Τελικά «πέρασε» στον δεύτερο γύρο …

17 Φεβρουαρίου, 2008

Τα τελικά αποτελέσματα των Προεδρικών εκλογών στη Κύπρο είναι:

Ιωάννης Κασουλίδης 33,51 %

Δημήτρης Χριστόφιας 33,29 %

Τάσσος Παπαδόπουλος 31,79 %

Η μεγάλη επιτυχία του σ. Δημήτρη Χριστόφια να περάσει στον δεύτερο γύρο μεγαλώνει ακόμη πιο πολύ αν αναλογιστεί κανείς ότι ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ το ΑΚΕΛ κατεβάζει αποκλειστικά δικό του υποψήφιο για Πρόεδρο και επίσης αν αναλογιστεί κανείς τί επικρατεί στην Κύπρο (τα γράφω σε άλλα άρθρα μου)!

Από αυτό το μετερίζι (ας μου επιτραπεί να το ονομάζω έτσι) στέλνω τα Θερμά μου Συγχαρητήρια στο ΑΚΕΛ και τον Γ.Γ. του, Δημήτρη Χριστόφια και να του ευχηθώ από καρδιάς την επόμενη Κυριακή να είναι αυτός ο τελικός νικητής!


Ιδεολογική πάλη

17 Φεβρουαρίου, 2008

Με αφορμή ορισμένων δημοσιευμάτων ή tv εκπομπών θέλω να παραθέσω μερικά (μόνο) αποσπάσματα από την Πολιτική Απόφαση του 17ου Συνέδριου του ΚΚΕ, που νομίζω ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε καθημερινή βάση.
Οι υπογραμμίσεις – με κεφαλαία γράμματα – δικές μου!

– Η πορεία ανασυγκρότησης του Κόμματος, η ανοδική πορεία του τα τελευταία χρόνια, επιβεβαιώνει τη ΖΩΤΙΚΟΤΗΤΑ των κομμουνιστικών ιδεών
– Αν το 1989-΄91 είχε διαλυθεί το ΚΚΕ (σ.σ.: όπως το επιδίωξαν διακαώς μερικοί που σήμερα σφυρίζουν … αδιάφορα), αν είχε μεταλλαχτεί σε κόμμα σοσιαλδημοκρατικού προσανατολισμού (σ.σ.: ομοίως), το κενό θα ήταν ΜΕΓΑΛΟ για το λαϊκό κίνημα.
– Σήμερα το ΚΚΕ, πιο έμπειρο, πιο ώριμο και πιο ατσαλωμένο, με μεγαλύτερη επάρκεια μπορεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ΑΝΑΓΚΕΣ του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
– Κύριο ΚΑΘΗΚΟΝ που καθορίζει το 170 Συνέδριο του ΚΚΕ αποτελεί η ολόπλευρη πολιτική ιδεολογική και ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ισχυροποίηση του Κόμματος.
– Χρειάζεται να κατανοηθεί πιο βαθιά ο χαρακτήρας του Μετώπου ως ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ αντιιμπεριαλιστικών, αντιμονοπωλιακών δυνάμεων (σ.σ.: και όχι ένα συνοθύλευμα δυνάμεων ακαθορίστου ταυτότητας και προσανατολισμού), που καλείται όχι μόνο να αποσπάσει κατακτήσεις, αλλά να φέρει σε πέρας και το έργο της κατάκτησης της Λαϊκής Εξουσίας.
– Στην Ελλάδα υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις για το Σοσιαλιστικό μετασχηματισμό.
– Παλεύοντας για την οικοδόμηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου, για τη συνεχή ανάπτυξη και ενδυνάμωσή του (σ.σ.: ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, κλπ.), το Κόμμα διατηρεί παράλληλα την Ιδελογική, Πολιτική και ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ (σ.σ.: κι ας σκάσουν … οι εχθροί μας!) του αυτοτέλεια.
– Προωθεί με σταθερότητα και συνέπεια την πολιτική συμμαχιών (σ.σ.: αυτό είναι που ενοχλεί πολλούς, που δεν συγχωρούν -και συγχρόνως φοβούνται!- το κόμμα ακριβώς γι αυτήν του την πολιτική) και ταυτόχρονα εκθέτει ανοικτά στο λαό και τους συμμάχους το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ του. (… για το πέρασμα στο Σοσιαλισμό).
– Ιδιαίτερη σημασία έχει η δουλιά για την ενότητα δράσης της εργατικής τάξης σε ΤΑΞΙΚΗ, αγωνιστική κατεύθυνση και τις συμμαχίες της με τα λαϊκά στρώματα, των ΕΒΕ και τη μικρομεσαία εργατιά.
– Να ανέβει το ιδεολογικό μέτωπο και μέσα στο μαζικό κίνημα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ.  Να αποκαλύπτεται η ψευτοαντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ … η πολιτική ενσωμάτωσης που προβάλει ο ΣΥΝ.


Ιδεολογικές Αναζητήσεις

17 Φεβρουαρίου, 2008

Τα «ξεσήκωσα»από το βιβλίο  Η Κομμουνιστική Διεθνής.

Η δικτατορία του προλεταριάτου είναι η πιο αποφασιστική και επαναστατική μορφή της πάλης των δύο τάξεων, του προλεταριάτου και της αστικής τάξης,

Η δικτατορία του προλεταριάτου είναι η τελειότερη πραγματοποίηση της κυριαρχίας όλων των εργατών και όλων εκείνων που τους εκμεταλλεύεται, τους καταπιέζει, τους κοροϊδεύει η αστική τάξη.

Η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο δε σταματάει τον αγώνα που κάνει το προλεταριάτο ως τάξη εναντίον της αστικής τάξης, αλλά απεναντίας τον κάνει πιο πλατύ, πιο σκληρό, πιο αλύπητο.

Είναι αδύνατο να περιοριστούμε στη συνηθισμένη κατ΄αρχήν άρνηση κάθε συνεργασίας με την αστική τάξη.

Ένα από τα σοβαρότερα εμπόδια για το επαναστατικό εργατικό κίνημα στις καπιταλιστικές χώρες, προέρχεται από το γεγονός ότι, χάρη στις αποικιακές κτήσεις και στην υπεραξία του χρηματιστικού κεφαλαίου κλπ., το κεφάλαιο κατόρθωσε να δημιουργήσει μια μικρή εργατική αριστοκρατία, με κάποια σχετική επιβολή και σταθερότητα.

» Ψάξε για σχολειό, άστεγε!
   Προμηθέψου γνώση, παγωμένε!
   Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: Είν΄ένα όπλο.
   ΕΣΥ να πάρεις πρέπει την εξουσία. »
Μπέρτολ Μπρεχτ

Το τελικό αβίαστο συμπέρασμα που βγαίνει από όλα τα παραπάνω είνα ότι ΜΟΝΟ αν το προλεταριάτο καταχτήσει την εξουσία θα δει επιτέλους ευτυχισμένες μέρες η Εργατική Τάξη.
Και όταν λέμε προλεταριάτο, εννοούμε φυσικά το ΚΚΕ (και μόνο το ΚΚΕ) με τους συμμάχους του.
Όλα τα άλλα είναι … δημοσιοσχετίστικα παπατζιλίκια, όπως λέει και ο lefteris!