Πέρασαν 60 χρόνια …

Μαρτίου 5, 2013

stalin

ΙΩΣΗΦ ΒΙΣΑΡΙΟΝΟΒΙΤΣ ΣΤΑΛΙΝ

Το έργο του παρακαταθήκη για το κομμουνιστικό κίνημα

Συμπληρώνονται σήμερα 60 χρόνια από το θάνατό του – «έφυγε» στις 5 Μάρτη του 1953

Ποιος ήταν ο Στάλιν ;

Το όνομα και η δράση του Στάλιν (Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι ήταν το πραγματικό του όνομα), ως επικεφαλής της ΚΕ του ΚΚ (μπολσεβίκων) της ΕΣΣΔ και του σοβιετικού κράτους, μετά το θάνατο του Λένιν, συνδέθηκε, τόσο με τις επιτυχίες των οικοδόμων του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, όσο και με την ανάπτυξη του σοσιαλιστικού συστήματος σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας.

Ταυτόχρονα, το όνομα του Στάλιν συνδέεται με την τεράστια συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών κατά το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο. Ηταν το πιο σημαντικό αποτέλεσμα της πάλης των λαών πριν το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, στη διάρκειά του για τη συντριπτική ήττα του φασισμού, αλλά και αμέσως μετά τον πόλεμο, στα πρώτα χρόνια της ανοικοδόμησης. Ο ιμπεριαλισμός διεθνώς σ’ αυτό το πεδίο δέχτηκε μια μεγάλη ήττα, αφού σ’ ένα μέρος του πλανήτη, αρκετά σημαντικό από πολλές πλευρές, οι λαοί οικοδομούσαν το δικό τους μέλλον, τη νέα κοινωνία, καταργώντας την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και παίρνοντας την τύχη τους στα χέρια τους.

Ο Γεωργιανός Ιωσήφ Στάλιν εντάσσεται από νεαρή ηλικία σε παράνομο μαρξιστικό όμιλο στην Υπερκαυκασία. Στο Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΣΔΕΚΡ) συμμετέχει, από την ίδρυσή του, το 1898. Μελετάει τα έργα των Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν και Πλεχάνοφ. Παίρνει μέρος στην έκδοση μαρξιστικών εφημερίδων στην Υπερκαυκασία και στην προπαγάνδιση του μαρξισμού στους εργάτες της περιοχής. Μέλος της Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ Τιφλίδας, Καυκασιανής Ενωσης και Μπακού, στηρίζει τις λενινιστικές ιδέες για το κόμμα, την τακτική και τη στρατηγική του και παίρνει μέρος στην Επανάσταση του 1905 – 1907.

Στα 1912, ο Στάλιν έγραψε το βιβλίο «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα», που είναι από τα πιο σημαντικά μαρξιστικά έργα, για ένα από τα πιο δύσκολα στην επίλυσή τους προβλήματα, όπως είναι το εθνικό ζήτημα. Ο Λένιν, στο άρθρο του «Το εθνικό πρόγραμμα του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος», έγραφε: «Στη θεωρητική μαρξιστική φιλοσοφία αυτή η κατάσταση πραγμάτων και οι βάσεις του εθνικού προγράμματος της σοσιαλδημοκρατίας φωτίστηκαν πια τον τελευταίο καιρό (σε πρώτη γραμμή προβάλλει εδώ το άρθρο του Στάλιν)». Οταν δε έμαθε πως προτείνεται να θεωρηθεί το άρθρο, σαν άρθρο για συζήτηση, αντιτάχθηκε σ’ αυτό κατηγορηματικά: «Είμαστε, βέβαια, απόλυτα ενάντια σ’ αυτό. Το άρθρο είναι πολύ καλό. Το ζήτημα είναι μαχητικό κι εμείς δε θα υποχωρήσουμε ούτε κατά ένα γιώτα από τις θέσεις αρχών μπρος στη μαφία του Μπουντ» (Αρχείο Ινστιτούτου Μαρξ – Ενγκελς – Λένιν).

Στην καθοδήγηση της ένοπλης εξέγερσης στη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, πήρε μέρος σαν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, μέλος του Στρατιωτικοεπαναστατικού Κέντρου της Πετρούπολης και της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής.

Εγινε λαϊκός επίτροπος των εθνοτήτων στην πρώτη Σοβιετική Κυβέρνηση. Στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και της ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης, ήταν μέλος του Επαναστατικού Πολεμικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Δημοκρατίας.

Συνέβαλε στην ενίσχυση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με την αγροτιά, την περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Υπερασπίστηκε τη λενινιστική πολιτική, ενάντια στην πολιτική του Τρότσκι. Αγωνίστηκε ενάντια στο δεξιό οπορτουνισμό μέσα στο κόμμα. Επέμενε στην ιδεολογικοπολιτική ενότητα του κόμματος ως θεμέλιου για την πορεία της επανάστασης και την ανάπτυξη του σοσιαλισμού. Ηταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ` Διεθνούς.

Σημαντική ήταν η συμβολή του στη δημιουργία της ΕΣΣΔ στα 1921 και στη λύση του πιο δύσκολου «εθνικού ζητήματος», αλλά και στην επεξεργασία και εφαρμογή των σχεδίων της οικονομικής και πολιτιστικής, αλλά και αμυντικής ανάπτυξης της ΕΣΣΔ.

Μερικά από τα έργα του, εκτός από το σημαντικό για το εθνικό ζήτημα, το οποίο αναφέραμε ήδη, είναι: «Για τις βάσεις του λενινισμού», «Τροτσκισμός ή λενινισμός», «Ζητήματα λενινισμού», «Ακόμα μια φορά για τη σοσιαλδημοκρατική παρέκκλιση στο κόμμα μας», «Για τη δεξιά παρέκκλιση στο ΠΚΚ (μπ.)», «Ζητήματα αγροτικής πολιτικής στην ΕΣΣΔ», «Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ» κ.ά.


ΣΥΡΙΖΑ: Οι μάσκες έπεσαν !

Μαρτίου 5, 2013

Το … Συριζαίϊκο Φορολογικό, όπως ανακοινώθηκε, «μπάζει» από παντού, όμως εγώ θα ασχοληθώ με ένα τμήμα του, για λόγους … συντομίας !

Ανάμεσα, το λοιπόν, στις Προτάσεις είναι και οι παρακάτω (με τον ανάλογο σχολιασμό από μένα):

– Ατομικό αφορολόγητο όριο το εκάστοτε όριο φτώχειας που προσδιορίζεται σήμερα στις 12.000 ευρώ με προσαύξηση κατά 2.000 ευρώ για το πρώτο και το δεύτερο παιδί και 3.000 ευρώ για κάθε επόμενο.

Σχόλιο: Μάλιστα ! 12.000 ευρώ, όπως και πριν το είχαν τα αστικά κόμματα. Γι αυτό και λέμε και μεις ότι αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα είναι το ίδιο πράγμα. Υπηρέτες της αστικής τάξης, του μεγάλου κεφαλαίου !

– Επιβολή φόρου μεγάλης περιουσίας στο άθροισμα αξίας κινητών αξιών ( καταθέσεων, μετοχών, έργων τέχνης κλπ) και ακινήτων ( οικόπεδα, κτίρια κλπ) με ατομικό αφορολόγητο 300.000 ευρώ.

Σχόλιο: Μπα ; Ναι ; Αφορολόγητο 300.000 ευρώ ; Μα με τις λεγόμενες “αντικειμενικές αξίες” τόσο κάνει ένα απλό σπιτάκι !

– Εξέταση από μηδενική βάση των φοροαπαλλαγών και των ειδικών φορολογικών καθεστώτων, π.χ. της εκκλησιαστικής περιουσίας, των εφοπλιστών και των βουλευτών.

Σχόλιο: Καλά τα … π.χ., αλλά μήπως τελικά είναι το πρόσχημα για να κρύψουν την κατάργηση των (όσων απόμειναν) λαϊκών φοροαπαλλαγών ;

– Εφαρμογή ενός φόρου μεταβίβασης ακινήτων, κληρονομιάς και δωρεών με πολύ υψηλά όρια, ώστε να πιάνει μόνον τους πλούσιους.

Σχόλιο: Για να μην λέει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά τα “υψηλά” όρια, ας σκεφτεί ο καθένας που το πάνε !
Το ποιους θεωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ “πλούσιους” είναι ένα ερώτημα.

– Αύξηση της φορολόγησης των νομικών προσώπων στα όρια του μέσου όρου της ευρωζώνης. Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μεγάλη απόκλιση στην Ελλάδα σε σχέση με την ευρωζώνη, άρα χάνονται σημαντικά έσοδα από τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Σχόλιο: Και ποιος είναι αυτός ο “μέσος όρος της ευρωζώνης” ;
Και, ποιος θα είναι αύριο ;
Αν και εδώ πέφτουν οι μάσκες … κατάχαμα !
Ρε Τσίπρα, ρε ΣΥΡΙΖΑ, οι “μεγάλες επιχειρήσεις”, όσο υπάρχουν, όσο υπάρχει το καπιταλιστικό ληστρικό σύστημα, πάντα θα βρίσκουν τρόπους για να μην πληρώνουν, ως πότε θα κοροϊδεύετε τον κόσμο ;

– Στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνεται ακόμη Φόρος Μεγάλης Περιουσίας με ατομικό αφορολόγητο όριο τις 300.000 ευρώ ανά άτομο και προοδευτική κλίμακα πάνω από αυτό. Ο συγκεκριμένος φόρος θα υπολογίζεται με βάση τα στοιχεία του περιουσιολόγιου, στα οποία θα περιλαμβάνονται η κατοχή κτιρίων, οικοπέδων, γαιών, έργων τέχνης, καταθέσεων τραπεζών, επενδυτικών προϊόντων και συμμετοχών σε εταιρείες.

Σχόλιο: Έρχονται Νέοι Φόροι ! Ας το καταλάβει αυτό ο καθένας ! Πόσο πιο ξεκάθαροι πρέπει να γίνουν οι συριζαίοι για να ξυπνήσει επιτέλους ο κόσμος ;

– Προτείνεται, επίσης, μείωση του ανώτατου συντελεστή ΦΠΑ 23% καθώς και χαμηλός συντελεστής ΦΠΑ για τα βασικά είδη διατροφής, της εστίασης, των παιδικών τροφών, των ειδών προσωπικής ανάγκης των ατόμων με αναπηρία, των προϊόντων πολιτισμού και γνώσης και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

Σχόλιο: Δυο πράγματα, επιγραμματικά.
Πρώτον, δεν μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση του ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής, άρα ας βγουν συμπεράσματα.
Δεύτερον, οι έμμεσοι φόροι (όπως είναι ο ΦΠΑ) και επί ΣΥΡΙΖΑ θα … ζουν καθ θα βασιλεύουν και μιας και δεν μιλάει ανοιχτά για ποια ποσοστά εννοεί, μπορεί κανείς να σκεφτεί ο,τιδήποτε !
Δηλαδή, αν το 23% το κάνουν …22%, τι θα γίνει ;

– Προτείνεται, τέλος, ειδική φορολογία στα είδη και τις υπηρεσίες πολυτελούς διαβίωσης – κατανάλωσης, ενώ θα παρουσιαστούν και οι προτάσεις του κόμματος για το περιουσιολόγιο και την πάταξη της φοροδιαφυγής.

Σχόλιο: Η … αοριστολογία, της … αοριστολογίας, … ω αοριστολογία !


5 Μάρτη 1943: Ιστορική και Διδακτική ημερομηνία

Μαρτίου 5, 2013

Σαν σήμερα πριν από 70 ακριβώς χρόνια ο ελληνικός λαός, με οργανωτή, καθοδηγητή και μπροστάρη του αγώνα του το ΚΚΕ, ματαιώνει τα σχέδια του Χίτλερ για την επιστράτευση των Ελλήνων στα γερμανικά Νταχάου.

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι από κείμενο του Νίκου Πλουμπίδη. Γράφτηκε στην απομόνωση.

*

«Η 5η του Μάρτη, του 1943, είναι ιστορική ημέρα για το Ελληνικό Λαϊκό επαναστατικό κίνημα με παγκόσμια απήχηση και σημασία. Την ημέρα αυτή ολόκληρος ο Αθηναϊκός λαός με ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ στο κέντρο της Αθήνας επέβαλε στο Χίτλερ και στους Ελληνες πράκτορές του να ανακαλέσουν την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ.

(…)

Στις 4 του Μάρτη, πριν ακόμα φωτίσει, ήλθε ξαφνικά ο Κ. Χατζήμαλης και μου αναφέρει ότι «απεφασίσθη η πολιτική επιστράτευση και ότι αύριο στις 5 του μηνός θα το αναγγείλει από το Ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών ο Πρωθυπουργός Λογοθετόπουλος». Η είδηση ήταν σοβαρή με εξαιρετική πολιτική σημασία. Επρεπε να προλάβουμε τον εχθρό, προτού αναγγείλει την απόφασή του.

(…)

Σε δυο ώρες συνήλθε η επιτροπή πόλης της ΚΟΑ που αποτελούνταν από διαλεχτούς αγωνιστές. Εκεί ανέπτυξα την πρότασή μου (σ.σ.: ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ και ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ με σύνθημα: ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ. ΨΩΜΙ, ΔΟΥΛΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ) και ετόνισα τις ιστορικές ευθύνες που αναλαμβάνουμε. Ολα τα μέλη δέχτηκαν με ενθουσιασμό την πρότασή μου. Καθορίσαμε το γενικό πρόγραμμα δράσης και όλοι έφυγαν για να κινητοποιήσουν τους τομείς που καθοδηγούσε ο καθένας. Είπαμε να ειδοποιηθεί και η Κ.Ο. Πειραιά να βοηθήσει κι αυτή. Από το μεσημέρι της Τρίτης 4 Μάρτη δεκάδες χιλιάδες λαϊκοί αγωνιστές βρίσκονταν σε πυρετώδη κίνηση. Τα τυπογραφεία και οι πολύγραφοι δούλευαν αδιάκοπα. Πλακάτ, σημαίες, συνθήματα ετοιμάστηκαν. Τα σχέδια πορείας του κάθε κλάδου και τομέα καταστρώθηκαν. Χιλιάδες προκηρύξεις και τρικ μοιράστηκαν. Οι συνδέσεις των διαφόρων κρίκων εκανονίστηκαν. Τα ΧΩΝΙΑ τότε εφευρέθηκαν και τέθηκαν σε εφαρμογή. ΟΛΟΙ οι τομείς ΟΛΑ τα γρανάζια της πολύπλευρης και πολύπλοκης μηχανής τέθηκαν σε κίνηση και άρχισαν να δουλεύουν ταχύτατα και κανονικά. Ξημέρωσε η Τετάρτη 5 Μάρτη του 1943. Ολη η κίνηση, όλες οι υπηρεσίες σταματημένες.

*

Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ήταν πράγματι ΚΑΘΟΛΙΚΗ. Ολα νεκρώθηκαν. Εργάτες, υπάλληλοι, βιοτέχνες, έμποροι, όλοι απεργούν, όλα κλειστά και τότε άρχισε να ξεχύνεται στο κέντρο της Αθήνας ο λαϊκός χείμαρρος των συνοικιών. Για πρώτη φορά τόσο πυκνές λαϊκές μάζες κατέβηκαν στο πεζοδρόμιο για να διεκδικήσουν και να επιβάλουν τα αιτήματά τους. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε μια τόσο μεγάλη σε όγκο και μαχητικότητα ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ. Αυτό ήταν πρωτοφανές όχι μόνο για την Αθήνα αλλά και για τις μεγάλες ξένες πρωτεύουσες κι αυτό όχι σε καιρούς ειρηνικούς αλλά κάτω απ’ τον πιο βάρβαρο καταχτητή. Το παλλαϊκό ξεσήκωμα ήταν τέτοιο που οι κατακτητές αναγκάστηκαν να ανακαλέσουν την απόφασή τους και να δηλώσουν ότι «ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ζήτημα πολιτικής επιστράτευσης για την Ελλάδα». Η 5η του Μάρτη του 1943 δεν έσωσε μόνο τα ελληνόπουλα από τα γερμανικά κάτεργα αλλά συνετέλεσε και στην πορεία και την εξέλιξη του πολέμου και έδειξε το δρόμο που πρέπει να ακολουθούν οι λαοί για να επιβάλουν τις θελήσεις τους (…)».

(Ν. Πλουμπίδης, Φυλακές Απομόνωσης 5.3.54).

Πηγή: Σημερινός «Ρ», Ν. Μπογιόπουλος