Το Διαδίκτυο και εμείς !

17 Φεβρουαρίου, 2010

Πολλά λέγονται για το, ας το ονομάσουμε, «φαινόμενο» που λέγεται internet, που έχουν σχέση με τον προσδιορισμό του, τις δυνατότητές του, τις αξίες του.

Για να αναφερθώ κι εγώ στο θέμα αυτό, θα χωρίσω τις απόψεις που «κυκλοφορούν», σε ενότητες, αφού κάνω την γενική παρατήρηση ότι το διαδίκτυο, μέχρις στιγμής τουλάχιστον, είναι ισοδύναμο με τον τύπο, τις tivi, το ραδιόφωνο, στην ουσία δηλαδή είναι ένα άλλο ΜΜΕ, ως εξής:

Α. Σ΄ αυτές που θα ονομάζαμε … κοτσάνες !
Β. Σ΄ αυτές που θα τις χαραχτηρίζαμε αποπροσανατολιστικές !
Γ. Τέλος, σ΄ αυτές που άπτονται της πραγματικότητας !

Ας προσπαθήσουμε τώρα, να κατατάξουμε στις παραπάνω ενότητες ορισμένες απόψεις.

Α.  Κοτσάνες
1.  «Η επόμενη επανάσταση, θα γίνει μέσω internet» !!!
2.  «Στο internet δεν υπάρχει καπιταλισμός, γιατί όλα προσφέρονται δωρεάν» !!!

Β.  Αποπροσανατολιστικές
1.  «Στο internet υπάρχει άμεση δημοκρατία και μπορούν όλοι να πουν τη γνώμη τους ελεύθερα χωρίς φόβο» !
2.  «Μπορούμε να οργανώνουμε κινήματα μέσω internet» !     

Γ.  Πραγματικότητα
1.  «Το internet είναι κι αυτό ένα μέσο μαζικής ενημέρωσης, ψυχαγωγίας, διαλόγου και διακίνησης πληροφοριών».
2.  «Ο εθισμός στο διαδίκτυο, προκαλεί παρόμοια σχεδόν χαραχτηριστικά στην προσωπικότητα του εθισμένου από ουσίες».
3.  «Η χρήση του internet, γενικά οι νέες τεχνολογίες, δεν είναι ένα μέσο που μπορεί να ανατρέψει τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και προώθησης του προϊόντος, δεν θα ανατρέψει τη βασική αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας».

Τα παραπάνω, αποτελούν ένα μικρό μέρος, απόψεων και θέσεων που «κυκλοφορούν», πρόθεσή μου είναι να ανοίξω ένα διάλογο για το θέμα ώστε να πλατειάσει το θέμα.

Μέχρι να γίνει αυτό, ας μου επιτραπεί να σχολιάσω τα παραπάνω:

Α.1.: Αυτοί που ισχυρίζονται κάτι τέτοιο, προφανώς έχουν στο νου τους κάτι «πορτοκαλί» ή … «λαδί» επαναστάσεις, «επαναστάσεις» του … καναπέ ή στην καλύτερη των περιπτώσεων τέτοιες που απλά αλλάζουν διαχειριστή του ίδιου εκμεταλλευτικού συστήματος.

Α.2.: Έτσι είναι, αν έτσι … νομίζετε ! Για να δούμε τελικά, πόσο «δωρεάν» είναι το διαδίκτυο:
– Πόσα πληρώνει ένας χρήστης για να γίνει … χρήστης ;
Πόσα πληρώνει για PC, άλλα παρελκόμενα κλπ.; Λέτε π.χ. οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας που προσφέρουν δωρεάν πακέτα να επιδιώκουν την … ανατροπή του καπιταλισμού;

– Μήπως έχουν στο νου τους οι εμπνευστές του internet κάποια άλλα πράγματα;
π.χ. να διοχετεύεται ανέξοδα για το σύστημα η τεράστια δυσαρέσκεια των νέων όλου του κόσμου;
Να νομίζουν ότι έτσι κάνουν … επανάσταση και οι αστοί να τρίβουν τα χέρια τους;
Λέω, εγώ, τώρα !

Β.1.: Αυτό το επιχείρημα, μου θυμίζει έντονα τον … ΣΥΡΙΖΑ !
Δηλαδή το … ρητό: «Μπορείς να διαφωνείς όσο θες, πρωί – μεσημέρι – βράδυ, να την … διαλαλείς αυτήν σου τη διαφωνία όπου σταθείς και όπου βρεθείς, αρκεί … αρκεί στα κρίσιμα ζητήματα να κάνεις ό,τι σου λέω».
Επί της ουσίας:
– Άμεση δημοκρατία, δηλαδή αποφασίζει ο καθένας από μας για … μας, ελεύθερα και ανεμπόδιστα ;
– Κάνουμε καμιά … ελεύθερη εκλογή αυτών που παίρνουν αποφάσεις για μας;
– Λέμε ελεύθερα τη γνώμη μας. Αν και αυτό … «παίζεται» ας το δεχτούμε χάριν διαλόγου. Και λοιπόν ;
Αυτό δεν θέλουν κι αυτοί ;
Όχι να λέμε … να γράφουμε τη γνώμη μας – τώρα, αν κάποια στιγμή αυτό χρησιμοποιηθεί σε βάρος μας, θα είναι αργά όταν το … ανακαλύψουμε – ώστε να ξεφουσκώνουμε όταν έρθει η ώρα.
Όταν δηλαδή θα κληθούμε να βγούμε στους δρόμους !
Λέει ο άλλος: Μα εγώ τους τα είπα στο internet, γιατί να κάνω απεργία ;
Γιατί να κάνω διαδήλωση ;

Β.2.: Αυτό κι αν είναι αποπροσανατολιστικό !
Το επιχείρημα αυτό, είναι στο ίδιο επίπεδο μ΄ αυτό για την … επανάσταση !
Είναι κάτι σαν αυτά που γίνονται μέσω SMS!
Στην ουσία μπορούν να γίνουν ομάδες ή ομαδούλες που θα βγάλουν τα απωθημένα τους με … γραφτές κραυγές, εντελώς ακίνδυνες για το σύστημα.
Ρε παιδιά, πιστεύει κανείς ότι αν μέσω του internet μπορεί να γίνουν πραγματικές επαναστάσεις ή έστω να οργανωθούν Κινήματα ενάντια στο σύστημα, οι ιδιοχτήτες του θα το άφηναν ελεύθερο;
Οι αυταπάτες αυτές καλό είναι να πάρουν δρόμο !
Ελεύθερο έμεινε το διαδίκτυο για να μπορούν να μας φακελώνουν ανενόχλητοι και με το … νόμο!
(και με τη … συγκατάθεσή μας)

Γ.1.: Πράγματι, έτσι είναι ! Μήπως, η τηλεόραση, δεν κάνει το ίδιο;
Ίσως σε μικρότερη κλίμακα – κι αυτό γίνεται διότι η τηλεόραση και τα άλλα ΜΜΕ, είναι πολύ ακριβά, έχουν μεγάλο λειτουργικό κόστος.
Δεν φακελώνει η κάμερα ;
Δεν κρατούνται αρχεία για το τι λέει ο ένας και ο άλλος;
Δηλαδή τα άλλα ΜΜΕ, δεν δίνουν τις ίδιες ευκαιρίες και δεν εμπεριέχουν τους ίδιους κινδύνους;
Το διαδίκτυο, ενημερώνει κι όταν υπάρχει η θέληση, ενημερώνει  σωστά και σύμφωνα με τα συμφέροντα του λαού.

Το ίδιο συμβαίνει και με το ψυχαγωγικό κομμάτι, την προώθηση εποικοδομητικού διαλόγου, την σωστή πληροφόρηση ακόμα και την προβολή των λαϊκών συμφερόντων.

π.χ. οι ιστοσελίδες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, του «Ρ» και του «Ο», οι διεθνείς ιστοσελίδες με Σοσιαλιστικό περιεχόμενο όπως η «Δ.Κ.Ε.», και ας μου επιτραπεί τα «Red Blogs», κινούνται σ΄ αυτή τη κατεύθυνση και καλά κάνουν !

Γ.2.: Έχοντας υπόψη ότι η πολύωρη την ημέρα ενασχόληση με το διαδίκτυο με βασικό σκοπό το παιχνίδι, τον χαβαλέ και την πλάκα, δημιουργεί άτομα αντικοινωνικά, εριστικά, κυκλοθυμικά, χωρίς βούληση και προοπτική στη ζωή, άτομα που αδιαφορούν για τους γύρω τους, καταλήγουμε αβίαστα στο συμπέρασμα αυτό.
Και πρέπει – το οφείλουμε στις νέες γενιές – να ξεκινήσει μια άμεση πανελλαδική εκστρατεία απεξάρτησης από τις οθόνες των PC.
Όχι με λόγια και τσιτάτα.
Ούτε με αφορισμούς !
Χρειάζεται να βρούμε ερεθίσματα τέτοια που να «ξεκολλήσουν» τους νέους από τις καρέκλες δίπλα στο κομπιούτερ τους!
Αθλητικά, πολιτιστικά, διαλόγων πρόσωπο με πρόσωπο, διαμόρφωση σχέσεων συντροφικότητας.
Ένα καλό παράδειγμα είναι οι κατασκηνώσεις και τα διήμερα της ΚΝΕ που οργανώνει η Οργάνωση τα καλοκαίρια με διάφορα θέματα.
Αυτά πρέπει να πολλαπλασιαστούν και να «ανοίξουν» τα θέματα, ώστε να πλησιάσουν περισσότεροι νέοι και νέες που βρίσκονται αποστασιοποιημένοι από τη πολιτική.

Γ.3.: Ας βάλουμε μερικά απλά ερωτήματα:

– Το διαδίκτυο μπορεί να αλλάξει τις σχέσεις ιδιοχτησίας; Μπορεί να καταργήσει την ατομική ιδιοχτησία και να την μετατρέψει σε κοινωνική;
– Μπορεί να κοινωνικοποιήσει τα βασικά μέσα παραγωγής;
– Μπορεί να λύσει την αντίθεση: Πολλοί παράγουν, ένας παίρνει το παραγόμενο προϊόν;
– Μπορεί να μετατρέψει τον λαό από κομπάρσο σε πρωταγωνιστή;
Η προφανής απάντηση σε όλα αυτά είναι: ΟΧΙ !

Μπορεί κάτι άλλο να κάνει την απάντηση σ΄ όλα τα ερωτήματα αυτά να είναι θετική, να είναι ΝΑΙ;
Φυσικά !
Η Οργανωμένη Ταξική Πάλη της Εργατικής Τάξης και των Συμμάχων της, που θα βάλει στην ατζέντα την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος και θα προωθήσει τον άλλο δρόμο, τον δρόμο του σοσιαλισμού – κομμουνισμού!

Σ΄ αυτόν τον δρόμο, στα πλαίσια της Οικοδόμησης του Σοσιαλισμού, οι Νέες Τεχνολογίες ΚΑΙ το διαδίκτυο, μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της παραγωγής, να μειώσει το χρόνο εργασίας, ώστε να γίνει γρήγορα πράξη το βασικό σύνθημα του σοσιαλισμού, η ικανοποίηση των συνεχώς διευρυμένων κοινωνικών αναγκών.   

Ως επίλογο όλων των παραπάνω, ας μου επιτραπεί να διατυπώσω δυο ακόμα θέσεις.
1.  Η αξιοποίηση όλων των μέσων (είτε βρίσκονται στην κατοχή των καπιταλιστών είτε όχι) είναι απαραίτητη.
Αυτό δεν έρχεται σε καμία περίπτωση σε αντιπαράθεση με τις κλασικές μορφές πάλης του Κινήματος.
Με αυτό το σκεπτικό, η ύπαρξη, η δράση των Red Blogs, θεωρείται, από μένα τουλάχιστον, απαραίτητη μέχρι και αναντικατάστατη.

2.  Επειδή το internet στην ουσία ακουμπά περισσότερο τη Νεολαία, δίνεται μια μοναδική ευκαιρία να παρθούν Αποφάσεις στο 10ο Συνέδριο της ΚΝΕ, για τις νέες τεχνολογίες γενικά και ειδικότερα για το διαδίκτυο, ώστε να αξιοποιηθούν ΚΑΙ οι red blogs προς όφελος του Κινήματος.

Σημείωση:
Το παραπάνω άρθρο, γράφτηκε με αφορμή επιστολή στον «Ο» του μέλους της ΚΝΕ Χ.Α., από την οποία (επιστολή) «δανείστηκα» πολλά στοιχεία και τον ευχαριστώ γι αυτό – έστω κι αν δεν … ξέρει τίποτα !


Λένε ψέματα !

16 Φεβρουαρίου, 2010

Και μάλιστα, μας λένε χοντρά ψέματα !

Αν πράγματι η χώρα μας βρίσκεται σε δύσκολη θέση, αν πράγματι υπάρχει έκτακτη ανάγκη, τότε γιατί δεν παίρνουν δύσκολα μέτρα, γιατί δεν παίρνουν έκτακτα μέτρα;
Γιατί παίρνουν και μάλιστα βάζουν όλα τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια να τα «περάσουν» ως απαράιτητα, τα ίδια τετριμμένα μέτρα, που τα παίρνουν εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια;

Έτσι είναι !
Εξαγγέλουν μέτρα που ξεθεμελιώνουν και τις τελευταίες εργατικές – λαϊκές καταχτήσεις που με αίμα πραγματοποιήθηκαν, είτε αυτές αφορούν το εισόδημά μας, είτε το ασφαλιστικό, είτε εργασιακά θέματα.
Και μάλιστα, δεν κρύβουν τις προθέσεις τους, μόλις αυτά τα μέτρα «περάσουν», την επόμενη στιγμή θα πάρουν ακόμη δυσμενέστερα για το λαό μέτρα !

Κατά τη γνώμη μου, αν λένε την αλήθεια (που δεν τη λένε, αλλά ας το υποθέσουμε), να πάρουν έκτακτα μέτρα σαν τα παρακάτω:
– Αύξηση της φορολογικής κλίμακας για τα εισοδήματα πάνω από 100.000 ευρώ στο 60% !
– Στην κλίμακα να μπαίνει ο τζίρος των ΑΕ !
– Σ΄αυτή την κατηγορία να ενταχθούν και οι εφοπλιστές και οι ακτοπλόοι !
– Να τεθεί οροφή μισθού (μηνιαίου) στο ύψος των 5.000 ευρώ για τους πάντες !
– Φορολόγηση με τη κλίμακα των μερισμάτων των μετοχών !
– Να μπει φραγμός στα «δώρα» των φαρμακοβιομηχανιών στους γιατρούς !
– Να θεωρείται κακούργημα το «φακελλάκι» !
– Να καταργηθεί η πολυθεσία των δημοσιογράφων και να θεσπιστεί το πόθεν έσχες δημοσιεύσιμο !
– Να «ανοίξουν» τα επαγγέλματα των ταξί, φαρμακείων, φούρνων !

Καταλάβατε κύριοι της κυβέρνησης ;
Αυτά είναι μέτρα «έκτακτης ανάγκης» από μια κυβέρνηση που πίνει νερό στο όνομα του καπιταλισμού!
Γιατί, για μια άλλη κυβέρνηση, αυτά τα μέτρα (και όχι μόνο) είναι αυτονόητα !


Καθαρή Δευτέρα = Χαρταετοί

15 Φεβρουαρίου, 2010

Όταν είμασταν εμείς παιδιά, θυμάμαι, τέτοια μέρα, γέμιζε ο ουρανός χαρταετούς!
Χαρταετούς κάθε είδους, μεγέθους και χρώματος !

Και λεφτά να μην είχαμε (που δεν είχαμε, βέβαια), βρίσκαμε τρόπους με λιτά μέσα να φτιάχνει ο καθένας μας τον δικό του χαρταετό.
Έστω και μικρό, μια σταλιά !

Κι αυτό γιατί ονειρεύμασταν …
Ναι, ναι … όταν πετάγαμε τον δικό μας χαρταετό ονειρευόμασταν !

Και σήμερα, εξακολουθώ να ονειρεύομαι.
Κάθε Καθαρή Δευτέρα, ονειρεύομαι.

Τι ονειρεύομαι ;
Πέστε πως ονειρεύομαι την επανάσταση των χαρταετών!
Πέστε πως  θέλω να πάρω εκδίκηση για τις χαμένες «Καθαρές Δευτέρες», που με κράτησαν δεμένο στη γη με το κουβάρι της κλεμμένης καλούμπας κρατημένο σφιχτά στο ιδρωμένο μου χέρι. Πέστε μου ό,τι θέλετε. Εκείνο που ονειρεύουμαι πάνω απ’ όλα είναι να δω τον ουρανό γεμάτο επαναστατημένους, κόκκινους χαρταετούς. Και τη γη γεμάτη από παιδιά που δε θα κοιτάζουν τον ουρανό με δακρυσμένα τα μάτια.
 Να στηριχτούμε σε ό,τι πιο δυνατό μετράει. Κι αυτό που σήμερα μετράει, βέβαια, είναι η δική μας η δύναμη, τα δικά μας τα ζύγια. Μετράει να είναι γερές οι δικές μας καλούμπες και καλοφτιαγμένοι οι σκελετοί, που μόνοι εμείς θα φτιάξουμε με καινούριες οδηγίες, δοκιμασμένες κάτω από συνθήκες αντίξοων καιρών.

Ας κλείσουμε αυτό το αφιέρωμα στην σημερινή Καθαρή Δευτέρα, λίγο πιο ανάλαφρα.

Χαρά μικρών, μεγάλων
λευτεριά για όλους, ο αετός
λίγο καλάμι, λίγη κόλλα
χαρτί και σπάγκος, είν΄αρκετός
Αετέ, πέτα περήφανα, κράτα γερά
κόντρα στις θύελλες, πέτα ψηλά
άσε στην άκρη, μιζέριες φαιών
και τα μηνύματα μαύρων καιρών
Νέε και νέα, φτιάξε τα ζύγια
και την ουρά
αμόλα «καλούμπα», πέτα μαζί του
σαν τα πουλιά !

Καλά να περάσετε όλοι !


Ευχές στα παιδιά της ΚΝΕ !

14 Φεβρουαρίου, 2010

Με αφορμή τη σημερινή γιορτή των ερωτευμένων (ξενόφερτη … ξεξενόφερτη γιορτή, εγώ βρίσκω την ευκαιρία 😀 ), να ευχηθώ στα παιδιά της ΚΝΕ, στους κνίτες και τις κνίτισσες !

– Στα παιδιά που αγωνίζονται !

– Στα παιδιά που είναι συνεχώς ανήσυχα !

– Στα παιδιά που βλέπουν μπροστά !

– Στα παιδιά που ΤΑ ΘΕΛΟΥΝΕ ΟΛΑ !

Σύντροφοι και συντρόφισσες της ΚΝΕ,
Να είστε πάντα ερωτευμένοι με τη ζωή, καλούς αγώνες, να μας φέρετε κοντά στο μέλλον που και εμείς ονειρευτήκαμε όταν είμασταν παιδιά !

Χρόνια σας Πολλά !

 

 


Η ελληνική γλώσσα !

13 Φεβρουαρίου, 2010

Σήμερα, στα πλαίσια της (πιστεύω, γνωστής) απόφασής μου, τα σαββατοκύριακα να γράφω άρθρα με το νου στραμμένο στο 10ο Συνέδριο της ΚΝΕ,
απευθυνόμενος, στους νέους σε ηλικία αναγνώστες μου, θέλω να δείξω τα παιγχνίδια που κάνει η ελληνική γλώσσα και πως χρησιμοποιείται παραπιστικά από την κυριάρχη τάξη.

Έτσι, με αφορμή την κρίση του καπιταλισμού (δεν ομολογείται ανοιχτά, αλλά όλοι το παραδέχονται αυτό), το ΠΑΣΟΚ ομού και με τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, ο ΣΕΒ και γενικά η πλουτοκρατία καθημερινά σχεδόν εκδίδει το παρακάτω «δελτίο τύπου» – με τα ίδια πάνω κάτω λόγια:

– » Η κυβέρνηση (1) της χώρας, χρησιμοποιώντας το διάλογο (2), επιδιώκοντας τη συναίνεση (3), προσπαθεί και μέσω της αναδιάρθρωσης (4) των θεσμών και προωθώντας γενναία και αψηφώντας το πολιτικό κόστος (5) τις απαραίτητες ιδιωτικοποιήσεις – μετοχοποιήσεις (6), στηριζόμενη εν πολλοίς στο επιχειρηματικό πνεύμα (7) του έλληνα που εκφράζεται και από το ΧΑΑ, να ξεπεράσει (8) την οικονομική κρίση και ακριβώς εκμεταλλευόμενη το γεγονός αυτό, να πετύχει τον εκσυγχρονισμό (9) της οικονομίας μας, ώστε να βελτιωθεί και το βιοτικό επίπεδο του λαού μας (10) «.

Αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι νέοι και νέες,
ας δούμε τώρα πως το παραπάνω κείμενο διαμορφώνεται, εφόσον χρησιμοποιήσουμε τις έννοιες (τις ακριβείς έννοειες) των λέξεων που χρησιμοποιούνται.
Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το κατάλληλο … λεξικό !
π.χ.
1. κυβέρνηση = κυβερνών πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας
2. διάλογος = αποφάσισε ήδη
3. συναίνεση = με το έτσι θέλω
4. αναδιάρθρωση = αποδιοργάνωση
5. πολιτικό κόστος = παρόμοιο πολιτικό κόμμα
6. ιδιωτικοποιήσεις – μετοχοποιήσεις = γενικό ξεπούλημα
7. επιχειρηματικό πνεύμα = λαμογιά, αρπαχτή
8. ξεπεράσει = εκμεταλλευτεί
9. εκσυγχρονισμός = μεγαλύτερα κέρδη στην πλουτοκρατία
10. βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο του λαού μας = άφθονα αγαθά για τους λίγους, άγρια λιτότητα για τους πολλούς

Ετσι, το παραπάνω «δελτίο τύπου», παίρνει τη σωστή του μορφή, που είναι:

– » Το κυβερνών πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας της χώρας μας, αποφάσισε ήδη και με το έτσι θέλω, προσπαθεί και μέσω της αποδιοργάνωσης των θεσμών και προωθώντας γενναία, ελλείψει αντιπάλου της ίδιας πολιτικής στρατηγικής, ένα γενικό ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου, φυσικά στηριζόμενη και στην λαμογιά και την αρπαχτή, διαχρονική πραχτική της πλουτοκρατίας της χώρας, όπως αυτή εκφράζεται ενδεικτικά στο ΧΑΑ, εκμεταλλευόμενο και την τρομοκρατία του λαού μας με αφορμή την οικονομική κρίση, να προσφέρει όσο το δυνατό μεγαλύτερα κέρδη στην πλουτοκρατία, να προσφέρει δηλαδή άφθονα αγαθά στους λίγους και άγρια λιτότητα για τους πολλούς, το λαό μας «.

Σύντροφοι της ΚΝΕ,
Αυτά απεργάζονται οι ταξικοί μας αντίπαλοι, θα τους αφήσουμε ;
Προφανώς ΟΧΙ !  


Βουλευτές και αποζημιώσεις

12 Φεβρουαρίου, 2010

Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας

Να μειωθεί κι άλλο η βουλευτική αποζημίωση !

 

» Το ΚΚΕ, του οποίου η Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν έχει ψηφίσει τις αυξήσεις στους μισθούς των βουλευτών τα τελευταία χρόνια, τοποθετούμενο από θέση αρχής, συμφωνεί στη μείωση των αποδοχών τους, προτείνοντας αυτή η μείωση να είναι και μεγαλύτερη και μόνιμη.

Επίσης, τονίζει ότι το πιο σοβαρό ζήτημα είναι η κατάργηση των βουλευτικών συντάξεων, ώστε κάθε βουλευτής να παίρνει τη σύνταξη από το Ταμείο στο οποίο ανήκε πριν γίνει βουλευτής. Επίσης, να καταργηθούν οι αποζημιώσεις για τη συμμετοχή τους σε εξεταστικές επιτροπές και άλλες δραστηριότητες του Κοινοβουλίου «.

Δηλαδή, ξεκάθαρα πράγματα:
– Δραστική μείωση των μισθών των βουλευτών, υπουργών και άλλων παρατρεχάμενων, μέχρις οριστικής κατάργησης, λέω εγώ !
– Κατάργηση των βουλευτικών και άλλων παρεμφερών συντάξεων !
– Και, αυτά, ως υποχρέωση των «πατέρων και μητέρων του έθνους» και όχι για να δεχτεί ο λαός μας τις μειώσεις και τα πετσοκόματα που του ετοιμάζουν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου !

Σαφής ;;;

 


Ευρωλιγούρηδες, καταλάβατε ;

11 Φεβρουαρίου, 2010

Ελπίζω, να καταλάβατε …

… γιατί, αν όχι, σύντομα θα το καταλάβετε !Να είστε σίγουροι !


Δεκάρα δεν δίνουμε !

11 Φεβρουαρίου, 2010

Έτσι ακριβώς !

– Για την οικονομία τους !

– Για τα άδεια ταμεία τους !

– Για το ευρώ τους !

– Για την κρίση τους !

– Για το κράτος τους !

– Για το πολιτικό προσωπικό τους !

Δεκάρα (τσακιστή) δεν δίνουμε …
Και ούτε θα δώσουμε …

Γιατί, όλα τα παραπάνω, είναι ξένα προς εμάς, ανήκουν στους τραπεζίτες, στους βιομήχανους, στους εφοπλιστές, στους μεγαλέμπορους.

Εμείς, οι εργάτες, οι προλετάριοι, ένα πράγμα σκεφτόμαστε:
Τον Γενικό Ξεσηκωμό, την Αντίσταση, τον Αγώνα, ώστε να ορθώσουμε μπροστά τους ένα πελώριο φράγμα να μην περάσουν τα μέτρα τους !
Τώρα !


10 Φλεβάρη 2010 : ΠΑΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ !

10 Φεβρουαρίου, 2010
 
ΑΠΕΡΓΙΑ

Α Π Ε Ρ Γ Ι Α

Α  Π  Ε  Ρ  Γ  Ι  Α

Α  Π  Ε  Ρ  Γ  Ι  Α

 


Το «δημοκρατικό» ΠΑ»ΣΟ»Κ και οι υποτακτικοί του

9 Φεβρουαρίου, 2010

Όπου υποτακτικοί, βλέπε ΕΣΗΕΜΘ – της οποίας οι δημοσιογράφοι και πάλι απεργοσπάστες είναι !
Ο λόγος για τον χαραχτηρισμό, είναι η πρωτοφανής ενέργεια της οργάνωσης των συντακτών Μακεδονίας Θράκης, να στείλει συνάδελφό τους στο πειθαρχικό διότι λέει (άκουσον – άκουσον !!! ) τόλμησε να διακόψει στον αέρα δελτίο ειδήσεων της ΕΤ3, για να μεταδώσει απεργιακό δελτίο τύπου στις 17 Δεκέμβρη του 2009 !

Για όποιον δεν θυμάται το περιστατικό, το μεσημεράκι και αφού η μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση του ΠΑΜΕ εκείνη τη μέρα είχε «θαφτεί» κανονικά και με το νόμο, μέλη του ΠΑΜΕ μπήκαν στο στούντιο όπου μεταδίδονταν το μεσημεριανό δελτίο της ΕΤ3 – με θέματα άλλα αντ΄άλλων, παρλαπίπες … παπαγάλων (!) – και αφού διεκόπη η «κανονική» ροή του δελτίου, δημοσιογράφος μέλος του ΠΑΜΕ και της ΕΣΗΕΜΘ, διάβασε το απεργιακό δελτίο του ΠΑΜΕ.

Προφανώς για το «δημοκρατικό» ΠΑ»ΣΟ»Κ, την κυβέρνησή του και τους απανταχού υποτακτικούς του, αυτό δεν ήταν δυνατό να περάσει έτσι !
Γι΄αυτό βάλθηκαν να τιμωρήσουν το ΠΑΜΕ, στο πρόσωπο της δημοσιογράφου.

Φυσικά, αυτή η αντιδεολογική και εν πολλοίς φασιστική ενέργεια της ΕΣΗΕΜΘ, δεν έμεινε στο απυρόβλητο.
Παρακάτω παραθέτω την Επιστολή – απάντηση της δημοσιογράφου:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ

 Προς το πρωτοβάθμιο ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης.
 
Ενόψη των όσων ψευδώς και αστήρικτα μου καταλογίζετε και για τα οποία με καλείτε να δώσω εξηγήσεις στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, έχω να πω τα εξής:
Εξ αρχής ξεκαθαρίζω ότι είναι πρωτοφανές και απαράδεκτο το γεγονός, ένα συνδικαλιστικό σωματείο να προχωρά σε ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, εργαζομένων μελών του. Και αυτό ακριβώς σηματοδοτεί η απόφαση του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ να με παραπέμψει στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για τη συμμετοχή μου στην συμβολική παρέμβαση του ΠΑΜΕ στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων της ΕΤ3 στις 17 Δεκέμβρη του 2009.
Είναι κατάκτηση των εργαζομένων, του εργατικού κινήματος συνολικά και δικαίωμά του αναφαίρετο, να αποφασίζει τις συλλογικές μορφές πάλης που θα ακολουθήσει για να προβάλει τις διεκδικήσεις και τα αιτήματά του. Δεν απολογούμαι λοιπόν στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για τη δράση μου. Αντίθετα εγκαλώ αυτούς που τολμούν να προσπαθούν να τιμωρήσουν τη συνδικαλιστική δράση και παρέμβαση επειδή ακριβώς αμφισβητεί την πολιτική πρακτική και τον ρόλο τους.
Καλώ λοιπόν να μου αποδείξετε πότε και με ποιον τρόπο προέτρεψα τους συναδέλφους δημοσιογράφους μέλη της ΕΣΗΕΜΘ να μην εφαρμόσουν αποφάσεις του ΔΣ. Η αναφορά σας αυτή είναι ξεκάθαρα ψευδής και συκοφαντική, κάτι που επιβεβαιώνεται και από το σχετικό οπτικοακουστικό υλικό που σας προσκόμισε η Γενική Διευθύντρια της ΕΡΤ3. Γι αυτή σας την συνειδητά συκοφαντική αναφορά, επιφυλάσσομαι για κάθε νόμιμο δικαίωμά μου.

Αυτοί που αποφάσισαν την παραπομπή μου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, ως δημοσιογράφοι όφειλαν να γνωρίζουν ότι το ΠΑΜΕ δεν είναι σωματείο, πολύ περισσότερο δεν αντιστρατεύεται τα συμφέροντα των δημοσιογράφων. Αλλά αυτή είναι η ενημέρωση που ορκίστηκαν να υπηρετούν. Μια ενημέρωση που προσαρμόζει την πραγματικότητα στις ανάγκες και τις επιδιώξεις των ίδιων και όσων επέλεξαν να υπηρετούν.

Ξεκαθαρίζω λοιπόν. Το ΠΑΜΕ δεν είναι Σωματείο, ούτε συνδικαλιστική οργάνωση. Το ΠΑΜΕ είναι συνδικαλιστικό ΜΕΤΩΠΟ, ιδεολογικό πολιτικό ρεύμα μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Στο ΠΑΜΕ συμμετέχουν κλαδικές Ομοσπονδίες εργατών, υπαλλήλων και συνταξιούχων, Εργατικά Κέντρα, πρωτοβάθμια Σωματεία, εκλεγμένα συνδικαλιστικά στελέχη, Επιτροπές Αγώνα εργατοϋπαλλήλων, Συντονιστικές Επιτροπές και απλοί εργαζόμενοι. Το ΠΑΜΕ επιδιώκει την κοινή συντονισμένη πάλη των εργαζομένων στον ιδιωτικό, το δημόσιο τομέα, τις πρώην ΔΕΚΟ. Την κοινή πάλη Ελλήνων και μεταναστών. Προσπαθεί να σπάσει τις συντεχνιακές λογικές που τελικά αφήνουν έκθετους και αδύναμους τους εργαζόμενους του κάθε κλάδου στην αντιπαράθεση με τον ισχυρό και ενωμένο αντίπαλο, τους εργοδότες και τις κυβερνήσεις τους.
Επόμενα δεν έχει καμία βάση η κλήση μου σε απολογία για το άρθρο 6 παρ. ι,  σύμφωνα με το οποίο για να είναι κάποιος μέλος της ΕΣΗΕΜΘ πρέπει «να μην είναι μέλος άλλης επαγγελματικής συνδικαλιστικής οργανώσεως».
 
Συνεχίζοντας.  Καλούμαι να δώσω εξηγήσεις γιατί σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. ιδ, τα τακτικά μέλη της Ένωσης, έχουν την υποχρέωση «να μη συμμετέχουν κατά οποιοδήποτε τρόπο σε άλλη οργάνωση ή σε άλλο σωματείο, επαγγελματικό ή μη που οι επιδιώξεις και τα συμφέροντά τους αντιστρατεύονται στις επιδιώξεις και τα συμφέροντα της Ένωσης και των μελών της».
Ζητώ από όσους με εγκαλούν να αποδείξουν πως το ΠΑΜΕ αντιστρατεύεται τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της ΕΣΗΕΜΘ και των μελών της. Όταν το ΠΑΜΕ, διακηρύττει σε όλους τους τόνους και μέσα από τα πλαίσια πάλης που καταθέτει σε σωματεία και άλλες οργανώσεις όπου δρουν -όντας μέλη-  οι εργαζόμενοι που συσπειρώνονται σε αυτό, ότι,  παλεύει για: την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, για μισθούς και συντάξεις που να ανταποκρίνονται στις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες τους, για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, για μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 55 για τις γυναίκες και στα 60 για τους άνδρες, για δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία για όλους. Παλεύει για πληροφόρηση ολόπλευρη και δημοκρατική που θα αποκαλύπτει και δεν θα αποκρύπτει τις πραγματικές αιτίες των συνεπειών που βιώνει ο εργαζόμενος λαός. Για ενημέρωση που δεν θα χειραγωγεί και δεν θα διαμορφώνει την συνειδήσεις ανάλογα με τις ανάγκες της πολιτικής του κεφαλαίου και της εκάστοτε κυβέρνησης. Αλλά και για μια σειρά άλλα ζητήματα που θεωρώ περιττό να αναφερθούν σε αυτό το κείμενο.

Σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. ιζ τα τακτικά μέλη έχουν την υποχρέωση «να πειθαρχούν απόλυτα στις αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και της Γενικής Συνελεύσεως. Η παράβαση αποφάσεως Δ.Σ. ή Γ.Σ. που αφορά στην κήρυξη, συνέχιση ή λήξη απεργίας ή στάσης εργασίας, θεωρείται ως ιδιαίτερα επιβαρυντικό πειθαρχικό παράπτωμα».
Θεωρώ ότι ορίζεται σαφέστατα και είθισται στην πολύχρονη ιστορία της ΕΣΗΕΜΘ, η ερμηνεία αυτού του άρθρου να συνδέεται με την υποχρέωση των μελών να υπερασπίζονται τις αποφάσεις απεργιακών κινητοποιήσεων για να προασπίζουν τα συμφέροντα του κλάδου απέναντι στον κίνδυνο της απεργοσπασίας. 
Στην συγκεκριμένη περίπτωση, στις 17 Δεκέμβρη του 2009, αρνήθηκα να πειθαρχήσω στην απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ να μην κηρύξει απεργία. Απήργησα κόντρα στην απόφαση του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ και κατήγγειλα ότι αυτή η απόφαση του ΔΣ υπονόμευσε την απεργία που είχε προκηρυχθεί από την ΕΣΗΕΑ και την ΕΣΠΗΤ. Την υπονόμευσε διότι επέτρεψε να μεταδοθούν δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές από τα πανελλαδικής εμβέλειας ΜΜΕ που εδρεύουν στην περιοχή ευθύνης της ΕΣΗΕΜΘ.
Δεν κατανοώ από που προκύπτει ότι τα μέλη της ΕΣΗΕΜΘ έχουν υποχρέωση να πειθαρχούν σε αποφάσεις ωμής απεργοσπασίας όπως αυτή της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ και γιατί θα πρέπει να απολογηθώ γι αυτό. 
Επίσης δεν κατανοώ και παρακαλώ να απαντηθεί, πως και ποιοι θίγονται, όταν ο εργαζόμενος, εν προκειμένω εγώ, αποφασίζω να απεργήσω, ακόμη και αν δεν με καλύπτει με σχετική απόφαση η ΕΣΗΕΜΘ. Θίγεται η Ένωση; Ή ο εργοδότης μου στον οποίο αρνούμαι να εργαστώ και εγώ που χάνω μεροκάματο;
Επί της ουσίας. Η απεργία είναι δικαίωμα που κατακτήθηκε με πολύχρονους αγώνες. Είναι δικαίωμα προάσπισης της δουλειάς και της ζωής μας. Δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν είναι ανεκτή από τους αστικούς νόμους, την ανοχή των αφεντικών ή τις διαθέσεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Η δυνατότητα των εργαζόμενων να απεργήσουμε δεν μπορεί να εξαρτάται από τους συμβιβασμένους εκπροσώπους μας στα συνδικάτα.

Καλούμαι να δώσω εξηγήσεις για παραβάσεις των αρχών του Κώδικα Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Επαγγέλματος και συγκεκριμένα για το άρθρο 6 παρ. α, σύμφωνα με το οποίο ο δημοσιογράφος οφείλει: «Να σέβεται την προσωπικότητα των συναδέλφων του. Να μην εκτοξεύει εναντίον τους ασύστατες κατηγορίες και να αποφεύγει τις προσωπικές αντεγκλήσεις, δημόσια και στους χώρους εργασίας».
Συνειδητά ή από άγνοια επιχειρείται να περιοριστεί η πολιτική και συνδικαλιστική κριτική στην πλειοψηφία των μελών του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ και να υποβιβαστεί σε προσωπική αντέγκληση. Τέτοιο θέμα δεν υφίσταται. Η κριτική που έγινε στην πλειοψηφία των μελών του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ σχετίζονταν με την απόφασή της να μην προκηρύξει απεργία, συνεχίζοντας έτσι να κρατά σε αδράνεια τους εργαζόμενους του κλάδου που βρίσκονται αντιμέτωποι με την επίθεση των εργοδοτών που εκδηλώνεται με απολύσεις, «συναινετικές παραιτήσεις» ή διαφορετικά οικειοθελείς αποχωρήσεις, με την απλήρωτη δουλειά, με τη συνέχιση των συμβάσεων ομηρίας (ΕΡΤ), κλπ.  Επόμενα δεν ισχύει και η έγκληση μου για την «εκτόξευση ασύστατων κατηγοριών».
Θέλω να πιστεύω ότι δεν μπαίνει σε αμφισβήτηση το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και κριτικής.
Σε ότι αφορά την έγκλησή μου για το  άρθρο 1 παρ. β. του Κώδικα Δεοντολογίας, θεωρώ ότι με συκοφαντείτε εν γνώση σας καταλογίζοντας μου πράξεις μειωτικές όταν επικαλείστε ότι διαστρέβλωσα, απέκρυψα, αλλοίωσα ή πλαστογράφησα πραγματικά περιστατικά. Επιφυλάσσομαι γι αυτή σας τη συμπεριφορά για κάθε νόμιμο δικαίωμά μου ενώπιον των αστικών και ποινικών δικαστηρίων.  Και  προκαλώ να μου πείτε, πως, πότε και που, ποια πραγματικά περιστατικά απέκρυψα ή διαστρέβλωσα,  πλαστογράφησα ή αλλοίωσα.
Με τη συμμετοχή μου στην συμβολική παρέμβαση του ΠΑΜΕ στην ΕΤ3, υπεράσπισα τις αρχές του Κώδικα Δεοντολογίας που: Θεωρεί αναφαίρετο «το δικαίωμα του ανθρώπου και του πολίτη να πληροφορεί και να πληροφορείται ελεύθερα. Η πληροφόρηση είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα ή μέσο προπαγάνδας». Δηλώνει ότι ο δημοσιογράφος δικαιούται και οφείλει «να θεωρεί πρώτιστο καθήκον του προς την κοινωνία και τον εαυτό του τη δημοσιοποίηση όλης της αλήθειας». Ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου «η ισηγορία και η πολυφωνία, οξυγόνο της δημοκρατίας, αναιρούνται σε συνθήκες κρατικού μονοπωλιακού ελέγχου των Μ.Μ.Ε. και υπονομεύονται με τη συγκέντρωση της ιδιοκτησίας τους σε γιγαντιαίες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν την κοινή γνώμη σαν καταναλωτή και προσπαθούν να χειραγωγήσουν το φρόνημα, τις συνήθειες και την εν γένει συμπεριφορά της».
Αυτές τις αρχές υπεράσπισε συνολικά το ΠΑΜΕ. Πρόβαλε το διεκδικητικό πλαίσιο μιας μεγάλης απεργίας, που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή χιλιάδων εργαζομένων και στη Θεσσαλονίκη και σε όλη τη χώρα. Μιας απεργίας που πεισματικά είχε «εξαφανιστεί» από τα ελληνικά ΜΜΕ (ιδιωτικά και κρατικά), ενώ την ίδια περίοδο προβάλλονταν από τον ξένο τύπο ως μια απεργία που έβαζε σε κίνδυνο τις αναδιαρθρώσεις της κυβέρνησης. Κατήγγειλε αυτόν τον αποκλεισμό αξιοποιώντας το βήμα της δημόσιας τηλεόρασης, της ΕΤ3, που εκπέμπει πανελλαδικά και εκείνη την ημέρα, 17/12 μετέδιδε δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές.
Γιατί εγκαλούμαι λοιπόν; Ποια τάξη διασάλευσα; Αυτή της απόλυτης πειθαρχίας των εργαζομένων στις αποφάσεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού που σχεδιάζει τη δράση του με γνώμονα το πως καλύτερα θα εξυπηρετούνται τα σχέδια και τα συμφέροντα των εργοδοτών;

Ελπίζω αυτή η πρακτική που ακολουθείται από την πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ και το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, να μην αποτελεί μια φθηνή συνδικαλιστική μεθόδευση που σκοπό έχει να αποκλείσει τη συμμετοχή μου από τις επερχόμενες αρχαιρεσίες της ΕΣΗΕΜΘ.
Δικαίωμά μου είναι και δεν το εκχωρώ σε κανέναν να δρω πολιτικά, συνδικαλιστικά. Να κρίνω την πολιτική πρακτική του σωματείου μου και των μελών του ΔΣ, να έχω άποψη και να την εκφράζω δημόσια στα πλαίσια αυτής της συνδικαλιστικής δράσης.
Δεν απολογούμαι στους εκπροσώπους του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, σε όσους δηλαδή έχουν ταχθεί να υπηρετούν τα συμφέροντα των εργοδοτών και έχουν αναλάβει να πείσουν τους εργαζόμενους να σκύψουν το κεφάλι και να υποταχθούν στο μονόδρομο των θυσιών για να μη θιγούν τα κέρδη των αφεντικών.
Δεν απολογούμαι στην εργοδοτική πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ που συνειδητά αρνείται να οργανώσει την αντίσταση των εργαζομένων του κλάδου την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η επίθεση της εργοδοσίας και βρίσκεται προ των πυλών, με βάση το διάγγελμα του Πρωθυπουργού και τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, η πιο άγρια επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα, στο εισόδημα και τη σύνταξη.
Δεν απολογούμαι και πολύ περισσότερο δεν πειθαρχώ σε αποφάσεις του ΔΣ, αποφάσεις ωμής απεργοσπασίας με τις οποίες προσπαθεί να υπονομεύσει την ενότητα των εργαζομένων του κλάδου για να τρίβουν τα χέρια τους τα αφεντικά. Γι αυτό άλλωστε καταγγείλαμε την συγκεκριμένη πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ -και όχι τους εργαζόμενους – μέσα από την συμβολική παρέμβαση στο δελτίο ειδήσεων της ΕΤ3.
Η εργοδοτική πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ θα έπρεπε να ντρέπεται και να απολογείται στους εργαζόμενους γιατί: Κλείνει τα μάτια μπροστά στις απολύσεις. Επιτρέπει να χάνονται θέσεις εργασίας σε περίοδο που η ανεργία τσακίζει τον κλάδο. Ανέχεται εργαζόμενοι να μένουν απλήρωτοι, όμηροι συμβασιούχοι, κλείνει τα μάτια στη δουλειά με το μπλοκάκι και την ανασφάλιστη εργασία. Αρνείται να οργανώσει την αντίσταση των εργαζομένων και κρύβεται, τη μία, στις 17/12 πίσω από δήθεν «παραταξιακές απεργίες», και τώρα στις 10/2 αναμένοντας εξειδίκευση των μέτρων που θα σαρώσουν τα δικαιώματά μας.
Η πλειοψηφία των μελών του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ οφείλει να απολογηθεί για το γεγονός ότι με τη στάση της προβάλει την άποψη ότι τα ΜΜΕ, κρατικά και ιδιωτικά, ικανοποιούν το δημοκρατικό δικαίωμα στην ολόπλευρη ενημέρωση. Ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι κυριολεκτικά θάβονται ή αλλοιώνονται ειδήσεις που δεν αρέσουν στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Οτι τη θεματολογία των ειδήσεων και των ρεπορτάζ πλέον την καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τα εμπορικά τμήματα των ΜΜΕ.

Τους τη χαρίζουμε αυτή την «ελευθεροτυπία», που έθαψε μια μεγάλη πανεργατική απεργία, και τις ημέρες που προηγήθηκαν και τις ημέρες που ακολούθησαν, που δεν είδε τους χιλιάδες απεργούς εργαζόμενους σε όλη την Ελλάδα. Τους τη χαρίζουμε αυτή την ελευθεροτυπία που δεν «βλέπει» τις απολύσεις ή τα εργατικά ατυχήματα, επειδή έτσι κρίνει το εμπορικό – διαφημιστικό τμήμα των ΜΜΕ.  Αυτή την «ελευθεροτυπία»  κατήγγειλε το ΠΑΜΕ με την ολιγόλεπτη συμβολική του παρέμβαση στο δελτίο ειδήσεων της ΕΤ3 και θα συνεχίζει να την καταγγέλλει με κάθε τρόπο. Άλλωστε επιβεβαιώθηκε η ορθότητα της καταγγελίας και στις 17/12/09 αλλά και τις επόμενες ημέρες όταν και η ΕΤ3 και άλλα  ΜΜΕ αναπαρήγαγαν τις ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΜΘ που καταδίκαζαν την παρέμβαση του ΠΑΜΕ όμως δεν βρήκαν μία λέξη να πουν ή να γράψουν από τις απαντητικές ανακοινώσεις που εξέδωσε το ΠΑΜΕ. 
 
Σε ότι αφορά τα περί «παρέμβασης» στο έργο των συναδέλφων, τους υπενθυμίζουμε ότι αυτό που φτάνει ως ενημέρωση στον τηλεθεατή και τον αναγνώστη, δεν καθορίζεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Καθορίζεται και επιβάλλεται από τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, μέσω των διευθυντικών στελεχών, αλλά και με την αυτολογοκρισία πολλών δημοσιογράφων, που βασίζεται στις απολύσεις, στις άθλιες ελαστικές εργασιακές σχέσεις που τους έχουν επιβληθεί και αντικαθιστούν τη σταθερή και μόνιμη εργασία.
Η απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική δράση επιδιώκει να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους με στόχο να μην τολμήσουν να αμφισβητήσουν τις επιλογές της. Να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις των αφεντικών. Γιατί γνωρίζει ότι τα χειρότερα έρχονται και η αγανάκτηση θα ξεχειλίσει. Παράλληλα επιχειρεί να νομιμοποιήσει στη συνείδηση των εργαζομένων, τη μετρατοπή της ενημέρωσης σε εμπόρευμα και μέσο χειραγώγησης στην υπηρεσία των συμφερόντων των ιδιοκτητών των ΜΜΕ, συνολικά το κεφαλαίου.
Αυτά είναι τα πραγματικά περιστατικά και δεν επιδέχονται πλαστογράφηση.
Με κάθε τρόπο, μαζί με όλους τους εργαζόμενους που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, θα υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην ολόπλευρη δημοκρατική ενημέρωση, το δικαίωμα στη ζωή και δουλειά με αξιοπρέπεια. Θα συνεχίζουμε να καθορίζουμε τη δράση μας με μοναδικό γνώμονα τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας.
Τετάρτη 10 Φλεβάρη, θα απεργήσω, παρά την απόφαση του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ.  Καλώ τους συναδέλφους μου εργαζόμενους στα ΜΜΕ να δώσουν απάντηση στην επίθεση που δέχονται από την εργοδοσία και την κυβέρνηση, με τη μαζική συμμετοχή τους στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, στις 10 π.μ., στο Άγαλμα του Βενιζέλου.
 
Άννα Ανανιάδου

υ.γ. Άλλος ένας λόγος που η αυριανή μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση του ΠΑΜΕ, όχι μόνο πρέπει να είναι απόλυτα επιτυχημένη, αλλά και να είναι μια ηχηρή απάντηση στους κάθε λογής υπηρέτες της νέας πασοκικής τάξης πραγμάτων στη χώρα μας !