμουνισμό) έφτασε τελικά σήμερα να κυβερνάται από ακροδεξιά αντικομμουνιστικά στοιχεία.

Στην Πολωνία λοιπόν, σε μια πόλη που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της χώρας, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία και την Σλοβακία (έχει την σημασία της η περιοχή), που ονομάζεται Ρζεσζόφ (μια πολύ όμορφη πόλη με κοντά 200.000 κατοίκους), οι τοπικές αρχές, κόντρα σε έναν όλο και πιο εντεινόμενο και χυδαίο αντικομμουνισμό, ΑΡΝΕΙΤΑΙ να καταστρέψει Σοβιετικό Μνημείο, το οποίο φτιάχτηκε το 1950 και συμβολίζει την νίκη του Κόκκινου Στρατού ενάντια στους ναζί της ναζιστικής Γερμανίας, με το πολύ απλό επιχείρημα:

– «Ο Κόκκινος Στρατός μας απελευθέρωση, αυτό είναι γεγονός» και «Δεν θα πρέπει να καταστρέφονται Μνημεία, γιατί αυτό δεν θα αλλάξει την Ιστορία».

Κόντρα στους κάθε λογείς παραχαράκτες της Ιστορίας, κόντρα σε όσους θέλουν ντε και καλά να ξαναγράψουν την Ιστορία, φαίνεται να υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις.

Ε, δεν πρέπει να μας γεμίζει αισιοδοξία αυτό;

 

 


Τι να γράψεις …

19 Απριλίου, 2016

Πολλοί φίλοι, μου λένε, «δεν γράφεις τόσο συχνά όσο παλιά».

Δίκιο έχουν …

Όμως, ρε παίδες, τι να γράψει κανείς;

Η ξεφτίλα της «εφηρμοσμένης πολιτικής», της … «δημιουργικής ασάφειας, αλλά και της … σαφήνειας» του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του μεσιέ Αλέξη Τσίπρα, η αηδία που νιώθει κανείς με τους στημένους και ξεπουλημένους δημοσιογραφίσκους όλων μα όλων των καναλιών μας, τα ψέματα, η κοροϊδία, η ρεμούλα, η προστυχιά … έ, δεν αφήνει πολλά περιθώρια να γράψει κανείς κάτι χρήσμο …

Κάτι που να αξίζει τον κόπο …

Ακόμα και η σημερινή δημοσιευμένη δημοσκόπηση της επίσημης Ρωσσικής (αυτό που όλοι γράφουν την Ρωσσία με ένα «σ», δεν μπορώ να το καταλάβω) εταιρίας Levada που δείχνει την νοσταλγία για την ΕΣΣΔ να φτάνει στο 58%, φαντάζει σαν όαση σε μια τόσο τεράστια αμμώδη έρημο που …

Συγμώμη Φίλοι μου, που δεν βρίσκω τι να γράψω!