Η Οικοδόμηση του Σοσιαλισμού στην Ελλάδα.

21 Σεπτεμβρίου, 2008

Αγαπητοί Φίλοι,
Με αφορμή διάφορες αιτιάσεις, ας μου επιτραπεί, να παραθέσω παρακάτω, κάποια αποσπάσματα, από το Πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, που εγκρίθηκε στο 15ο Συνέδριο του Κόμματος τον Μάη του 1996.

(σ.σ.: με τις απαραίτητες προσωπικές μου παρεμβάσεις !)

Η αντίληψη του ΚΚΕ για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στηρίζεται :
Στη μαρξιστική – λενινιστική θεωρία, στον εμπλουτισμό της με βάση τα συμπεράσματα και τους προβληματισμούς του Κόμματός μας, από την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα.
Η οικοδόμηση του σοσιαλισμού διέπεται από γενικές νομοτέλειες, που ισχύουν για όλες τις χώρες.
Αφετηρία για το πέρασμα της ελληνικής κοινωνίας στο σοσιαλισμό, κατώτερη βαθμίδα του κομμουνισμού, είναι :
– Η επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη σε συνεργασία με τους συμμάχους της.
– Η κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής.
– Ο σοσιαλιστικός σχεδιασμός της οικονομίας.

Τα επιτεύγματα της επιστήμης και των νέων τεχνολογιών θα χρησιμοποιούνται για την ολόπλευρη ανάπτυξη της παραγωγικότητας της εργασίας και της κοινωνικής παραγωγής, για την εξασφάλιση δουλειάς σε όλους τους ικανούς προς εργασία, για τη συνεχή βελτίωση των συνθηκών ζωής των εργαζομένων, για την άνοδο του επιπέδου της κοινωνικής και πολιτιστικής ευημερίας του λαού, με βάση τη σοσιαλιστική αρχή : Στον καθένα ανάλογα με την ποσότητα και την ποιότητα της εργασίας του.

Ο σοσιαλιστικός σχεδιασμός της οικονομίας εξυπηρετεί το βασικό νόμο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης: Την παραγωγή, με κίνητρο την ολοένα ευρύτερη και πληρέστερη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, στη βάση της ανώτατης τεχνικής και τεχνολογίας, των σύγχρονων επιτευγμάτων της επιστήμης. Στο σοσιαλισμό θα αλλάξουν ριζικά οι κοινωνικές σχέσεις.

Ο σοσιαλισμός θα εξαλείψει τα βασανιστικά προβλήματα που ο εργαζόμενος γνώρισε στον καπιταλισμό, όπως η ανεργία, η υποαπασχόληση, η εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα για το αύριο, η υποτίμηση και η περιφρόνηση του ρόλου και της προσωπικότητας, η παραβίαση των δικαιωμάτων και ελευθεριών του.
Ο σοσιαλισμός δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιούνται ολόπλευρα οι αντικειμενικοί νόμοι και η επιστημονική πρόβλεψη με συνειδητό, σχεδιασμένο τρόπο προς όφελος της κοινωνίας.

Ανεξάρτητα από τη μορφή που θα πάρει το σοσιαλιστικό κράτος, από την άποψη της ταξικής ουσίας θα είναι επαναστατική εξουσία της εργατικής τάξης, η δικτατορία του προλεταριάτου (σ.σ. η εξουσία του λαού).

Στα καθήκοντα του σοσιαλιστικού κράτους είναι να παρεμποδίσει τις προσπάθειες, που είναι βέβαιο ότι θα καταβάλουν οι ντόπιοι καπιταλιστές και η διεθνής αντίδραση να παλινορθώσουν το καθεστώς της εξουσίας του κεφαλαίου (σ.σ. της δικτατορίας του κεφαλαίου), καθώς και να δημιουργήσει τη νέα κοινωνία, με την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η λειτουργία του είναι καθοδηγητική, οργανωτική, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, διαπαιδαγωγητική, αμυντική. Θα εκφράζει μια ανώτερη μορφή δημοκρατίας, με βασικό χαρακτηριστικό της την ενεργητική συμμετοχή της εργατικής τάξης, του λαού, στην επίλυση των βασικών προβλημάτων οικοδόμησης της σοσιαλιστικής κοινωνίας και στον έλεγχο της εξουσίας και των οργάνων της.

Η μορφή που θα πάρει το επαναστατικό εργατικό κράτος στην Ελλάδα θα λυθεί μέσα στην επαναστατική πάλη, μέσα στους σκληρούς ταξικούς αγώνες, σε συνθήκες που ξεσπάει και αναπτύσσεται η επαναστατική διαδικασία. Η ιστορία της ταξικής πάλης του εργατοαγροτικού κινήματος στην Ελλάδα, στις ειδικές συνθήκες της πάλης για την εθνική απελευθέρωση, όπως και η ιστορία των σοσιαλιστικών επαναστάσεων, ανέδειξε διάφορες μορφές θεσμών λαϊκής εξουσίας (σοβιέτ, λαϊκά συμβούλια άμυνας, ασφαλείας, επισιτισμού, λαϊκά δικαστήρια κλπ.).

Η σοσιαλιστική δημοκρατία θα κατοχυρώσει την ύπαρξη των κομμάτων που δρουν μέσα στα πλαίσια του σοσιαλιστικού συντάγματος.
Κοινωνικοπολιτικές ενώσεις, π.χ. ριζοσπαστικά κοινωνικά κινήματα γυναικών, νέων, οικολόγων με πολιτικούς προσανατολοσμούς, με συμμετοχή στο κοινωνικοπολιτικό αντικαπιταλιστικό μέτωπο της επαναστατικής περιόδου, αναπτύσσουν το δικό τους σημαντικό ρόλο, ανάλογα με την κοινωνική τους βάση.
(σ.σ. κόμματα με καπιταλιστικό προσανατολισμό, σιγά σιγά θα εξαλειφθούν από μόνα τους, αντικειμενικά, γιατί δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης).

Οι μαζικές κοινωνικές οργανώσεις, ιδιαίτερα τα εργατικά συνδικάτα, είναι οι φορείς με τους οποίους η εργατική τάξη ελέγχει το κράτος της, προστατεύεται από κινδύνους αυθαιρεσίας, γραφειοκρατίας, απόσπασης από το γενικό συμφέρον.

Ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός είναι θεμελιακή αρχή στη συγκρότηση και λειτουργία του σοσιαλιστικού κράτους, στην ανάπτυξη της σοσιαλιστικής δημοκρατίας. Υπηρετεί τη συνεχή προσέλκυση των εργαζομένων στην άσκηση των λειτουργιών της εξουσίας, σε αδιάρρηκτη σχέση με την αυξανόμενη σημασία της κεντρικής διοίκησης.
Θεμέλιο της κοινωνικής οργάνωσης αποτελούν οι νέες σχέσεις (σ.σ. οι σοσιαλιστικές) παραγωγής και κατανομής (σ.σ. του προϊόντος), οι οποίες στηρίζονται στην κρατική κοινωνική ιδιοκτησία, ιδιαίτερα:
– στους βιομηχανικούς κλάδους μέσων παραγωγής και σύγχρονης τεχνολογίας,
– στους αναπτυγμένους βιομηχανικούς κλάδους προϊόντων κατανάλωσης,
– στους κλάδους εξόρυξης και ενέργειας,
– στις τηλεπικοινωνίες και μετφορές,
– στις τράπεζες,
– στο δίκτυο εξωτερικού εμπορίου.
(σ.σ. επίσης):  Οι νέες σοσιαλιστικές οικονομικές σχέσεις επεκτείνονται στα κεντρικά εμπορικά δίκτυα (σ.σ. στο εσωτερικό εμπόριο), στις μεγάλες τουριστικές μονάδες, στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στους τομείς παροχής υπηρεσιών (σ.σ. υγείας, παιδείας κλπ.) και ασφάλισης.
Καταργείται το εμπορικό απόρρητο.
Εξασφαλίζεται η δωρεάν παροχή υπηρεσιών σε παιδεία, υγεία, πρόνοια, ασφάλιση και άλλες κοινωνικές παροχές στα παιδιά και τους υπερήλικες.
Εθνικοποιείται η μεγάλη καπιταλιστική γαιοκτησία, η γαιοκτησία μοναστηριών, εκκλησιών κλπ.
Αντιμετωπίζονται οι περιφερειακές ανισότητες στην ανάπτυξη.
Η σοσιαλιστική εξουσία παίρνει υπόψη της τις αυξανόμενες σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα εκείνων των εργατών που έζησαν κάτω από όρους φτώχειας, τις ανάγκες των φτωχών αγροτών και μεσαίων στρωμάτων. Τις ιδιαίτερες ανάγκες της νεολαίας, της βρεφικής και παιδκής ηλικίας και των γυναικών. Τις ανάγκες και τις δυνατότητες της εργαζόμενης διανόησης.
Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη και συγκέντρωση της μικρής παραγωγής και των κατακερματισμένων υπηρεσιών, με διάφορες μορφές κοινωνικοποίησης.
Ενθαρρύνει με συγκεκριμένη πολιτική τη συνεταιριστικοποίηση διαφόρων τύπων.
Ικανοποιεί την εργαζόμενη διανόηση, εκτιμώντας αντικειμενικά την κοινωνική αξία των υπηρεσιών της.
Εφαρμόζεται πολιτική κινήτρων για την επιστροφή και αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού που έχει μεταναστεύσει και επιθυμεί να συμβάλει στη σοσιαλιστική οικοδόμηση. (σ.σ. για τους … αλλους, δεν θα … μπορέσουμε !).
Μπαίνουν οι βάσεις, για να βελτιώνεται το γενικό βιοτικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Να μεγαλώνει ο ατομικός ελεύθερος χρόνος ως αποτέλεσμα της μείωσης του κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας, που θα συντελείται με την ολοένα και μεγαλύτερη ανάπτυξη της παραγωγικότητας της εργασίας.
Απελευθερώνεται η προσωπική εργασία από τη βαριά, μονότονη σωματική εργασία.
Αντιμετωπίζεται ο αναλφαβητισμός.
Αναγνωρίζεται το δικαίωμα της προσωπικής ιδιοκτησίας, που αποκτιέται από την εργασία.
Δημιουργούνται οι υλικές προϋποθέσεις για την κατάργηση όχι μόνο κάθε πηγής ταξικής εκμετάλλευσης, αλλά και κάθε πηγής κοινωνικής καταπίεσης.
(σ.σ. παραδεχόμαστε ότι): Η διαδικασία ολοκληρωτικής κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο στην Ελλάδα, που θα επηρεαστεί, ασφαλώς, και από το διεθνές πλαίσιο, θα είναι πολύπλοκη, λόγω των δυσκολιών που κληροδοτεί στη νέα κοινωνία ο ελληνικός καπιταλισμός και η συμμετοχή του στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
Οι δυσκολίες θα αντιμετωπίζονται από την επαναστατική δράση των ίδιων των λαϊκών μαζών.
Με την κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής, την επέκταση των σοσιαλιστικών σχέσεων στο εμπόριο, στις υπηρεσίες και στη μικρή παραγωγή, θα αξιοποιούνται όλες οι δυνατότητες των παραγωγικών δυνάμεων για την υπερνίκηση των δυσκολιών.

Κεντρικό πεδίο, στο οποίο κρίνεται η σοσιαλιστική οικοδόμηση, είναι η σχεδιασμένη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και η τελειοποίηση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής (σ.σ. και της κατανομής του προϊόντος), ώστε να εξασφαλίζεται η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών σε συνεχώς ανώτερο επίπεδο.
Στο κέντρο της προσοχής πρέπει να βρίσκεται η αξιοποίηση των νέων επιστημονικών και τεχνολογικών επιτευγμάτων, σε πλατιά κλίμακα στην παραγωγή και στις υπηρεσίες, με σκοπό την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων.
Η σχεδιασμένη και ορθολογική χρησιμοποίηση των υλικών, χρηματικών και εργασιακών πόρων.
Ο κρατικός και εργατικός έλεγχος αντιμετωπίζουν την κερδοσκοπία, το χρηματισμό, τη μαύρη αγορά.

Αγαπητοί Φίλοι,
Το ΚΚΕ, εκθέτει ανοιχτά το Πρόγραμμά του, φιλοδοξώντας να γίνουν οι ιδέες του υλική δύναμη για τη ριζική κοινωνική αλλαγή.
Η οικοδόμηση του σοσιαλισμούν θα ανοίξει μια νέα εποχή στην ιστορία του ελληνικού λαού και της χώρας μας.