Που θα βρεθούνε τα λεφτά !

Ερώτημα:
Και που θα βρείτε τα λεφτά που απαιτούνται για μια άλλη πολιτική ;
(μας ρωτούν … εχθροί και φίλοι)

Απάντηση:
1. Για ποιον τα θέλουμε τα λεφτά ; Για το λαό ή για το μεγάλο κεφάλαιο ;
Επειδή εμάς μας ενδιαφέρει αποκλειστικά και μόνο ο λαός, πρέπει να πούμε ότι τα λεφτά του μεγάλου κεφαλαίου είτε βρίσκονται στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό, δεν εξυπηρετούν παρά μόνο τους ιδιοχτήτες τους.
Άρα, αυτά τα λεφτά είναι ούτως ή άλλως ξεγραμμένα !

2. Για να ζήσει καλύτερα ο λαός μας, εκείνο που χρειάζεται είναι η Κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, των πλουτοπαραγωγικών πηγών του τόπου. Κι αυτά, δεν μπορεί να τα βγάλει κανείς στο εξωτερικό ή να τα εξαφανίσει ! Μπορούν να αποτελέσουν την δεξαμενή άντλησης των απαραίτητων κεφαλαίων για την Οικοδόμηση της Άλλης Κοινωνίας.

3. Ποιοι παράγουν τον πλούτο ; Εμείς λέμε: Το έμπειρο εργατικό δυναμικό, η φτωχειά αγροτιά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Το σύνημα «χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», είναι η πεμπτουσία της πολιτικής μας, της δράσης μας, της προοπτικής που ανοίγουμε με τους αγώνες μας.
Είναι σίγουρο, επίσης, ότι ο εργάτης χωρίς το μαστίγιο του σημερινού αφεντικού (δες κεφαλαιοκράτη – εργοδότη, είτε αυτός είναι ιδιώτης είτε το αστικό κράτος) έχει τη δυνατότητα να παράξει πολύ περισσότερο πλούτο, ώστε να μην έχει ανάγκη τους κεφαλαιοκράτες που στην τελική απλά σφετερίζονται τον ιδρώτα του.

20 Responses to Που θα βρεθούνε τα λεφτά !

  1. […] Άρα, αυτά τα λεφτά είναι ούτως ή άλλως ξεγραμμένα ! 2. Για να… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (218 λέξεις)] […]

  2. […] Άρα, αυτά τα λεφτά είναι ούτως ή άλλως ξεγραμμένα ! 2. Για να… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (218 λέξεις)] […]

  3. Ο/Η ΤRASH λέει:

    Από: http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=5535982&publDate=7/3/2010
    Κυριακή 7 Μάρτη 2010
    Να πού είναι τα λεφτά!

    Ενώ τα κέρδη της πλουτοκρατίας ξεχειλίζουν από τις θυρίδες και θησαυροφυλάκια, η κυβέρνηση ξαφρίζει το λαό. Χτες φόρτωσε με μια μονοκοντυλιά αλλά 4,8 δισ. ευρώ στις πλάτες του λαού. Την ώρα που λεηλατεί και τα τελευταία υπολείμματα του λαϊκού μόχθου αφήνει ανέγγιχτο το συσσωρευμένο πλούτο των κεφαλαιοκρατών.

    * Το ενεργητικό των τραπεζών το 2009 καταγράφηκε στα 579 δισ. ευρώ. Χρήματα που θα μπορούσαν να καλύψουν 120 φορές τη χτεσινή αφαίμαξη που υπέστη ο λαός.
    * Οι 166 εισηγμένες μεγάλες επιχειρήσεις στο Χρηματιστήριο, έχουν κέρδη 11,8 δισ. ευρώ. Ενα ποσό που θα μπορούσε να καλύψει 2,5 φορές τη χτεσινή αρπαγή.
    * Το ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα έχει φτάσει στα 700 δισ. ευρώ. Χρήματα που θα μπορούσαν να καλύψουν 145 φορές τη χτεσινή κλοπή του ιδρώτα των εργαζομένων.
    * Οι ανείσπρακτοι φόροι αγγίζουν σήμερα τα 30 δισ. ευρώ, με τη μερίδα του λέοντος να τη χρωστούν οι ανώνυμες εταιρείες και οι μεγάλες επιχειρήσεις. Ποσό που αν το έπαιρνε η κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει αποτρέψει έξι φορές τη χτεσινή βαρβαρότητα.
    * Τα 28 δισ. ευρώ που χάρισε στις τράπεζες η κυβέρνηση είτε με τη μορφή ζεστού χρήματος είτε με τη μορφή εγγυήσεων είναι περίπου 6 φορές περισσότερα από τη χτεσινή λεηλασία.
    * Τα 10 δισ. με τα οποία ενίσχυσε η κυβέρνηση τους επιχειρηματικούς ομίλους μέσω του ΕΣΠΑ είναι 2 φορές περισσότερα από τη χτεσινή σφαγή.
    και:
    http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=5505075&publDate=17/2/2010
    «…το δημόσιο χρέος, για το οποίο ο εργαζόμενος «πρέπει» μετά τον 13ο και τον 14ο να «αποχαιρετίσει» και τον 12ο ακόμα και τον 11ο μισθό του,

    είναι ο επιπλέον πακτωλός των κοντά 350 δισ. (από το 2000) και των 300 δισ. (από το 2004) που απομύζησαν οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι εργολάβοι, οι εφοπλιστές, όλοι όσοι συνθέτουν την κάστα των μεγαλομετόχων.

    *

    Να ποιοι τα «έφαγαν»! Είναι οι ίδιοι στους οποίους έδωσαν και 28 δισ. από πάνω λόγω… κρίσης!

    Να ποιοι τα κατέχουν! Εχουν ονοματεπώνυμα, έχουν διευθύνσεις!

    Να από ποιους να πάνε να τα ζητήσουν!

    Να πού βρίσκονται όσα δημιούργησαν οι εργαζόμενοι, να ποιοι καρπώθηκαν τον πλούτο που γέννησε η δουλειά του λαού.

    Και να ποιοι είναι αυτοί που πρέπει να πληρώσουν, αλλά που ο «σοσιαλιστής» κ. Παπανδρέου δεν τους ζητάει πεντάρα…

    ***

    Θα το επαναλάβουμε:

    Το επιπλέον ποσό των 350 δισ. ευρώ που «άρμεξε» μια κάστα πλουτοκρατών

    – μιλάμε για τον πλούτο μόλις μιας ντουζίνας τραπεζών που ξεπερνά ολόκληρο το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας (!) –

    ισούται επί το 10πλάσιο με το δημοσιονομικό έλλειμμα του προϋπολογισμού και ξεπερνάει το σύνολο του δημοσίου χρέους της χώρας!

    *

    Φυσικά, τα λεφτά αυτά υπάρχουν. Ούτε εξανεμίστηκαν, ούτε εξαερώθηκαν.

    Τα έχουν εκείνοι στους οποίους κάνουν πλάτες το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ.

    Αλλά δεν τους ανήκουν. Ανήκουν στον ελληνικό λαό! Σε αυτόν ανήκει και η απόφαση: Να τα πάρει πίσω! Να μην τους επιτρέψει να του κλέψουν ούτε ένα ευρώ πλέον! Να οργανωθεί, να αντισταθεί, να τους ανατρέψει και να βάλει τέλος σε αυτήν τη ληστεία!

    Είναι ο μόνος τρόπος. Είναι η μόνη λύση….»
    Τα παραθέτω γιατί μιλάνε με αριθμούς που δεν έχουν αμφισβητιθεί από κανέναν.

  4. Ο/Η faros λέει:

    ΤRASH: Υπάρχουν δύο ειδών … «υπάρχουν λεφτά» !

    1. Τα λεφτά των εργαζόμενων
    2. Τα λεφτά της πλουτοκρατίας

    Και προφανώς το αστικό κράτος (οι κυβερνήσεις του) βουτάν τα πρώτα και χαρίζονται στα δεύτερα !

  5. Ο/Η ΤRASH λέει:

    Φάρε την καλημέρα μου.
    Είμουνα και εγώ σε γάμο το Σάββατο (οι σύντροφοι μάλλον βιάζονται να πάνε στην επανάσταση αποκατεστημένοι, ή να ξεμπερδεύουν από υποχρεώσεις ενόψη του δύσκολου χειμώνα που έρχεται…)
    Θέλω να κάνω μια μικρή μόνο παρατήρηση στο αρχικό σου ποστάρισμα. Και πιο συγκεκριμένα αναφέρεις:
    «3. Ποιοι παράγουν τον πλούτο ; Εμείς λέμε: Το έμπειρο εργατικό δυναμικό, η φτωχειά αγροτιά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.»
    Αυτό με τις «μικρομεσαίες επιχειρήσεις» είναι που διαφωνώ. Η μικρομεσαία καπιταλιστική επιχείρηση, δεν παύει να είναι καπιταλιστική επιδή είναι μικρομεσαία.
    Επιπλέον σε βάθος χρόνου έχει δύο προοπτικές: Να μεγαλώσει ή να κλείσει από τον ανταγωνισμό.
    Και χωρίς να υσχιρίζομαι πως εσύ λες κάτι τέτοιο, θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε ένα ζήτημα που πολύς κοσμος το έχει κάπως φλου στο μυαλό του.
    Η συμμαχία με τους μικρομεσαίους ούτε διαρκής, ούτε αξιόπιστη μπορεί να είναι.
    Ο μικροαστός πιέζεται τόσο από το μεγάλο κεφάλαιο από πάνω του, όσο και από την εργατική τάξη από κάτω.
    Μπορεί προσωρινά να συμμαχήσει με τους εργάτες, αλλά πολύ συχνότερα συμμαχεί με το μεγάλο κεφάλαιο εναντίον τους. Να μην ξεχνάμε πως το λαϊκό έρεισμα του φασισμού πάντα ήταν οι μικροαστοί και οι λούμπεν.
    Ο ίδιος σαν εμποροϋπάλληλος έχω πικρή πείρα από νομοθετικές ρυθμίσεις σε βάρος των εργατών, που πέρασαν ως μέτρα για να σωθούν οι μικρές επιχηρήσεις και στην συνέχεια φυσικά, εφαρμόστηκαν και στις πολυεθνικές.
    Επιπλέον, νομίζω πως δεν πρέπει καμία στιγμή να ξεχνάμε πως ενώ το κόμμα εκφράζει τα συμφέροντα όλου του λαού, με την έννοια πως ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός θα ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο όλων των λαϊκών στρωμάτων, δεν παύει να είναι το Κόμμα της εργατικής τάξης, της οποίας τα συμφέροντα πολλάκοις συγκρούονται (και όχι με δική της ευθήνη) με αυτά των μικροαστών. Δεν θέλω να μπω σε παραδείγματα, αλλά την έχουμε πατήσει συχνά έτσι.

  6. Ο/Η faros λέει:

    ΤRASH: Γεια χαρά !

    Μπα … εγώ νομίζω ότι βιάζονται να γεμίσουν την ελλάδα με … κνιτάκια ! 😀 😀 😀

    Κοίτα, συμφωνώ απόλυτα ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις, αλλά, πρώτον σίγουρα παράγουν πλούτο και δεύτερο πιο εύκολα θα είναι οι μελλοντικοί μας σύμμαχοι (όχι όλοι προφανώς) στο δρόμο της οικοδόμησης του Σοσιαλισμού.
    Είναι αυτοί που μπορούν να χτίσουν τους μελλοντικούς συνεταιρισμούς που θα βοηθήσουν μετά στην κολλεκτιβοποίηση.
    Αυτή είναι η άποψή μου – φυσικά δέχομαι τον αντίλογο.

  7. Ο/Η trash λέει:

    Φάρε οι διαφωνίες μας είναι έτσι και αλλιώς μικρές.
    Μία μόνο, παρατήρηση.
    Δεν θεωρώ πως τον πλούτο τον παράγουν οι μικρομεσαίες επιχηρήσεις, αλλά οι εργαζόμενοι σε αυτές. Δεν νομίζω να διαφωνείς.
    Φυσικά και δεν διαφωνώ με την πολιτική του λαϊκού μέτωπου, απλά πιστεύω πως την ηγεσία του πρέπει ξεκάθαρα να την έχει η εργατική τάξη, και όχι η συμμαχία αυτή να χτιστεί στου «κασίδη το κεφάλι». Εχουμε καεί στον χυλό, και είμαι κάπως καχύποπτος.
    Βάλε και το ότι εργάζομαι σε ένα κλάδο με 70% μικρομεσαία αφεντικά, και θα καταλάβεις την πρεμούρα μου για τις αποσαφηνήσεις…

  8. Ο/Η faros λέει:

    trash: Είναι γεγονός, ότι στα πλαίσια ενός διαλόγους χρειάζεται να παραθέσεις πολλές επεξηγήσεις – συγνώμη, αλλά εγώ θεωρώ κάποια πράγματα δεδομένα κι γι΄αυτό δεν παραθέτω ολοκληρωμένα τις απόψεις μου.
    Δηλαδή, όταν μιλάμε για μικρομεσαίες επιχειρήσεις εννοούμε τις οικογενειακές ή αυτές με έναν ή δύο εργαζόμενους που σε κάθε περίπτωση δουλεύουν οι ιδιοχτήτες της.
    Άρα, φυσικά, και τον πλούτο τον παράγουν οι εργαζόμενοι – ποιοι άλλοι ;
    Να ξέρεις ότι σε κάθε περίπτωση κατά το προτσές της οικοδόμησης του Σοσιαλισμού, θα χρειαστούν (θεωρώ ότι είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ) δύο κατηγορίες συμμάχων – ας τους χαραχτηρίσω έτσι:
    – Τους αστούς που θα συνεργαστούν μαζί μας
    – Τους αστούς που θα δηλώσουν ουδετερότητα

    υ.γ. συμφωνώ ότι οι όποιες διαφωνίες (εγώ θα έλεγα ανταλλαγή απόψεων) μας είναι επουσιώδεις, απλά και αυτές πρέπει να παραμεριστούν στην πορεία, αν θέλουμε να μην ξαναέχουμε πισωγυρίσματα.

  9. Ο/Η Πέτρος λέει:

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η καπιταλιστική επιχείρηση είναι όχι απλά ένας τόπος παραγωγής αξίας, αλλά ιστορικά ο πιο ανεπτυγμένος τρόπος παραγωγής της.
    Έτσι η μικρή επιχείρηση είναι η πρώτη μορφή της εμπορευματικής κυκλοφορίας.

    Οι κομμουνιστές δεν προσπαθούν να κλείσουν τις επιχειρήσεις, ούτε προσπαθούν να πούνε πως η παραγωγή αξίας δεν συντελείται μέσα στις επιχειρήσεις. Αντιθέτως.
    Οι κομμουνιστές προσπαθούν να εδραιώσουν τη θέση πως η εργασία δημιουργεί πλούτο κι άρα σε αυτό το κοινωνικοποιημένο πεδίο της παραγωγής πρέπει να κατανεμηθεί και ο πλούτος ανάλογα.
    Οι μικρές επιχειρήσεις μετέχουν κι αυτές στην παραγωγή πλούτου, όπως και οι μεγάλες.
    Αυτό που τις κάνει να διαφέρουν από τον εργαζόμενο, είναι οι σχέσεις της παραγωγής κι όχι η δημιουργία αξίας και πλούτου.

    Ένας έμπορος όταν εργάζεται παράγει και προσθέτει αξία σε ένα εμπορευματικό προϊόν και το μεγάλο κεφάλαιο εκμεταλλεύεται την υπεραξία που παράγει.
    Ένας εργαζόμενος παράγει αξία και την υπεραξία που παράγει την εκμεταλλεύεται ο έμπορος.
    Έτσι ο έμπορος έχει διττή σχέση. Σχέση εκμεταλλευόμενου από το μεγάλο κεφάλαιο που καρπώνεται την υπεραξία του εμπόρου και παράλληλα σχέση εκμετάλλευσης με τον εργάτη που ο έμπορος καρπώνεται την υπεραξία του.

    Έτσι μπορούμε να καταλήξουμε πως κάθε άνθρωπος στο βαθμό που συμμετέχει στην παραγωγή, παράγει αξία και υπεραξία, άσχετα από τη σχέση εργασίας στην παραγωγή. Η σχέση της παραγωγής καθορίζει τη διανομή του παραγόμενου πλούτου κι όχι την παραγωγή της αξίας.

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η καπιταλιστική επιχείρηση είναι όχι απλά ένας τόπος παραγωγής αξίας, αλλά ιστορικά ο πιο ανεπτυγμένος τρόπος παραγωγής της.
    Έτσι η μικρή επιχείρηση είναι η πρώτη μορφή της εμπορευματικής κυκλοφορίας.

    Οι κομμουνιστές δεν προσπαθούν να κλείσουν τις επιχειρήσεις, ούτε προσπαθούν να πούνε πως η παραγωγή αξίας δεν συντελείται μέσα στις επιχειρήσεις. Αντιθέτως.
    Οι κομμουνιστές προσπαθούν να εδραιώσουν τη θέση πως η εργασία δημιουργεί πλούτο κι άρα σε αυτό το κοινωνικοποιημένο πεδίο της παραγωγής πρέπει να κατανεμηθεί και ο πλούτος ανάλογα.
    Οι μικρές επιχειρήσεις μετέχουν κι αυτές στην παραγωγή πλούτου, όπως και οι μεγάλες.
    Αυτό που τις κάνει να διαφέρουν από τον εργαζόμενο, είναι οι σχέσεις της παραγωγής κι όχι η δημιουργία αξίας και πλούτου.

    Ένας έμπορος όταν εργάζεται παράγει και προσθέτει αξία σε ένα εμπορευματικό προϊόν και το μεγάλο κεφάλαιο εκμεταλλεύεται την υπεραξία που παράγει.
    Ένας εργαζόμενος παράγει αξία και την υπεραξία που παράγει την εκμεταλλεύεται ο έμπορος.
    Έτσι ο έμπορος έχει διττή σχέση. Σχέση εκμεταλλευόμενου από το μεγάλο κεφάλαιο που καρπώνεται την υπεραξία του εμπόρου όσο εργάζεται και παράλληλα σχέση εκμετάλλευσης με τον εργαζόμενο της επιχείρησης που ο έμπορος καρπώνεται την υπεραξία του.

    Έτσι μπορούμε να καταλήξουμε πως κάθε άνθρωπος στο βαθμό που συμμετέχει στην παραγωγή, παράγει αξία και υπεραξία, άσχετα από τη σχέση εργασίας στην παραγωγή. Η σχέση της παραγωγής καθορίζει τη διανομή του παραγόμενου πλούτου κι όχι την παραγωγή της αξίας.

    Αν προσπαθήσουμε να αντιστρέψουμε αυτή την πραγματικότητα τότε θα καταλήξουμε ότι δεν θέλουμε αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων, αλλά την καταστροφή των επιχειρήσεων άσχετα αν αυτές λειτουργούν με καπιταλιστικές ή σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής. Οι όλο και μεγαλύτερες επιχειρήσεις, είναι οικονομική νομοτέλεια, άσχετα από το σύστημα στο οποίο υπάγονται.

  10. Ο/Η faros λέει:

    Πέτρος: Απλά να προσθέσω το εξής:

    Η σε κάθε περίτπωση δημιουργούμενη ΥΠΕΡΑΞΙΑ, στον καπιταλισμό πάει στις τσέπες των καπιταλιστών (δηλαδή των ολίγων), στον δε Σοσιαλισμό επιστρέφει σε αυτούς που τον παρήξαν είτε με μορφή Κοινωνικού Μισθού είτε με την καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας της παραγωγικής μονάδας.

    Οι Κομμουνιστές όχι μόνο δεν θέλουν να καταστρέψουν επιχειρήσεις, ίσα – ίσα θέλουν να τις διευρύνουν μέσα στα πλαίσια της κοινωνικοποίησής τους !

  11. Ο/Η ΤRASH λέει:

    Ελπίζω με αυτό το «καταστροφή των επιχειρήσεων» να μην απαντάτε σε εμένα γιατί δεν υπονόησα καν κάτι τέτοιο.
    Τώρα βέβαια, πως η μελλοντική κοινωνικοποίηση και των μικροαστών, θα συντελεστεί μεν, αλλά όχι βεβαια με τους ίδιους όρους που θα γίνει αυτή του μεγαλου κεφάλαιου (στην πρώτη περίπτωση με οικονομικά κίνητρα όπως η οργάνωση συνεταιρισμών κ.λ.π., στην 2η με διοικητικά μέτρα, ακόμη και με την βία), ελπίζω να μην διαφωνείτε εσείς.
    Για την διττή θέση των μικροαστικών στρωμάτων συμφωνώ πλήρως.

  12. Ο/Η Πέτρος λέει:

    να προσθέσω κι εγώ πως είναι λάθος μου ότι ο έμπορος παράγει υπεραξία.
    Ο έμπορος -και κάθε ένας που εργάζεται έχοντας στην κατοχή του μέσα παραγωγής- παράγει αξία που την εκμεταλλεύεται το μεγάλο κεφάλαιο.
    Η υπεραξία αφορά μόνο τους εργαζόμενους.
    Έτσι όπου αναγράφεται η υπεραξία κι αφορά το παράδειγμα του εμπόρου, η σωστή λέξη είναι αξία.

  13. Ο/Η faros λέει:

    ΤRASH: Η αλήθεια είναι ότι κάποια ζητήματα θα τα λύσει η ίδια η ζωή, το λαϊκό κίνημα.

  14. Ο/Η faros λέει:

    Πέτρος: Κοίτα, υπάρχουν έμποροι – θα τους έλεγα μικροέμπορους – που διακινούν δικά τους προϊόντα, δηλαδή είναι και οι ίδιοι παραγωγοί, οπότε δίκιο έχεις να θεωρείς ότι δημιουργούν υπεραξία.

  15. Ο/Η ΤRASH λέει:

    Το έψαχνα χθες για άλλο λόγο, αλλά μια και έπεσε το μάτι μου, αντιγράφω για να γίνει πιο κατανοητή και η δική μου θέση:
    ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΣΣΔ
    (με τις προποποιήσεις που ψηφίστηκαν από την 7η σύνοδο του Ανώτατου Σοβιέτ)
    Κοινωνική Οργάνωση – Αρθρο 9
    Παράλληλα με το σοσιαλιστικό σύστημα οικονομίας που είναι η κυρίαρχη μορφή οικονομίας στην ΕΣΣΣΔ ο νόμος επιτρέπει μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις αγροτών και τεχνιτών στηριγμένες στην προσωπική εργασία ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΣΕΣ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΛΛΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ (τα κεφαλαία δικά μου)

  16. Ο/Η ΤRASH λέει:

    ΥΓ:
    Φάρε ενώ έχεις δίκιο πως υπάρχουν παραγωγοί που πουλάνε τα δικά τους προϊόντα, την υπεραξία που παράγουν ως παραγωγοί, την καρπώνοντε οι ίδιοι ως έμποροι. Αρα μάλλον ο όρος «υπεραξία» με την έννοια της απλήρωτης εργασίας που καρπώνεται ο καπιταλιστής, εδώ είναι μάλλον αδόκιμος.

  17. Ο/Η faros λέει:

    ΤRASH: Εμένα θα μου επιτρέψεις να πω ότι αυτή η διάταξη ήταν η αρχή του τέλους !

    Ο στόχος είναι η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΙΔΙΟΧΤΗΣΙΑΣ !
    Και οι όποιες (μικρές ή πολύ … μικρές ή ό,τι άλλο) ιδιωτικές επιχειρήσεις προϋποθέτουν ΙΔΙΟΧΤΗΣΙΑ πράγμα ασυμβίβαστο με τις Κομμουνιστικές Σχέσεις Παραγωγής (και όχι μόνο) !

  18. Ο/Η faros λέει:

    ΤRASH: Με λίγα απλά λόγια ΥΠΕΡΑΞΙΑ είναι αυτό που λέμε απλήρωτη εργασία. Και αυτή φυσικά παράγεται ΜΟΝΟ από εργαζόμενους … εργαζόμενους που τους εκμεταλλεύεται κάποιος καπιταλιστής – αφεντικό (είτε είναι φυσικό πρόσωπο, είτε ακόμα και το αστικό κράτος).
    Αυτά όσον αφορά την Μαρξιστική θεώρηση του θέματος.

    Η δική μου γνώμη, τώρα.
    Υπεραξία παράγεται και στον Σοσιαλισμό !
    Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, ας μην ξεχνάμε ότι το σοσιαλιστικό κράτος πρέπει να έχει πόρους π.χ. για το εξωτερικό εμπόριο με καπιταλιστικές χώρες !

    Τώρα στο παράδειγμά μας.
    Η μία άποψη είναι ότι από την στιγμή που ο παραγωγός – έμπορος έχει την διπλή φύση, δηλαδή και εργάτης και καπιταλιστής (μιας και έχει στην κατοχή του μέσο παραγωγής) τελικά υπερισχύει η φύση του καπιταλιστή μιας και την υπεραξία την καρπώνεται ο ίδιος !
    Η άλλη (η δική μου) άποψη είναι ότι εδώ έχουμε μορφή κομμουνιστικών σχέσεων μιας και η παραγόμενη υπεραξία επιστρέφει ΑΜΕΣΑ σ΄αυτόν που την παράγει !

  19. Ο/Η ΤRASH λέει:

    Ενδιαφέρουσα άποψη, ποτέ μου δεν το είχα σκεφτεί έτσι…

  20. Ο/Η faros λέει:

    ΤRASH: Τα καλά του ελεύθερου διαλόγου ! 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: