Το θέμα (δεν) είναι …

Το θέμα δεν είναι να υπάρχουν χώρες που εκδιώκονται από την Ε.Ε.!

Το θέμα είναι να αποφασίσουν να φύγουν ΜΟΝΟΙ τους οι λαοί, με τη θέλησή τους!

Και αυτές τις εξυπναδούλες (μάλλον χοντροκομένες βλακείες της εποχής του … ΄40 θα τις έλεγα), που ακούσαμε στη Βουλή ότι:
- «αν φύγουμε από την Ε.Ε. δε θα έχουν τα παιδιά μας να πιούν γάλα»,

θα τις χαραχτηρίζαμε σαν ένα συνηθισμένο επιχείρημα το οποίο λέγεται κάθε φορά που ο λαός πάει να κάνει ένα βήμα μπρος, συνειδητοποιώντας όχι μόνο το δίκιο του, αλλά και τη δύναμή του.
(επίσης, θα μπορούσαμε να πούμε και το: καλό το παραμύθι σας, αλλά δεν έχει καν … δράκο)

Αν, δεν ήταν το θέμα διαχρονικό !
(και μιλάμε για τους εκβιασμούς που κάθε φορά χρησιμοποιούνται για να αποπροσανατολίσουν και να μπερδέψου το λαό μας, για να μην χάσουν την κουτάλα οι κεφαλαιοκράτες)

Να, με κάτι τέτοιες θεωρίες, είχαμε την κυβέρνηση Τσολάκογλου στην Κατοχή, μετά του Λογοθετόπουλου και μετά του Ράλλη.
Λέγανε τότε: “Καλύτερα  να έχουμε ελληνική κυβέρνηση, παρά να είναι απευθείας γερμανική”.

Γιατί γίνεται αυτή η εξίσωση;
Δεν είναι καθόλου αυθαίρετη.
Τηρουμένων των αναλογιών είναι η ίδια άποψη !

Αυτοί που θέλουν την Ελλάδα μέσα στην ΕΕ είναι γνωστοί και καλά κάνουν και τη θέλουν.
Είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η κυρίαρχη τάξη στην Ελλάδα, η αστική τάξη και τα κόμματά της.
Αυτοί πραγματικά αισθάνονται ότι θα χάσουν πάρα πολλά ερείσματα αν βγει η Ελλάδα από την ΕΕ.

Για το λαό όμως και για τους λαούς της Ευρώπης δεν είναι το ίδιο, όσο περισσότεροι λαοί αποφασίσουν να αποδεσμευτούν από την λυκοσυμμαχία της Ε.Ε., τόσο το καλύτερο θα είναι, θα είναι μια μεγάλη πρώτη νίκη και ένα στέρεο βήμα για να πάμε προς τα μπρος.