Χρωματιστές … μπίζνες !!!

14 Μαρτίου, 2013

Το ερώτημα, απευθύνεται στον γνωστό δημοσιογράφο του Μέγκα  Γ. Πρετεντέρη, προφανώς δε θα είναι ρητορικό, γιατί μάλλον είναι εντελώς απίθανο να πάρω την όποια απάντηση !

– Κύριε Γ. Πρετεντέρη, ποιες ακριβώς είναι οι … «κόκκινες μπίζνες» που αναφέρεις στο άρθρο σου για τις σχετικές επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ ;

Λέει επί λέξει η σχετική φράση του δημοσιογράφου: «Υπό αυτήν την έννοια, λοιπόν, προτιμώ καλοπροαίρετα να δεχτώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ενδιαφέρεται να κάνει κόκκινες μπίζνες».

Επί μέρους ερωτήματα, που προκύπτουν, είναι:

– Θα μπορούσες (κ. Πρετεντέρη) να δεχτείς και … κακοπροαίρετα ;

– Πόθεν προκύπτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τις όποιες … μπίζνες ;

– Πόθεν προκύπτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να κάνει ή θα ήθελε να κάνει ή έστω θα προωθούσε μπίζνες διαφορετικού … χρώματος, από αυτές των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ ;

Άραγε (αυτό το ερώτημα, προφανώς και ΔΕΝ είναι για τον Πρετεντέρη), ως που θα φτάσουν οι δημοσιογραφίσκοι του καπιταλιστικού συστήματος, για να πείσουν ντε και καλά τον κόσμο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι διαφορετικό κόμμα, θα κάνει κάτι διαφορετικό αν γίνει κυβέρνηση από τα άλλα αστικά κόμματα ;

Τι … κοτσάνες θα ακούσουμε ακόμα ;


Αξιολόγηση

14 Μαρτίου, 2013

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για την λεγόμενη αξιολόγηση που προωθεί η κυβερνητική τρόικα, ας πούμε μερικά πράγματα.

Το βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, είναι αν σε μια κοινωνία, μια οργανωμένη κοινωνία, πρέπει να υπάρχει ή όχι αξιολόγηση των εργαζομένων.

Φυσικά, πριν εύκολα ή δύσκολα απαντήσει κανείς με ένα ναι ή με ένα όχι, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εξής περιπτώσεις:

– Μπορεί ένας εργαζόμενος να πηγαίνει στη δουλειά του, ή να φεύγει, όποτε θέλει ;
– Μπορεί ένας εργαζόμενος να δουλεύει, να προσφέρει, κατά … βούληση ;
– Μπορεί να σαμποτάρει, να «καρφώνει» συναδέλφους του, να αρνείται, να το «παίζει» υπεράνω, να είναι γλύφτης, κ.λ.π. ;
– Γίνεται να μην λαμβάνονται υπόψη ιδιαιτερότητες, όπως π.χ. μητρότητα, αναπηρίες, μειωμένες δυνατότες προσφοράς ;
– Δεν πρέπει η προφορά, η εργασία, να βρίσκονται σε πλήρη συνάφεια με τα προσόντα κάποιου, με τις γνώσεις του, με τις ικανότητές του ;
– Δεν πρέπει ο εργαζόμενος να έχει το δικαίωμα να απευθύνεται παραπάνω, όταν αδικείται, όταν βλέπει ότι δεν του συμπεριφέρονται οι ανώτεροί ή και οι κατώτεροί του όπως πρέπει και φυσικά να βρίσκει το δίκιο του ;
– Δεν πρέπει ο κάθε εργαζόμενος να έχει το δικαίωμα ανάδειξής του ; Να μπορεί να βρεθεί σε θέσεις ευθύνης, χωρίς «μέσο» ή … μπάρμπα στην Κορώνη ;

Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, ας είμαστε ξεκάθαροι :

Δεν μπορεί σε μια Οργανωμένη Κοινωνία, να μην υπάρχει Αξιολόγηση.
Φυσικά και θα υπάρχει !

Το θέμα είναι, ένας εργαζόμενος για ποιον δουλεύει, που πηγαίνει το προϊόν της δουλειά του, ποιος τον αξιολογεί και για ποιον λόγο τον αξιολογεί !