Κοινωνική ασφάλιση και Συν.

26 Φεβρουαρίου, 2008

«Ο ΣΥΝ έχει στηρίξει και στηρίζει την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελεί βασικό συντελεστή στην ανατροπή κοινωνικών – ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων.
Η αφερεγγυότητά του και η υποκρισία του είναι χαρακτηριστική γιατί αφ΄ ενός μεν στηρίζει μία από τις βασικές πηγές της αντιασφαλιστικής επίθεσης και αφ΄ ετέρου επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις με κούφιες καταγγελίες, καθώς προσπαθεί να κρύψει τη γενικότερη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σ΄ αυτόν τον τομέα. Η αποκάλυψη της πανευρωπαϊκής στρατηγικής του κεφαλαίου στο ζήτημα της κοινωνικής πολιτικής είναι απολύτως αναγκαία, σε συνδυασμό με την αποκάλυψη και καταδίκη της πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης.
Η κριτική του σχετικά με τις εξελίξεις στην Κοινωνική Ασφάλιση και τις ανατροπές δικαιωμάτων είναι επιφανειακή, μένει σε ορισμένα οικονομικά ζητήματα και αποσιωπά ότι οι αντιδραστικές αλλαγές δεν είναι απλά ένα διαχειριστικό ζήτημα, αλλά εκφράζουν ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος, είναι στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου.
Για πολλά χρόνια αφορίζει τις ανάγκες των λαϊκών δυνάμεν και χαρακτηρίζει υπερβολικά τα αιτήματα που διεκδικεί το ταξικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, συμβάλλοντας στη μείωση της απαιτητικότητας των εργαζομένων, δίνοντας άλλοθι στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Είναι υπέρ του χρηματιστηριακού και τραπεζικού τζόγου, είναι υπέρ της σύνδεσης των Ταμείων με τις επιχειρήσεις, μέσω των μετοχών που διαθέτουν. Δεν εναντιώνεται στην ιδιωτική ασφάλιση, στα επαγγελματικά ταμεία, είναι υπέρ της συνύπαρξης του ιδιωτκού με το δημόσιο τομέα στην Υγεία – Πρόνοια.
Η παράταξη του στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα καλύπτει συστηματικά τις ευθύνες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και καλλιεργεί αυταπάτες και συγχύσεις για το ρόλο της.
Η παράταξη του στη ΓΣΕΒΕΕ, στους Επαγγελματοβιοτέχνες και Εμπόρους, είναι υπέρ του «κοινωνικού διαλόγου», σε πλήρη ταύτιση με τις παρατάξεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ αυτό το διάστημα καλλιεργούν συγχύσεις που διευκολύνουν την κυβερνητική επίθεση.
Οι προγραμματικές θέσεις της κυβέρνησης δεν είναι «Έκθεση Ιδεών» όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είναι ένα καλά επεξεργασμένο σχέδιο δράσης, που προβλέπει πολιτικές και μέτρα που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Ο «κοινωνικός διάλογος» δεν χαρακτηρίζεται από έλλειψη θέσεων και προτάσεων από την πλευρά της κυβέρνησης, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είναι το εργαλείο που χρησιμοποιεί για την κατάργηση δικαωμάτων, για την προώθηση των αντεργατικών της θέσεων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εναντιώνεται επί της ουσίας στον αντεργατικό χαρακτήρα των νόμων Σιούφα και Ρέππα και δεν ζητάει την κατάργησή τους.
Θεωρεί το περιεχόμενό τους ως «ημίμετρα», ενώ οι νόμοι αυτοί χρησιμοποιήθηκαν – χρησιμοποιούνται από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για να ξηλώσουν σημαντικά δικαιώματα και να χειροτερεύσουν σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση των εργαζομένων».

Από τις Θέσεις του ΚΚΕ για την Κοινωνική Ασφάλιση, το τμήμα της κριτικής για την στάση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.


Μπριζόλα – Μπριζόλα

25 Φεβρουαρίου, 2008

Το άκουσα στη σημερινή ελληνοφρένεια, μου άρεσε και το μεταφέρω!

Η συζήτηση ήταν για την ακρίβεια και την πάταξη της και ο Υπουργός λέει :

Η ακρίβεια είναι σαν τον ελέφαντα (!!!), δεν τρώγεται με μία μπουκιά, όμως,  μπριζόλα – μπριζόλα …!!!!!!

Τελικά δεν ήξερα ότι :
1. Ο ελέφαντας τρώγεται!
2. Πωλείται σε … μπριζόλες!
3. Η ακρίβεια έχει σχέση με τον … Μάκη! (ο ελέφαντας δεν ζει στη ζούγκλα; ο Μάκης δεν ζει στη ζούγκλα; Άρα …)
4. Η επίσκεψη στις Ινδίες περιλάμβανε και βόλτες με … ελέφαντες;!

Με την ευκαιρία μερικά αινίγματα με … ελέφαντες!
1. Πως θα μπουν 4 ελέφαντες σε ένα … καμπριολέ;
2. Πως θα καταλάβεις ότι μπήκε ένας ελέφαντας στο … ψυγείο;
3. Γιατί οι ελέφαντες κοιμούνται … ανάσκελα;
4. Γιατί οι ελέφαντες έχουν στρόγγυλα … ποδάρια;

Αυτά, γεια χαρά!


Ουαί υμίν υποκριτές …

25 Φεβρουαρίου, 2008

Με αφορμή τα δήθεν συγχαρήκια που … στείλαν η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ για την εκλογή του Δ. Χριστόφια στην προεδρία της Κύπρου (καλά περιττό να πούμε ότι ακριβώς τα ίδια συγχρήκια θα στέλναν κι αν έβγαινε ο … άλλος(!), για να δείξουν το πόσο πολύ ενδιαφέρονται (;) για την Μεγαλόνησο, και επειδή εγώ αυτό το θεωρώ μεγάλη υποκρισία εκ μέρους τους, αφού η ιστορία λέει ότι στην πιο κρίσιμη περίοδο της Κύπρου, όλοι οι παραπάνω (πλην ΚΑΙ πάλι Λακεδαιμονίων!) αντί να στηρίξουν το λαό της Κύπρου … στήριξαν το σχέδιο Ανάν, την ταφόπλακα εκείνη του Κυπριακού προβλήματος.
Για του λόγου το αληθές παραθέτω μερικές δηλώσεις, έτσι για να αποδείξω την υποκρισία των κομμάτων του δικομματισμού αλλά και αυτού της λεγόμενης … αριστεράς (του συν ντε!).

1. Κ. Καραμανλής
11/11/2002 : «Τώρα είναι η ώρα της ύψιστης εθνικής συνεννόησης … αυτή των ώρα χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όλες τις πλευρές».
13/11/2002 : » … χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και σκληρός διαπραγματευτικός αγώνας για να επιτευχθεί η βιωσιμότητα, η λειτουργικότητα και η προσαρμογή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς».
Κ. Μητσοτάκης 19/11/2002 : «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναλάβει η ελληνική πλευρά την ευθύνη της ματαίωσης της λύσης και της διακοπής των διαπραγματεύσεων».

2. Κ. Σημίτης
11/11/2002 : «Έχουμε μια ιστορική ευκαιρία για τη λύση … Αυτή η πρόταση, αυτό το σχέδιο (Ανάν), είναι μια αφετηρία … Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική ισορροπία στην οποία αυτό το σχέδιο, με τη διαπραγμάτευση, μπορεί να οδηγήσει».

3. Ν. Κωνσταντόπουλος
16/11/2002 Εισήγηση που υπερψηφίστηκε : «Διάβασα με κατάπληξη στην προχτεσινή της συνέντευξης ότι η κ. Παπαρήγα ζητά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν ως βάση διαπραγμάτευσης και αντιπροτείνει τη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Μα εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο του ΓΓ του ΟΗΕ και έχει το πράσινο φως του Συμβουλίου Ασφαλείας και που γίνεται σε γενικές γραμμές δεκτό και από την ΕΕ. Ποια διεθνοποίηση άραγε έχει υπόψη της η κ. Παπαρήγα; Κάποιου άλλου πλανήτη ίσως. Όμως, στον πλανήτη Γη έξω από τον ΟΗΕ και την ΕΕ άλλος διθνής θεσμός όπου θα μπορούσε να προσφύγει η Κύπρος δεν υπάρχει».
Λ. Κύρκος 19/11/2002 : «Το ΚΚΕ, με την κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν, αποπροσανατολίζει για μια ακόμα φορά τους εργαζόμενους και το λαό και τείνει να ευθυγραμμιστεί με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η «Χρυσή Αυγή», για μικροκομματικούς σκοπούς».

Αυτοί είναι οι πολιτικοί και η πολιτική της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ, που σήμερα καμώνονται πως δήθεν μου και τάχα μου ενδιαφέρονται για την Κύπρο και την εκλογή του νέου Προέδρου που θα φέρει την λύση επιτέλους.

Ευτυχώς ο Κυπριακός Λαός δεν τους ακούει και φυσικά θα φέρει την λύση με τους αγώνες του, έχοντας συμπαραστάτες αυτούς, που πραγματικά τους αγαπάνε και δεν … ψηφοθηρούν ασύστολα!!!


Συγχαρητήρια σύντροφε!

24 Φεβρουαρίου, 2008

Νέος Πρόεδρος της Κύπρου, ο Δημήτρης Χριστόφιας !

Με 7 % διαφορά, κόντρα σε όλες τις προβλέψεις!

Σύντροφε Δημήτρη Χριστόφια, θερμά συγχαρητήρια και καλή επιτυχία στο πραγματικά δύσκολο έργο σου !


Ο κόσμος του «εφικτού»

24 Φεβρουαρίου, 2008

Οι φωνές δεν ωφέλησαν.
Ούτε οι βουερές διαδηλώσεις
Με τα ρυθμικά παραγγέλματα
(Για «ελευθερίες» και λοιπά άλλα άχρηστα)
Εγκαινιάστε καλύτερα άλλες μεθόδους
Π.χ. τη νεκρική σιγή
ή το κλείσιμο στο «καβούκι»σας.

Ναι, έτσι θάπρεπε – λέει – να κάνουμε,
Και ν΄αφήσουμε τα Μαμούθ ν΄αλέθουν τις Πατρίδες
και να τσαλαπατούν τα οράματα μας.

Οράματα ; Μα  είσθε τρελλοί ;
Τα οράματα θρυμματίστηκαν χοντρικώς
από τότε π΄ανακαλύψαμε τη Σελήνη.
Και γι αυτό σχηματίσαμε αποσπάσματα
για να εκτελέσουμε όλες τις αυταπάτες.
Α λ ή θ ε ι ε ς ; Φέρτε όσες θέλετε.
Αύριο θα τις κρεμάσουμε !
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

(αφιερωμένο εξαιρετικά σε δεξιούς και αριστερούς οπορτουνιστές!)

Υ.Γ. Αν και πιστεύω ότι, δεν θα καταλάβουν τίποτα!!!


Μνημείο της Σοσιαλιστικής Ιστορίας

24 Φεβρουαρίου, 2008

Ποστάρω το παρακάτω Μνημείο της Σοσιλιστική Ιστορίας, χωρίς σχόλια, απλά για να «πλουτίσω» το ιστολόγιό μου με κάτι που θεωρώ ότι αξίζει !

getimage4.jpg

Το Αρχηγείο του Κόκκινου Στρατού με το Μνημείο του Στρατάρχη Ζούκοφ, στην πόλη Εκατερινμπούργκ.


Καλή επιτυχία

23 Φεβρουαρίου, 2008

Σε λίγες ώρες θα είμαστε μάρτυρες (ελπίζουμε βάσιμα, πιστεύω), της δικαίωσης της άποψης ότι οι παραδόσεις υπάρχουν για να «σπάνε»!

Σε λίγες ώρες, πιστεύω, θα αναδειχθεί ο Πρώτος Κομμουνιστής Πρόεδρος σε χώρα της Ευρώπης (της Δυτικής) και ιδιαίτερα σε χώρα της Ε.Ε.!

Το μεγάλο στοίχημα δεν είναι αν θα καταφέρει σημαντικές λαϊκές καταχτήσεις ή προώθηση προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στη Κύπρο – να μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια χώρα με τριπλή κατοχή – αλλά, κατά πόσο θα γίνει αποδεκτός από τους άλλους ηγέτες των καπιταλιστικών χωρών της Ηπείρου μας, αλλά και του κόσμου όλου! Φυσικά δεν έχω καμμία αμφιβολία για την στήριξή του από Ηγέτες Σοσιαλιστικών Κρατών!

Τέλος, η προώθηση της Ιδέας της  Ενωμένης  Κύπρου, είναι ΤΟ ζητούμενο!

Από τούτο το μετερίζι, σύντροφε Δημήτρη Χριστόφια, καλή επιτυχία!


Η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως!

23 Φεβρουαρίου, 2008

Ξεχωριστή περηφάνια νιώθουμε όλοι οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες, που το ΚΚΕ έμεινε όρθιο αντιμετωπίζοντας την κρίση της περιόδου 1989-1991, σε πείσμα όλων αυτών των δυνάμεων και των μηχανισμών που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το εξαφανίσουν, είτε για να το μετατρέψουν σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Αντιπάλεψε τις σειρήνες της δήθεν ανανέωσης, στάθηκε σταθερά στη μαρξιστική – λενινιστική γραμμή, επεξεργάστηκε το Πρόγραμμα και την πολιτική του, που η ζωή επιβεβαιώνει. Πρωτοστάτησε και στήριξε αγώνες για τα λαϊκά προβλήματα. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανύψωση των αξιών του διεθνούς επαναστατικού κινήματος, στην ανάπτυξη της λαϊκής πάλης στην συσπείρωση δυνάμεων που θέλουν να δράσουν κατά του ιμπεριαλισμού.
Το ΚΚΕ αγωνίζεται για την υλοποίηση των αποφάσεων του 17ου Συνέδριου για την ολόπλευρη ισχυροποίηση του, για να ξεδιπλωθεί ενιαία και δυναμικά η ιδεολογική, πολιτική, οργανωτική αντεπίθεση των κομμουνιστών. Αυτός είναι βασικός και απαραίτητος όρος για το ποιοτικό ανέβασμα της οργάνωσης και της πάλης της εργατικής τάξης, για τη συνολική αγωνιστική αφύπνιση και συμπόρευση των φτωχών και μεσαίων λαϊκών στρωμάτων κατά των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, του ιμπεριαλισμού, για τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, για τη συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου.

(Από το Ημερολόγιο του 2008 της ΠΕΕΠΠ)


Πρόσκληση σε … μπλογκοπαίγχνιδα!

22 Φεβρουαρίου, 2008

Πήρα μία (1) Ανοιχτή Πρόσκληση, από τη φίλη (νομίζω … θέλω … θα δείξει …) Anna Silia (ξέρετε την Κυρία με τις 5 … μπάμπουσκες, στο μπλογκ της), για δύο (2) «μπλογκο-παιγχνίδια».

Το πρώτο αφορά την … παρουσίαση σε κοινή … θέα, των προσωπικών μας … δεδομένων, που έχουν σχέση με Εφτά (7) «θανάσιμα αμαρτήματα».
Εφτά (7);
Που να βρω εγώ (!) τόσα ΠΟΛΛΑ αμαρτήματα, σκέφτηκα! (Μη γελάτε και μη ρωτάτε με … τί)!!!
Τελικά, μετά από … πολύωρες αναζητήσεις … με το ζόρι «ανακάλυψα» εφτά μικρές αμαρτίες μου και σας τις παρουσιάζω παρακάτω :

Το δεύτερο (παιγχνίδι ντε …), έχει σχέση με τον να ανοίξω ένα βιβλίο (τί μου … θύμησε, τώρα!) στη σελίδα 123 (βίτσιο … κι αυτό!) και να αντιγράψω κάποιες σειρές – παραγράφους.
Άντε να βρεις τώρα βιβλίο με πάνω από 123 σελίδες (πρωτότυπο έ, όσοι διάβασα το ποστ τους … αυτό το θέμα ακριβώς θίξανε(!) – έ, ισχύει και σε μένα!).
Θυμήθηκα ότι πριν αρκετά χρόνια είχα διαβάσει κάτι τέτοια … μακρυνάρια και ψάχνοντας (ένα έπιπλο, που μοιάζει λίγο με βιβλιοθήκη), ώ του θαύματος, πέφτω πάνω σε ένα, που θα … βοηθήσει τα μάλλα (έτσι γράφεται;) την Anna μας, να διαλέξει το … τραπέζι της.

Ας είναι ! Επί του πρακτέου (άλλα τις)! Αρχίζω με το … δεύτερο παιγχνίδι (έτσι, μου αρέσει να είμαι … ανάποδος!).
Το βιβλίο που διάλεξα (μπα, αυτό «έπεσε» μπροστά μου!) είναι το ΘΕΙΑ ΚΩΜΩΔΙΑ (Κόλαση – Καθαρτήριο – Παράδεισος) του ΔΑΝΤΗ ΑΛΙΓΚΙΕΡΙ (DANTE ALIGHIERI).
Η σελίδα 123 αφορά στην «Κόλαση» και … αντιγράφω:
«Και τόσο χαμηλά ο βυθός βρισκόταν, που έπρεπε στο ιο ψηλό μέρος της καμάρας ν΄ανεβούμε, για να φτάσει το βλέμμα μας ίσαμε κάτω.
Αντιφορίσαμε ως εκεί και, σκύβοντας το κεφάλι, ξεχώρισα στα βάθη ψυχές βουτηγμένες σ΄ανείπωτη βρώμα, σα ν΄άδειαζαν μεσ΄στο φριχτό φαράγγι όλοι οι βόθροι των ανθρώπων.
Κι ως ψάχνανε τα μάτια μου να βρουν κάνα γνωστό μου, βλέπω κάποιον με το κεφάλι έτσι λερωμένο, που δεν μπορούσες να καταλάβεις αν ήταν λαϊκός ή ιερωμένος».
Για να καταλάβει ο αναγνώστης τι εννοεί ο συγγραφέας με τις δύο τελευταίες λέξεις του επεξηγεί:
Απ΄τις ακαθαρσίες, δηλαδή, δεν φαινόταν αν υπάρχει ή όχι στο κεφάλι του το σημείο κουράς των κληρικών.
Τέλος πρώτου παίγχνιου!

Αι εφτά θανάσιμαι αμαρτίαι μου, έχουν ως εξείς:
1. Νευριάζω αγρίως (πολύ αγρίως όμως…) με τους λεγόμενους δημοσιογράφους της τηλεόρασης και ρίχνω κάτι … καντήλια (με χρυσές, αργυρές ή … πιο φτωχές αλυσίδες) και κάποια (αρκετά έως πολλά!) … σεξουαλικά υπονοούμενα  για τον … Χριστόφορο Κολόμβο (γνωστό … γιατί!) και την Α. Θέκλα (άγνωστο … γιατί!).

2. Έχω χοντρό πρόβλημα (πολύ … χοντρό, όμως) με τις … οδηγίνες (όχι τις … προσκοπίνες – αυτές μου αρέσουν!) και τους ταξιτζήδες, γιατί αμφότεροι και οι δύο αντάμα και μαζί νομίζουν ότι, οι δρόμοι (και τα … πεζοδρόμια!) φτιάχτηκαν γι αυτούς!

3. Οδηγεί κάποιος λέει, σε ένα μεγάλο δρόμο (λεωφόρο να πούμε), κατά τις 7 το πρωί, αμέριμνος και ωραίος και ακούει ραδιόφωνο τραγούδια της εποχής. Ξαφνικά ακούει μια έκτακτη είδηση ότι ένα τύπος οδηγεί στην Λεωφόρο ανάποδα! Χαμογελάει (ο δικός μας), μετά ξεκαρδίζεται στα γέλια και τέλος αναφωνεί «τί ένας μωρέ, δεκάδες οδηγούν ανάποδα!!!).
Ε, λοιπόν, εμένα μου αρέσουν κάτι τέτοιοι τύποι, είμαι ένας από αυτούς!

4. Δεν υπάρχει περίπτωση (μα καμμία, όμως) να κάνω φίλο δικηγόρο και (μέχρι πριν λίγο καιρό -ξέρετε, το λέω για ευνοήτους λόγους!) γιατρό! (για το τελευταίο, άρχισαν τελευταία να κάνω … νερά!).

5. Παρόλου που θεωρώ τον εαυτό μου Χριστιανό Ορθόδοξο μου κάθονται στο στομάχι οι παπάδες (ειδικά οι δεσποτάδες και οι … παρόμοιοι!) μέχρι του σημείου να θέλω … άλκα σέλτσερ! (Στο γάμο μου τρεις φορές ο παπάς πήγε να τον … σταματήσει!).

6. Δεν είμαι καθόλου μα καθόλου φιλόζωος (το βασικό μου πρόβλημα είναι τα … δίποδα!!!).

7. Είμαι αλλεργικός στα φάρμακα, σε ορισμένα φυτά και στους … ξεπουλημένους!!!


 


Κόμμα ισχυρό, Φάρος συσπείρωσης

22 Φεβρουαρίου, 2008

Από την Απόφαση του 16ου Συνέδριου του ΚΚΕ.

– Κύριο καθήκον είναι η ολόπλευρη ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική ισχυροποίηση του ΚΚΕ, αναπόσπαστα δεμένη με τη δράση για το χτίσιμο του ΑΑΔ Μετώπου, για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης και τον ταξικό προσανατολισμό του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

– Το ΚΚΕ θα συνεχίσει την προσπάθεια, από κοινού με άλλα κομμουνιστικά κόμματα, που βρίσκονται σε ανάλογο προβληματισμό, να αντιμετωπιστούν προβλήματα κοινής δράσης, ώστε να γίνει πιο διακριτός παγκόσμια ο πόλος του κομμουνιστικού κινήματος.