Απίστευτο !

21 Αυγούστου, 2012

Απίστευτο μεν, αληθινό δε – προς το παρόν !

Ίσως αργότερα, να έχουμε καλύτερες, θετικότερες εξελίξεις!

Για τι πράγμα μιλάω ;
Μα, για την άκρως εχθρική προς την … Αριστερά ανακοίνωση, ότι ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ μεσιές Ζ. Κ. Γιούνκερ, κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Αθήνα, δεν θα συναντηθεί – άκουσον, άκουσον – με τον ηγέτη της … Αριστεράς Mr. Alexis !!!

Και μη νομίσει κανείς ότι το … σνομπάρισμα προς την Αριστερά του Mr. Alexis, από τον Λουξεμβούργιο πρωθυπουργό, έχει να κάνει με τίποτα διπλωματικά λάθη του ΣΥΡΙΖΑ!

Όοοοχι !

Οι άνθρωποι του … Προέδρου (τι θα πει «ποιανού Προέδρου, του Τσίπρα ντε), έγκαιρα κοινοποίησαν παρόμοιο ΑΙΤΗΜΑ (σ.σ.: έ;;;, είδατε … τακτ;;; τα … γονυπετής παρακάλια για να πραγματοποιηθεί η συνάντηση μετατράπηκαν σε … αίτημα!!!)!

Αλλά, προς το παρόν, αυτό αγνοήθηκε, μάλιστα, προκλητικά!
Άκου να μην θέλει ο Γιούνκερ να δει τον Τσίπρα !
Και τι θα παίζουν ρε … μπάρμπα τα κανάλια που τον … νταντεύουν ;
Αυτό δεν το σκέφτηκες ;;;

Για ξανασκέψου το, το λοιπόν και … καιρός υπάρχει … χρόνος υπάρχει … κάπου ανάμεσα στις επισκέψεις σου στα αρχαία και την Ακρόπολη και τις … μάσες που σου ετοιμάζουν οι εγχώριοι … ιθαγενείς – υποτακτικοί σου, έ, θα βρεις κανά πεντάλεπτο να εκπληρώσεις και το όνειρο του Mr. Alexis … να βρουν δουλειά και τα κανάλια μας και η «Αυγή» !

Άντε και θα περιμένουμε με αγωνία τις αποφάσεις σου …


Τα νέα μέτρα

21 Αυγούστου, 2012

Τα νέα άγρια μέτρα (νέες μειώσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, περικοπές κάθε είδους επιδομάτων, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, ακρίβεια, κατάργηση των όποιων δωρεάν υπηρεσιών υγείας, κλπ.), που φέρνουν συγκυβέρνηση, Τρόϊκα και ΕΕ είναι η συνέχεια, αλλά όχι το τέλος του πολέμου που έχουν εξαπολύσει στο λαό, στους εργαζόμενους, στη νέα γενιά.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να περιμένουν, ούτε αρκεί να αγανακτούν.

Χρειάζεται να πουν αποφασιστικά: Φτάνουν πια οι θυσίες μας για το ευρώ και την ΕΕ, για την ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών.

Απαιτείται λαϊκή οργάνωση και συμμαχία ενάντια στον κοινό εχθρό, την ΕΕ, τα μονοπώλια και τα κόμματα που τους υπηρετούν.

Κι αυτή η οργάνωση και η συμμαχία, δεν θα γίνει ούτε στα κανάλια, ούτε στα σαλόνια, αλλά στις γειτονιές, στους τόπους δουλειάς. Εκεί, που χτυπάει η καρδιά της Εργατικής Τάξης. Με καθημερινή δουλειά, με επιμονή και υπομονή.