Ώδινεν όρος και έτεκεν … Παπαδήμο !

10 Νοεμβρίου, 2011

Καλά, πολύ πλάκα έχουν, αν και τα πράγματα είναι τραγικά.

Πούντος, πούντος, νάτος, νάτος !
Ο καινούργιος, ο πρωθυπουργός !

Όπως και να το κάνουμε, είναι φανερό, ότι είναι σημαδεμένη η … γκαστριά και το … παιδί μας βγήκε εφταμηνίτικο!
Σκούζουνε οι μαμές και οι χαρτομάντισσες, οι κάθε λογής προφεσόροι και αναλυτές, με το κοντό και το φαρδύ τους.

Ποιο πρέπει να είναι το προφίλ του νέου πρωθυπουργού.
Τι πρέπει και δεν πρέπει να εκφράζει.
Τι μόρφωση να έχει.
Πώς να μιλάει, πώς να στέκεται, πώς να περπατάει, να τρώει, να κοιμάται !

Και τι δεν ακούσαμε !
Όλα, βέβαια, για το … συμφέρον της πατρίδας !
Για δαύτο γνοιάζονται οι άνθρωποι !
Για τη μεγάλη ευκαιρία που μας … δίνει η ΕΕ, για τον απλό λαό !

Μέχρι και γκάλοπ επιστράτευσαν, να τους πουν τα μελλούμενα, σαν τις απατημένες ερωμένες που τρέχουν στις καφετζούδες, σαν τις χαμηλοβλεπούσες ιέρειες στο μαντείο των Δελφών.

Όχι ότι τους νοιάζουν και πολύ, εδώ που τα λέμε, τα γκάλοπ, ούτε που τα πιστεύουν, ειδικά αν δεν τους συμφέρουν, ούτε τους επηρεάζουν.

Εν τω μεταξύ, νομίζουν ότι μπορούν να κοροϊδεύουν τον κόσμο ακόμα.
Τι άλλο ήταν άραγε, το περίφημο διάγγελμα (άκου, όρος) του κ. Παπανδρέου.
Για να ξεγελαστεί ο λαός !

Αμ δε !

Ο κόσμος το  ΄χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι !
Ο αιφνιδιασμός δεν πιάνει πλέον, η προπαγάνδα δεν βρίσκει χώρο να απλώσει.
Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακιά του μέρα !

Προκαλούν !
Ποντάρουν στην κακή μνήμη του έλληνα !
Του τάζουν λαγούς με πετραχήλια, ακουμπάν στην ελαστική του συνείδηση, στο παραμύθιασμα, στην τρομοκράτησή του για να κρατάνε το φρόνημά του χαμηλό.

Ήρθε η ώρα, όμως, του Έλληνα, του Ελληνικού Λαού.
Ήρθε η ώρα, αγαπητή Φίλη, αγαπητέ Φίλε, Συντρόφισσα, Σύντροφε, να σηκώσεις ψηλά το κεφάλι, να σταθείς πάνω στην περηφάνια σου, να γράψεις στο γείσο της τραγιάσκας σου, «θυμάμαι, ρε»!

Θυμάμαι την μονόπλευρη λιτότητα, την ανεργία, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τα χαράτσια, την εξαφάνιση μισθών και συντάξεων, την ακρίβεια.
Θυμάμαι τους … Μερκοζί και τους … Παπασκόνι και στέλνω το ίδιο μήνυμα και στον «νέο» πρωθυπουργό και στη «νέα» κυβέρνηση:

Μαύρο στους … Μαυρογιαλούρους !
Με όποια προβιά κι αν εμφανιστεί ο λύκος, πάλι λύκος θα είναι !

υ.γ.: Κύριε Παπαδήμο, μην νομίζετε ότι θα ξεγελαστούμε ή θα κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε, ότι θα περιμένουμε …

 


Ούτε στιγμή, χαμένη !

10 Νοεμβρίου, 2011

ΟΛΟΙ ΣΤΑ  ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Καμία ανοχή στο μαύρο μέτωπο αστικής τάξης, μονοπωλίων και ΕΕ.

Αγώνας για τη σωτηρία του λαού.

Εκλογές τώρα!