Με αφορμή τα Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ

Στις 22 Γενάρη του 2008 ημέρα Τρίτη, οι εργαζόμενοι συσπειρωμένοι στο ΠΑΜΕ, προχωράνε σε όλη την Ελλάδα, σε μαχητικά Συλλαλητήρια, προβάλλοντας τα δίκαια αιτήματα της Εργατικής Τάξης.
Είναι μια μέρα που η Ε.Τ. καθαρά και ξάστερα αποικρούει κάθε μορφή συναίνεσης, συμβιβασμού, βολέματος με τα όποια Μάαστριχτ Λευκά ή Πράσινα Βιβλία, που με υψωμένα τα κόκκινα λάβαρα της ελπίδας και του αγώνα θα δείξει το δρόμο της ανειρήνευτης πάλης, για  πρόοδο και ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων.
Χρειάζεται επειγόντως ο κόσμος, που χόρτασε λόγια τόσα χρόνια από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ κλπ., να δείξει και πάλι την εμπιστοσύνη του στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ, γιατί γνωρίζει ότι βασικό γνώρισμα και μπούσουλάς του είναι ο αγώνας, η δράση, η πάλη. Αυτή η εμπιστοσύνη, πιστεύω, καταχτήθηκε ήδη στη βιοπάλη, σε κάθε βήμα της καθημερινής ζωής των στελεχών του ΠΑΜΕ.  Έγινε δύναμη και ατσαλώθηκε στους αγώνες, π0υ αναδείχνονται αποφασιστικός παράγοντας των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων, εμπόδιο στις σκληρές αντιλαϊκές επιθέσεις του μεγάλου κεφαλαίου και των εκφραστών του (πλειοψηφία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και τα κόμματα του δικομματισμού).
Πεποίθηση μας είναι ότι η επιταγή των καιρών σήμερα είναι η συσπείρωση και η συνεργασία της Ε.Τ., της Αγροτιάς, των ΕΒΕ, της διανόησης, της νεολαίας. Πρέπει τώρα να δυναμώσει η λαϊκή αποφασιστικότητα και πρωτοβουλία η ευθύνη και η αντίσταση σε κάθε αντίληψη μοιρολατρίας και συμβιβασμού, που καλλιεργούν οι συνεταίροι του δικομματισμού. Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου, η ΝΔ του Κώστα, ο ΣΥΝ του … ΑλεκοΑλέξη, ο ΛΑΟΣ.  Όλοι αυτοί, προσπαθούν να ισοπεδώσουν ό,τι έμεινε όρθιο σ΄αυτό τον τόπο. Θέλουν να μας χειραγωγούν καθημερινά, ξετσίπωτα με κοινωνικά συμβόλαια, συναινέσεις, εκσυγχρονισμούς και διάφορες άλλες προπαγανδιστικές απόψεις, που έχουν ως τελικό στόχο :

– Να καθαγιάσουν τους εκμεταλλευτές του μόχθου μας. Να μην τους παλεύουμε. Να μην τους αμφισβητούμε. Να μην τους καταργήσουμε. Να πούμε αυτός είναι ο κόσμος σήμερα, δεν γίνεται αλλιώς. Έτσι τα βρήκαμε, έτσι να τα αφήσουμε.

– Να μας μπολιάσουν με την κακομοιριά και τον ταξικό συμβιβασμό. Να μην ρισκάρουμε τίποτα. Να προτιμάμε το λιγότερο κακό. Να κλείσουμε τα μάτια μας. Να μη βρούμε ότι η μήτρα που γεννάει τα προβλήματα μας λέγεται καπιταλισμός.

– Να πούμε «ναι» στο μακέλεμα των εργασιακών, συνδικαλιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων μας.

– Να ξεχάσουμε ότι η εργασία, η παιδεία, η υγεία, η κατοικία, ο πολιτισμός, είναι δικαιώματα ανεφαίρετα, θεμελιώδη, απαραίτητα, είναι η ίδια η ανθρώπινη ζωή.

– Να πούμε «σφάξε με αγά μου ν΄αγιάσω». Να πάψουμε να απαιτούμε, να αγωνιζόμαστε, να κάνουμε όνειρα για μια δίκαιη και ειρηνική κοινωνία.

– Να κλείσουμε τα μάτια στα όργια που γίνονται μεταξύ της ολιγαρχίας και των εκφραστών της, είτε δηλώνουν νεοφιλελεύθεροι, είτε σοσιαλδημοκράτες, είτε μεταλλαγμένοι αριστεροί.

– Να γίνουμε πολίτες «μιας χρήσεως», που την παραμονή των εκλογών είμαστε ο Κυρίαρχος Λαός και την επόμενη ρετάλια διαλογής, ανακυκλώμενα σκουπίδια για τον καιάδα της ανεργίας, της λιτότητας, της μίζερης ζωής.

– Να ξεχάσουμε τις επιταγές του Μάαστριχτ και της Λευκής Βίβλου.

– Να κάνουμε πως δεν βλέπουμε τους πραγματικούς υπαίτιους των τοπικών συγκρούσεων και πολέμων. Να μην τους καταγγέλουμε με το όνομά τους.

– Να κάνουμε πως δεν βλέπουμε ότι η ηθική και η πολιτιστική κρίση, η μάστιγα των ναρκωτικών και η κοινωνική εγκληματικότητα, αναπτύσσονται με ταχύτατους και εξαιρετικά επικίνδυνους ρυθμούς.
Βαρύ φόρο θυσιών στο βωμό των νέων αρνητικών συσχετισμών και της νέας κατάστασης πληρώνει η Ε.Τ. και οι εργαζόμενοι όλων των χωρών, καθώς η σύγχρονη καπιταλιστική βαρβαρότητα επιτίθεται με μανία σε ό,τι είχε καταχτηθεί με σκληρούς αγώνες τις περασμένες δεκαετίες.

Αυτά σχεδιάζουν.
Αυτά μεθοδεύουν.
Αυτά προωθούν
Αυτοί που κυβερνούν τη Χώρα χτές και σήμερα !!!
Και οι παρατρεχάμενοι τους. Και οι απολογητές τους. Και οι υποταχτικοί τους.

Θα τους αφήσουμε έτσι ; ΟΧΙ.  Γιατί, είμαστε οι πιο πολλοί, συντριπτικά οι πιο πολλοί! Αρκεί να το καταλάβουμε και να συσπειρωθούμε.
Και πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να γίνουμε εμείς αφέντες του τόπου μας.
Να μην παραιτηθούμε από την ιδέα να ανατρέψουμε τον παλιό κόσμο. Είναι το πιο ώριμο αίτημα του καιρού μας. Ο καπιταλισμός ό,τι είχε να δώσει το ΄δωσε. Όσο μένει φρίκη και βαρβαρότητα φέρνει. Ανείπωτα δεινά για τους λαούς. Μέση λύση δεν υπάρχει. Να διαλέξουμε, τώρα. Να πορευτούμε με έργα. Όρθιοι, μαχητικοί, αποφασιμένοι, Άνθρωποι!!!

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: