Κόκκινη μέρα !

7 Νοεμβρίου, 2009

Πιο Κόκκινη, δεν γίνεται !

Επέτειος σήμερα (7 Νοέμβρη), της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης !

Πόσα μπορεί να γράψει κανείς !
Και πόσα τελικά θα αφήσει … απ΄έξω !

Εγώ, απλά, θα περιοριστώ στις παρακάτω επισημάνσεις:

Α. Στις 7 Νοέμβρη του 1917, χαράχτηκε ο δρόμος για την κατάργηση:

– Κάθε μορφής ιδιοχτησίας (αυτό το ρημάδι το «μου»)
– Της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο (η πηγή κάθε κακού)
– Της καταπίεσης της ανθρωπότητας (από κάθε είδους βαρβαρότητα)

Β. Στις 7 Νοέμβρη του 1917, χαράχτηκε ο δρόμος για την καθιέρωση:

– Της Λαϊκής Εξουσίας (με το σύνθημα «όλη η εξουσία στα Σοβιέτ»)
– Της Οικοδόμησης της Νέας Σοσιαλιστικής Κοινωνίας (με τον ανώτατο βαθμό ισονομίας, ισοπολιτείας, ισότητας)
– Της ικανοποίησης των όλο και πιο διευρυμένων κοινωνικών αναγκών (το βασικό σύνθημα του σοσιαλισμού είναι: ο καθένας προσφέρει σύμφωνα με τις ικανότητές του και αμοίβεται σύμφωνα με την προσφορά του)

Τα παραπάνω αποτελούν το Κύριο και Βασικό Μήνυμα της Μεγάλης Σοσιαλιστικής Επανάστασης του Κόκκινου Οχτώβρη !

Θα κλείσω αυτό το αφιέρωμα στην Οχτωβριανή Επανάσταση, με τα λόγια του Μεγάλου Λένιν:

» Εμείς αρχίσαμε αυτό το έργο. Πότε ακριβώς, σε πόσο χρονικό διάστημα, οι προλετάριοι ποιανού έθνους θα αποτελειώσουν αυτό το έργο, δεν είναι το σουσιαστικό ζήτημα. Το ουσιαστικό είναι ότι ο πάγος έσπασε, ότι ο δρόμος άνοιξε, ότι ο δρόμος χαράχτηκε».

υ.γ.: Συνεχίζουμε με το ίδιο πείσμα, για το πέρασμα της ανθρωπότητας, «από το βασίλειο της ανάγκης στο βασίλειο της ελευθερίας»!

 


Μαθήματα Ανθρωπιάς !

7 Νοεμβρίου, 2009

Μαθήματα Ανθρωπιάς και μάλιστα (ας μου επιτραπεί να το πω) … άνευ διδασκάλου !

Ή αλλιώς, έβαλε τα γυαλιά σε όλους τους δασκάλους !

Ο λόγος για την αγωνίστρια συνδικαλίστρια …

koyneva

… να τι δήλωσε η Κωνσταντίνα Κούνεβα, με αφορμή το κλείσιμο ενός χρόνου από την άνανδρη και άγρια δολοφονική επίθεση εναντίον της :

«Είπα στον γιο μου να μην έχει θυμό και μίσος.
Ούτε για τον άνθρωπο αυτό (σ.σ.: που της επιτέθηκε), ούτε για αυτόν που τον πλήρωσε.
Εγώ πιστεύω ότι όσο μεγαλύτερος ήταν ο φόβος τους τόσο πιο σκληρή ήταν η επίθεση.
Δεν έχω μίσος.
Τον λυπάμαι (σ.σ.: τον δράστη).
Αυτός ο άνθρωπος έχει προβλήματα μεγάλα.
Πρόβλημα με την ψυχή του, τον εαυτό του.
Έχει εγωισμό και φόβο.
Σ’ εμένα το κακό φαίνεται, σ΄ εκείνον δεν φαίνεται, αυτός τραβάει πολύ περισσότερα από μένα.
Είμαι σίγουρη.
Όταν κάνεις επίθεση σε έναν άνθρωπο, αυτό πολλαπλασιάζεται και γυρνάει σε σένα».

Δεν βρίσκω, πραγματικά, λόγια για να εκφράσω αυτό που αισθάνομαι !

Απλά, υποκλίνομαι, στο Μεγαλείο του Ανθρώπου που λέγεται Κωνσταντίνα Κούνεβα !