Για την απάθεια της κοινωνίας

23 Μαΐου, 2011

Δημοσιογράφος: Πως ερμηνεύετε το γεγονός ότι την ώρα που υπάρχουν μειώσεις μισθών, συντάξεων, αυξάνεται η ανεργία, ανοίγει η συζήτηση για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της παρακολουθεί με μία απάθεια τα γεγονότα;

 Αλέκα Παπαρήγα: «Δε θα συμφωνήσω ότι υπάρχει απάθεια. Και δε θα συμφωνήσω ότι δεν υπάρχει σοβαρός προβληματισμός που σε πολλά ζητήματα βρίσκει σημεία επαφής μαζί μας. Πρέπει να σας πω ότι πολλοί εργαζόμενοι, πολύ περισσότεροι – και ίσως και εμείς δεν το έχουμε πιάσει πάρα πολύ αυτό το θέμα σε βάθος – θεωρούν ότι το ΚΚΕ πολύ έγκαιρα τους είχε προειδοποιήσει και σε πολλά πράγματα σκέφτονται σαν κι εμάς, χωρίς όμως να έχουν ολοκληρώσει την πολιτική επιλογή και στο ζήτημα της εξουσίας. Σας είπα, αυτοί που θα αντιδράσουν ακόμα πιο πολύ είναι αυτοί που αισθάνονται προδομένοι γιατί πίστεψαν σε κάποιους οι οποίοι τους κορόιδεψαν και μάλιστα απροκάλυπτα.

Για να δούμε όμως. Μια απεργία σε έναν τόπο δουλειάς, σε ένα εργοστάσιο και να έχει συμμετοχή 20%, 30% κι 40% είναι ένα μεγάλο βήμα. Γιατί ο απεργός «παίζει τη δουλειά του». Ας μην κοιτάμε λοιπόν αυτά που λένε τα «παπαγαλάκια» που βγαίνουν στην τηλεόραση και λένε ότι ο ελληνικός λαός δεν αντιδρά. Θέλει κάποιο χρόνο να ξεπεράσει το φόβο της άμεσης απόλυσης και να καταλάβει ότι δε λύνεται το πρόβλημά του, γιατί σήμερα μπορεί να μην απολυθεί αν δεν απεργήσει, αλλά αύριο θα απολυθεί ανεξάρτητα αν είναι ή όχι απεργός.

Επομένως, ξαναλέμε, είναι θύματα πλάνης και αυταπατών, σήμερα είναι στόχος μιας τρομερής ιδεολογικής τρομοκρατίας. Γι’ αυτό από την πλευρά του πολιτικού συστήματος είναι καρφί το ΚΚΕ. Γιατί ακριβώς το ΚΚΕ συμβάλλει στο να σπάσει αυτή η ιδεολογική τρομοκρατία».

 


Οι ψεύτες !

23 Μαΐου, 2011

Τις τελευταίες μέρες, τα αστικά πολιτικά κόμματα της χώρας μας (δεξιά κι … «αριστερά»), έχουν επιδοθεί σε έναν άτυπο «αγώνα δρόμου», να πείσουν τον κόσμο, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, ότι πασχίζουν για την … σωτηρία της χώρας !

ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΡΙΖΑ, Μπακογιάννη και Κουβέλης, έχουν γεμίσει τον κόσμο με τεράστια ψέματα, με μοναδικό στόχο να τον κάνουν συνένοχό τους, στα σχέδιά τους να σώστουν από την καπιταλιστική κρίση τα αφεντικά τους, την πλουτοκρατία του τόπου μας !

– Λένε ψέματα για το χρέος, δεν είναι του λαού το χρέος, δεν πήρε … φράγκο ο λαός από τα δανεικά τους, αυτά πήγαν ΟΛΑ στο μεγάλο κεφάλαιο !

– Δεν υπάρχει καμία κρίση χρέους, υπάρχει ΜΟΝΟ κρίση του συστήματος, λόγω της υπερσυσσώρευσης κερδών που δεν βρίσκουν διέξοδο νέων κερδοφόρων επενδύσεων !

– Λένε ψέματα ότι την συναίνεση την επιδιώκουν για την «σωτηρία» της χώρας, την θέλουν για να σώσουν τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους, τους τραπεζίτες !

– Λένε ψέματα  ότι το κόψιμο των μισθών και των συντάξεων, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, το ξεθεμελίωμα της ασφάλισης, οφείλεται στο χρέος ! Όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ρεβανσιστική πολιτική για να πάρουν πίσω τις καταχτήσεις της εργατικής τάξης των προηγούμενων χρόνων ! 

– Λένε ψέματα  ότι το ξεπούλημα στο ιδιωτικό κεφάλαιο της Υγείας, της Παιδείας, των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας (ορυκτός πλούτος, πετρέλαιο κλπ.) γίνεται για να εξοικονομηθούν χρήματα για την αποπληρωμή των δανεικών. Απλά, φοβίζουν τον κόσμο, να δεχτεί … αβρόχοις ποσίν, το γενικό ξεπούλημα της χώρας !

– Λένε ψέματα, όταν υποστηρίζουν ότι τα μέτρα είναι προσωρινού χαραχτήρα. Όποιο μέτρο παίρνεται, έχει μόνιμο χαραχτήρα και όχι μόνο αυτό, αλλά αποτελεί και το «σκαλοπάτι» για να παρθούν χειρότερα αργότερα.

– Λένε ψέματα, ότι φταίνε κάποια πρόσωπα ή κάποιες πολιτικές του παρελθόντος. Ή, καλύτερα, λένε την μισή αλήθεια! Ολόκληρη η αλήθεια είναι ότι για όλη αυτή την κατάσταση φταίνε οι απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου διαχρονικά, τα δανεικά και αγύριστα, οι διεθνείς ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί  (ΕΕ, ΝΑΤΟ κλπ.), ο καπιταλιστικός τρόπος ανάπτυξης της οικονομίας (και όχι μόνο) μας, η αστική τάξη που έχει τόσα χρόναι την εξουσία στην πατρίδα μας.

Λένε ψέματα … ψέματα … ψέματα !
Καιρός, πια, ο λαός μας, να το αντιληφθεί αυτό και να ξεκολλήσει από τα κόμματα – ορντινάτσες του μεγάλου κεφαλαίου !
Να πάρει την υπόθεση στα χέρια του !
Να κάνει τη δική του επανάσταση !