Γιάννης

7 Ιανουαρίου, 2008

Πολλές ευχές για χρόνια πολλά γεμάτα υγεία και χαρά στους συντρόφους και φίλους Γιάννηδες και Γιαννούλες.

Να σημειώσω και μία ατάκα ενός συναδέλφου μου Γιάννη :

» Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει !!!»

Να είστε καλά όλοι σας !!!


Όνειρο ήταν …

7 Ιανουαρίου, 2008

Μου το διηγήθηκε ένας φίλος ( το είδε προχθές και όπως μου είπε ακόμα να συνέλθει!) και είπα να το γράψω:

» Ήμουνα , λέει, στις ΕΠΑ και συγκεκριμμένα στην Ουάσιγκτον.
Είχα πιάσει δωμάτιο (ένα πολύ όμορφο και άνετο δωμάτιο), σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο απέναντι ακριβώς από τον Λευκό Οίκο.
Ήταν πρωί γύρω στις 10 και είχαμε βγει με τη γυναίκα μου στο μπαλκόνι (μπαλκονάρα!) για να πιούμε το καφεδάκι μας και να φάμε το πρωϊνό μας.
Φαινόταν ένα υπέροχο πρωί μιας ηλιόλουστης ημέρας. Απολαμβάναμε τη στιγμή με νωχελικές κινήσεις ενώ γύρω μας αναδύονταν υπέροχες οσμές από σπάνια άγνωστα σε μας λουλούδια. Συγχρόνως φτάνανε στα αφτιά μας υπέροχα τιτιβίσματα πουλιών, που πετούσαν ψηλά στον καταγάλανο ουρανό.
Αυτό το ειδυλλιακό τοπίο, άξαφνα έρχεται να το χαλάσει μια μεγάλη και απότομη οχλοβοή!
Κοιτάζω (συνεχίζεται η διήγηση) γύρω μου απορημένος και βλέπω να μαζεύεται από παντού κόσμος και κοσμάκης μπροστά από το ξενοδοχείο και μέχρι το Λευκό Οίκο. Κείνη ακριβώς τη στιγμή, ανοίγει η κεντρική είσοδος του Λευκού Οίκου και βγαίνει από μέσα, ο Πρόεδρος των ΕΠΑ με μια μεγάλη κουστοδία να τον ακολουθεί!
Πλησιάζει σε ένα χρυσοκόκκινο αναλόγιο, φτιάχνει τα μικρόφωνα και αφού κάνει νόημα με τα χέρια του στον κόσμο να ησυχάσει, ακούγεται να λέει δυνατά.
«Συμπατριώτες και συμπατριώτισσες, πριν λίγο αποφασίστηκε από μένα και τους συνεργάτες μου και σας ανακοινώνουμε τα παρακάτω :
Πρώτον: Από σήμερα το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα μετασχηματίζεται και μετονομάζεται σε Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Αμερικής (ΚΚΣΑ) και εγώ αναλαμβάνω Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής του Επιτροπής.
Δεύτερον: Από σήμερα οι ΕΠΑ θα αποκαλούνται Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Πολιτειών Αμερικής (ΕΣΣΠΑ).
Τρίτον: Στη σημαία μας στη θέση που είναι τα αστέρια, θα μπει ένα χρυσοκόκκινο σφυροδρέπανο με δυο αστέρια στη κορυφή του, που θα συμβολίζουν τον Σοσιαλισμό και τον Κομμουνισμό».
Δεν πρόλαβε να πει την τελευταία του λέξη και ο κόσμος, που ήδη είχε κατακλύσει τους γύρω δρόμους (όπου έβλεπε το μάτι, έβλεπες κόσμο) κρατώντας αμερικάνικες σημαίες, αλλά και κόκκινες με το σφυροδρέπανο(!), άρχισε να φωνάζει απίστευτα δυνατά πρωτόγνωρα συνθήματα όπως :
Ζήτω, ζήτω ο σο σια λισμός
κάτω, κάτω ο κα πιτα λισμός
και ξανά και ξανά και ξανά …
Πετάγομαι (συνεχίζει ο φίλος, ενώ εγώ είχα μείνει με ανοιχτό το στόμα από όσα άκουγα), λοιπόν, όρθιος με γουρλωμένα μάτια αναποδογυρίζοντας τραπέζι, καρέκλες, καφέδες κλπ. και τρέχω μέσα στο δωμάτιο να ανοίξω την τηλεόραση να δω τι γίνεται!
Και …
Και βλέπω μπροστά μου … τον Καμπουράκη και τον Οικονομέα να λένε κάτι για κάποιο … Ζαχόπουλο για κάποιο … Αρβανιτίδη και άλλες τέτοιες … παπαριές!!!
Κοιτάζω γύρω μου και αντιλαμβάνομαι ότι βρίσκομαι στο … σπίτι μου !!!
Και … κατάλαβα. Και … ξύπνησα για τα καλά!!!
Όνειρο ήταν … Όνειρο ήταν και πάει …
Φτου, γραμμότι μου , γραμμώ !!!!!! «.

Τέλος της διήγησης του ονείρου του φίλου μου και εγώ έμεινα με την απορία, όνειρο(;), ευσεβείς πόθοι(;), μελλοντικό σενάριο αληθινό(;), δεν ξέρω …