Ένα ΒΕΤΟ ρεεεεεεε

4 Απριλίου, 2008

Πότε θα μπει ΒΕΤΟ σ΄αυτή τη δημοκρατία τους …

ast1.jpg
Η δημοκρατία τους λειτουργεί !!!
(η δημοκρατία της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ)

 

 Ερώτηση αφελής : Αληθεύει ότι κάποιοι μετά που «πλακώνονται» στη βουλή, μετά τα πίνουν στη Βαλαωρίστου ή κάπου εκεί γύρω;


Η Πολιτική Πρόταση του ΚΚΕ

4 Απριλίου, 2008

Η ιστορία του Κόμματος δεν αφορά το παρελθόν.΄Η έστω μόνο το παρελθόν – πρέπει απλά να διδασκόμαστε από αυτό.
Έρχεται από το μέλλον και αφορά το παρόν και το μέλλον!
Όλη η ιστορική πορεία και η δράση του ΚΚΕ, είναι ένας αδιάκοπος αγώνας για τη ζωή και τις ελευθερίες του λαού, αφοσιωμένη σε ένα τελικό σκοπό.

– Την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
– Την εξάλειψη της κοινωνικής αδικίας και καταπίεσης.
– Την εξάλειψη των πολέμων.
– Την οικοδόμηση μια κοινωνίας ισότιμων και ελεύθερων ανθρώπων, που θα έχει (η κοινωνία) ως σημαία της το σύνθημα «όλοι για έναν και ένας για όλους», «όλοι για όλους». Μια νέα κοινωνία, που θα είναι ο σοσιαλισμός, τελικά ο κομμουνισμός.

Η κατάκτηση ενός τέτοιου μεγάλου σκοπού, προϋποθέτει την ανατροπή της αστικής εξουσίας των καπιταλιστών και των παρατρεχάμενών τους και την ανάληψή (της εξουσίας) της από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.
Ο σκοπός αυτού του αγώνα είναι μπροστά μας. Είναι επίκαιρος και όσο ποτέ άλλοτε ώριμος και αναγκαίος.
Αυτό που λέμε «ώριμες συνθήκες για το πέρασμα στο σοσιαλισμό» είναι πλέον γεγονός.
Από την σκοπιά αυτή, οι κομμουνιστές παλεύουν αδιάκοπα για την απόσπαση και της πιο μικρής κατάχτησης, που θα βελτιώσει τη ζωή της εργατικής τάξης, του λαού, χωρίς όμως να χάνουν από μπροστά τους τον τελικό σκοπό, κι αυτό γιατί πιστεύουν ακράδαντα ότι όσες καταχτήσεις κι αν πετύχουν κι αν αποσπάσουν, όσο η εξουσία παραμένει στα χέρια των εκμεταλλευτών, όσο αυτοί θα εξουσιάζουν τα μέσα παραγωγής, οι καταχτήσεις θα είναι περιορισμένες και ασταθείς.

Η τελική πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι η κατάκτηση της Λαϊκής Εξουσίας, είναι η νέα έφοδος στον ουρανό …

Σημ.: «Κλεμένα» αποσπάσματα, από ομιλία του σ. Δ. Γόντικα, πασπαλισμένα από δικά μου …


Η αντιμετώπιση της διαφωνίας …

4 Απριλίου, 2008

Οι παρακάτω καταγραφόμενες σκέψεις έγιναν με αφορμή αποσπάσματα, που διάβασα, από την ομιλία του Ραούλ Κάστρο στο κλείσιμο της συνεδρίασης της Εθνοσυνέλευσης της Κούβας.

Φαίνεται ότι, οι διαφωνίες πάνω στη θεωρία (αλλά και την πρακτική εφαρμογή) του Μαρξισμού – Λενινισμού και της Πρότασης Εξουσίας, που παρουσιάζει στον ελληνικό λαό αυτό το διάστημα το ΚΚΕ (και που βρίσκουν μεγάλη απήχηση ανάμεσα στους εργαζόμενους της χώρας – και ο Μαρξισμός Λενινισμός και η Πρόταση Εξουσίας), θα ενταθούν τις επόμενες μέρες. Ότι δεν θα μείνει με τα χέρια σταυρωμένα η ντόπια αντίδραση είναι ένα το κρατούμενο. Πάνω στο ζήτημα των διαφωνιών της θεωρίας μας, θέλω να καταγράψω τις παρακάτω σκέψεις που αφορούν τον διαχωρισμό των διαφωνούντων σε δύο μεγάλες κατηγορίες – περιπτώσεις.

Η πρώτη περίπτωση είναι να διαφωνεί κανείς λόγω προσωπικής γνώμης, που σχηματίστηκε από δικά του βιώματα ή έλλειψη ή κακή πληροφόρηση (από βιβλία, ειδήσεις ή γνώμες και απόψεις τρίτων, που όμως δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια).
Στην περίπτωση αυτή, ο συνομιλητής μας έχει κάθε δικαίωμα να διαφωνεί και εμείς (εγώ) θα πρέπει, ή καλύτερα οφείλουμε, να είμαστε υπομονετικοί και να προσκομίζουμε τα απαραίτητα επιχειρήματα.
Είναι σαφές ότι, επειδή ο συγκεκριμμένος συνομιλητής μας είναι σίγουρα καλοπροαίρετος, η δική μας υπομονή και επιμονή στην επιχειρηματολογία, θα φέρει το ποθητό αποτέλεσμα, σχετικά εύκολα.

Η δεύτερη περίπτωση είναι αυτός που διαφωνεί μαζί μας (μου) να το κάνει επειδή θέλει να ασκήσει πίεση, υποκινούμενος από μύχιες επιθυμίες του να βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής ή από φιλοδοξία, δημαγωγία, οπορτουνισμό, υποκρισία, αλαζονεία ή οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη αδυναμία.
Σ΄αυτή τη περίπτωση η αντιμετώπιση θα πρέπει να είναι αποφασιστική, χωρίς προσβολές βέβαια, αλλά λόγοντας τα πράγματα με το όνομα τους χωρίς τσιριμόνιες και στρογγυλέμματα.

Απροσεξία δεν δικαιολογείτα σε καμμία περίπτωση, ο εχθρός είναι παρών, ποτέ δεν κοιμάται και οφείλεται η δέουσα προσοχή. Κανείς δεν πρέπει να αγνοεί αυτή τη μεγάλη αλήθεια.